Στο Περιστέρι ήρθε η νίκη με καλά διαστήματα επιθετικού ποδοσφαίρου. Γενικά, όταν παίζεις στις έδρες ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εσένα, θα βρίσκεις χώρους να επιτεθείς. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύθεροι αυτοί χώροι έμεναν επί το πλείστον ανεκμετάλλευτοι. Στo δημοτικό στάδιο Περιστερίου ο ΠΑΟΚ πέρασε με 1-2, μένοντας πιστός στην παράδοση, αφού κατάφερε να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι.
Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς
Η εμφάνιση του Σουηδού Taha Ali, έδωσε σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία στους παίκτες του Alessio Lisci να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα. Το έκαναν μόνο δύο φορές. Η εκμετάλλευση κενών που άφηναν οι αμυντικοί του Ατρομήτου, έγινε κατά κόρον από τον Taha Ali, ο οποίος αναδείχθηκε MVP του αγώνα.
Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;
Εκεί όμως, στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω σήμερα, είναι η εικόνα που δίνει η μεσοαμυντική γραμμή των ασπρόμαυρων. Όχι μόνο στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά σε όλα τα προηγούμενα, πλην του πρώτου ευρωπαϊκού στην Πολωνία με αντίπαλο την Dynamo Kyiv για τα προκριματικά του Europa League. Παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει επιθετικότητα (aggresiveness) στην άμυνα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να έχει τον χώρο και το χρόνο αξιολογήσει τις επιλογές του. Το γεγονός ότι ήρθε η νίκη, είναι κατά τη γνώμη μου απόρροια της αδυναμίας των παικτών του Dusan Kerkez να αξιοποιήσουν τη νωθρότητα με την οποία οι μέσοι και οι αμυντικοί του Alessio Lisci αμύνονταν!
Οι αιτίες για το "φαινόμενο" μπορεί να είναι πολλές. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν δικαιολογεί έως έναν βαθμό τα εμφανή σημάδια κούρασης των παικτών, πόσο μάλλον όταν υπήρχε και η σχετική πίεση για αποτελέσματα στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.
Σίγουρα όμως, η κούραση δεν είναι η μοναδική αιτία της κακής αμυντικής εικόνας. Η εικόνα που έχω για τον ΠΑΟΚ είναι η ίδια εδώ και 5 χρόνια. Επικρατεί μία νοοτροπία χαλαρότητας, η οποία έχει επιβληθεί τις τελευταίες σεζόν, με αποτέλεσμα η άμυνα να παίζεται... με τα μάτια! Η λογική ήταν να δώσει μέσα από αυτήν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, την εντύπωση στον κάθε παίκτη που αμύνεται, ότι ελέγχεται η εκάστοτε φάση που δημιουργείται στην εστία του τερματοφύλακα του δικεφάλου. Στην πραγματικότητα δεν συνέβαινε, ούτε συμβαίνει, αλλά ούτε και θα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο! Όσο η φυσική κατάσταση δεν φτάνει σε υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο θα έχουμε το φαινόμενο αυτό. Για να το επαναδιατυπώσω με άλλα λόγια: Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς.
Αν καταφέρει ο Alessio Lisci να εξαφανίσει αυτό το φαινόμενο και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεσοαμυντικής γραμμής, θα δώσει το στίγμα της αλλαγής. Το στίγμα της new era, που θέλει να περάσει το club. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και χαίρομαι πολύ που το τονίζει στις συνεντεύξεις του ο Ιταλός coach. Οψόμεθα!
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr
Δημοσίευση σχολίου