Αγχωτική πρόκριση, ψάχνοντας τα πατήματα για βελτίωση...


Η πρόκριση ήρθε, τα χαμόγελα επέστρεψαν και πλέον ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν ερχόταν η πρόκριση στα playoffs του UEFA Conference League θα μιλούσαμε με άλλα δεδομένα και οπωσδήποτε τα ερτζιανά θα φόρτωναν με αγανακτισμένες φωνές. Σαφώς, ο ΠΑΟΚ ίδρωσε υπέρ το δέον για να αποκλείσει την Hajduk Split.

Η εμφανής αλλαγή τακτικής.

Στον αγώνα της Τούμπας ο Razvan Lucescu ήρθε σε ρήξη με τη φιλοσοφία του και αυτό από μόνο του αποτελεί πρόοδο. Είπαμε ότι φέτος διαφαίνεται μια ορθότερη αντιμετώπιση του κοουτσαρίσματος κατά τη διάρκεια του αγώνα, η οποία οφείλεται εν πολλοίς στην παρουσία του νέου του βοηθού Gianpaolo Castorina.

Πρακτικά, αυτό διακρίνεται στην αλλαγή τακτικής, που επέλεξε ο Ρουμάνος τεχνικός στο build up από την άμυνα. Γνωρίζοντας ότι τα διαθέσιμα αμυντικά χαφ δεν έχουν την ικανότητα να κουβαλήσουν τη μπάλα στο μεσοδιάστημα, ουκ ολίγες φορές επιχειρήθηκε το μακρινό γέμισμα από τον Dominik Kotarski. Στην κορυφή, υπήρχε όμως ο Ally Samatta, ικανότερος στο ψηλό παιχνίδι από τον Brandon Thomas, που είχε ξεκινήσει βασικός στο πρώτο παιχνίδι με τους Κροάτες.

...οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα...

Μπορεί βέβαια, ο Τανζανός επιθετικός στο πρώτο ημίχρονο να μην έκανε αισθητή την παρουσία του  όσο θα ήθελε ο προπονητής, ωστόσο βρήκε κάποια από τα πατήματά του 15 λεπτά πριν την αντικατάστασή του από τον Ισπανό, στέλνοντας αισιόδοξα μηνύματα.

Άμυνα με τα γνωστά προβλήματα!

Είναι από όλους παραδεκτό, ότι στο πρώτο ημίχρονο ο δικέφαλος αιφνιδιάστηκε από την ορμή των «λευκών». Το τραγικό λάθος του Κροάτη τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ κόντεψε να διαλύσει πρόωρα το όνειρο. Ευτυχώς, η αυτοθυσία των αμυντικών αποσόβησε τα χειρότερα!

Όσο περνούσε η ώρα ο Dominik Kotarski  βελτίωνε τον βαθμό συγκέντρωσης στο παιχνίδι και έκανε μια καλή εμφάνιση, προστατεύοντας αξιόλογα την εστία του δικεφάλου. Θα μπορούσα να τον συγκαταλέξω στους κορυφαίους του χθεσινού αγώνα.

Η τετράδα στην άμυνα είχε τα ίδια προβλήματα που παρουσίασε πριν επτά ημέρες στο Stadion Poljud. Με τον Tomasz Kedziora να παραπαίει δικαίως, λόγω υπερφόρτωσης της πλευράς του, κινούμενος εκεί ο Marko Livaja κατόπιν προφανέστατης οδηγίας του Ivan Leko. Ο Πολωνός ήταν ο αδύνατος κρίκος στην τετράδα χωρίς καμία αμφιβολία.

...πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο...

Εντούτοις, οι δύο κεντρικοί αμυντικοί William Troost-Ekong και Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, ενώ τα πήγαν σχετικά καλά στην αντιμετώπιση των επίγειων κινδύνων, βρέθηκαν πολλές φορές εκτεθειμένοι στις εναέριες μονομαχίες, οι οποίες ήταν πηγή σοβαρού κινδύνου για την εστία του Dominik Kotarski. Όσο οι Κροάτες επιτίθονταν, τόσο το άγχος βάραινε τα πόδια των ασπρόμαυρων. 

Γενικά, οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Το κεφάλαιο Ντέλιας.

Χθες, δεν υπήρχε βλέφαρο ανοικτό που δεν ευχαριστιόταν να βλέπει τον νεαρό ταλαντούχο Γιάννη Κωνσταντέλια να κινείται με τη μπάλα στο χορτάρι σαν αιλουροειδές! Σίγουρα, χρειάζεται να βελτιώσει κάποια πράγματα στο παιχνίδι του, αλλά όσα δημιουργεί στο γήπεδο είναι σπάνιο θέαμα.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά η στάση του, η θέλησή του, το πάθος του, καθώς και η αποτελεσματικότητά του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Μόνος του κέρδισε το πέναλτι, κυριολεκτικά από το τίποτα. Ή καλύτερα, από τον κίνδυνο να βρεθεί η ομάδα του ΠΑΟΚ αγχωμένη από τις πολύ καλές προϋποθέσεις αντεπίθεσης της Hajduk Split. Ο μικρός έκλεψε τη μπάλα με εξαιρετική μαεστρία από τον Vadis Odjidja-Ofoe κερδίζοντας επιπλέον, από τον τελευταίο και το πέναλτι. Σε εκείνο το χρονικό σημείο και ύστερα από το εύστοχο χτύπημα της εσχάτης των ποινών από τον Stefan Schwab, άλλαξε η ψυχολογία της ελληνικής ομάδας.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Ειδικότερα, αν γίνει αποτελεσματικότερος με ηγετικές προεκτάσεις θα διαγράψει ξεχωριστή πορεία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Όλα αυτά στη θεωρία. Μένει να τα δούμε και στην πράξη.

Η αρχηγική παρουσία του Živković.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά λόγω της στάσης του, της θέλησής του, του πάθους του, καθώς και της αποτελεσματικότητάς του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Πέρα από τα δύο γκολ που πέτυχε, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν είχαν μεγάλο βαθμό δυσκολίας, η χρονική στιγμή που επιτεύχθηκαν «ξεφόρτωσε» το τεράστιο βάρος του άγχους που είχε αρχίσει να επηρεάζει την ομάδα. Όλοι γνωρίζαμε ότι η Κροατική ομάδα, αν δεν είχε διπλασιάσει ο ΠΑΟΚ το σκορ, θα έδινε στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης όλες της τις δυνάμεις για να πετύχει το πολυπόθητο γκολ της ισοφάρισης.

Στα αμυντικά του καθήκοντα ο Σέρβος ήταν και πάλι άψογος! Πλέον, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας του δικεφάλου του Βορρά! Ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός του ρόστερ πρέπει να περιλαμβάνει κατά βάση τον Andrija Živković.

Τώρα πάμε για τις... κούπες!

Την επόμενη εβδομάδα ταξιδεύουμε στο δυτικό Εδιμβούργο για να αντιμετωπίσουμε την Heart of Midlothian, με προοπτική να παίξουμε στους ομίλους του UEFA Conference League για τη φετινή σεζόν. Ελπίζω και εύχομαι οι καρδιές (hearts) μας να μείνουν στις θέσεις τους μετά την ολοκλήρωση αυτής της σειράς αγώνων. Αν υπογράψουν οι δύο επιπλέον χαφ θα αντικρύζουμε το μέλλον με μεγαλύτερο χαμόγελο...
Stratego 
Πηγή φωτογραφίας: neakriti.gr

Χωρίς ρυθμό και ένταση στο Split..!


Ο πρώτος αγώνας στο Stadion Poljud της Κροατίας στις 10 του μηνός δεν ξέφυγε από τα τετριμμένα. Δε συνέβη κάτι έξω από τα συνηθισμένα των παρελθόντων μηνών (ή και ετών για κάποιους). Με άλλα λόγια, ο ΠΑΟΚ πάλι δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα σημαντικότατα λάθη του αντιπάλου. Δεν πέτυχε να κάνει δικά του τα αστεία δώρα των Κροατών. 

Είναι αλήθεια ότι οι παίκτες του δικεφάλου εφάρμοσαν αρκετά επιτυχημένα το pressing στα 3/4 του γηπέδου. Έκλεψαν ουκ ολίγες φορές τη μπάλα στην επικίνδυνη ζώνη των Κροατών. Εντούτοις, αποδείχθηκε δώρον άδωρον. Είδαμε αργές κινήσεις σε καταστάσεις 4v3 και άστοχα τελειώματα ερασιτεχνικού επιπέδου. Η έλλειψη έντασης ήταν και πάλι εμφανής. 

τα δεδομένα καθιστούν το δεύτερο παιχνίδι πιο επικίνδυνο από το πρώτο, καθώς ο δικέφαλος θα έχει στο νου του να σκοράρει και η άμυνα δεν είναι το φόρτε του, ακόμη!

Από την άλλη, τα αμυντικά λάθη του δικεφάλου δεν μας έδωσαν την εντύπωση ότι υπήρξε κάποια, έστω μικρή, βελτίωση. Οι ίδιες αδυναμίες καλά κρατούν! Οι αιτίες βρίσκονται στη συνολική φιλοσοφία της ομάδας. Θα επανέλθω με αντίστοιχο άρθρο λίαν συντόμως.

Κάθε φορά που η Hajduk Split ανέβαζε στροφές, η μεσοαμυντική αντίδραση του ΠΑΟΚ ήταν τουλάχιστον μία ταχύτητα κάτω. Η ένταση στο παιχνίδι της κροατικής ομάδας, από τη μέση και εμπρός, ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να βρει αντίστοιχη αντίδραση από την ελληνική ομάδα. Οι λευκοί, όπως είναι το nickname τους, φάνηκαν ιδιαίτερα επικίνδυνοι, έχοντας στην τάξη τους τον γνωστό μας Marko Livaja. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, τα δεδομένα αυτά καθιστούν το δεύτερο παιχνίδι πιο επικίνδυνο από το πρώτο, καθώς ο δικέφαλος θα έχει στο νου του να σκοράρει και η άμυνα δεν είναι το φόρτε του, ακόμη!

Στο κέντρο η εικόνα ήταν μοιρασμένη. Ο ΠΑΟΚ έκλεψε μπάλες, κυρίως με τον Θεοχάρη Τσιγγάρα, ο οποίος και προώθησε τη μπάλα άμεσα στην επίθεση, χωρίς όμως να φανεί περισσότερο ουσιαστικός. Η ελαφριά παρουσία του Filipe Soares κατέδειξε την ανικανότητά του να κρατήσει μία θέση στο ρόστερ. Οι επόμενες κινήσεις της λύσης της συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ και την απόκτηση δύο ακόμα παικτών σε αυτή τη θέση, τις αναμένω ως δείγμα ύπαρξης κοινής λογικής στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Η κακή εκμετάλλευση της δεξιάς πτέρυγας.

Ορθά ο Razvan Lucescu στόχευσε στα αριστερά της άμυνας των Κροατών, γιατί τα ανεβάσματα του Dario Melnjak άφησαν κενά.  Ταυτόχρονα όμως, είδαμε τον Khaled Narey να είναι ο αδύναμος κρίκος από εκείνη την πλευρά! Ένα ολόκληρο ημίχρονο έφυγε ανεκμετάλλευτο, με τον Γερμανό, για περίπου 35 λεπτά, να είναι απαράδεκτος στις επιλογές του. Η αλλαγή πλευράς με τον Andrija Živković ήρθε σχετικά καθυστερημένα! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι άλλαξε κάτι θεαματικά.

...υπήρχαν παίκτες στο ρόστερ της προηγούμενης σεζόν, που είχαν εμπειρία, αλλά δεν κατόρθωσαν να φτάσουν σε αυτό που ζητούσε ο προπονητής. Το ίδιο ισχύει και για τους αντίστοιχους έμπειρους της φετινής σεζόν.

Είδαμε τον Khaled Narey να του λείπει η αποτελεσματικότητα στην τελική πάσα, ενώ οι κινήσεις του στον κενό χώρο ήταν με λογική. Ποια είναι όμως τα αίτια της αποτυχίας του Γερμανού να περάσει τη μπάλα σε κάποιον συμπαίκτη του; Σε πέντε τουλάχιστον προσπάθειες δεν μπόρεσε να ξεφύγει από το αμυντικό της κροατικής ομάδας, ο οποίος με απλή προβολή του απέκοπτε τη μπάλα. Σε μια μόνο βρήκε την μικρή περιοχή, όπου ο Γιάννης Κωνσταντέλιας μισοέκανε τη σεντερφορίσια κίνηση προς την εστία του Ivan Lučić και βέβαια, δεν βρήκε ούτε κατά διάνοια τη μπάλα.

Η αιτία της αναποτελεσματικότητας...

Η απάντηση βρίσκεται στη χαμηλή ένταση που βάζει στο παιχνίδι του ο δικέφαλος. Σ' αυτόν τον τομέα βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω από τον αντίπαλο και η βαθύτερη αιτία είναι έλλειψη ασφάλειας στις κινήσεις των ποδοσφαιριστών του Razvan Lucescu. Παρατηρώ εδώ και μήνες, ότι υπάρχει ένας μικρός φόβος στις κινήσεις των ασπρόμαυρων, που αποτελούν την εκάστη 11άδα.

...Όταν όμως, αδυνατεί μια ομάδα να βρει ρυθμό, κάτι δεν πάει καλά και το πρόβλημα εντοπίζεται στους τομείς της φυσικής κατάστασης και της πνευματικής ετοιμότητας.

Ο φόβος αυτός σφίγγει τις κινήσεις των ποδοσφαιριστών και αμφιταλαντεύονται στην οποιαδήποτε απόφασή τους, ιδιαίτερα της κατεύθυνσης της κίνησης χωρίς τη μπάλα. Σε ένα τέτοιο αθλητικό πλαίσιο είναι λογικό ο κάθε Narey να δυσκολεύεται να αξιολογήσει τις επιλογές της πάσας του, καθώς οι κινήσεις των συμπαικτών του είναι αργές και μη αποφασιστικές. Έτσι, ο αντίπαλος προλαβαίνει να προβλέψει την κατεύθυνση της μπάλας, αφήνοντας τόσο τον προπονητή της ομάδας, όσο και τους φίλους του ΠΑΟΚ δυσαρεστημένους.

Υπάρχει λύση στο πρόβλημα;

Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία του Razvan Lucescu δεν με αφήνει να δω φως στην άκρη του τούνελ. Η λογική του Ρουμάνου τεχνικού στηρίζεται στην εμπειρία του εκάστου ποδοσφαιριστή να αξιολογήσει τη στιγμή που θα δώσει φουλ ένταση και την αντίστοιχη στιγμή που θα παραμείνει στον χώρο χωρίς υψηλά επίπεδα έντασης. Εντούτοις, υπήρχαν παίκτες στο ρόστερ της προηγούμενης σεζόν, που είχαν εμπειρία, αλλά δεν κατόρθωσαν να φτάσουν σε αυτό που ζητούσε ο προπονητής. Το ίδιο ισχύει και για τους αντίστοιχους έμπειρους της φετινής σεζόν. Συνεπώς, δεν είμαι αισιόδοξος ότι ο προπονητής θα αφήσει στην άκρη τη φιλοσοφία του, προκειμένου να αλλάξει την εικόνα της ομάδας!

Το τι ακριβώς γίνεται στις προπονήσεις, πόση ένταση εφαρμόζεται και ποιες είναι οι συγκεκριμένες οδηγίες για το θέμα αυτό, δυστυχώς δεν είναι στο πεδίο της πληροφόρησής μου. Όταν όμως, αδυνατεί μια ομάδα να βρει ρυθμό, κάτι δεν πάει καλά και το πρόβλημα εντοπίζεται στους τομείς της φυσικής κατάστασης και της πνευματικής ετοιμότητας. Βασικός υπαίτιος δεν είναι άλλος από τον προπονητή. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, από εκείνον ξεκινούν τα θετικά και τα αρνητικά και στο χέρι του είναι να τα διορθώσει. Τη διόρθωση αυτή αναμένουμε...!

Να τονίσω επιπλέον, κάτι σημαντικό. Δυστυχώς, αντικειμενικά μιλώντας και μη έχοντας στο νου μου τον Ρουμάνο τεχνικό, ο χαμηλός ρυθμός και η έλλειψη έντασης είναι στοιχεία μικρών ομάδων. Ομάδων που δεν καίγονται για πρωταθλητισμό. Να είμαστε ειλικρινείς και καθόλου προσωπολάτρες. Η αλήθεια να λέγεται!
Stratego 
Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr