Η Τούμπα «άδειασε» από ενέργεια – Το ρεπό-παγίδα του Λίσι και το σοκ από την Καλαμάτα

Η επιστροφή από τη διακοπή των εθνικών ομάδων αναμενόταν να είναι η τέλεια ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ να πατήσει κορυφή,  όμως εξελίχθηκε σε έναν απόλυτο αγωνιστικό εφιάλτη. Η ήττα-σοκ με 1-3 από την κατά μικρά διαστήματα εξαιρετική  Καλαμάτα μέσα στην Τούμπα δεν πλήγωσε την ομάδα μόνο βαθμολογικά, αλλά εξέθεσε στο φίλαθλο κοινό την τραγική έλλειψη του δικεφάλου στον τομέα της πνευματικής και φυσικής ενέργειας.

Η «Μαύρη Θύελλα» είχε ένταση, ο ΠΑΟΚ έμεινε στις... διακοπές

Μέσα στο γήπεδο η διαφορά ενέργειας ήταν χαοτική. Η Καλαμάτα παρατάχθηκε με ξεκάθαρο πλάνο, αναμένοντας την πίεση του δικεφάλου. Αντίθετα, οι παίκτες του ΠΑΟΚ έμοιαζαν πνευματικά «άδειοι» και σωματικά ασύνδετοι. Οι αργές επιστροφές στις μεταβάσεις, οι χαμένες δεύτερες μπάλες και η πλήρης αδυναμία αντίδρασης στο δειλό preesing, που σταδιακά άρχισε να εφαρμόζουν οι φιλοξενουμένοι, φανέρωσαν μια ομάδα χωρίς σπίθα. Ήταν ένας ΠΑΟΚ... χωρίς παοκτσίδικο dna.

Στο κάδρο των ευθυνών ο Αλέσιο Λίσι: Έφταιγε η άδεια;

Όπως είναι φυσικό, τα βέλη της κριτικής στρέφονται απευθείας στον προπονητή, Alessio Lisci. Ο ίδιος ο Ιταλός τεχνικός έδειξε γενναιότητα στη συνέντευξη Τύπου, δηλώνοντας: «Εγώ είμαι ο υπαίτιος, δεν είναι αποδεκτή η εικόνα μας». Ωστόσο, η απόφασή του να παραχωρήσει άδεια περίπου μίας εβδομάδας στους παίκτες κατά τη διάρκεια της διακοπής βρίσκεται πλέον στο μικροσκόπιο.

Στο ποδόσφαιρο, η διαχείριση της ενέργειας είναι λεπτή επιστήμη. Ενώ ένα ρεπό χρησιμεύει για τη σωματική αποφόρτιση, η υπερβολική χαλάρωση σε μια περίοδο που η ομάδα χρειαζόταν τακτική σκληραγωγία αποδείχθηκε μπούμερανγκ. Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε «αδούλευτος» τακτικά, χωρίς Plan B, όταν στράβωσε το παιχνίδι, δείγμα του ότι η ομάδα έχασε τον αγωνιστικό της ρυθμό και την πνευματική της ετοιμότητα κατά τη διάρκεια της αποχής.

Συμπέρασμα

Η φυσική κατάσταση χτίζεται στην προπόνηση, αλλά η ενέργεια στο γήπεδο απαιτεί ρυθμό και πνευματική εγρήγορση. Ο Alessio Lisci προσέφερε στους παίκτες του ξεκούραση, αλλά τους στέρησε τα «αγωνιστικά αντανακλαστικά» τους. Αν ο ΠΑΟΚ θέλει να συνέλθει άμεσα, το τεχνικό τιμ πρέπει να επαναφέρει άμεσα την ένταση στις προπονήσεις, διότι οι δικαιολογίες στην Τούμπα έχουν ήδη στερέψει και η αντίστροφη μέτρηση για τον Ιταλό τεχνικό έχει αρχίσει.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: cdn.onsmd.gr

Πότε θα κρίνουμε τον Alessio Lisci;

Πέρα από την απραξία της διοίκησης και μιλώντας εντελώς ποδοσφαιρικά, προσομοιόνόντας την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το αγωνιστικό τμήμα, πώς θα σας φαινόταν αν μπαίνατε στη θέση (και όχι στα παπούτσια κατά το αγγλοσαξονικό) του Alessio Lisci; 

Συνθήκη 1η

Η αλλαγή προπονητή, με τον τρόπο που έγινε και στον χρόνο που οριστικοποιήθηκε, κρίνεται καίρια για τη μετάβαση σε κάτι νέο. Ειδικά, αν την αντιδιαστείλουμε με πρακτικές ευρωπαϊκών ομάδων, όπου γίνεται κατόπιν ώριμης σκέψης και χρονικής άνεσης, συμφωνώντας με τον επόμενο προπονητή, τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη λήξη της ποδοσφαιρικής σεζόν, φανερώνει την εκ προοιμίου αρνητική προοπτική για τη νέα σεζόν.

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι το ελληνικό πρωτάθλημα έχει ιδιαιτερότητες, οι οποίες πηγάζουν κυρίως από εξωαγωνιστικές πρακτικές. Αυτές τις ιδιαιτερότητες, πρέπει να τις βιώσει στο πετσί του ο νέος προπονητής, ώστε να είναι σε θέση να προετοιμάζει την ομάδα καταλληλότερα, κυρίως στο πνευματικό κομμάτι.

Συνθήκη 2η

Οι υπεύθυνοι του αθλητικού τμήματος, του προϊόντος κατά το επιχειρηματικώς λεγόμενον, θεώρησαν ορθό να "επιβάλουν" στον νέο προπονητή να διατηρήσει την ίδια διάταξη των παρελθόντων ετών. Το 4-2-3-1  αποδείχθηκε σχετικά αποτελεσματικό, όσο διατηρούνταν στο μέτρο του δυνατού το περσινό δυναμικό. Από την ημέρα που ο Γιάννης Κωνσταντέλιας αποχαιρέτησε τον ΠΑΟΚ, έπαψε πια να υφίσταται το όφελος που αποκόμιζε η ομάδα από τη χρησιμοποιούν του συγκεκριμένου συστήματος. Και αυτό, γιατί στη διάταξη αυτή βασικό γρανάζι ήταν ο νυν πλέον, παίκτης της γερμανικής Borussia Dortmund.

Ο νεαρός σταρ γέμιζε τη θέση «10» με το πλούσιο ταλέντο του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας εφάμιλλος της αξίας του. Συνεπώς, το ρόστερ επιβάλλει την αλλαγή του συστήματος, ώστε να μην υπάρχει παίκτης στη θέση αυτή. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που περιμένουμε την αλλαγή της διάταξης σε κάτι περίπου στο 4-3-3.

Συνθήκη 3η

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η καλοκαιρινή προετοιμασία πραγματοποιήθηκε με πολλές ελλείψεις. Ελλείψεις, οι οποίες ως έναν βαθμό καλύφθηκαν στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου στα μέσα του Σεπτέμβρη. Όπως είναι αναμενόμενο, κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να μπολιάσει τις νέες προσθήκες στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Η συνθήκη αυτή, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες, συνηγορεί υπέρ της αλλαγής του συστήματος.

Συμπέρασμα

Μόνο αν τοποθετήσουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας στη θέση του Alessio Lisci, τότε και μόνο τότε θα αντιληφθούμε το δύσκολο έργο που έχει μπροστά του. Επειδή η έλλειψη εμπειρίας του νεαρού Ιταλού coach αποτελεί τροχοπέδη στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ λαού του ΠΑΟΚ και προπονητή, κάνει την παρούσα κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη.

Συνεπώς, δεδομένων των παραπάνω συνθηκών, τοποθετώ το χρονικό σημείο, από το οποίο θα είμαι σε θέση, εγώ προσωπικά, να κρίνω τον νέο προπονητή, στις αρχές του Δεκέμβρη. Ωστόσο, δεν κρύβω ότι η πρόκληση αυτή με ιντριγκάρει. Εύχομαι να δούμε κάτι διαφορετικό από το ποδοσφαιρικό στυλ των προηγούμενων ετών, κάτι που ίσως ωθήσει τον ΠΑΟΚ να αποκτήσει ευρωπαϊκό προσωπείο.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paok24.com

Είναι ο Μάκης Γκαγκάτσης επικεφαλής της ΕΠΟ;

Ότι θα ερχόταν καιρός να έχω ως ΠΑΟΚ τον Μάκη Γκαγκάτση πρόεδρο της ΕΠΟ και επί εποχής του να με σφάζουν χωρίς αναισθητικό, δεν το φανταζόμουν ποτέ!

Άραγε είναι επικεφαλής της ΕΠΟ ο Μάκης Γκαγκάτσης;

PAOKmind

Η μαθητεία του Lisci... στη Superleague!

Στο ΟΑΚΑ χθες (6/9/2026) ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε με ευχολόγια και θολούρα στο μυαλό. Κάθε παίκτης δεν γνώριζε τί έπρεπε να κάνει στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Ήταν με λίγα λόγια, ένα άναρχο συνονθύλευμα, μια αγέλη, που δεν ήξερε που πήγαινε!

Δεν γνωρίζω πώς θα το διαχειριστεί στην πορεία ο Alessio Lisci. Εκείνο που βλέπω αυτή τη στιγμή, είναι ότι η ομάδα δεν λειτουργεί συλλογικά. Δεν υπάρχει αλληλοκάλυψη. Αν ο αντίπαλος διαθέτει ποιοτικούς παίκτες, τότε... κλάφτα Χαράλαμπε! Να είμαστε ειλικρινείς, ανεξάρτητα από την αιτία που προκαλεί αυτή τη θλίψη!

Ο ΠΑΟΚ με μαθηματική ακρίβεια μεταμορφώνεται σε παοκάκι! Κατά τη γνώμη μου, με όσα τραγικά λάθη έχει κάνει η διοίκηση, υπάρχει περιθώριο αγωνιστικής βελτίωσης με το υπάρχον υλικό. Η κρίσιμη προϋπόθεση είναι να μάθει ο Alessio Lisci τι εστί ΠΑΟΚ! Αλλά κυριότερα, πού τοποθετείται ο δικέφαλος του Βορρά σε σχέση με τα κέντρα εξουσίας των Αθηνών.

Ο μη καταλογσιμός του πέναλτι στην προσπάθεια του Cherif Ndiaye στο 34ο λεπτό από τον Felix Zwayer είναι το αναγκαίο κακό για... να πονηρέψει ο Ιταλός coach. Σίγουρα του έχουν αναφέρει αρκετά οι André Vieirinha και Léo Matos. Παρ' όλα αυτά, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paoktoday.gr

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Στο Περιστέρι ήρθε η νίκη με καλά διαστήματα επιθετικού ποδοσφαίρου. Γενικά, όταν παίζεις στις έδρες ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εσένα, θα βρίσκεις χώρους να επιτεθείς. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύθεροι αυτοί χώροι έμεναν επί το πλείστον ανεκμετάλλευτοι. Στo δημοτικό στάδιο Περιστερίου ο ΠΑΟΚ πέρασε με 1-2, μένοντας πιστός στην παράδοση, αφού κατάφερε να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι. 

Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς

Η εμφάνιση του Σουηδού Taha Ali, έδωσε σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία στους παίκτες του Alessio Lisci να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα. Το έκαναν μόνο δύο φορές. Η εκμετάλλευση κενών που άφηναν οι αμυντικοί του Ατρομήτου, έγινε κατά κόρον από τον Taha Ali, ο οποίος αναδείχθηκε MVP του αγώνα.

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Εκεί όμως, στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω σήμερα, είναι η εικόνα που δίνει η μεσοαμυντική γραμμή των ασπρόμαυρων. Όχι μόνο στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά σε όλα τα προηγούμενα, πλην του πρώτου ευρωπαϊκού στην Πολωνία με αντίπαλο την Dynamo Kyiv για τα προκριματικά του Europa League. Παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει επιθετικότητα (aggresiveness) στην άμυνα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να έχει τον χώρο και το χρόνο αξιολογήσει τις επιλογές του. Το γεγονός ότι ήρθε η νίκη, είναι κατά τη γνώμη μου απόρροια της αδυναμίας των παικτών του Dusan Kerkez να αξιοποιήσουν τη νωθρότητα με την οποία οι μέσοι και οι αμυντικοί του Alessio Lisci αμύνονταν!

Οι αιτίες για το "φαινόμενο" μπορεί να είναι πολλές. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν δικαιολογεί έως έναν βαθμό τα εμφανή σημάδια κούρασης των παικτών, πόσο μάλλον όταν υπήρχε και η σχετική πίεση για αποτελέσματα στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Σίγουρα όμως, η κούραση δεν είναι η μοναδική αιτία της κακής αμυντικής εικόνας. Η εικόνα που έχω για τον ΠΑΟΚ είναι η ίδια εδώ και 5 χρόνια. Επικρατεί μία νοοτροπία χαλαρότητας, η οποία έχει επιβληθεί τις τελευταίες σεζόν, με αποτέλεσμα η άμυνα να παίζεται... με τα μάτια! Η λογική ήταν να δώσει μέσα από αυτήν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, την εντύπωση στον κάθε παίκτη που αμύνεται, ότι ελέγχεται η εκάστοτε φάση που δημιουργείται στην εστία του τερματοφύλακα του δικεφάλου. Στην πραγματικότητα δεν συνέβαινε, ούτε συμβαίνει, αλλά ούτε και θα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο! Όσο η φυσική κατάσταση δεν φτάνει σε υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο θα έχουμε το φαινόμενο αυτό. Για να το επαναδιατυπώσω με άλλα λόγια: Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς.

Αν καταφέρει ο Alessio Lisci να εξαφανίσει αυτό το φαινόμενο και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεσοαμυντικής γραμμής, θα δώσει το στίγμα της αλλαγής. Το στίγμα της new era, που θέλει να περάσει το club. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και χαίρομαι πολύ που το τονίζει στις συνεντεύξεις του ο Ιταλός coach. Οψόμεθα!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Alessio Lisci, σύγχρονη οπτική ή βιαστική επιλογή;

Από ό,τι μπορώ να εισπράξω παρακολουθώντας τα 4 πρώτα επίσημα παιχνίδια του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι η ομάδα δεν θα είναι διεκδικητής του τίτλου της σεζόν 2026 - 2027. Ο πόθος μου είναι να διαψευστώ, αλλά δεν μπορώ να συγκρουστώ με τη λογική, όσο και αν το θέλω! Βασική αιτία είναι η καθυστέρηση τοποθέτησης αθλητικού και τεχνικού διευθυντή, του Leo Matos και του André Vieirinha αντίστοιχα, η οποία άγχωσε τόσο πολύ τον ΠΑΟΚ, ώστε δεν είχε τον χρόνο να προγραμματίσει καλύτερα τις κινήσεις του.

θα έφτανε η διοίκηση του ΠΑΟΚ στην επιλογή Alessio Lisci αν είχε περισσότερο χρόνο έρευνας για τον μνηστήρα της ηλεκτρικής καρέκλας στον πάγκο της ποδοσφαιρικής ομάδας;

Θεωρώ, ότι ο Alessio Lisci ήταν μια από τις βεβιασμένες κινήσεις, καθώς η πίεση χρόνου οδήγησε στην επιλογή του. Ενώ, ως project είναι αρκετά ελπιδοφόρο, αυτή τη χρονική στιγμή δεν έχει το βασικότερο χαρακτηριστικό που θα επιτρέψει άμεσα στην ομάδα να διεκδικήσει με μεγαλύτερη βεβαιότητα τίτλους. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι Η ΕΜΠΕΡΙΑ! Όταν μιλάω για "εμπειρία" αναφέρομαι κυρίως στη διαχείριση κρίσεων και στον τρόπο να τις ξεπερνά.

Τα θετικά του φαίνεται ότι είναι η προσαρμοστικότητα στον αντίπαλο, η αξιοποίηση διαφορετικών τακτικών κατά τη διάρκεια του αγώνα, σύγχρονες μεθόδους προπόνησης. Κοουτσάρει με νεύρο και συμμετέχει στον αγώνα. Είναι όμως αυτά και μόνο ικανά να τον διατηρήσουν στον πάγκο του δικεφάλου του Βορρά;

Η πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Borussia Dortmund, με τον τρόπου που έγινε, σε συνδυασμό με τη μεγέθυνση του μπασκετικού ΠΑΟΚ του Τέλη Μυστακίδη, πρεσάρουν αφόρητα την ΠΑΕ και δημιουργούν μία υβριδική κρίση, η οποία εμφανίζεται πρώτη φορά στο club. Κινούμαστε πλέον σε αχαρτογράφητα νερά!

Σε τέτοιο άρρωστο κλίμα ήρθε στο ΠΑΟΚ ο Alessio Lisci. Αν καταφέρει να μείνει αλώβητος, θα έχει αποκτήσει το δικαίωμα να θεωρείται "the next big thing" και σαφώς, θα μπορέσει να επενδύσει πάνω του ο δικέφαλος. 

Το ερώτημα όμως παραμένει: θα έφτανε η διοίκηση του ΠΑΟΚ στην επιλογή Alessio Lisci αν είχε περισσότερο χρόνο έρευνας για τον μνηστήρα του ηλεκτρικού πάγκου της ομάδας ποδοσφαίρου;

Stratego

Το 0,06 xGoals δείχνει το «ταβάνι» στην τρέχουσα σεζόν!

Την Κυριακή, ομολογουμένως, όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ νιώσαμε ντροπή. Προφανώς όχι για την ήττα. Αυτή είναι μέσα στο παιχνίδι και δεν μπορείς να την αποφύγεις με ευκολία. Η «απουσία» όμως των Θεσσαλονικέων από την «ΟΠΑΠ Arena» είναι κάτι που δεν καταπίνεται, δεν χωρά στη σφαίρα της πραγματικότητας. Ούτε ο χειρότερος εχθρός του ΠΑΟΚ δεν θα φανταζόταν πως ο δικέφαλος του Βορρά θα υπήρχε ποτέ η πιθανότητα να τελειώσει ένα ντέρμπι δύο σχεδόν ισάξιων ομάδων με το πολύ ταπεινωτικό στατιστικό των 0,06 xGoals!

Οι αιτίες αυτής της ντροπιαστική εμφάνισης θα μπορούσαν να αναζητηθούν σε πλείστους παράγοντες, που όμως δεν γνωρίζουμε εάν θα προσέγγιζαν εν τέλει την πραγματικότητα. Θα μπορούσα να πω για παράδειγμα, πως έλλειψε ο βαθμός συγκέντρωσης. Ότι δηλαδή, όλα έγιναν σωστά πριν τον αγώνα, όμως απλά οι πρωταγωνιστές της ποδοσφαιρικής μάχης δεν θέλησαν ποτέ, επί της ουσίας, να παρακολουθήσουν το ρου του αγώνα. Ήταν δηλαδή ωσεί παρόντες! Βέβαια, το αποτέλεσμα της πρώτης αξιόλογης τελικής στο 94ο λεπτό, δεν επιβεβαιώνει την επιχειρηματολογία αυτή.

Επιπλέον, θα μπορούσα να θίξω την επίδραση που είχε ο φόβος στο σύνολο του Razvan Lucescu. Άραγε, τι να φοβήθηκαν οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ; Την πίεση των κιτρινόμαυρων; Την εκρηκτική ατμόσφαιρα των οπαδών της; Ή μήπως φοβήθηκαν το ενδεχόμενο μιας ήττας, που ήρθε τελικά αβασάνιστα, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Αντικειμενικά, η ΑΕΚ δεν άσκησε περισσότερη πίεση από το συνηθισμένο. Δεν έβγαλε μίσος στο παιχνίδι της. Άρα, ούτε και αυτή η επιχειρηματολογία στέκει...

Οι πεπατημένες της προετοιμασίας που δεν ακολουθήθηκαν!

Πριν κάθε αγώνα υπάρχουν πεπατημένες που ο έκαστος προπονητής ακολουθεί. Αυτές δεν είναι άλλες από την ανάλυση των δυνατών και αδύνατων σημείων των δύο αντιμαχόμενων. Φαντάζομαι ένας προπονητής χαμηλής κατηγορίας UEFA C αυτό θα έκανε.

Εν προκειμένω, ο εν λόγω επικεφαλής του τεχνικού τμήματος θα διέκρινε ότι το δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι το πρέσινγκ. Μάλιστα, πολλές ομάδες χαμηλότερου βεληνεκούς από τον ΠΑΟΚ, κατάφεραν να ανταπεξέλθουν σχετικά ικανοποιητικά. Ο δικέφαλος του Βορρά δεν τα κατάφερε!

Σε αντιδιαστολή, το αδύνατο σημείο των κιτρινόμαυρων είναι το αργό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας. Έτσι, ο φανταστικός προπονητής μας θα επέλεγε να κρατά τους δύο στόπερ της Ένωσης απασχολημένους, ίσως τοποθετώντας δύο σέντερ φορ. Ξέχασα όμως, οι δύο φορ απαγορεύονται δια ροπάλου! Ίσως, στην άρνηση αυτή να διακρίνονται σπέρματα φόβου, τα οποία μεταδίδονται και στους ποδοσφαιριστές... Ποιος ξέρει;

Το δεύτερο δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι, χωρίς αμφιβολία, η ευνοϊκή ανοχή των διαιτητών στις εγχώριες διοργανώσεις, όταν οι παίκτες του Matías Almeyda πιέζουν, χρησιμοποιώντας μύρια πλείστα μέσα, όπως χέρια, πόδια, γόνατα, τάπες παπουτσιών, τράβηγμα φανελών κ.ο.κ. 

Μια τέτοια συνθήκη αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους. Είτε, πράττουμε αυτό που παρουσίασε ο ΠΑΟΚ, δηλαδή την τήρηση αποστάσεων, όταν αυτό είναι εφικτό, ώστε να αποφεύγεται η συχνή επαφή με τον αντίπαλο και χαθεί εύκολα η κατοχή, είτε τέλος, επιλέγουμε να δώσουμε και εμείς τη μάχη σώμα με σώμα, οπότε ο σχηματισμός παράταξης και η σύνθεση της 11άδας τροποποιείται σχετικά. Αντίστοιχα, σε περίπτωση που προκρινόταν η δεύτερη λογική, θα έπρεπε να αφιερωνόταν αρκετός χρόνος στην προετοιμασία πριν τον αγώνα. Και οι δύο τακτικές είναι σωστές. Αρκεί, να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η άκαιρη χρησιμοποίηση του Adelino Vieirinha...

Με ποια οπτική γωνία μπορεί να είδε κάποιος την επιλογή να ξεκινήσει στο αρχικό σχήμα ο Πορτογάλος αρχηγός, έχοντας ήδη αγωνιστεί 90+ λεπτά στον αγώνα της Πέμπτης με την Aberdeen FC και όντας σε τέτοια φυσική καμπή, λόγω ηλικίας, που θα δυσκολευόταν αντικειμενικά να φυλάξει τον πιο επικίνδυνο παίκτη της ΑΕΚ, τον Μεξικανό Orbelín Pineda; Ειλικρινά, θα ήθελα μια εξήγηση. Θα είχε ενδιαφέρον, καθώς θα πρόσθετε μια νέα προπονητική αντίληψη!

Η ιστορία έγραψε λοιπόν, ότι ο ΠΑΟΚ δέχθηκε το πρώτο γκολ από λάθη της άμυνάς του, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι ο Vieirinha βρισκόταν κάπου 30 μέτρα μακριά από τη θέση ευθύνης του, με αποτέλεσμα να γίνει το προφανές, ο Orbelín Pineda να χριστεί σκόρερ!

Συμπεράσματα...

Σύμφωνα με τη σύντομη παραπάνω ανάλυσή μου, αντιλαμβανόμαστε όλοι μας ότι δεν έγινε καμία ορθή παραγωγική σκέψη στην προετοιμασία της ομάδας για τον αγώνα της Κυριακής. Οι παράγοντες του ΠΑΟΚ «κοιμήθηκαν» με την ανατροπή στο Aberdeen! Επαναπαύθηκαν στα πανηγύρια της ανατροπής, που όμως έγιναν με μεγάλο ποσοστό τύχης (βλ. προηγούμενο άρθρο μου εδώ). Επομένως, αντί να θέσουν σε εγρήγορση όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα, ενόψει του σημαντικότατου ντέρμπι με την ΑΕΚ και να διορθώσουν τα κακώς κείμενα που έκαναν την ανησυχητική εμφάνισή τους στη Σκωτία, φρόντισαν να προβούν σε τακτικές «εξυπνάδες» μιας παλαιότερης ποδοσφαιρικής εποχής!

Παράλληλα, ακούγονται απόψεις για επιπρόσθετη ενίσχυση τον Ιανουάριο. Σίγουρα, κάθε ομάδα προσβλέπει στην εκμετάλλευση αυτής της μεταγραφικής περιόδου, αλλά για να καλύψει κενά. Πόσα λοιπόν, κενά εντοπίζει αυτή τη χρονική στιγμή η τεχνική ηγεσία μας; Λίγα ή πολλά; Μήπως τελικά, υπάρχει ένα μόνο κενό; Προσωπικά το εντοπίζω στην έλλειψη κανονικής φιλοσοφίας για το ποδόσφαιρο. Εκτός αν θεωρεί η διοίκηση, ότι για να κάνει η ομάδα 4-5 ευκαιρίες για γκολ στην «ΟΠΑΠ Arena» χρειάζεται να αποκτήσει επιθετική τριπλέτα επιπέδου Champions League; Φαιδρά πράγματα!

Το αποτέλεσμα της εκτός έδρας αναμέτρησης με τους κιτρινόμαυρους του Νότου, αλλά κυρίως η ντροπιαστική εμφάνιση του συνόλου του Razvan Lucescu, μου έθεσε το νοητό «ταβάνι» της φετινής σεζόν. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αγγίζει τη διεκδίκηση της 3ης θέσης. Και αυτό γιατί θεωρώ πως θα κονταροχτυπηθούν δύο ομάδες για την 1η θέση και έτσι ο δεύτερος σίγουρα ΔΕΝ θα είναι ο ΠΑΟΚ. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να μην τρελαθούμε με φανταστικές υψηλότερες προσδοκίες...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: novasports.gr

Η παραπομπή στην περσινή σεζόν και... η σούπα!

Τον αγώνα με τον ΟΦΗ δεν τον παρακολούθησα λόγω πολύ σοβαρών ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ωστόσο, στο άκουσμα του τελικού αποτελέσματος δεν εξεπλάγην στο ελάχιστο. Άλλωστε, όσοι δεν παρασύρονται από τις μεμονωμένες ικανοποιητικές εμφανίσεις, καταλαβαίνουν ότι η ομάδα δεν είναι έτοιμη για πρωταθλητισμό.

Η αίσθηση αυτή εναντιώνεται στο κλίμα που διαμορφώθηκε στην πόλη, ύστερα από τα απανωτά θετικά αποτελέσματα και την είσοδο στους ομίλους του UEFA Europa Conference League. Κάποιοι φρόντισαν να ξεσηκώσουν τα μυαλά των φίλων του ΠΑΟΚ, ότι τάχα η ομάδα, ως αήττητη έως προχθές, μπορεί να χτυπήσει φέτος την πρώτη θέση.

Με δεδομένο ότι το ρόστερ ακόμη διαμορφώνεται, βρίσκεται δηλαδή εν εξελίξει, καθώς επίσης το ίδιο συμβαίνει και στους αντιπάλους μας, δεν είμαστε σε θέση να δηλώσουμε την πεποίθηση για τη φετινή πορεία της ομάδας. Κάθε πρόβλεψη που γίνεται αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη χώρα του ευσεβούς πόθου.

Πέρα όμως από τις γενικές διαπιστώσεις, ένα είναι σίγουρο. Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται 11 ευρωπαϊκού επιπέδου παίκτες για να κερδίσει τον ΟΦΗ. Το γεγονός ότι οι Κρητικοί ήταν σαφώς πιο ξεκούραστοι από τους Θεσσαλονικείς δεν δίνει κανένα ελαφρυντικό στην ομάδα του Razvan Lucescu. Τέτοιες απώλειες μπορεί να στοιχίσουν! Οψόμεθα...

Παρ' όλα αυτά, η ήττα ήρθε. Και πόνεσε είναι η αλήθεια. Με λυπεί το γεγονός της μηδενικής συγκομιδής βαθμών στο Ηράκλειο, αλλά προσπαθώ να παραμείνω ψύχραιμος. Γιατί η μη επίτευξη αξιοπρεπούς αποτελέσματος παραπέμπει στην προηγούμενη σεζόν! Ωστόσο, αναμένω την έμπρακτη ενίσχυση του αγωνιστικού επιπέδου με τις τελευταίες έμψυχες προσθήκες.

Η διακοπή, ίσως μας ισορροπήσει περισσότερο και βοηθήσει να ενσωματωθούν τα νέα αποκτήματα. Ένα είναι δεδομένο. Όσο ενισχύεται η ομάδα, τόσο πιο αυστηρή θα γίνεται η κριτική. Πόσο μάλλον όταν εκείνοι που έρχονται αποτελούν θετικές εισηγήσεις του προπονητή. Αυτό επιθυμούν οι πάντες, αλλά όσο πιο καλά συστατικά υπάρχουν τόσο πιο καλή σούπα αναμένουμε να φτιάξει...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: gentikoule.gr

Ευλογία για τον ΠΑΟΚ η ύπαρξη του Andrija Živković!

Όταν μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ παρουσιάζεται στο Tynecastle Park με βασικές απουσίες, το να έχει στην τάξεις τις τον εξαιρετικά φορμαρισμένο Andrija Živković είναι ευλογία! Η πνευματικά απούσα επιθετική τετράδα του δικεφάλου επισκιάστηκε από την ποδοσφαιρική λάμψη του έμπειρου Σέρβου.

 

Με 5/5 σουτ στην εστία, ένα κερδισμένο πέναλτι και το πανέμορφο σε εκτέλεση γκολ από τα 35 μέτρα, που χάρισε τη νίκη στον ΠΑΟΚ, δικαιωματικά του ανήκει η διάκριση του MVP! 

Πραγματικά, ο βραχύσωμος αριστεροπόδαρος των ασπρόμαυρων ήταν μέσα σε όλες ανεξαιρέτως τις ευκαιρίες που δημιούργησε η ομάδα του Razvan Lucescu. Με 5/5 σουτ στην εστία, ένα κερδισμένο πέναλτι και το πανέμορφο σε εκτέλεση γκολ από τα 35 μέτρα, που χάρισε τη νίκη στον ΠΑΟΚ, δικαιωματικά του ανήκει η διάκριση του MVP! 

Και όλα αυτά τα κατάφερε χωρίς να αφήσει διόλου τα αμυντικά του καθήκοντα. Έκλεψε μπάλες, τόσο στο κέντρο, όσο και στο πρώτο τέταρτο του γήπεδου, κάνοντας μάλιστα, προς το τέλος του αγώνα, αποφασιστικό τάκλιν εν είδει πλαγίου μπακ! 

Ο βραχύσωμος ηγέτης του ΠΑΟΚ δύσκολα θα πέσει στη δυσμένεια της δημοσιογραφικής και όχι μόνο, κριτικής.

Το ότι είναι ένας ποδοσφαιριστής με θέληση, πάθος και επιμονή, νομίζω ότι είναι γνωστόν τοις πάσι. Το ότι στα τελευταία παιχνίδια κουβαλά κυριολεκτικά στις πλάτες του τον ΠΑΟΚ και τον έχει με το 1,5 πόδι στους ομίλους του UEFA Europa Conference League, είναι κάτι που δεν το φανταζόταν κάνεις πριν από τους αγώνες των προκριματικών! Και αυτό διότι η χρονιά που τελείωσε δεν έδειχνε κάτι τέτοιο.

Ωστόσο, δεν είμαστε αφελείς! Ποτέ ένας ποδοσφαιριστής, από τη στιγμή που φορμαρίζεται, δεν είναι σίγουρο ότι θα διατηρήσει τη φόρμα του εσαεί και αείποτε! Μακριά, από εμένα μια τέτοια απλοϊκή άποψη. Το βέβαιο είναι ότι θα δούμε τον Σέρβο κατά τη διάρκεια της σεζόν να δυσκολεύεται με αντιπάλους αμυντικούς και ακόμα, να είναι πολλές φορές αρνητικός. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά. 

Εκείνο όμως που δεν είναι λογικό, είναι να ξεγράφουμε με μονοκονδυλιά την ιστορικά ανεκτίμητη προσφορά του στην ομάδα. Ο βραχύσωμος ηγέτης του ΠΑΟΚ δύσκολα θα πέσει στη δυσμένεια της δημοσιογραφικής και όχι μόνο, κριτικής.

Ο καλός παίκτης, όταν δεν έχει τη δυνατότητα - για διάφορους λόγους - να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης, ψάχνει πεδία που μπορεί να φανεί χρήσιμος. Ε, λοιπόν, ένα τέτοιο πεδίο είναι η αμυντική συνεισφορά. Η οποία αμυντική συνεισφορά για τον Andrija Živković αποτελεί σταθερά! 

Εύχομαι, τα νέα παιδιά που είναι το μελλοντικό κεφάλαιο για τον δικέφαλο, να αρπάξουν την ευκαιρία, παίρνοντας πολλά από τα στοιχεία του Σέρβου και να τον μιμηθούν κατά το δυνατό. Ίσως, μονάχα για την τελευταία αιτία, να αποτελεί ευλογία η ύπαρξη του Andrija Živković στο club του ΠΑΟΚ, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. 

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sport24.gr

Thinking out of the box is better!

Όπως έγραψε στον ηλεκτρονικό πίνακα, μετά τη λήξη του αγώνα, Ο ΠΑΟΚ κέρδισε μεν τον Αστέρα Τρίπολης με το εμφατικό 3-0, όμως το εύρος του σκορ αποτελεί μαγική εικόνα. Αφήνοντας στην άκρη την προκλητική διαιτησία του Βασίλη Φωτιά, η αγωνιστική συμπεριφορά του δικεφάλου δεν ήταν η πρέπουσα. Άγχος για την πρεμιέρα; Απώλεια συγκέντρωσης λόγω του επερχόμενου «τελικού» με την Heart of Midlothian; Φευ! Επιτέλους! Παίζαμε με την ομάδα της Τρίπολης, που τα κενά στην άμυνά της ήταν περισσότερα απ' ό,τι φανταζόμασταν πριν ξεκινήσει ο αγώνας!

Πολλοί έχουν πέσει στη λούμπα να δεχθούν την καραμέλα της κούρασης. Ναι, βρισκόμαστε στην αρχή της προετοιμασίας, που όπως λέμε τα πόδια είναι βαριά. Ναι, υπάρχουν συνεχόμενα παιχνίδια και η ομάδα ακόμη «χτίζεται». Ναι, στο ρόστερ βρίσκονται νέα πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί πλήρως με τα «θέλω» του προπονητή. Σύμφωνοι σε όλα αυτά. Ωστόσο, αυτές οι διαπιστώσεις δεν απαντούν στο μεγάλο ερώτημα... Γιατί οι υπόλοιπες ομάδες στον πλανήτη γη έχουν ένταση στο παιχνίδι τους; Μπορεί να μην έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο έντασης, αλλά τη βγάζουν στο γήπεδο. Γιατί βλέπουμε τους «εχθρούς» μας να παλεύουν με νύχια και με δόντια και να βρίσκονται σε εγρήγορση;

...τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι ο Razvan Lucescu δεν ήταν ποτέ λάτρης της κίνησης. Θέλει τα «πιόνια» του τακτοποιημένα στην σκακιέρα και να γίνεται η ελάχιστη μετακίνηση. Με αυτόν τον τρόπο έχει κερδίσει ό,τι κέρδισε, αλλά ταυτόχρονα έχει χάσει και ό,τι έχασε!

Ερωτήματα, που δεν θα απαντηθούν μέσα από τη διαδικασία της... παπαγαλίας! Ο νους μας πρέπει να σκεφτεί. Και μάλιστα, να λειτουργήσει πέρα από συναισθηματισμούς και εμπάθειες. Αντιλαμβάνομαι το δύσκολο εγχείρημα. Άλλωστε, η σημερινή κοινωνία βρίθει ασυναρτησιών και θολούρας! Εντούτοις, δεν θα πρέπει να κατηγορούμε εκείνους που τολμούν να βγουν από το κουτί! Out of the box is better!

Η κραυγαλέα απουσία θέλησης κίνησης χωρίς τη μπάλα!

Επί το αναλυτικότερον, πέρα από την κραυγαλέα έλλειψη αμυντικού χαφ που θα κάνει το προφανές, δηλαδή το διάβασμα του κενού χώρου στη μεσαία γραμμή ώστε να «σπάσει» την πίεση του αντιπάλου στο πρώτο τέταρτο του γηπέδου, υπάρχουν σημαντικότερα ζητήματα στρατηγικής.

Ένα τέτοιο είναι η απουσία θέλησης για κίνηση χωρίς τη μπάλα. Για να κουνηθεί κάποιος από τους παίκτες του Razvan Lucescu θα πρέπει να υπάρχει μια σχετική βεβαιότητα ότι θα δεχθεί τη μπάλα. Όμως, το ποδόσφαιρο είναι άθλημα δυναμικών καταστάσεων και όχι στατικών. Αν δεν αλλάξει μια συνθήκη δεν δημιουργείται κάποια άλλη. Με απλά λόγια, αν δεν κινηθεί κάποιος παίκτης του δικεφάλου «άσκοπα» δεν θα δημιουργηθεί το πολυπόθητο ρήγμα! Πράγματα απλά και κατανοητά!

Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ο Ρουμάνος τεχνικός δεν το γνωρίζει αυτό! Ίσως, η πνευματική προετοιμασία να μην είναι η πρέπουσα. Ίσως από την άλλη, να υπάρχει πρόβλημα φυσικής κατάστασης! Δεν το γνωρίζω αυτό τόσο εγώ, όσο και οι υπόλοιποι τρίτοι, πέραν βέβαια από τους ανθρώπους της ομάδας, οι οποίοι βρίσκονται εντός των προπονήσεων.

Ωστόσο, τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος προπονητής δεν ήταν ποτέ λάτρης της κίνησης. Θέλει τα «πιόνια» του τακτοποιημένα στην σκακιέρα και να γίνεται η ελάχιστη μετακίνηση. Με αυτόν τον τρόπο έχει κερδίσει ό,τι κέρδισε, αλλά ταυτόχρονα και έχει χάσει ό,τι έχασε! Μη φέρνουμε στο νου μας μόνο τις θετικές αναμνήσεις! Δεν πρέπει... Το σίγουρο είναι ότι με αυτόν τον τρόπο δεν θα γευτεί εκείνα που ονειρεύεται! 

Θα μείνω μόνο σε αυτό το στοιχείο σήμερα. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν παρελθόντα άρθρα, στα οποία μπορεί να ανατρέξει για να σχηματίσει πιο εμπεριστατωμένη άποψη για τη γνώμη μου. Όποιος θέλει λοιπόν, ας κάνει τον κόπο. Στον κόσμο της ταχύτητας και της ευκολίας αυτή η κίνηση συγκεντρώνει λίγες πιθανότητες, όμως ποτέ δεν ξέρεις!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sports365.gr

Αγχωτική πρόκριση, ψάχνοντας τα πατήματα για βελτίωση...

Η πρόκριση ήρθε, τα χαμόγελα επέστρεψαν και πλέον ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν ερχόταν η πρόκριση στα playoffs του UEFA Conference League θα μιλούσαμε με άλλα δεδομένα και οπωσδήποτε τα ερτζιανά θα φόρτωναν με αγανακτισμένες φωνές. Σαφώς, ο ΠΑΟΚ ίδρωσε υπέρ το δέον για να αποκλείσει την Hajduk Split.

Η εμφανής αλλαγή τακτικής.

Στον αγώνα της Τούμπας ο Razvan Lucescu ήρθε σε ρήξη με τη φιλοσοφία του και αυτό από μόνο του αποτελεί πρόοδο. Είπαμε ότι φέτος διαφαίνεται μια ορθότερη αντιμετώπιση του κοουτσαρίσματος κατά τη διάρκεια του αγώνα, η οποία οφείλεται εν πολλοίς στην παρουσία του νέου του βοηθού Gianpaolo Castorina.

Πρακτικά, αυτό διακρίνεται στην αλλαγή τακτικής, που επέλεξε ο Ρουμάνος τεχνικός στο build up από την άμυνα. Γνωρίζοντας ότι τα διαθέσιμα αμυντικά χαφ δεν έχουν την ικανότητα να κουβαλήσουν τη μπάλα στο μεσοδιάστημα, ουκ ολίγες φορές επιχειρήθηκε το μακρινό γέμισμα από τον Dominik Kotarski. Στην κορυφή, υπήρχε όμως ο Ally Samatta, ικανότερος στο ψηλό παιχνίδι από τον Brandon Thomas, που είχε ξεκινήσει βασικός στο πρώτο παιχνίδι με τους Κροάτες.

...οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα...

Μπορεί βέβαια, ο Τανζανός επιθετικός στο πρώτο ημίχρονο να μην έκανε αισθητή την παρουσία του  όσο θα ήθελε ο προπονητής, ωστόσο βρήκε κάποια από τα πατήματά του 15 λεπτά πριν την αντικατάστασή του από τον Ισπανό, στέλνοντας αισιόδοξα μηνύματα.

Άμυνα με τα γνωστά προβλήματα!

Είναι από όλους παραδεκτό, ότι στο πρώτο ημίχρονο ο δικέφαλος αιφνιδιάστηκε από την ορμή των «λευκών». Το τραγικό λάθος του Κροάτη τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ κόντεψε να διαλύσει πρόωρα το όνειρο. Ευτυχώς, η αυτοθυσία των αμυντικών αποσόβησε τα χειρότερα!

Όσο περνούσε η ώρα ο Dominik Kotarski  βελτίωνε τον βαθμό συγκέντρωσης στο παιχνίδι και έκανε μια καλή εμφάνιση, προστατεύοντας αξιόλογα την εστία του δικεφάλου. Θα μπορούσα να τον συγκαταλέξω στους κορυφαίους του χθεσινού αγώνα.

Η τετράδα στην άμυνα είχε τα ίδια προβλήματα που παρουσίασε πριν επτά ημέρες στο Stadion Poljud. Με τον Tomasz Kedziora να παραπαίει δικαίως, λόγω υπερφόρτωσης της πλευράς του, κινούμενος εκεί ο Marko Livaja κατόπιν προφανέστατης οδηγίας του Ivan Leko. Ο Πολωνός ήταν ο αδύνατος κρίκος στην τετράδα χωρίς καμία αμφιβολία.

...πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο...

Εντούτοις, οι δύο κεντρικοί αμυντικοί William Troost-Ekong και Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, ενώ τα πήγαν σχετικά καλά στην αντιμετώπιση των επίγειων κινδύνων, βρέθηκαν πολλές φορές εκτεθειμένοι στις εναέριες μονομαχίες, οι οποίες ήταν πηγή σοβαρού κινδύνου για την εστία του Dominik Kotarski. Όσο οι Κροάτες επιτίθονταν, τόσο το άγχος βάραινε τα πόδια των ασπρόμαυρων. 

Γενικά, οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Το κεφάλαιο Ντέλιας.

Χθες, δεν υπήρχε βλέφαρο ανοικτό που δεν ευχαριστιόταν να βλέπει τον νεαρό ταλαντούχο Γιάννη Κωνσταντέλια να κινείται με τη μπάλα στο χορτάρι σαν αιλουροειδές! Σίγουρα, χρειάζεται να βελτιώσει κάποια πράγματα στο παιχνίδι του, αλλά όσα δημιουργεί στο γήπεδο είναι σπάνιο θέαμα.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά η στάση του, η θέλησή του, το πάθος του, καθώς και η αποτελεσματικότητά του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Μόνος του κέρδισε το πέναλτι, κυριολεκτικά από το τίποτα. Ή καλύτερα, από τον κίνδυνο να βρεθεί η ομάδα του ΠΑΟΚ αγχωμένη από τις πολύ καλές προϋποθέσεις αντεπίθεσης της Hajduk Split. Ο μικρός έκλεψε τη μπάλα με εξαιρετική μαεστρία από τον Vadis Odjidja-Ofoe κερδίζοντας επιπλέον, από τον τελευταίο και το πέναλτι. Σε εκείνο το χρονικό σημείο και ύστερα από το εύστοχο χτύπημα της εσχάτης των ποινών από τον Stefan Schwab, άλλαξε η ψυχολογία της ελληνικής ομάδας.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Ειδικότερα, αν γίνει αποτελεσματικότερος με ηγετικές προεκτάσεις θα διαγράψει ξεχωριστή πορεία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Όλα αυτά στη θεωρία. Μένει να τα δούμε και στην πράξη.

Η αρχηγική παρουσία του Živković.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά λόγω της στάσης του, της θέλησής του, του πάθους του, καθώς και της αποτελεσματικότητάς του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Πέρα από τα δύο γκολ που πέτυχε, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν είχαν μεγάλο βαθμό δυσκολίας, η χρονική στιγμή που επιτεύχθηκαν «ξεφόρτωσε» το τεράστιο βάρος του άγχους που είχε αρχίσει να επηρεάζει την ομάδα. Όλοι γνωρίζαμε ότι η Κροατική ομάδα, αν δεν είχε διπλασιάσει ο ΠΑΟΚ το σκορ, θα έδινε στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης όλες της τις δυνάμεις για να πετύχει το πολυπόθητο γκολ της ισοφάρισης.

Στα αμυντικά του καθήκοντα ο Σέρβος ήταν και πάλι άψογος! Πλέον, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας του δικεφάλου του Βορρά! Ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός του ρόστερ πρέπει να περιλαμβάνει κατά βάση τον Andrija Živković.

Τώρα πάμε για τις... κούπες!

Την επόμενη εβδομάδα ταξιδεύουμε στο δυτικό Εδιμβούργο για να αντιμετωπίσουμε την Heart of Midlothian, με προοπτική να παίξουμε στους ομίλους του UEFA Conference League για τη φετινή σεζόν. Ελπίζω και εύχομαι οι καρδιές (hearts) μας να μείνουν στις θέσεις τους μετά την ολοκλήρωση αυτής της σειράς αγώνων. Αν υπογράψουν οι δύο επιπλέον χαφ θα αντικρύζουμε το μέλλον με μεγαλύτερο χαμόγελο...

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: neakriti.gr

Να μην υποτιμήσουμε την... Beitar «Trump» Jerusalem!

Οι ανοιχτοί λογαριασμοί που υπάρχουν αυτή τη στιγμή μεταξύ του ΠΑΟΚ και της Beitar Jerusalem θα κλείσουν μετά τη λήξη του επαναληπτικού αγώνα της ερχόμενης Πέμπτης. Την ισοπαλία και μάλιστα με μηδέν γκολ εκατέρωθεν δεν είναι ορθό να τη δαιμονοποιούμε. Συνήθως, είναι καλό αποτέλεσμα για την ποιοτικότερη ομάδα, η οποία στην περίπτωσή μας είναι ο ΠΑΟΚ.

Πέρα όμως από συναισθηματισμούς, ας δούμε λίγο πιο σε βάθος τον «χαρακτήρα» της ισραηλινής ομάδας.

Το πρόσωπο της Beitar Jerusalem

Η ισραηλινή ομάδα εμφανίστηκε στον αγώνα της Πέμπτης πολύ σκληρή για να πεθάνει. Πάλεψε με νύχια και με δόντια για να μη δεχτεί γκολ στην Τούμπα και το κατάφερε, με αρκετή δόση τύχης, αφού ο 28χρονος Πορτογάλος keeper της Beitar Miguel Silvaστο, διατήρησε το μηδέν στην εστία του, αποκρούοντας το άθλια εκτελεσμένο πέναλτι  του Stefan Schwab, στο 12ο μόλις λεπτό.

Με τρεις στόπερ στα μετόπισθεν, η Beitar δυσκόλεψε αφάνταστα τον ΠΑΟΚ να πλησιάσει την εστία της. Δεν πίεσε ψηλά, δίνοντας έτσι άπλετο χώρο στους ασπρόμαυρος να ελέγξουν το παιχνίδι. Ωστόσο, δεν έχασε ευκαιρία να βγει στην κόντρα, βάζοντας δύσκολα στους γηπεδούχους.

Παίζοντας με κοινό νου, αξιοποίησε τους χώρους πλησιάζοντας την περιοχή του Dominik Kotarski. Μπορεί να μην της βγήκε κάποια σημαντική ευκαιρία, αλλά έδειξε ότι αν δεν προσέξει ο ΠΑΟΚ, είναι ικανή να του κάνει τη ζημιά. Ειδικά αυτή την περίοδο, που η ομάδα του Razvan Lucescu ψάχνει ακόμα τα πατήματά της και το περσινό κάζο κρέμεται πάνω από το κεφάλι της εν είδει δαμόκλειας σπάθης!

Ονόματα στις φανέλες με... מועדון כדורגל בית"ר ירושלים

Υπάρχουν μικρά στοιχεία που μας επιτρέπουν να εμβαθύνουμε λίγο παραπάνω στο ποιόν της ομάδας από το Ισραήλ.

Μια πρώτη ανάγνωση θα μπορούσε να πεις κανείς ότι είναι η θρασύτητα των υπευθύνων της ομάδας αυτής να παρουσιαστεί στον πρώτο αγώνα της UEFA Confernece Leageu με φανέλες που τα ονόματα ήταν γραμμένα στα ισραηλινά, αντίθετα με τις ρητές οδηγίες της UEFA. Παρακάτω, παραθέτω την εικόνα, που αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Μια τέτοια απόφαση καταδεικνύει την αλαζονεία και ταυτόχρονα το θράσος της διοίκησης του ισραηλινού συλλόγου. Αψήφησε τους κανόνες της διοργάνωσης στην οποία συμμετέχει.

Θα πει κάποιος ότι είναι μικρό πράγμα. Δεν διαφωνώ. Ακόμα και χωρίς ονόματα στις φανέλες τους είχα και εγώ, όπως φαντάζομαι και εσείς, την απαίτηση να την κερδίσουμε στην Τούμπα και να είμαστε πιο άνετοι στη ρεβάνς. Ωστόσο, προσπαθώ να αποκαλύψω τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό σημάδι της αλαζονείας της.

Παρ' όλα αυτά, δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου κάποιο πρόστιμο της UEFA προς τη Beitar Jerusalem. Επειδή δεν είμαι δημοσιογράφος, δεν μπορώ να αποφανθώ με ακρίβεια για τη σοβαρότητα του θέματος, όμως μπορώ να προβάλω τη σκέψη μου, προκειμένου να συζητηθεί.

Beitar «Trump» Jerusalem

Επίσης, δεν μπορεί να θεωρηθεί μεμονωμένο γεγονός η απόφαση του ισραηλινού συλλόγου το 2018 να μετονομαστεί σε Beitar «Trump» Jerusalem, προς τιμήν της ανακοίνωσης του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump να μεταφέρει την αμερικανική πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Το σχετικό δημοσίευμα είναι του cnn και συμπληρώνει το παζλ της αλαζονικής συμπεριφοράς.

Μην την υποτιμήσουμε... 

Σε προηγούμενο άρθρο μου αναφέρθηκα στον τρόπου που αγωνίστηκε η ισραηλινή ομάδα. Εντούτοις, είναι πασιφανές ότι οι κίτρινοι διαθέτουν στη... φαρέτρα τους την κυνικότητα να κάνουν τη ζημιά στον ΠΑΟΚ, όχι μόνο λόγω την υποτιθέμενης ανετοιμότητας του δικεφάλου, αλλά και της κανονικής, ομολογουμένως, ποδοσφαιρικής λογικής που διαθέτει ο προπονητής τους, διεκδικώντας τις πιθανότητές για πρόκριση στον επόμενο γύρο του Conference League.

Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να υποτιμήσουμε, ούτε εμείς οι φίλοι του ΠΑΟΚ, ούτε και το τεχνικό team του δικεφάλου τη Beitar Jerusalem. Νομίζω ότι καταλάβαμε όλοι ότι είναι ικανή ομάδα για να κάνει τη ζημιά και με δεδομένο ότι η διοίκησή της ανακοίνωσε sold out για τον μεθαυριανό αγώνα, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: cnn.com

Ας είμαστε έτοιμοι για παράταση στον επαναληπτικό με Beitar!

Το βράδυ της 27ης Ιουλίου, είδαμε στο χορτάρι της Τούμπας, για πρώτη φορά στη φετινή σεζόν, την ομάδα του ΠΑΟΚ να παρουσιάζει με «κεκτημένη» ταχύτητα την ίδια φιλοσοφία με εκείνη που τελείωσε την περσινή. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, μιας και τόσο ο προπονητής, όσο και ο βασικός κορμός παρέμειναν στην ομάδα. Ωστόσο, παρόλο που οι διαφορές είναι ελάχιστες, είναι εντούτοις πολύ βασικές, με θετικό και αρνητικό πρόσημο.

Ξεκινώντας από το τακτικό μέρος αντιληφθήκαμε όλοι, ότι όπως και στη σεζόν 2022-2023, η πίεση ναι μεν άρχιζε στο ύψος της μεγάλης περιοχής του αντιπάλου, αλλά αυτή έχει πλέον ακόμη ένα χαρακτηριστικό, πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου. Αυτό είναι η επιμονή στην πίεση ακόμα και όταν ο αντίπαλος παίρνει τη μπάλα στην κατοχή του. Το βράδυ της Πέμπτης, η ανασύνταξη γινόταν άμεσα και αυτό είχε σε πολλές περιπτώσεις ως αποτέλεσμα, να ξανακερδίζουμε τη μπάλα.

Εξαλείφθηκε η άσκοπη περιφορά της μπάλας στη μεσοαμυντική γραμμή, κάνοντας το παιχνίδι πιο άμεσο, πράγμα που βοήθησε στον επιθετικό προσανατολισμό και ας μην επετεύχθη κάποιο τέρμα. Οι προϋποθέσεις όμως υπήρξαν. Να τονιστεί, ότι εκείνα τα χαμένα λεπτά, που η μπάλα βολόδερνε από τη μία πλευρά της άμυνας στην άλλη, έδιναν ευκαιρία στον εκάστοτε αντίπαλο να χαλαρώσει. Σε καμία των περιπτώσεων δεν θα πρέπει να ξανασυμβεί αυτό στον επαναληπτικό αγώνα.

Ανησυχία υπήρξε στο κομμάτι της μετάβασης από την επίθεση στην άμυνα. Όταν οι Ισραηλινοί έκλεβαν τη μπάλα, έβγαιναν σωστά στον αιφνιδιασμό. Σε εκείνες τις στιγμές τα αμυντικά χαφ αντέδρασαν αργά αφήνοντας ελεύθερους χώρους. Η τύχη όμως, χαμογέλασε στον ΠΑΟΚ και δεν δέχτηκε κάποιο τέρμα, το οποίο θα δυσκόλευε πολύ περισσότερο την υπόθεση πρόκριση. 

Πώς βλέπω τον επαναληπτικό!

Η επιστροφή Douglas Augusto θα αλλάξει τους συσχετισμούς στον χώρο του κέντρου, δίνοντας περισσότερες καλές τοποθετήσεις εκεί, αποδυναμώνοντας από την άλλη μεριά την επιθετική προσπάθεια. Δεν μπορούμε όμως να τα έχουμε όλα. Οπωσδήποτε όμως, παρτενέρ του θα πρέπει να είναι ο Θεοχάρης Τσιγγάρας, ο οποίος έχει την ευχέρεια να προωθείται, στηρίζοντας την επιθετική τριάδα.

Γενικά, είμαι αισιόδοξος ότι η ομάδα του Razvan Lucescu θα καταφέρει να περάσει τη Beitar Jerusalem. Όμως, έχω την αίσθηση ότι πιθανότατα θα χρειαστεί η παράταση για να επιτευχθεί αυτό, διότι εκεί θα μετρήσει η εμπειρία, που η ομάδα του δικεφάλου υπερτερεί! Αν η πίεση που θα ασκήσει ο δικέφαλος θα είναι κλιμακωτά αυξανόμενη, έχω την εντύπωση ότι η ομάδα του Yossi Abukasis θα λυγίσει. Ωστόσο, είναι σκληρό καρύδι και δεν πρόκειται να σπάσει εύκολα.

Το ισόπαλο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, ειδικά χωρίς τέρματα, δεν είναι κακό, καθώς δείχνει μια σχετική σταθερότητα στην άμυνα, την οποία ο ΠΑΟΚ μπορεί να εξαργυρώσει στα Ιεροσόλυμα. Ωστόσο, η αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια μπορεί να βελτιωθεί με τη συμμετοχή του Ally Samatta, ο οποίος έδειξε σημάδια επιθετικού θράσους. Προτείνω όμως να ξεκινήσει στην αρχική ενδεκάδα, έτσι ώστε να είναι παρών στην πίεση που θα ασκήσει ο δικέφαλος από το εναρκτήριο λάκτισμα.

Θα πρότεινα επίσης, να κρατηθεί στον πάγκο ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, προκειμένου να εισέλθει στον αγωνιστικό χώρο όταν θα έχει επέλθει κάποια κούραση στους αντιπάλους. Ίσως έτσι, ανακαλύψει χώρους και επιχειρήσει ντρίπλες 1v1, που τόσο μας έχουν λείψει. Στη θέση του, κάλλιστα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο Khaled Narey, μιας και έδειξε έτοιμος την προηγούμενη Πέμπτη.

Στο δεξί άκρο της άμυνας, καλό είναι να ξεκινήσει από την αρχή ο Vieirinha, δίνοντας ένα επιπλέον επιθετικό στήριγμα στην επιθετική ορμή που αναζητά η ομάδα. Αυτή η τελευταία επιλογή φαντάζει πιο λογική από τη χρησιμοποίηση του Tomasz Kędziora, ο οποίος στο προηγούμενο παιχνίδι, δεν μπόρεσε να βγει με το απαιτούμενο θράσος από το αμυντικό του καβούκι.

Ένα γκολ στο πρώτο ημίχρονο, θα αλλάξει τους συσχετισμούς και θα διευκολύνει τα πράγματα. Προς Θεού! Δεν πρέπει να ξεφύγει το μυαλό από τα αμυντικά καθήκοντα! Επ' ουδενί τρόπο δεν θα πρέπει να δεχτούμε γκολ. Τα παιχνίδια αυτά είναι τόσο πονηρά, που μπορείς να βρεθείς από τον παράδεισο στην κόλαση σε λίγα μόλις λεπτά.

Αντιλαμβάνομαι την ανησυχία όλων για πρόκριση στην επόμενη φάση του Conference League. Ωστόσο, χρειάζεται υπέρ το δέον προσοχή! Και κάπου εκεί, κολλά η πρόβλεψή μου για τη διεξαγωγή παράτασης. Μια παράταση που αν έρθει πρέπει να την αποδεχτούμε και να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτή.

Εύχομαι λοιπόν, να πανηγυρίσουμε το βράδυ της Πέμπτης (3/8) την πρόκριση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Conference League, ακόμα και ύστερα από ημίωρη παράταση, όπου θα μας περιμένει η κροατική HNK Hajduk Split!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: thes.gr

Η βίαιη αποκοπή του «γόρδιου δεσμού» ΠΑΟΚ - Boto, ίσως ισορροπήσει την ομάδα...

Η εξαναγκαστική φυγή του Πορτογάλου τεχνικού διευθυντή José Boto, ήρθε να γαληνεύσει κάπως τα μπερδεμένα νερά στα οποία πλέει το ασπρόμαυρο καράβι. Μια ακριβή επιλογή χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη ήταν a priori καταδικασμένη σε αποτυχία. 

Η πρόσληψη José Boto ήταν εξαρχής ένα εγχείρημα πολύ τολμηρό, ανάλογο της προσπάθειας κατάσβεσης πυρκαγιάς εν μέσω ισχυρών ανέμων, ενώ διάφοροι "καλοθελητές" αναζωπυρώνουν τις σβησμένες εστίες (για να είμαστε στο κλίμα των ημερών)! Η προσθήκη του στο επιτελείο της διοίκησης του δικεφάλου πίεσε καταστάσεις βγάζοντας ανθρώπους της έξω από τα νερά τους, μακριά από την πατροπαράδοτη πεπατημένη. Για την οποία πεπατημένη δεν θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω με ευκολία επιτυχημένη!

Η λογική του Πορτογάλου, όπως μας την εξήγησε άπαξ, σε εκείνη τη μοναδική παραχωρηθήσα συνέντευξη τύπου, ήταν να φέρει κέρδη στον ΠΑΟΚ με την πώληση νεαρών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι θα προέρχονταν από διάφορα μέρη του πλανήτη και θα είχαν παραγωγική ηλικία, ώστε να αφήσουν το λιθαράκι τους στη δημιουργία ανταγωνιστικής ομάδας. Επ' ουδενί δεν είχε μοναδικό στόχο τη δημιουργία ενός ΠΑΟΚ που θα διεκδικεί τίτλους. Αν θέλετε, αυτός ο τελευταίος σκοπός ήταν πολύ πολύ μακροχρόνιος, με ό,τι αυτό συνεπάγετο στην ψυχολογία του κόσμου, αλλά και στην έλλειψη συγκέντρωσης, που όπως αποδείχθηκε, εξέπεμψε ο προπονητής της ομάδας. 

Η ύπαρξή του στο team έφερε συγκρούσεις και έριδες, κυρίως λόγω της παρουσίας του Razvan Lucescu. Όσο και αν δε συμφωνώ με τη λογική του Ρουμάνου τεχνικού σε ένα - δύο θέματα ποδοσφαιρικής διαχείρισης, είναι πέρα για πέρα αλήθεια, ότι αυτός δεν έμεινε στον ΠΑΟΚ για να περνά την ώρα του. Του αρέσει να ζει σε ρυθμούς που η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο. Δεν αρκείται σε χλιαρές καταστάσεις. Η περσινή μερική αδιαφορία του, επιβεβαιώνει πλήρως αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας του και είναι έως έναν βαθμό δικαιολογημένη, αλλά όχι απαραίτητα και σεβαστή, κατά την ταπεινή μου άποψη.

Ο José Boto αποδυνάμωσε με τις επιλογές του το ρόστερ του δικεφάλου, όχι γιατί ήταν ο ίδιος ανεπαρκής, έτσι γενικά και αόριστα, αλλά γιατί η πλειοψηφία των νεοφερμένων δεν ταίριαζαν στις απαιτήσεις του τεχνικού της ομάδας. Ο μεν Πορτογάλος έχει μια πιο ντελικάτη, τεχνοκρατική θα έλεγε κανείς άποψη για το σύνολο των παικτών που πρέπει να απαρτίζουν το ρόστερ, σε σχέση με την άποψη του Razvan Lucescu, που θεωρεί ότι εκείνο θα έπρεπε να έχει πιο "αντρικά" χαρακτηριστικά.

Τελικά, τη σεζόν που μας πέρασε ο Ρουμάνος τεχνικός προσπάθησε να φτιάξει, κατά την ιστορική πλέον παοκτσίδικη ρήση, αστακομακαρονάδα, έχοντας στη διάθεσή του... σαρδέλες, με τα γνωστά αποτελέσματα! Θα μπορούσε βέβαια, να πετύχει πολλά περισσότερα αν δεχόταν με περισσότερο ζήλο το «πλάνο» της διοίκησης.

Με δεδομένο, ότι η διοίκηση του δικεφάλου είχε με τις ευλογίες της επιτρέψει τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών λογικών μέσα στην ομάδα, μόνο η ίδια θα μπορούσε να κόψει αυτόν τον γόρδιο δεσμό. Και όπως είναι γνωστό, όλοι οι... μπερδεμένοι δεσμοί, τελειώνουν με βία. Απομάκρυνε τον José Boto με συνοπτικές διαδικασίες, επιστρέφοντας στη λογική της ενίσχυσης με γνώμονα το σκεπτικό του προπονητή και την ευκαιριακή συγκυρία ύπαρξης διαθέσιμων επιλογών. 

Ωστόσο, η έλλειψη τεχνικού διευθυντή στο οργανόγραμμα του επιτελικού τμήματος, θα πρέπει να προβλημaτίσει τους πάντες. Όλα τα football clubs που θέλουν να σέβονται τον εαυτό τους, έχουν την ανάγκη ενός σχεδίου, ενός μπούσουλα, επί του οποίου θα βαδίζουν μακροχρόνια, αλλά στοχευμένα! 

Από εδώ και έπειτα τι θα γίνει; Θα υπάρξει όντως μεταβατική περίοδος, κατά την οποία θα αναζητηθεί αντικαταστάτης του José Boto; Ή εναλλακτικά, θα επιστρέψουμε στη λογική "ψάχνω έναν ψηλό φορ, άντε να δούμε ποιος είναι εύκαιρος στην αγορά;" Και αν το δεύτερο σενάριο φαντάζει υπερβολικό, πώς αλλιώς θα το διατυπώναμε από τη στιγμή που ξέρουμε, σύμφωνα με καταγεγραμμένη δήλωση του προπονητή της ομάδας ότι δεν εμπλέκεται σε μεταγραφικές αποφάσεις; 

Ερωτήματα που σίγουρα θα απαντηθούν στη διάρκεια της σεζόν, αρκεί να μη πληρώσει η ομάδα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά άλλο ένα ρίσκο, σε αυτή την κομβική, αλλά πρώιμη φάση του ευρωπαϊκού ταξιδιού, το οποίο εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να είναι όσο πιο μακρύ γίνεται.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: gazzetta.gr

Μήνυμα προς R. Lucescu: Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από δυσκολίες!

Είναι φορές που η διαίσθηση και μόνο αυτή, μπορεί να σε κάνει να πάρεις μια απόφαση, που να αποδειχθεί σωστή και αποτελεσματική. Όταν το αποτέλεσμα είναι άκρως ικανοποιητικό, τότε σε κάνει να νομίζεις ότι βρήκες τη λύση στο πρόβλημα που σε βασάνιζε καιρό. Ωστόσο, ανακύπτει ευθύς το ερώτημα, με τέτοιον τρόπο μάλιστα, που ενίοτε τρομάζει. Μπορείς άραγε να διατηρήσεις αναλλοίωτη την αίτια της επιτυχίας; Η εμπειρία έχει καταδείξει ότι αυτό δεν γίνεται εύκολα και ως φυσικό επακόλουθο, η αποτυχία έρχεται. Οπότε, σε σύντομο χρονικό διάστημα ο προβληματισμός γίνεται πιο βαθύς... Άξιζε η αγωνία να διατηρήσω αμετάβλητες τις «ιδανικές» συνθήκες της επιτυχίας;

Έπρεπε να μείνει ο Razvan Lucescu;

Η παραπάνω παράγραφος αποτυπώνει μια γενική μορφή της ανησυχίας, που το τελευταίο χρονικό διάστημα βιώνει η ασπρόμαυρη ποδοσφαιρική οικογένεια. Η τεράστια επιτυχία του double της σεζόν 2018-2019 και η ξαφνική φυγή του πρωτεργάτη της Razvan Lucescu πριν την έναρξη της επομένης, έδειχνε ότι θα ήταν ανίατο πλήγμα για την ομάδα. Είχαμε την αίσθηση ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα έβρισκε κάποιον άλλον σαν και αυτόν. Η καχυποψία με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι επόμενοι προπονητές και η ανάμνηση του καλού παρελθόντος, έφεραν ξανά στον πάγκο του δικεφάλου του Βορρά τον Ρουμάνο τεχνικό.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη ο Razvan Lucescu ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναρωτιούνται για το αν θα έπρεπε όλοι εμείς που ανήκουμε στο ίδιο μετερίζι, να έχουμε ζήσει την υπερήφανη επιστροφή του Ρουμάνου τεχνικού. Αν ήταν απαραίτητο να ανεχθούμε εκ νέου τις στρεβλώσεις που έχει ο συγκεκριμένος. Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ευκολία. Και αυτό γιατί, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα θετικού του εν λόγω προσώπου. Εκείνα δεν είναι άλλα από την πυγμή του, την αποφασιστικότητά του, την αντίληψή του, το timing, όπως επίσης και την πνευματική προετοιμασία των παικτών του. Όλα αυτά βέβαια, μπορεί να μην τα είδαμε σε μεγάλο βαθμό τη φετινή σεζόν 2022-2023, μας εξέθεσε όμως, την αρνητική πλευρά της προσωπικότητάς του.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη, ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα αποκριθεί κάποιος ότι είμαι υπερβολικός. Θεωρώ ότι δεν είμαι και αντιλέγω... Η αντίφαση αυτή δεν είναι υπερβολική, διότι αν στη θέση του, τοποθετήσουμε εκ νέου τον Πορτογάλο τεχνικό Abel Ferreira, υποθέτοντας ότι αναλαμβάνει την ομάδα και στη συνέχεια την οδηγήσει στην κατάκτηση του double, θα τον αγαπούσε ο κόσμος; Θα άνοιγε την καρδιά του ο καθένας από εμάς, ανεξάρτητα αν πριν τον λοιδορούσαμε, να τον βάλει μέσα και να «έπινε νερό» στο όνομά του; Δεν νομίζω! Με παρόμοιο τρόπο, η αδιαφορία του Razvan Lucescu για το «τρέξιμο» του πλάνου (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει αυτό... τουλάχιστον, όλη τη χρονιά μας έλεγαν ότι υπάρχει!), η έλλειψη πίστης και αποφασιστικότητας σε σημαντικές καμπές του πρωταθλήματος, καθώς και η άνευρη παρουσία στον τελικό κυπέλλου, δεν μας παροτρύνουν να συμπλεύσουμε μαζί του.

Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

Εντούτοις, η διοίκηση αποφάσισε να προχωρήσει με τον Ρουμάνο τεχνικό και την επόμενη χρονιά. Εκείνοι που απαρτίζουν την διοίκηση αναλαμβάνουν την ευθύνη της ενδεχόμενης αποτυχίας, αλλά και θα πιστωθούν σε αντίθετη περίπτωση, την ενδεχόμενη επιτυχία. Εμείς, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε την κατάσταση και μάλιστα, να βοηθήσουμε με την καλοπροαίρετη κριτική μας στην επίτευξη του βασικού στόχου, που δεν είναι άλλος από την επιστροφή του ΠΑΟΚ στη δυάδα του ελληνικού πρωταθλήματος.

Οι προϋποθέσεις της επιτυχίας για την επόμενη σεζόν.

Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να ικανοποιηθούν κάποιες προϋποθέσεις... Βασικότερη απ' όλες είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον προπονητή, εκείνου προς τους παίκτες του και ο κόσμος προς την ομάδα ως σύνολο. Η εμπιστοσύνη ενέχει μέσα της την ειλικρίνεια. Την πεποίθηση ότι επικοινωνείται η αλήθεια. Ότι δηλαδή, υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική, η οποία δημοσιεύεται στο ευρύ κοινό, ώστε όλος ο οργανισμός να συστρατευθεί και να δώσει τη θετική του ενέργεια προς την εκπλήρωσή της. Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ

Επίσης, σημαντική προϋπόθεση αποτελεί, η παρουσία στην ομάδα ποιοτικών παικτών. Αθλητών με εμπειρία και ικανότητες για να στηρίξουν το έργο του προπονητή. Πρέπει όμως να έχουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που ο τελευταίος επιθυμεί. Συνεπώς, οι επιλογές των παικτών είναι αναγκαίο να είναι στα «θέλω» του επικεφαλής του τεχνικού επιτελείου. Ίσως, αυτή να ήταν η αιτία της έλλειψης αποφασιστικότητας στη διάρκεια της σεζόν που τελείωσε.

Η υποβάθμιση του τεχνικού διευθυντή José Boto, που εκδηλώθηκε με την απόλυση δύο συνεργατών του (ο στενός βοηθός του Andrii Fedchenkov, παρέμεινε), τον απογυμνώνει, αλλά ταυτόχρονα του θέτει τα όρια μέσα στα οποία είναι υποχρεωμένος να κινηθεί. Η κίνηση αυτή είναι πρόδηλη της σκέψης του ΠΑΟΚ να περιορίσει τις αυθαίρετες αποφάσεις του τεχνικού διευθυντή. Να τον υποχρεώσει να συνεργαστεί με τον Razvan Lucescu, με γνώμονα το καλό της ομάδας. Βέβαια, από την άλλη, όταν κάποιος αισθάνεται ότι τον «λογοκρίνουν», είναι φυσικό να νιώθει ανελεύθερος και προσβεβλημένος. Ο χρόνος θα δείξει το αποτέλεσμα και μάλιστα, συγκεκριμένα, ο Σεπτέμβρης θα είναι καθοριστικός.

Ο ...σωστός ο ΠΑΟΚτσής!

Αναμένουμε τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις για να οσφρανθούμε τη «μυρωδιά» που αποπνέει η νέα ομάδα για τη σεζόν 2023-2024. Μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Είμαι μεν επιφυλακτικός, αλλά πάντα οι σκέψεις μου γίνεται με θετικό πρόσημο για την ομάδα. Ο σωστός ΠΑΟΚτσής, όταν η διοίκησή του δεν είναι διατεθειμένη να «σπρώξει» χρήματα, απαιτεί να βγάλει από τη μύγα ξύγκι. Σε αυτή την εποχή βρισκόμαστε, είτε θέλουμε είτε όχι.

Αντίστοιχα, από τη στιγμή που ο προπονητής συμφώνησε να μείνει και την επόμενη χρονιά, πρέπει να το γνωρίζει αυτό. Είναι πιθανό να μην ικανοποιηθούν τα «θέλω» του. Είναι αναγκασμένος να αγαπήσει το σύνολό που θα σχηματιστεί μετά το πέρας των μεταγραφών και να τα δώσει όλα, πέρα από τις υποσχέσεις για παρουσία στην Τούμπα παικτών με ποιότητα. Θέλουμε να τον βλέπουμε να ζει τον αγώνα στον πάγκο και να πιέζει την ομάδα να βγάζει το 200% των δυνατοτήτων της. Χαλαρότητες και δικαιολογίες εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου δεν θα τις συγχωρήσουμε φέτος. Αν επιθυμεί να καλύπτεται πίσω από αντικειμενικές, είναι η αλήθεια, δυσκολίες, ας επιλέξει κάποια άλλη ομάδα. Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από τις δυσκολίες!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr

Περί ανανέωσης, εξέλιξης ταλέντων και... Ε.Σ.Σ.Δ.!

Εμείς οι φίλοι του ΠΑΟΚ έχουμε έναν ιδιαίτερο τρόπο να αγαπάμε την ομάδα μας. Να την λατρεύουμε και να την σταυρώνουμε ταυτόχρονα! Όμως, αυτή η παθιασμένη αγάπη γίνεται και τροχοπέδη στη σκέψη. Εμποδίζει δηλαδή, την παραγωγή πνευματικής διεργασίας με την οποία μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει καταστάσεις και γεγονότα που συμβαίνουν γύρω από την ομάδα.

Το καλοκαίρι αυτό είναι ξεχωριστό, καθώς θα κρίνει το κατά πόσο το πλάνο της προηγούμενης χρονιάς ήταν όντως αποτέλεσμα σύμφωνης απόφασης μεταξύ των μελών της διοίκησης και των αντίστοιχων μελών του τεχνικού τμήματος, ή αναπροσαρμόστηκε βάσει των εξελίξεων στην αρχή του καλοκαιριού. Υπάρχει βέβαια και ένα τρίτο ενδεχόμενο, το οποίο δεν θα ήθελε κανείς να πιστεύει ότι ισχύει. Αυτό δεν είναι άλλο από το να ήταν το πλάνο αυτό ένα απλό πυροτέχνημα, ώστε η διοίκηση να κερδίσει χρόνο.

Αξίζει όμως να δούμε τη συνολική εικόνα, ύστερα από τον τερματισμό αυτής της χρονιάς. Αξίζει να κοιτάξουμε το δάσος και να μη χαθούμε στην ανάλυση ενός και μόνο δέντρου. Πάμε λοιπόν...

Όταν η ανανέωση έχασε τη σημασία της.

Το 2019 ο Abel Ferreira προσπάθησε να διατηρήσει την ορμή που είχε ήδη η ομάδα από την κατάκτηση του προηγούμενου double. Όλοι γνωρίζουμε τι είχε συμβεί εκείνη τη χρονιά. Κατασκευάστηκαν κατηγορίες, υπονοώντας υποτιθέμενο καθεστώς πολυιδιοκτησίας με την Ξάνθη, που διέλυσε την όποια «ομαλότητα» υπήρχε στη λειτουργία της ομάδας, καταρρακώνοντας ουσιαστικά το ηθικό της, αδυνατώντας να διεκδικήσει μέχρι τέλους το πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν.

Την επόμενη χρονιά, δηλαδή την περίοδο 2020-2021, ξεκίνησε μία προσπάθεια ανανέωσης με εμφανή τα σημάδια της στη χρησιμοποίηση παικτών όπως του Χρήστου Τζόλη, του Γιάννη Μιχαηλίδη, του Λευτέρη Λύρατζη και του Γιάννη Κωνσταντέλια, οι οποίοι πήραν, άλλος λιγότερα και άλλος περισσότερα λεπτά συμμετοχής. Εκείνη η προσπάθεια ανανέωσης διακόπηκε αργά αλλά σταθερά, λόγω των πωλήσεων τόσο του Πορτογάλου τεχνικού στη βραζιλιάνικη Sociedade Esportiva Palmeiras, όσο και του Χρήστου Τζόλη στη Norwich City F.C.

Το καλοκαίρι που επακολούθησε, ο Ιβάν Σαββίδης παρενέβη αισθητά και υποβάθμισε τον Pablo García στη β' ομάδα και προσέλαβε αιφνιδιαστικά τον Razvan Lucescu, ακυρώνοντας τον σχεδιασμό της ανανέωσης και ζητώντας του κάτι που δεν προέκυπτε από το πρόσφατο παρελθόν του. Την ευρωπαϊκή καταξίωση του ΠΑΟΚ! Ομολογουμένως, ο Ρουμάνος τεχνικός πήγε πολύ καλά στην Ευρώπη, διαψεύδοντας όλους μας. Μπορεί να μην κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο στο τέλος της σεζόν 2021-2022, αλλά το κακό είχε ήδη γίνει. Η ανανέωση πήγε στράφι...

Η φετινή σεζόν, που μόλις έληξε, γνωρίζουμε τι επιφύλαξε στο σωματείο του ΠΑΟΚ. Άφησε απογοήτευση και πίκρα. Μία πίκρα, που εκδηλώνεται, εδώ και λίγες ημέρες, με πολλές φωνές διαμαρτυρίας εναντίον του Razvan Lucescu. Εντούτοις, το καλοκαίρι που μας πέρασε μπήκε ο στόχος της ανανέωσης, κυρίως όμως, αφότου η ομάδα αποκλείστηκε από τη Levski Sofia PFC και όχι πριν!

Με άλλα λόγια, τα στελέχη του ΠΑΟΚ (διοίκησης και τεχνικού τμήματος) αποφάσισαν να πορευθεί η χρονιά με ένα κράμα νέων αλλά και έμπειρων παικτών, ρίχνοντας κατά πολύ τον μέσο όρο ηλικίας της ποδοσφαιρικής ομάδας, διατηρώντας όμως προπονητή τον Ρουμάνο, ακόμα και αν ήταν γνωστό τοις πάσι ότι δεν χρησιμοποιεί νέους παίκτες (!).

Ταυτόχρονα όμως, σε κάθε νίκη της ομάδας, με μικρό ή με μεγάλο αντίπαλο, οι δηλώσεις του Ρουμάνου τεχνικού ήταν σχεδόν απαξιωτικές για την ικανότητα του ρόστερ που είχε στα χέρια του. Θα έλεγε κανείς ότι δεν πίστευε στην ομάδα του. Ότι δεν ήθελε να διαχειριστεί νέους παίκτες, αλλά μόνο έμπειρους. Άλλωστε, δεν αποτελούσε έκπληξη!

Άλλοι θα πουν ότι ήταν ρεαλιστής και έβλεπε την πραγματικότητα. Θα μας εξηγήσουν ότι ο κυνικός προπονητής διέβλεπε το μέλλον της ομάδας του. Ότι δηλαδή, αυτό το ρόστερ δεν είχε την ικανότητα να πετύχει την κατάκτηση ενός τίτλου ή την πολυπόθητη τρίτη θέση που οδηγούσε στο Europa League. Και ενώ είμαι ένα βήμα πριν συμπαθήσω τη λογική αυτή, έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα των νέων παικτών. Των ταλέντων που μπήκαν στην ομάδα με όρεξη προσφοράς και τελείωσαν τη σεζόν με άπειρα λάθη και ανυπαρξία.

Ο μύθος της εξέλιξης των νεαρών παικτών.

Η τεχνική ηγεσία, προσπαθώντας να κάνει λελογισμένη διαχείριση του πενιχρού κατά τα άλλα ρόστερ, άργησε να εμπιστευθεί τον ταλαντούχο Γιάννη Κωνσταντέλια και όπως ακριβώς συνέβη την προηγούμενη χρονιά, όπου αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τον Θεοχάρη Τσιγγάρα ύστερα από τραυματισμό δύο παικτών της μεσαίας γραμμής και όχι από επιλογή, έτσι και φέτος ακολούθησε την ίδια λογική.

Ο Ντέλιας μπήκε αναγκαστικά στους αγώνες και έφερε πνοή αλλαγής. Ξεκλείδωσε άμυνες και έβαλε τη φαντασία ως νέο και πολλά υποσχόμενο συστατικό της νέας ομάδας που «έχτιζε» ο Razvan Lucescu. Ακόμα και στα σκληρά μαρκαρίσματα ο νεαρός έμενε όρθιος και έδωσε θετικότατα δείγματα γραφής.

Η πορεία του όμως έφθινε και έφτασε στα τελευταία παιχνίδια να είναι ένας... λίγο πιο γρήγορος Diego Biseswar..! Τελικά, δεν πρόσφερε τα αναμενόμενα στον ΠΑΟΚ. Το μέλλον όμως είναι δικό του. Μπορεί να τα καταφέρει, αρκεί να ξαναβρεί το χαμένο του στυλ.

Από την άλλη, υπάρχει ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης. Ο νεαρός στόπερ, φθίνει και αυτός συνεχώς. Οι γκέλες που έκανε ήταν αρκετές, προϊόν κυρίως κούρασης και απειρίας. Ωστόσο, το ταλέντο του δεν αμφισβητείται.

Η χρηματιστηριακή αξία και των δύο προαναφερθέντων νεαρών παικτών του ΠΑΟΚ εκτινάχθηκε στα ύψη. Στεγνά και ψυχρά, το καλό αυτό το πιστώνεται ο Razvan Lucescu. Εντούτοις, μόνο το γεγονός ότι δεν μπορούσε κανένας από τους υπάρχοντες παίκτες στο ρόστερ της ομάδας να ανταγωνιστούν τις ικανότητές τους, σε συνδυασμό με τις συνεχόμενες παρουσίες στην 11άδα του δικεφάλου, για πρώτη φορά στην καριέρα τους, λυγίζοντας υπό το βάρος των αυξημένων απαιτήσεων, ήταν αναμενόμενο να ανέβει η τιμή τους στο παγκόσμιο χρηματιστήριο. Αυτή η άνοδος δεν θα είναι όμως παρά μια ευκαιριακή συγκυρία, αν δεν υπάρξει ανάλογη συνέχεια. Αν δηλαδή, δεν αποτελέσουν μέρος του βασικού σχεδιασμού της νέας χρονιάς.

Το βασικότερο όμως στοιχείο, που κατέχουν, αλλά κατά τη γνώμη μου, σιγά σιγά εξανεμίζεται, είναι η μειωμένη όρεξη για το καινούριο. Η ελευθερία στο παιχνίδι τους. Πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Να τολμήσουν να δείξουν κάτι νέο, πιο ανατρεπτικό, που θα αποτελέσει όπλο στα χέρια του προπονητή τους.

Δυστυχώς, τη φετινή σεζόν ο Razvan Lucescu δεν κατάφερε να πάρει από τους δύο κάτι καλύτερο. Σίγουρα, η πρώτη τους χρονιά ήταν αρκετά καλή. Χρειάζεται όμως, περισσότερη δουλειά, αλλά κυρίως να μην μπουν σε καλούπια. Δεν θέλουμε τον Κωνσταντέλια να τον κάνουμε Biseswar! Δεν θέλουμε τον Κουλιεράκη να τον κάνουμε Varela. Τους χρειαζόμαστε για κάτι μεγαλύτερο..!

Υπό την πιο πάνω έννοια, εύκολα κανείς μπορεί να εξάγει το συμπέρασμα ότι αν υπήρχαν στη θέση τους δύο πιο έμπειροι ποδοσφαιριστές, που όμως θα μπορούσαν να δώσουν τουλάχιστον αυτά που τελικά έδωσαν, οι συγκεκριμένοι νεαροί δεν θα χρησιμοποιούνταν πάνω από 10 λεπτά, άντε 15 στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Σε όλα αυτά που αναφέρω, αναζητώ επιμόνως το λεγόμενο «σχέδιο ανανέωσης» και δυστυχώς, δεν το βρίσκω. Το ότι προέκυψε η επιλογή της χρησιμοποίησης των δύο αυτών νεαρών παικτών, εμένα προσωπικά δε μου λέει κάτι. Πιθανότατα, άλλοι να δέχονται αυτό το «τυρί». Εμένα η συνείδησή μου δεν μπορεί να το αποδεχτεί!

Ανακεφαλαίωση

Η περίεργη φετινή σεζόν δεν ενδεικνυόταν για απαιτητικές προβλέψεις. Δεν περιμέναμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Ειδικά σε μια χρονιά που ο βαθμός δυσκολίας εκτινάχθηκε, λόγω της παρουσίας τεσσάρων ομάδων κοντά στην κορυφή, δεν θα ήταν συνετό να μιλάμε για πρωτιά. Παρόλα αυτά, η ομάδα έδειξε ότι μπορεί να πετύχει πράγματα. Όμως, δεν έδειξε χαρακτήρα.

Πώς να βγάλει ο ΠΑΟΚ δυναμισμό, όταν οι «έμπειροι» της ομάδας από τα πρώτα παιχνίδια έδειχναν ότι ήταν σε καθίζηση; Να μιλήσουμε για τον Jasmin Kurtić, ο οποίος δεν δικαιολόγησε ούτε στο ελάχιστο το συμβόλαιό του; Για τον Andrija Živković, που για αρκετά μεγάλο διάστημα ήταν σκιά του εαυτού του; Να μιλήσουμε για τον Nélson Oliveira, που οι ωμοφαλιές του (ώμος+(κεφ)αλιά) άφησαν εποχή; Για τον Adelino Vieirinha, που δεν πρόσφερε τίποτα και αποδείχθηκε ατυχής η ανανέωσή του; Ή να πούμε για τον Omar El Kaddouri, που σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα στον κόσμο αν ήταν θα τον είχε διώξει λόγω των αριθμητικά άπειρων τραυματισμών του;

Είναι να σε πιάνει τρέλα για την κατάντια του σχεδιασμού στο ασπρόμαυρο στρατόπεδο..! Επίσης, η διαδικασία επιλογής παικτών, ή οποιουδήποτε άλλου τύπου απόφαση είναι προβληματικές. Πλέον, ο δικέφαλος λειτουργεί σε συνθήκες του πάλαι ποτέ κομμουνισμού της ΕΣΣΔ! Επιτροπές, συσκέψεις, φόβος της άποψης και κρυφτό πίσω από τις οποιεσδήποτε κινήσεις, αφήνοντας τον χρόνο να δείξει την πραγματικότητα, συνθέτουν μια μουχλιασμένη και άτολμη «δημόσια» διοίκηση. Και όλοι είμαστε χαρούμενοι... Όλοι; Μάλλον όχι όλοι.

Δυστυχώς για εκείνους, οι οποίοι βρίσκονται στις καρέκλες της διοίκησης και της τεχνικής ηγεσίας και καταπιάνονται με τον σχεδιασμό, τις τελικές αποφάσεις και τον έλεγχο (feed back) της πορείας του συλλόγου, οι φίλοι του ΠΑΟΚ δεν είναι χαρούμενοι. Πολλοί από αυτούς είναι επιστήμονες, ελεύθεροι επαγγελματίες, άνθρωποι της δουλειάς και του μόχθου, άνθρωποι νοικοκυραίοι (άσχετο που κάποιοι εμπαθείς, μισητές του ωραίου και του τακτοποιημένου δίνουν την έννοια του «φασίζοντα») με συναίσθηση του ρίσκου και της οραματισμένης επιτυχίας. Αυτοί λοιπόν, δεν θέλουν κηφήνες στον διοικητικό ιστό της ομάδας. Θέλουν ντόμπρους και ευθείς ανθρώπους. Να έχουν αποφασιστικότητα και να τολμούν να μιλούν στο αφεντικό και τους οπαδούς. Να μην κρύβονται!

Έχω λοιπόν την αίσθηση, ότι περιγράφω την πραγματικότητα. Πως έχω δώσει αρκετά στοιχεία για το πώς βλέπω τον ΠΑΟΚ στο σύνολό του. Παρακαλώ, συγχωρήστε με για οτιδήποτε λανθασμένο έχω γράψει. Δεν ήθελα να θίξω κανέναν, παρά μόνο να τονίσω κάποιες πτυχές που δεν ακούγονται συχνά στα ραδιόφωνα και δεν γράφονται στις εφημερίδες της πόλης. Πονάω τον ΠΑΟΚ και δε με εκφράζουν τα άτομα μιας διοίκησης που πράττουν βάσει συγκυριών, ούτε εκείνα ενός τεχνικού επιτελείου που δεν πιστεύουν στο ρόστερ, το οποίο καλούνται να διαχειριστούν, χωρίς να αποφασίζουν με σθένος να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, είτε απαιτώντας τα θέλω τους, είτε αποχωρώντας...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com