Τα θετικά της θριαμβευτικής νίκης στο «Γ. Καραϊσκάκης»!

Για να τραβήξεις μια ευθεία χρειάζεσαι δύο τουλάχιστον σημεία... 😏

Μέσα σε χρονικό διάστημα 22 λεπτών το σύνολο του Razvan Lucescu είδε στο «Γ. Καραϊσκάκης» το ποτήρι μισογεμάτο και άφησε στην άκρη τη μιζέρια, παίζοντας απλό και ουσιαστικό ποδόσφαιρο. Έκανε δηλαδή αυτό που ζητούσαμε όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ, ήδη από τον αγώνα με την ΑΕΚ. Εκεί η ομάδα αδίκησε τον εαυτό της, ενώ χθες έδειξε το καλό της πρόσωπο. Σε απόσταση δύο συνεχόμενων αγωνιστικών κατάφερε να αγγίξει τα δύο άκρα, το πάτωμα και το ταβάνι. Ειλικρινά, μόνο ο ΠΑΟΚ έχει τη ικανότητα να πετύχει τέτοιον άθλο!

... οι Θεσσαλονικείς όχι μόνο ανταπεξήλθαν στη μεγάλη πιθανότητα να κλειστούν στα καρέ τους, αλλά τιμωρήσαν κιόλας τους Πειραιώτες για την φοβική τους συμπεριφορά, η οποία αντικατοπτρίζεται στο παθητικό πρέσινγκ, αντί της λογικής πίεσης στα 4/4 του γηπέδου.

Τα λάθη με την ΑΕΚ που δεν επαναλήφθηκαν. 

Κομβικό κομμάτι της εξήγησης του τρόπου που μεταμορφώθηκαν οι ασπρόμαυροι σε τόσο σύντομο διάστημα ήταν η ορθολογικότερη προσέγγιση του παιχνιδιού από τον Razvan Lucescu. Άφησε παράμερα τους πειραματισμούς τύπου Ivan Näsberg και επέλεξε το σταθερότερο και συνάμα, συντηρητικότερο δίδυμο της άμυνας Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora. Αποτέλεσμα; Μείωση των λαθών στο ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει η ομάδα στην παρούσα φάση. 

Βέβαια, η επίδοση των αμυντικών εξαρτάται από δύο εξω-ομαδικές κατηγορίες στοιχείων. Πρώτιστα, από το πόσο διεισδυτικοί είναι με τη μπάλα στα πόδια οι αντίπαλοι επιθετικοί και δεύτερον, από τον βαθμό πίεσης που ασκούν οι τελευταίοι (aggressiveness). Και η αλήθεια δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι οι κιτρινόμαυροι της Ένωσης είναι σαφώς πιο σκληροί και δυναμικοί από τους αντίστοιχους του Ολυμπιακού! Ο βαθμός πίεσης λοιπόν, δεν ήταν ο ίδιος. 

... το δίδυμο Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora έδειξε να συνεργάζεται καλύτερα από τα προηγούμενα δίδυμα, χωρίς όμως να λείψουν οι αδυναμίες

Ωστόσο, οι Θεσσαλονικείς όχι μόνο ανταπεξήλθαν στη μεγάλη πιθανότητα να κλειστούν στα καρέ τους, αλλά τιμωρήσαν κιόλας τους Πειραιώτες για την φοβική τους συμπεριφορά, η οποία αντικατοπτρίζεται στο παθητικό πρέσινγκ, αντί της λογικής πίεσης στα 4/4 του γηπέδου.

Αυτή η τακτική του Diego Martínez, έδωσε ανάσες στον ΠΑΟΚ, καθώς και χρόνο σκέψης για να απλώσει το παιχνίδι του χωρίς όχληση, πράγμα που αποτυπώθηκε, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, όταν και οι Θεσσαλονικείς σε κάθε φάση έβρισκαν δίχτυα.

Τα θετικά σημεία της νίκης.

Σε μια τέτοια νίκη και μάλιστα θριαμβευτική, όπως η Κυριακάτικη, πέρα από τους τρεις βαθμούς, οι οποίοι προστίθενται στη συγκομιδή της ομάδας μας, τα θετικά είναι πολλαπλά. Πολύ ψηλά στη λίστα των θετικών σημείων είναι το γεγονός πως μια νίκη σε εκτός έδρας ντέρμπι δυναμώνει την αυτοπεποίθηση των παικτών, φέρνει ικανοποίηση στην τεχνική ηγεσία για το εμφανές αποτέλεσμα της προσπάθειας που γίνεται στις προπονήσεις και δίνει όραμα στον φίλαθλο κόσμο.

[...] η all around εμφάνιση του Brandon Thomas έδειξε ότι αυτός θα αποτελέσει από εδώ και στο εξής τη βασική επιλογή του Razvan Lucescu για τη θέση του φορ [...]

Σε αυτό το ματς μετρήθηκε η αγωνιστική ετοιμότητα του Rahman Baba. Έχοντας να αντιμετωπίσει το πολυδιαφημιζόμενο δεξί μπακ του Ολυμπιακού Rodinei, σε γενικές γραμμές δεν ένοιωσε να απειλείται άμεσα, δείχνοντας ότι η φετινή προσθήκη στην ομάδα ήταν πέρα για πέρα ωφέλιμη. Ο ΠΑΟΚ έχει να πάρει πολλά ακόμα στο μέλλον από τον έμπειρο Γκανέζο. Είναι πλέον σημείο αναφοράς για την ομάδα.

Επίσης, το δίδυμο Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora έδειξε να συνεργάζεται καλύτερα από τα προηγούμενα δίδυμα, χωρίς όμως να λείψουν οι αδυναμίες. Παρ' όλα αυτά, πάλεψαν και αποσόβησαν αρκετές δύσκολες καταστάσεις μπροστά από την εστία του Dominik Kotarski.

Ο Thomas Murg εδραιώθηκε ως μια επιπρόσθετη φετινή μεταγραφή, καθώς πέρσι βρισκόταν μεταξύ πάγκου και κερκίδας. Σε πολλά από τα τελευταία παιχνίδια αγωνίστηκε ως βασικός. Ωστόσο, η Κυριακάτικη εμφάνισή του, ειδικότερα με την ασίστ στον Brandon Thomas για την επίτευξη του 3ου γκολ στο «Γ. Καραϊσκάκης» δείχνει ότι έχει μπει για τα καλά στο κλίμα που θέλει να κρατά στην ομάδα του ο Ρουμάνος προπονητής.

Τέλος, η all around εμφάνιση του Brandon Thomas έδειξε ότι αυτός θα αποτελέσει από εδώ και στο εξής τη βασική επιλογή του Razvan Lucescu για τη θέση του φορ. Ο Ισπανός είναι παίκτης που ακολουθεί τις επιταγές της τεχνικής ηγεσίας. Πιέζει συνεχώς και αφόρητα, δυσκολεύοντας κατά πολύ το bild-up των αντιπάλων. Αλλά ταυτόχρονα, έχει τις δυνάμεις να σπριντάρει και να βρεθεί σε θέση βολής, όπου με μία και μόνο επαφή χρίζεται πολλαπλώς σκόρερ!

Συμπεράσματα...

Όσο και αν η πίεση του Ολυμπιακού ήταν κατώτερη των περιστάσεων, ειδικά στο β' μέρος, ο ΠΑΟΚ στάθηκε αξιοπρεπέστατα και θριάμβευσε στον Πειραιά, κόντρα στις προβλέψεις. Ειδικότερα, έχω να παρατηρήσω ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ είδαμε τον ΠΑΟΚ σε τέτοιους αγώνες να κρατά τη μπάλα κόντρα στην πίεση του αντιπάλου. Μάλιστα, αυτό συνέβη ύστερα από την προσπάθεια των ερυθρολεύκων για ισοφάριση, αμέσως μετά την έναρξη του β' ημιχρόνου. Εκεί που περίμεναν όλοι τους Πειραιώτες να πιέσουν αφόρητα, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (το ξαναγράφω γιατί το έχω άχτι) η ομάδα πήρε μέτρα στο γήπεδο κρατώντας την μπάλα και μάλιστα, απειλώντας αποτελεσματικότατα!

Ομολογουμένως, η κατάσταση που μόλις περιέγραψα δεν έχει ξανασυμβεί όταν ο ΠΑΟΚ αγωνίζεται στην Αθήνα-Πειραιά! Συνέβη την Κυριακή και είναι ένα ενθαρρυντικό μήνυμα. Όχι όμως και αρκετά πειστικό για τη συνέχεια, καθώς για να τραβήξεις μια ευθεία χρειάζεσαι δύο τουλάχιστον σημεία. Αυτή τη στιγμή έχουμε τοποθετήσει στο καρτεσιανό σύστημα... το πρώτο σημείο, με πολύ μεγάλη επιφύλαξη και αυτό..!

Stratgeo 

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Το 0,06 xGoals δείχνει το «ταβάνι» στην τρέχουσα σεζόν!

Την Κυριακή, ομολογουμένως, όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ νιώσαμε ντροπή. Προφανώς όχι για την ήττα. Αυτή είναι μέσα στο παιχνίδι και δεν μπορείς να την αποφύγεις με ευκολία. Η «απουσία» όμως των Θεσσαλονικέων από την «ΟΠΑΠ Arena» είναι κάτι που δεν καταπίνεται, δεν χωρά στη σφαίρα της πραγματικότητας. Ούτε ο χειρότερος εχθρός του ΠΑΟΚ δεν θα φανταζόταν πως ο δικέφαλος του Βορρά θα υπήρχε ποτέ η πιθανότητα να τελειώσει ένα ντέρμπι δύο σχεδόν ισάξιων ομάδων με το πολύ ταπεινωτικό στατιστικό των 0,06 xGoals!

Οι αιτίες αυτής της ντροπιαστική εμφάνισης θα μπορούσαν να αναζητηθούν σε πλείστους παράγοντες, που όμως δεν γνωρίζουμε εάν θα προσέγγιζαν εν τέλει την πραγματικότητα. Θα μπορούσα να πω για παράδειγμα, πως έλλειψε ο βαθμός συγκέντρωσης. Ότι δηλαδή, όλα έγιναν σωστά πριν τον αγώνα, όμως απλά οι πρωταγωνιστές της ποδοσφαιρικής μάχης δεν θέλησαν ποτέ, επί της ουσίας, να παρακολουθήσουν το ρου του αγώνα. Ήταν δηλαδή ωσεί παρόντες! Βέβαια, το αποτέλεσμα της πρώτης αξιόλογης τελικής στο 94ο λεπτό, δεν επιβεβαιώνει την επιχειρηματολογία αυτή.

Επιπλέον, θα μπορούσα να θίξω την επίδραση που είχε ο φόβος στο σύνολο του Razvan Lucescu. Άραγε, τι να φοβήθηκαν οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ; Την πίεση των κιτρινόμαυρων; Την εκρηκτική ατμόσφαιρα των οπαδών της; Ή μήπως φοβήθηκαν το ενδεχόμενο μιας ήττας, που ήρθε τελικά αβασάνιστα, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Αντικειμενικά, η ΑΕΚ δεν άσκησε περισσότερη πίεση από το συνηθισμένο. Δεν έβγαλε μίσος στο παιχνίδι της. Άρα, ούτε και αυτή η επιχειρηματολογία στέκει...

Οι πεπατημένες της προετοιμασίας που δεν ακολουθήθηκαν!

Πριν κάθε αγώνα υπάρχουν πεπατημένες που ο έκαστος προπονητής ακολουθεί. Αυτές δεν είναι άλλες από την ανάλυση των δυνατών και αδύνατων σημείων των δύο αντιμαχόμενων. Φαντάζομαι ένας προπονητής χαμηλής κατηγορίας UEFA C αυτό θα έκανε.

Εν προκειμένω, ο εν λόγω επικεφαλής του τεχνικού τμήματος θα διέκρινε ότι το δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι το πρέσινγκ. Μάλιστα, πολλές ομάδες χαμηλότερου βεληνεκούς από τον ΠΑΟΚ, κατάφεραν να ανταπεξέλθουν σχετικά ικανοποιητικά. Ο δικέφαλος του Βορρά δεν τα κατάφερε!

Σε αντιδιαστολή, το αδύνατο σημείο των κιτρινόμαυρων είναι το αργό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας. Έτσι, ο φανταστικός προπονητής μας θα επέλεγε να κρατά τους δύο στόπερ της Ένωσης απασχολημένους, ίσως τοποθετώντας δύο σέντερ φορ. Ξέχασα όμως, οι δύο φορ απαγορεύονται δια ροπάλου! Ίσως, στην άρνηση αυτή να διακρίνονται σπέρματα φόβου, τα οποία μεταδίδονται και στους ποδοσφαιριστές... Ποιος ξέρει;

Το δεύτερο δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι, χωρίς αμφιβολία, η ευνοϊκή ανοχή των διαιτητών στις εγχώριες διοργανώσεις, όταν οι παίκτες του Matías Almeyda πιέζουν, χρησιμοποιώντας μύρια πλείστα μέσα, όπως χέρια, πόδια, γόνατα, τάπες παπουτσιών, τράβηγμα φανελών κ.ο.κ. 

Μια τέτοια συνθήκη αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους. Είτε, πράττουμε αυτό που παρουσίασε ο ΠΑΟΚ, δηλαδή την τήρηση αποστάσεων, όταν αυτό είναι εφικτό, ώστε να αποφεύγεται η συχνή επαφή με τον αντίπαλο και χαθεί εύκολα η κατοχή, είτε τέλος, επιλέγουμε να δώσουμε και εμείς τη μάχη σώμα με σώμα, οπότε ο σχηματισμός παράταξης και η σύνθεση της 11άδας τροποποιείται σχετικά. Αντίστοιχα, σε περίπτωση που προκρινόταν η δεύτερη λογική, θα έπρεπε να αφιερωνόταν αρκετός χρόνος στην προετοιμασία πριν τον αγώνα. Και οι δύο τακτικές είναι σωστές. Αρκεί, να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η άκαιρη χρησιμοποίηση του Adelino Vieirinha...

Με ποια οπτική γωνία μπορεί να είδε κάποιος την επιλογή να ξεκινήσει στο αρχικό σχήμα ο Πορτογάλος αρχηγός, έχοντας ήδη αγωνιστεί 90+ λεπτά στον αγώνα της Πέμπτης με την Aberdeen FC και όντας σε τέτοια φυσική καμπή, λόγω ηλικίας, που θα δυσκολευόταν αντικειμενικά να φυλάξει τον πιο επικίνδυνο παίκτη της ΑΕΚ, τον Μεξικανό Orbelín Pineda; Ειλικρινά, θα ήθελα μια εξήγηση. Θα είχε ενδιαφέρον, καθώς θα πρόσθετε μια νέα προπονητική αντίληψη!

Η ιστορία έγραψε λοιπόν, ότι ο ΠΑΟΚ δέχθηκε το πρώτο γκολ από λάθη της άμυνάς του, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι ο Vieirinha βρισκόταν κάπου 30 μέτρα μακριά από τη θέση ευθύνης του, με αποτέλεσμα να γίνει το προφανές, ο Orbelín Pineda να χριστεί σκόρερ!

Συμπεράσματα...

Σύμφωνα με τη σύντομη παραπάνω ανάλυσή μου, αντιλαμβανόμαστε όλοι μας ότι δεν έγινε καμία ορθή παραγωγική σκέψη στην προετοιμασία της ομάδας για τον αγώνα της Κυριακής. Οι παράγοντες του ΠΑΟΚ «κοιμήθηκαν» με την ανατροπή στο Aberdeen! Επαναπαύθηκαν στα πανηγύρια της ανατροπής, που όμως έγιναν με μεγάλο ποσοστό τύχης (βλ. προηγούμενο άρθρο μου εδώ). Επομένως, αντί να θέσουν σε εγρήγορση όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα, ενόψει του σημαντικότατου ντέρμπι με την ΑΕΚ και να διορθώσουν τα κακώς κείμενα που έκαναν την ανησυχητική εμφάνισή τους στη Σκωτία, φρόντισαν να προβούν σε τακτικές «εξυπνάδες» μιας παλαιότερης ποδοσφαιρικής εποχής!

Παράλληλα, ακούγονται απόψεις για επιπρόσθετη ενίσχυση τον Ιανουάριο. Σίγουρα, κάθε ομάδα προσβλέπει στην εκμετάλλευση αυτής της μεταγραφικής περιόδου, αλλά για να καλύψει κενά. Πόσα λοιπόν, κενά εντοπίζει αυτή τη χρονική στιγμή η τεχνική ηγεσία μας; Λίγα ή πολλά; Μήπως τελικά, υπάρχει ένα μόνο κενό; Προσωπικά το εντοπίζω στην έλλειψη κανονικής φιλοσοφίας για το ποδόσφαιρο. Εκτός αν θεωρεί η διοίκηση, ότι για να κάνει η ομάδα 4-5 ευκαιρίες για γκολ στην «ΟΠΑΠ Arena» χρειάζεται να αποκτήσει επιθετική τριπλέτα επιπέδου Champions League; Φαιδρά πράγματα!

Το αποτέλεσμα της εκτός έδρας αναμέτρησης με τους κιτρινόμαυρους του Νότου, αλλά κυρίως η ντροπιαστική εμφάνιση του συνόλου του Razvan Lucescu, μου έθεσε το νοητό «ταβάνι» της φετινής σεζόν. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αγγίζει τη διεκδίκηση της 3ης θέσης. Και αυτό γιατί θεωρώ πως θα κονταροχτυπηθούν δύο ομάδες για την 1η θέση και έτσι ο δεύτερος σίγουρα ΔΕΝ θα είναι ο ΠΑΟΚ. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να μην τρελαθούμε με φανταστικές υψηλότερες προσδοκίες...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: novasports.gr

Επανέφερε την τάξη στο Aberdeen με νίκη στο 96'...!

Όσο η ψυχολογία παίζει ρόλο στην εξέλιξη της πορείας μιας ομάδας, άλλο τόσο σημαντικό βαθμό συμμετοχής παίζει και το λεγόμενο momentum, ελληνιστί ορμή, φόρα. Με αυτή την ορμή δεδομένη, ο κόσμος του ΠΑΟΚ περίμενε χθες στο Pittodrie η ομάδα να καθαρίσει τη μπουγάδα από το πρώτο ημίχρονο, δεδομένης και της διαφοράς δυναμικότητας των δύο ομάδων.

Στο α' μέρος ένας Ντέλιας δεν έφερνε την άνοιξη...!

Στο πρώτο ημίχρονο οι ασπρόμαυροι απολάμβαναν το χτισμένο από τα προηγούμενα παιχνίδια momentum, καθήμενοι αναπαυτικά στις δάφνες του, αισθανόμενοι ότι δεν απειλούνται από τους Σκωτσέζους της Aberdeen FC. Είχαν δίκιο ως προς το τελευταίο, όχι όμως και για την επιλογή της χαλάρωσης στο πρώτο 45λεπτο. 

Σε αυτό το πρώτο μέρος ξεχώρισαν οι εμπνεύσεις του Γιάννη Κωνσταντέλια. Ήταν από τους λίγους παίκτες του Razvan Lucescu με σαφές κίνητρο να αποδείξει ότι αξίζει να βρίσκεται στην αρχική 11άδα του φετινού ΠΑΟΚ, δεδομένου του παραγκωνισμού του στους προηγούμενους δύο αγωνες. Οι φαντεζί ενέργειές του λίγο έλειψαν να ευοδώσου, με σημαντικότερη εκείνη στο 12ο λεπτό, με την εξαιρετική διατήρηση της μπάλας μέσα στη μεγάλη περιοχή των Σκωτσέζων, επιτηρούμενος από 5 παίκτες, σημαδεύοντας όμως το δεξί κάθετο δοκάρι του Kelle Roos. Κρίμα που το δοκάρι στέρησε την ευκαιρία να τη βλέπουμε στα highlights των τηλεοπτικών σταθμών ανά τον κόσμο!

Για τα αναθεματισμένα 8 λεπτά, που προηγήθηκε η Abereen FC, έφταιξε κατά την άποψή μου, η υπέρμετρη λογική της ηρεμίας σε επίπεδο χαλάρωσης, ή ακόμα και ύπνωσης θα τολμούσα να πω. 

Οι υπόλοιποι ασπρόμαυροι, είτε δεν είχαν τις ικανότητες να προσφέρουν κάτι θετικό στο επιθετικό κομμάτι, βλέπε Rafa Soares και Θεοχάρη Τσιγγάρα, είτε δεν είχαν το κίνητρο να κάνουν το κάτι παραπάνω για να διασπάσουν τη μεσοαμυντική γραμμή του Barry Robson, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω παρέταξε την ομάδα του με σαφείς αμυντικούς προσανατολισμούς, έχοντας 3 κεντρικούς οπισθοφύλακες! 

Στο β' μέρος χάθηκε ο έλεγχος, αλλά τελικά... επανακτήθηκε!

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μαθηματικά. Το προηγούμενο λεπτό δεν είναι σε θέση να σου δώσει την πρόβλεψη για το επόμενο. Κάθε στιγμή είναι διαφορετική και χρειάζεται να υπάρχει συγκέντρωση.

Φαίνεται ότι αυτό το λησμόνησαν οι παίκτες του δικεφάλου του Βορρά και πίστεψαν ότι συν τω χρόνω θα έρθει το γκολ που θα δώσει την πολυπόθητη νίκη. Έλα όμως που η μπάλα τιμωρεί! Αρκούσαν 8 λεπτά για τους Σκωτσέζους για να προηγηθούν με 2-0! Όντες ανύπαρκτοι στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες του Barry Robson, τίποτα δεν προμήνυε ότι θα γίνονταν απειλητικοί στη συνέχεια!

Τι έφταιξε όμως σε αυτά τα αναθεματισμένα 8 λεπτά; Κατά την ταπεινή μου άποψη έφταιξε η λογική της ηρεμίας σε επίπεδο χαλάρωσης, ή ακόμα και ύπνωσης θα τολμούσα να πω. Η άποψη δηλαδή ότι με την ηρεμία και την οργάνωση το παιχνίδι θα είναι στα χέρια μας. Ωστόσο, δεν λήφθηκε υπόψη ο χρόνος, ο οποίος είναι αμείλικτος και όσο ξοδεύεται φέρνει κούραση. 

Εξ' αιτίας αυτής της λογικής οι Troost-Ekong και Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, οι δύο στόπερ του ΠΑΟΚ έκαναν από ένα λάθος στο 50ο λεπτό και o Σκοπιανός Bojan Miovski έγραψε το 1-0. Στη συνέχεια, στο 58ο λεπτό πάλι ο νεαρός Έλληνας στόπερ έκανε δεύτερο αμυντικό λάθος βηματίζοντας προς τα πίσω, αντί να βγάλει με τεχνητό οφσάιντ εκτός φάσης τον δεύτερο σκόρερ της Aberdeen FC τον Αμερικανό Dante Polvara!

Η παρουσία του ΠΑΟΚ στο Pittodrie ήταν μια βροντόφωνη απόδειξη ότι το momentum των ασπρόμαυρων βρίσκεται σε ανοδική πορεία...

Ο έλεγχος φαινόταν να είχε χαθεί. Η απογοήτευση άρχισε να μας κυριεύει, αλλά ο Ρουμάνος προπονητής πραγματοποίησε στο 63ο λεπτό τρεις αλλαγές. Οι δύο βασικότερες, ήταν η είσοδος του Γκανέζου Rahman Baba, ο οποίος γέμισε την αριστερή επιθετική πτέρυγα και έφερε μια αναστάτωση στην άμυνα των Σκωτσέζων με τις διεισδυτικές του ικανότητες και του Ρώσου Magomed Ozdoev, που προώθησε το παιχνίδι πιο άμεσα στο επιθετικό μισό. Η τρίτη αλλαγή ήταν του Τανζανού Ally Samatta και πέρασε σχεδόν απαρατήρητος! 

Ο Barry Robson απάντησε σχεδόν αμέσως με τρεις αλλαγές στη μεσοεπιθετική γραμμή, ελπίζοντας σε άνοιγμα του ΠΑΟΚ, έτσι ώστε να χτυπήσει με τους ξεκούραστους εισελθόντες στα μεγαλύτερα κενά που θα δημιουργούνταν.

Ο δικέφαλος πίεσε αγχωμένος, ωστόσο δεν κατάφερε να απειλήσει σημαντικά, καταδεικνύοντας για άλλη μια φορά το πρόβλημα της λανθασμένης χρησιμοποίησης του σέντερ φορ, για το οποίο έχω γράψει πολλές φορές στο παρελθόν.

Μόνο με την είσοδο του Βούλγαρου Kiril Despotov στο 73ο λεπτό απείλησε σημαντικά και μάλιστα, στην πρώτη του επαφή ο άρτι εισελθείς σκόραρε κιόλας (!) μειώνοντας σε 1-2, δίνοντας ελπίδες για επανάκαμψη.

Η ισοφάριση ήρθε από τον Vieirinha στο 84ο λεπτό. Ο αρχηγός είχε εξαιρετική έμπνευση να σουτάρει από πλάγια θέση και βοηθούμενος από την τύχη ευτύχησε να δει τη μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα του Kelle Roos.

Το κερδισμένο πέναλτι του Magomed Ozdoev και η εύστοχη εκτέλεσή του από τον Stefan Schwab, στο 96ο λεπτό, στην τελευταία κυριολεκτικά προσπάθεια των ασπρόμαυρων να κάνουν το colpo grosso, έφερε τα πάνω κάτω, επαναφέροντας την τάξη και στέλνοντας τον ΠΑΟΚ στον ουρανό της πρώτης θέσης του 6ου ομίλου του UEFA Europa Conference League. 

Συμπεράσματα... 

Είδα μια ισορροπημένη ομάδα, που η ηρεμία που αποκόμισε από τα προηγούμενα νικηφόρα αποτελέσματα της επέτρεψε να παραταχθεί με παίκτες που δεν αποτελούν στοιχεία του βασικού κορμού της, τόσο στα αμυντικά χαφ, όσο στα άκρα της άμυνας. 

Στο πρώτο ημίχρονο αυτό δεν το πλήρωσε. Στο δεύτερο όμως αρκούσαν 8 λεπτά χαλάρωσης και κακών τοποθετήσεων για να βρεθεί πίσω στο σκορ με 2 γκολ. Επήλθε χαλάρωση, που λόγω διαφοράς δυναμικότητας εκ πρώτης όψεως δεν θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στην άμυνα του ΠΑΟΚ, εντούτοις, έφερε αναστάτωση καταδεικνύοντας το βάθος του προβλήματος στο κέντρο της άμυνας. Πλέον, ο Razvana Lucescu υποχρεούται να βρει λύσεις!

Η παρουσία του ΠΑΟΚ στο Pittodrie ήταν μια βροντόφωνη απόδειξη ότι το momentum των ασπρόμαυρων βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Ο τρόπος που επετεύχθη αυτή η νίκη φανερώνει ότι η ομάδα πλέον δεν δέχεται να χάνει! Χτίζεται λοιπόν με αυτοπεποίθηση και ποδοσφαιρικό εγωισμό, πράγμα το οποίο μας κάνει να ονειρευόμαστε, πως κάτι καλύτερο θα συμβεί φέτος... 

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: Kingsport.gr

Η παραπομπή στην περσινή σεζόν και... η σούπα!

Τον αγώνα με τον ΟΦΗ δεν τον παρακολούθησα λόγω πολύ σοβαρών ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ωστόσο, στο άκουσμα του τελικού αποτελέσματος δεν εξεπλάγην στο ελάχιστο. Άλλωστε, όσοι δεν παρασύρονται από τις μεμονωμένες ικανοποιητικές εμφανίσεις, καταλαβαίνουν ότι η ομάδα δεν είναι έτοιμη για πρωταθλητισμό.

Η αίσθηση αυτή εναντιώνεται στο κλίμα που διαμορφώθηκε στην πόλη, ύστερα από τα απανωτά θετικά αποτελέσματα και την είσοδο στους ομίλους του UEFA Europa Conference League. Κάποιοι φρόντισαν να ξεσηκώσουν τα μυαλά των φίλων του ΠΑΟΚ, ότι τάχα η ομάδα, ως αήττητη έως προχθές, μπορεί να χτυπήσει φέτος την πρώτη θέση.

Με δεδομένο ότι το ρόστερ ακόμη διαμορφώνεται, βρίσκεται δηλαδή εν εξελίξει, καθώς επίσης το ίδιο συμβαίνει και στους αντιπάλους μας, δεν είμαστε σε θέση να δηλώσουμε την πεποίθηση για τη φετινή πορεία της ομάδας. Κάθε πρόβλεψη που γίνεται αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη χώρα του ευσεβούς πόθου.

Πέρα όμως από τις γενικές διαπιστώσεις, ένα είναι σίγουρο. Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται 11 ευρωπαϊκού επιπέδου παίκτες για να κερδίσει τον ΟΦΗ. Το γεγονός ότι οι Κρητικοί ήταν σαφώς πιο ξεκούραστοι από τους Θεσσαλονικείς δεν δίνει κανένα ελαφρυντικό στην ομάδα του Razvan Lucescu. Τέτοιες απώλειες μπορεί να στοιχίσουν! Οψόμεθα...

Παρ' όλα αυτά, η ήττα ήρθε. Και πόνεσε είναι η αλήθεια. Με λυπεί το γεγονός της μηδενικής συγκομιδής βαθμών στο Ηράκλειο, αλλά προσπαθώ να παραμείνω ψύχραιμος. Γιατί η μη επίτευξη αξιοπρεπούς αποτελέσματος παραπέμπει στην προηγούμενη σεζόν! Ωστόσο, αναμένω την έμπρακτη ενίσχυση του αγωνιστικού επιπέδου με τις τελευταίες έμψυχες προσθήκες.

Η διακοπή, ίσως μας ισορροπήσει περισσότερο και βοηθήσει να ενσωματωθούν τα νέα αποκτήματα. Ένα είναι δεδομένο. Όσο ενισχύεται η ομάδα, τόσο πιο αυστηρή θα γίνεται η κριτική. Πόσο μάλλον όταν εκείνοι που έρχονται αποτελούν θετικές εισηγήσεις του προπονητή. Αυτό επιθυμούν οι πάντες, αλλά όσο πιο καλά συστατικά υπάρχουν τόσο πιο καλή σούπα αναμένουμε να φτιάξει...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: gentikoule.gr

Ευλογία για τον ΠΑΟΚ η ύπαρξη του Andrija Živković!

Όταν μια ομάδα όπως ο ΠΑΟΚ παρουσιάζεται στο Tynecastle Park με βασικές απουσίες, το να έχει στην τάξεις τις τον εξαιρετικά φορμαρισμένο Andrija Živković είναι ευλογία! Η πνευματικά απούσα επιθετική τετράδα του δικεφάλου επισκιάστηκε από την ποδοσφαιρική λάμψη του έμπειρου Σέρβου.

 

Με 5/5 σουτ στην εστία, ένα κερδισμένο πέναλτι και το πανέμορφο σε εκτέλεση γκολ από τα 35 μέτρα, που χάρισε τη νίκη στον ΠΑΟΚ, δικαιωματικά του ανήκει η διάκριση του MVP! 

Πραγματικά, ο βραχύσωμος αριστεροπόδαρος των ασπρόμαυρων ήταν μέσα σε όλες ανεξαιρέτως τις ευκαιρίες που δημιούργησε η ομάδα του Razvan Lucescu. Με 5/5 σουτ στην εστία, ένα κερδισμένο πέναλτι και το πανέμορφο σε εκτέλεση γκολ από τα 35 μέτρα, που χάρισε τη νίκη στον ΠΑΟΚ, δικαιωματικά του ανήκει η διάκριση του MVP! 

Και όλα αυτά τα κατάφερε χωρίς να αφήσει διόλου τα αμυντικά του καθήκοντα. Έκλεψε μπάλες, τόσο στο κέντρο, όσο και στο πρώτο τέταρτο του γήπεδου, κάνοντας μάλιστα, προς το τέλος του αγώνα, αποφασιστικό τάκλιν εν είδει πλαγίου μπακ! 

Ο βραχύσωμος ηγέτης του ΠΑΟΚ δύσκολα θα πέσει στη δυσμένεια της δημοσιογραφικής και όχι μόνο, κριτικής.

Το ότι είναι ένας ποδοσφαιριστής με θέληση, πάθος και επιμονή, νομίζω ότι είναι γνωστόν τοις πάσι. Το ότι στα τελευταία παιχνίδια κουβαλά κυριολεκτικά στις πλάτες του τον ΠΑΟΚ και τον έχει με το 1,5 πόδι στους ομίλους του UEFA Europa Conference League, είναι κάτι που δεν το φανταζόταν κάνεις πριν από τους αγώνες των προκριματικών! Και αυτό διότι η χρονιά που τελείωσε δεν έδειχνε κάτι τέτοιο.

Ωστόσο, δεν είμαστε αφελείς! Ποτέ ένας ποδοσφαιριστής, από τη στιγμή που φορμαρίζεται, δεν είναι σίγουρο ότι θα διατηρήσει τη φόρμα του εσαεί και αείποτε! Μακριά, από εμένα μια τέτοια απλοϊκή άποψη. Το βέβαιο είναι ότι θα δούμε τον Σέρβο κατά τη διάρκεια της σεζόν να δυσκολεύεται με αντιπάλους αμυντικούς και ακόμα, να είναι πολλές φορές αρνητικός. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά. 

Εκείνο όμως που δεν είναι λογικό, είναι να ξεγράφουμε με μονοκονδυλιά την ιστορικά ανεκτίμητη προσφορά του στην ομάδα. Ο βραχύσωμος ηγέτης του ΠΑΟΚ δύσκολα θα πέσει στη δυσμένεια της δημοσιογραφικής και όχι μόνο, κριτικής.

Ο καλός παίκτης, όταν δεν έχει τη δυνατότητα - για διάφορους λόγους - να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης, ψάχνει πεδία που μπορεί να φανεί χρήσιμος. Ε, λοιπόν, ένα τέτοιο πεδίο είναι η αμυντική συνεισφορά. Η οποία αμυντική συνεισφορά για τον Andrija Živković αποτελεί σταθερά! 

Εύχομαι, τα νέα παιδιά που είναι το μελλοντικό κεφάλαιο για τον δικέφαλο, να αρπάξουν την ευκαιρία, παίρνοντας πολλά από τα στοιχεία του Σέρβου και να τον μιμηθούν κατά το δυνατό. Ίσως, μονάχα για την τελευταία αιτία, να αποτελεί ευλογία η ύπαρξη του Andrija Živković στο club του ΠΑΟΚ, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. 

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sport24.gr

Thinking out of the box is better!

Όπως έγραψε στον ηλεκτρονικό πίνακα, μετά τη λήξη του αγώνα, Ο ΠΑΟΚ κέρδισε μεν τον Αστέρα Τρίπολης με το εμφατικό 3-0, όμως το εύρος του σκορ αποτελεί μαγική εικόνα. Αφήνοντας στην άκρη την προκλητική διαιτησία του Βασίλη Φωτιά, η αγωνιστική συμπεριφορά του δικεφάλου δεν ήταν η πρέπουσα. Άγχος για την πρεμιέρα; Απώλεια συγκέντρωσης λόγω του επερχόμενου «τελικού» με την Heart of Midlothian; Φευ! Επιτέλους! Παίζαμε με την ομάδα της Τρίπολης, που τα κενά στην άμυνά της ήταν περισσότερα απ' ό,τι φανταζόμασταν πριν ξεκινήσει ο αγώνας!

Πολλοί έχουν πέσει στη λούμπα να δεχθούν την καραμέλα της κούρασης. Ναι, βρισκόμαστε στην αρχή της προετοιμασίας, που όπως λέμε τα πόδια είναι βαριά. Ναι, υπάρχουν συνεχόμενα παιχνίδια και η ομάδα ακόμη «χτίζεται». Ναι, στο ρόστερ βρίσκονται νέα πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί πλήρως με τα «θέλω» του προπονητή. Σύμφωνοι σε όλα αυτά. Ωστόσο, αυτές οι διαπιστώσεις δεν απαντούν στο μεγάλο ερώτημα... Γιατί οι υπόλοιπες ομάδες στον πλανήτη γη έχουν ένταση στο παιχνίδι τους; Μπορεί να μην έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο έντασης, αλλά τη βγάζουν στο γήπεδο. Γιατί βλέπουμε τους «εχθρούς» μας να παλεύουν με νύχια και με δόντια και να βρίσκονται σε εγρήγορση;

...τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι ο Razvan Lucescu δεν ήταν ποτέ λάτρης της κίνησης. Θέλει τα «πιόνια» του τακτοποιημένα στην σκακιέρα και να γίνεται η ελάχιστη μετακίνηση. Με αυτόν τον τρόπο έχει κερδίσει ό,τι κέρδισε, αλλά ταυτόχρονα έχει χάσει και ό,τι έχασε!

Ερωτήματα, που δεν θα απαντηθούν μέσα από τη διαδικασία της... παπαγαλίας! Ο νους μας πρέπει να σκεφτεί. Και μάλιστα, να λειτουργήσει πέρα από συναισθηματισμούς και εμπάθειες. Αντιλαμβάνομαι το δύσκολο εγχείρημα. Άλλωστε, η σημερινή κοινωνία βρίθει ασυναρτησιών και θολούρας! Εντούτοις, δεν θα πρέπει να κατηγορούμε εκείνους που τολμούν να βγουν από το κουτί! Out of the box is better!

Η κραυγαλέα απουσία θέλησης κίνησης χωρίς τη μπάλα!

Επί το αναλυτικότερον, πέρα από την κραυγαλέα έλλειψη αμυντικού χαφ που θα κάνει το προφανές, δηλαδή το διάβασμα του κενού χώρου στη μεσαία γραμμή ώστε να «σπάσει» την πίεση του αντιπάλου στο πρώτο τέταρτο του γηπέδου, υπάρχουν σημαντικότερα ζητήματα στρατηγικής.

Ένα τέτοιο είναι η απουσία θέλησης για κίνηση χωρίς τη μπάλα. Για να κουνηθεί κάποιος από τους παίκτες του Razvan Lucescu θα πρέπει να υπάρχει μια σχετική βεβαιότητα ότι θα δεχθεί τη μπάλα. Όμως, το ποδόσφαιρο είναι άθλημα δυναμικών καταστάσεων και όχι στατικών. Αν δεν αλλάξει μια συνθήκη δεν δημιουργείται κάποια άλλη. Με απλά λόγια, αν δεν κινηθεί κάποιος παίκτης του δικεφάλου «άσκοπα» δεν θα δημιουργηθεί το πολυπόθητο ρήγμα! Πράγματα απλά και κατανοητά!

Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ο Ρουμάνος τεχνικός δεν το γνωρίζει αυτό! Ίσως, η πνευματική προετοιμασία να μην είναι η πρέπουσα. Ίσως από την άλλη, να υπάρχει πρόβλημα φυσικής κατάστασης! Δεν το γνωρίζω αυτό τόσο εγώ, όσο και οι υπόλοιποι τρίτοι, πέραν βέβαια από τους ανθρώπους της ομάδας, οι οποίοι βρίσκονται εντός των προπονήσεων.

Ωστόσο, τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος προπονητής δεν ήταν ποτέ λάτρης της κίνησης. Θέλει τα «πιόνια» του τακτοποιημένα στην σκακιέρα και να γίνεται η ελάχιστη μετακίνηση. Με αυτόν τον τρόπο έχει κερδίσει ό,τι κέρδισε, αλλά ταυτόχρονα και έχει χάσει ό,τι έχασε! Μη φέρνουμε στο νου μας μόνο τις θετικές αναμνήσεις! Δεν πρέπει... Το σίγουρο είναι ότι με αυτόν τον τρόπο δεν θα γευτεί εκείνα που ονειρεύεται! 

Θα μείνω μόνο σε αυτό το στοιχείο σήμερα. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν παρελθόντα άρθρα, στα οποία μπορεί να ανατρέξει για να σχηματίσει πιο εμπεριστατωμένη άποψη για τη γνώμη μου. Όποιος θέλει λοιπόν, ας κάνει τον κόπο. Στον κόσμο της ταχύτητας και της ευκολίας αυτή η κίνηση συγκεντρώνει λίγες πιθανότητες, όμως ποτέ δεν ξέρεις!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sports365.gr

Αγχωτική πρόκριση, ψάχνοντας τα πατήματα για βελτίωση...

Η πρόκριση ήρθε, τα χαμόγελα επέστρεψαν και πλέον ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν ερχόταν η πρόκριση στα playoffs του UEFA Conference League θα μιλούσαμε με άλλα δεδομένα και οπωσδήποτε τα ερτζιανά θα φόρτωναν με αγανακτισμένες φωνές. Σαφώς, ο ΠΑΟΚ ίδρωσε υπέρ το δέον για να αποκλείσει την Hajduk Split.

Η εμφανής αλλαγή τακτικής.

Στον αγώνα της Τούμπας ο Razvan Lucescu ήρθε σε ρήξη με τη φιλοσοφία του και αυτό από μόνο του αποτελεί πρόοδο. Είπαμε ότι φέτος διαφαίνεται μια ορθότερη αντιμετώπιση του κοουτσαρίσματος κατά τη διάρκεια του αγώνα, η οποία οφείλεται εν πολλοίς στην παρουσία του νέου του βοηθού Gianpaolo Castorina.

Πρακτικά, αυτό διακρίνεται στην αλλαγή τακτικής, που επέλεξε ο Ρουμάνος τεχνικός στο build up από την άμυνα. Γνωρίζοντας ότι τα διαθέσιμα αμυντικά χαφ δεν έχουν την ικανότητα να κουβαλήσουν τη μπάλα στο μεσοδιάστημα, ουκ ολίγες φορές επιχειρήθηκε το μακρινό γέμισμα από τον Dominik Kotarski. Στην κορυφή, υπήρχε όμως ο Ally Samatta, ικανότερος στο ψηλό παιχνίδι από τον Brandon Thomas, που είχε ξεκινήσει βασικός στο πρώτο παιχνίδι με τους Κροάτες.

...οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα...

Μπορεί βέβαια, ο Τανζανός επιθετικός στο πρώτο ημίχρονο να μην έκανε αισθητή την παρουσία του  όσο θα ήθελε ο προπονητής, ωστόσο βρήκε κάποια από τα πατήματά του 15 λεπτά πριν την αντικατάστασή του από τον Ισπανό, στέλνοντας αισιόδοξα μηνύματα.

Άμυνα με τα γνωστά προβλήματα!

Είναι από όλους παραδεκτό, ότι στο πρώτο ημίχρονο ο δικέφαλος αιφνιδιάστηκε από την ορμή των «λευκών». Το τραγικό λάθος του Κροάτη τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ κόντεψε να διαλύσει πρόωρα το όνειρο. Ευτυχώς, η αυτοθυσία των αμυντικών αποσόβησε τα χειρότερα!

Όσο περνούσε η ώρα ο Dominik Kotarski  βελτίωνε τον βαθμό συγκέντρωσης στο παιχνίδι και έκανε μια καλή εμφάνιση, προστατεύοντας αξιόλογα την εστία του δικεφάλου. Θα μπορούσα να τον συγκαταλέξω στους κορυφαίους του χθεσινού αγώνα.

Η τετράδα στην άμυνα είχε τα ίδια προβλήματα που παρουσίασε πριν επτά ημέρες στο Stadion Poljud. Με τον Tomasz Kedziora να παραπαίει δικαίως, λόγω υπερφόρτωσης της πλευράς του, κινούμενος εκεί ο Marko Livaja κατόπιν προφανέστατης οδηγίας του Ivan Leko. Ο Πολωνός ήταν ο αδύνατος κρίκος στην τετράδα χωρίς καμία αμφιβολία.

...πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο...

Εντούτοις, οι δύο κεντρικοί αμυντικοί William Troost-Ekong και Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, ενώ τα πήγαν σχετικά καλά στην αντιμετώπιση των επίγειων κινδύνων, βρέθηκαν πολλές φορές εκτεθειμένοι στις εναέριες μονομαχίες, οι οποίες ήταν πηγή σοβαρού κινδύνου για την εστία του Dominik Kotarski. Όσο οι Κροάτες επιτίθονταν, τόσο το άγχος βάραινε τα πόδια των ασπρόμαυρων. 

Γενικά, οι παθογένειες της άμυνας παραμένουν στο προσκήνιο, ελπίζοντας στο άμεσο μέλλον να θεραπευτούν οπωσδήποτε! Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για να παρουσιάσει ο ΠΑΟΚ ένα ανταγωνιστικότερο προφίλ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Το κεφάλαιο Ντέλιας.

Χθες, δεν υπήρχε βλέφαρο ανοικτό που δεν ευχαριστιόταν να βλέπει τον νεαρό ταλαντούχο Γιάννη Κωνσταντέλια να κινείται με τη μπάλα στο χορτάρι σαν αιλουροειδές! Σίγουρα, χρειάζεται να βελτιώσει κάποια πράγματα στο παιχνίδι του, αλλά όσα δημιουργεί στο γήπεδο είναι σπάνιο θέαμα.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά η στάση του, η θέλησή του, το πάθος του, καθώς και η αποτελεσματικότητά του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Μόνος του κέρδισε το πέναλτι, κυριολεκτικά από το τίποτα. Ή καλύτερα, από τον κίνδυνο να βρεθεί η ομάδα του ΠΑΟΚ αγχωμένη από τις πολύ καλές προϋποθέσεις αντεπίθεσης της Hajduk Split. Ο μικρός έκλεψε τη μπάλα με εξαιρετική μαεστρία από τον Vadis Odjidja-Ofoe κερδίζοντας επιπλέον, από τον τελευταίο και το πέναλτι. Σε εκείνο το χρονικό σημείο και ύστερα από το εύστοχο χτύπημα της εσχάτης των ποινών από τον Stefan Schwab, άλλαξε η ψυχολογία της ελληνικής ομάδας.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας διαθέτει μια μαγική πινελιά, που όταν ζωγραφίζει στο χορτάρι είναι ικανή να επιφέρει θετικές αλλαγές στην ομάδα, τόσο ψυχολογικά, όσο και σε ουσιαστικό επίπεδο. Ειδικότερα, αν γίνει αποτελεσματικότερος με ηγετικές προεκτάσεις θα διαγράψει ξεχωριστή πορεία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Όλα αυτά στη θεωρία. Μένει να τα δούμε και στην πράξη.

Η αρχηγική παρουσία του Živković.

Μπορεί ο Andrija Živković να μην ήταν χθες ο τυπικά αρχηγός της ομάδας, αλλά λόγω της στάσης του, της θέλησής του, του πάθους του, καθώς και της αποτελεσματικότητάς του, δικαιωματικά κερδίζει το αξίωμα του πραγματικού αρχηγού του ΠΑΟΚ!

Πέρα από τα δύο γκολ που πέτυχε, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν είχαν μεγάλο βαθμό δυσκολίας, η χρονική στιγμή που επιτεύχθηκαν «ξεφόρτωσε» το τεράστιο βάρος του άγχους που είχε αρχίσει να επηρεάζει την ομάδα. Όλοι γνωρίζαμε ότι η Κροατική ομάδα, αν δεν είχε διπλασιάσει ο ΠΑΟΚ το σκορ, θα έδινε στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης όλες της τις δυνάμεις για να πετύχει το πολυπόθητο γκολ της ισοφάρισης.

Στα αμυντικά του καθήκοντα ο Σέρβος ήταν και πάλι άψογος! Πλέον, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας του δικεφάλου του Βορρά! Ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός του ρόστερ πρέπει να περιλαμβάνει κατά βάση τον Andrija Živković.

Τώρα πάμε για τις... κούπες!

Την επόμενη εβδομάδα ταξιδεύουμε στο δυτικό Εδιμβούργο για να αντιμετωπίσουμε την Heart of Midlothian, με προοπτική να παίξουμε στους ομίλους του UEFA Conference League για τη φετινή σεζόν. Ελπίζω και εύχομαι οι καρδιές (hearts) μας να μείνουν στις θέσεις τους μετά την ολοκλήρωση αυτής της σειράς αγώνων. Αν υπογράψουν οι δύο επιπλέον χαφ θα αντικρύζουμε το μέλλον με μεγαλύτερο χαμόγελο...

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: neakriti.gr

Χωρίς ρυθμό και ένταση στο Split..!

Ο πρώτος αγώνας στο Stadion Poljud της Κροατίας στις 10 του μηνός δεν ξέφυγε από τα τετριμμένα. Δε συνέβη κάτι έξω από τα συνηθισμένα των παρελθόντων μηνών (ή και ετών για κάποιους). Με άλλα λόγια, ο ΠΑΟΚ πάλι δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα σημαντικότατα λάθη του αντιπάλου. Δεν πέτυχε να κάνει δικά του τα αστεία δώρα των Κροατών. 

Είναι αλήθεια ότι οι παίκτες του δικεφάλου εφάρμοσαν αρκετά επιτυχημένα το pressing στα 3/4 του γηπέδου. Έκλεψαν ουκ ολίγες φορές τη μπάλα στην επικίνδυνη ζώνη των Κροατών. Εντούτοις, αποδείχθηκε δώρον άδωρον. Είδαμε αργές κινήσεις σε καταστάσεις 4v3 και άστοχα τελειώματα ερασιτεχνικού επιπέδου. Η έλλειψη έντασης ήταν και πάλι εμφανής. 

τα δεδομένα καθιστούν το δεύτερο παιχνίδι πιο επικίνδυνο από το πρώτο, καθώς ο δικέφαλος θα έχει στο νου του να σκοράρει και η άμυνα δεν είναι το φόρτε του, ακόμη!

Από την άλλη, τα αμυντικά λάθη του δικεφάλου δεν μας έδωσαν την εντύπωση ότι υπήρξε κάποια, έστω μικρή, βελτίωση. Οι ίδιες αδυναμίες καλά κρατούν! Οι αιτίες βρίσκονται στη συνολική φιλοσοφία της ομάδας. Θα επανέλθω με αντίστοιχο άρθρο λίαν συντόμως.

Κάθε φορά που η Hajduk Split ανέβαζε στροφές, η μεσοαμυντική αντίδραση του ΠΑΟΚ ήταν τουλάχιστον μία ταχύτητα κάτω. Η ένταση στο παιχνίδι της κροατικής ομάδας, από τη μέση και εμπρός, ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να βρει αντίστοιχη αντίδραση από την ελληνική ομάδα. Οι λευκοί, όπως είναι το nickname τους, φάνηκαν ιδιαίτερα επικίνδυνοι, έχοντας στην τάξη τους τον γνωστό μας Marko Livaja. Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, τα δεδομένα αυτά καθιστούν το δεύτερο παιχνίδι πιο επικίνδυνο από το πρώτο, καθώς ο δικέφαλος θα έχει στο νου του να σκοράρει και η άμυνα δεν είναι το φόρτε του, ακόμη!

Στο κέντρο η εικόνα ήταν μοιρασμένη. Ο ΠΑΟΚ έκλεψε μπάλες, κυρίως με τον Θεοχάρη Τσιγγάρα, ο οποίος και προώθησε τη μπάλα άμεσα στην επίθεση, χωρίς όμως να φανεί περισσότερο ουσιαστικός. Η ελαφριά παρουσία του Filipe Soares κατέδειξε την ανικανότητά του να κρατήσει μία θέση στο ρόστερ. Οι επόμενες κινήσεις της λύσης της συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ και την απόκτηση δύο ακόμα παικτών σε αυτή τη θέση, τις αναμένω ως δείγμα ύπαρξης κοινής λογικής στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Η κακή εκμετάλλευση της δεξιάς πτέρυγας.

Ορθά ο Razvan Lucescu στόχευσε στα αριστερά της άμυνας των Κροατών, γιατί τα ανεβάσματα του Dario Melnjak άφησαν κενά.  Ταυτόχρονα όμως, είδαμε τον Khaled Narey να είναι ο αδύναμος κρίκος από εκείνη την πλευρά! Ένα ολόκληρο ημίχρονο έφυγε ανεκμετάλλευτο, με τον Γερμανό, για περίπου 35 λεπτά, να είναι απαράδεκτος στις επιλογές του. Η αλλαγή πλευράς με τον Andrija Živković ήρθε σχετικά καθυστερημένα! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι άλλαξε κάτι θεαματικά.

...υπήρχαν παίκτες στο ρόστερ της προηγούμενης σεζόν, που είχαν εμπειρία, αλλά δεν κατόρθωσαν να φτάσουν σε αυτό που ζητούσε ο προπονητής. Το ίδιο ισχύει και για τους αντίστοιχους έμπειρους της φετινής σεζόν.

Είδαμε τον Khaled Narey να του λείπει η αποτελεσματικότητα στην τελική πάσα, ενώ οι κινήσεις του στον κενό χώρο ήταν με λογική. Ποια είναι όμως τα αίτια της αποτυχίας του Γερμανού να περάσει τη μπάλα σε κάποιον συμπαίκτη του; Σε πέντε τουλάχιστον προσπάθειες δεν μπόρεσε να ξεφύγει από το αμυντικό της κροατικής ομάδας, ο οποίος με απλή προβολή του απέκοπτε τη μπάλα. Σε μια μόνο βρήκε την μικρή περιοχή, όπου ο Γιάννης Κωνσταντέλιας μισοέκανε τη σεντερφορίσια κίνηση προς την εστία του Ivan Lučić και βέβαια, δεν βρήκε ούτε κατά διάνοια τη μπάλα.

Η αιτία της αναποτελεσματικότητας...

Η απάντηση βρίσκεται στη χαμηλή ένταση που βάζει στο παιχνίδι του ο δικέφαλος. Σ' αυτόν τον τομέα βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω από τον αντίπαλο και η βαθύτερη αιτία είναι έλλειψη ασφάλειας στις κινήσεις των ποδοσφαιριστών του Razvan Lucescu. Παρατηρώ εδώ και μήνες, ότι υπάρχει ένας μικρός φόβος στις κινήσεις των ασπρόμαυρων, που αποτελούν την εκάστη 11άδα.

...Όταν όμως, αδυνατεί μια ομάδα να βρει ρυθμό, κάτι δεν πάει καλά και το πρόβλημα εντοπίζεται στους τομείς της φυσικής κατάστασης και της πνευματικής ετοιμότητας.

Ο φόβος αυτός σφίγγει τις κινήσεις των ποδοσφαιριστών και αμφιταλαντεύονται στην οποιαδήποτε απόφασή τους, ιδιαίτερα της κατεύθυνσης της κίνησης χωρίς τη μπάλα. Σε ένα τέτοιο αθλητικό πλαίσιο είναι λογικό ο κάθε Narey να δυσκολεύεται να αξιολογήσει τις επιλογές της πάσας του, καθώς οι κινήσεις των συμπαικτών του είναι αργές και μη αποφασιστικές. Έτσι, ο αντίπαλος προλαβαίνει να προβλέψει την κατεύθυνση της μπάλας, αφήνοντας τόσο τον προπονητή της ομάδας, όσο και τους φίλους του ΠΑΟΚ δυσαρεστημένους.

Υπάρχει λύση στο πρόβλημα;

Η ποδοσφαιρική φιλοσοφία του Razvan Lucescu δεν με αφήνει να δω φως στην άκρη του τούνελ. Η λογική του Ρουμάνου τεχνικού στηρίζεται στην εμπειρία του εκάστου ποδοσφαιριστή να αξιολογήσει τη στιγμή που θα δώσει φουλ ένταση και την αντίστοιχη στιγμή που θα παραμείνει στον χώρο χωρίς υψηλά επίπεδα έντασης. Εντούτοις, υπήρχαν παίκτες στο ρόστερ της προηγούμενης σεζόν, που είχαν εμπειρία, αλλά δεν κατόρθωσαν να φτάσουν σε αυτό που ζητούσε ο προπονητής. Το ίδιο ισχύει και για τους αντίστοιχους έμπειρους της φετινής σεζόν. Συνεπώς, δεν είμαι αισιόδοξος ότι ο προπονητής θα αφήσει στην άκρη τη φιλοσοφία του, προκειμένου να αλλάξει την εικόνα της ομάδας!

Το τι ακριβώς γίνεται στις προπονήσεις, πόση ένταση εφαρμόζεται και ποιες είναι οι συγκεκριμένες οδηγίες για το θέμα αυτό, δυστυχώς δεν είναι στο πεδίο της πληροφόρησής μου. Όταν όμως, αδυνατεί μια ομάδα να βρει ρυθμό, κάτι δεν πάει καλά και το πρόβλημα εντοπίζεται στους τομείς της φυσικής κατάστασης και της πνευματικής ετοιμότητας. Βασικός υπαίτιος δεν είναι άλλος από τον προπονητή. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, από εκείνον ξεκινούν τα θετικά και τα αρνητικά και στο χέρι του είναι να τα διορθώσει. Τη διόρθωση αυτή αναμένουμε...!

Να τονίσω επιπλέον, κάτι σημαντικό. Δυστυχώς, αντικειμενικά μιλώντας και μη έχοντας στο νου μου τον Ρουμάνο τεχνικό, ο χαμηλός ρυθμός και η έλλειψη έντασης είναι στοιχεία μικρών ομάδων. Ομάδων που δεν καίγονται για πρωταθλητισμό. Να είμαστε ειλικρινείς και καθόλου προσωπολάτρες. Η αλήθεια να λέγεται!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr

Οι Dr. Jekyll και Mr. Hyde της πρόκρισης επί της Beitar!

Η ομάδα του ΠΑΟΚ βρίσκεται ήδη στην τρίτη φάση του προκριματικού γύρου του UEFA Conference League, ύστερα από τη νίκη επί της Beitar Jerusalem. Από το βράδυ της περασμένης Πέμπτης εμφανίστηκαν δύο τάσεις ανάλυσης. Εκείνης που επηρεάστηκε από το θετικό αντίκτυπο της πρόκρισης (Dr. Jekyll) και εκείνης που έψαξε να βρει τα αρνητικά της (Mr. Hyde). Εξαρτάται λοιπόν, από ποια σκοπιά θα δει κανείς την εμφάνιση αυτή. Ή μήπως... ΟΧΙ;

...είναι εμφανέστατο ότι από τον δικέφαλο λείπει η ένταση. Λείπει η αποφασιστικότητα με την οποία ενεργεί ένας κανονικός ποδοσφαιριστής. Δηλαδή, έχει την ίδια αδυναμία με πέρσι...

Ο Dr. Jekyll... 

Η θετική διάσταση της νίκης στα Ιεροσόλυμα μπορεί να εστιάσει στα προφανή. 

Η ομάδα του Razvan Lucescu αμύνθηκε εξαιρετικά και δέχτηκε μόνο ένα γκολ, παίρνοντας μια επαγγελματική πρόκριση. Μια πρόκριση με στόφα μεγάλης ομάδας. 

Υποχώρησε στο γήπεδο παρασύροντας τους κιτρινόμαυρους του Ισραήλ στο πρώτο μισό του γηπέδου, ανοίγοντας χώρους στην άμυνά τους. Ειδικά μετά το ανέλπιστο αυτογκόλ, το οποίο σίγουρα θα μπει στα πιο αστεία highlights του ποδοσφαίρου, όλα φαίνονταν ιδανικά για τον ΠΑΟΚ. 

Η άμυνα του δικεφάλου λειτούργησε άψογα και σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά reflex του Dominik Kotarski, φρόντισε να αγχώσει ακόμη περισσότερο την Beitar Jerusalem. 

Η τακτική προετοιμασία του επιτελείου του Razvan Lucescu ήταν άψογη. Ίσως, για πρώτη φορά φάνηκαν κάποια θετικά σημάδια coaching κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.

Με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου έκανε την ορθότατη αντικατάσταση του Γιάννη Μιχαηλίδη με τον Κωνσταντίνο Κουλιεράκη, επειδή ο πρώτος είχε ήδη δεχθεί μία κίτρινη κάρτα στο 32ο λεπτό και φαινόταν ότι αισθανόταν ιδιαίτερα άβολα από την ολοένα αυξανόμενη πίεση της Beitar. 

Κίνηση ματ μπορεί να χαρακτηριστεί επίσης και η είσοδος στο παιχνίδι του Ally Samatta στο 60ο λεπτό, καθώς και εκείνη του Γιάννη Κωνσταντέλια στο 76ο δίνοντας περισσότερη ταχύτητα στο transition. Αν προσθέσουμε δε την πολύ λογική αντικατάσταση του Taison από τον Θεοχάρη Τσιγγάρα, λόγω της αποβολής του Douglas Augusto, τότε μπορούμε να μιλάμε για πολύ καλή τακτική προετοιμασία. Ήταν εξαιρετικό το κοουτσάρισμα από τον Ρουμάνο τεχνικό.

Την κατάλληλη ώρα ήρθαν οι δύο εκπληκτικές ενέργειες του Γιάννη Κωνσταντέλια για να σβήσουν τα όνειρα της Ισραηλινής ομάδας για να οδηγήσει τον αγώνα στην παράταση. 

Η νίκη με 1-4 ήταν εμφατική και η πρόκριση δίκαιη! Να μην ξεχνάμε την ατυχία της ελληνικής ομάδας, η οποία βρέθηκε να αγωνίζεται με 10 παίκτες από το 40'. Πρόκειται περί μιας εκ των πραγμάτων πολύ δύσκολης και παλληκαρήσιας πρόκρισης. 

...Ο Mr Hyde!

Η αντίπερα όχθη της οπτικής έχει να μας χαρίσει διαφορετική αφήγηση. 

Αυτή μας λέει ότι ο δικέφαλος κόντεψε να αφήσει τον αγώνα να οδηγηθεί στην παράταση, όπου η πλάστιγγα της ψυχολογίας αντικειμενικά θα έγερνε υπέρ της Beitar Jerusalem . Δύο φορές τουλάχιστον κόντεψε να ισοφαριστεί, δείχνοντας ένα υποτονικό πρόσωπο, μια παθητική συμπεριφορά που δεν προμηνύει βελτίωση στη σεζόν που ξεκίνησε. 

Δεν κατάφερε ο ΠΑΟΚ να φανεί απειλητικός για την εστία του Miguel Silva. Δεν έκανε αισθητή την παρουσία του στον επιθετικό τομέα, κάνοντας πρόδηλη την αδυναμία στον τομέα αυτόν και φέτος, όπως πέρσι. Με λίγα λόγια, στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς αυτής δεν δικαιολόγησε την ανωτερότητά του. 

Ειδικότερα, όταν τα δύο από τα τέσσερα γκολ που πέτυχε προήλθαν από τραγικά λάθη της άμυνας των κιτρινόμαυρων, δεν είναι δυνατόν να καταμαρτυρήσουν ικανότητα, παρά μόνο τύχη! 

Τέλος, συνεχίζοντας να διαβάζουμε τη λογική του... Mr Hyde, η πρόκριση του ΠΑΟΚ επήλθε λόγω σοβαρής ανικανότητας του αντιπάλου να τιμωρήσει την ποδοσφαιρικά απαράδεκτη στάση της ελληνικής ομάδας.

Το ότι οι Ally Samatta και Γιάννης Κωνσταντέλιας έκαναν αυτά που έκαναν στα τελευταία λεπτά των καθυστερήσεων, λένε ότι καταδεικνύουν την ατολμία του προπονητή να τους χρησιμοποιήσει νωρίτερα.

Η αλήθεια δεν ακολουθεί έναν τρόπο σκέψης!

Προφανώς, η αλήθεια δεν είναι μονοδιάστατη, δεν είναι όλα τα στοιχεία που παρουσιάζει η κάθε οπτική εντελώς σωστά. Πρέπει να υπάρχει διάκριση για να επιλεχθούν μόνο εκείνα που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. 

Έτσι λοιπόν, θα τολμήσω τη δική μου άποψη, συνθέτοντας τις δύο εκ διαμέτρου αντίθετες λογικές.

Θεωρώ την επιλογή της αμυντικής στρατηγικής αναπόφευκτη, ύστερα τόσο από το απρόσμενο δώρο που μας έκανε ο Adi Gotlieb, που έφερε το πολυπόθητο γκολ για την ομάδα του Razvan Lucescu, όσο και από την αποβολή του Douglas Augusto, που ανάγκασε τους ασπρόμαυρους να αγωνίζονται με αριθμητικό μειονέκτημα.

Δεδομένων των συνθηκών, ο ΠΑΟΚ αμύνθηκε ικανοποιητικά. Μιλάω για το τακτικό κομμάτι και την τοποθέτηση των παικτών στις κινήσεις της μπάλας. Από εκεί και έπειτα, είναι εμφανέστατο ότι από τον δικέφαλο λείπει η ένταση. Λείπει η αποφασιστικότητα με την οποία ενεργεί ένας κανονικός ποδοσφαιριστής. Δηλαδή, έχει την ίδια αδυναμία με πέρσι. Υπάρχει βέβαια, ένας βαθμός ανοχής, λόγω του ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν. Οψόμεθα στη συνέχεια...

Επιθετικά, ο δικέφαλος δεν ήταν καλός. Ή καλύτερα, δεν ήταν καταιγιστικός. Έχει όμως ομοιογένεια και σε συνδυασμό με την παρουσία του Ally Samatta, ο οποίος δείχνει πολύ δυναμικά στοιχεία, κάτι καλύτερο διαφαίνεται. Επιπρόσθετα, η διαφαινόμενη αλλαγή της δυάδας στα αμυντικά χαφ, λόγω της έλευσης του Magomed Ozdoev και της πιθανής απόκτησης ενός ακόμα (ακούγεται ο Σέρβος Nemanja Maksimović της Getafe CF), ίσως αναβαθμίσουν και την επιθετική νοοτροπία της ομάδας.

Η είσοδος του Γιάννης Κωνσταντέλια στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο του αγώνα, όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, έδωσε τον απαραίτητο χώρο και την αυτοπεποίθηση στον νεαρό να μας χαρίσει ωραίες στιγμές. Εντούτοις, θέλει αρκετή δουλειά, για να αποκτήσει την ικανότητα να "τρυπά" σφιχτές άμυνες!

Η αποχώρηση του Cristiano Bacci και η έλευση του Gianpaolo Castorina, ως βοηθός του Razvan Lucescu φαίνεται ότι έχει τροποποιήσει κάπως την in game τακτική της ομάδας. Οι αλλαγές του προπονητικού team ήταν σχεδιασμένες να επιτύχουν και το έκαναν. Ομολογουμένως, αυτή ήταν για εμένα μια ευχάριστη έκπληξη! Αναμένουμε και την ανάλογη συνέχειά της...

Η ένταση που λείπει από το παιχνίδι του ΠΑΟΚ, ευελπιστούμε όλοι να μεταδοθεί από τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα. Είναι όντως, πολύ καίριο το σημείο αυτό, γιατί η έλλειψή της γκρεμίζει όσα σχέδια οργανώνονται για να λειτουργήσουν σε αυτή την ομάδα. Οψόμεθα λοιπόν...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Σκέψεις μετά την ισοπαλία στη Λεωφόρο...

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε έναν βαθμό, με κορυφαίους τους Dominik Kotarski και Brandon Thomas, σε μια έδρα που του... «πάει»!

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να περίμενε τον δικέφαλο του Βορρά για να κάνει πάρτι, όμως, η συγκυρία του τραυματισμού του Nélson Oliveira και η είσοδος στον αγωνιστικό χώρο του Ισπανού φορ, άλλαξε τα δεδομένα. Μάλιστα, λίγο έλειψε οι ασπρόμαυροι να δραπετεύσουν από τη Λεωφόρο με το τρίποντο.

Οι δύο ομάδες ήταν κυριολεκτικά σκασμένες από τα συνεχή ντέρμπι στη φάση των playoff. Η διαδικασία αυτή έφτασε στο τέρμα την κόπωση των αθλητών και κλάταρε τη φυσική τους κατάσταση. Ωστόσο, είναι μία διαδικασία αναγκαία, στην οποία οφείλουν οι προπονητές των ομάδων να διατηρούν τη φρεσκάδα μέσα στο πλαίσιο του δυνατού. 

Πίσω, λοιπόν, από το θετικό πρόσημο της ισοπαλίας, όσο κι αν θεωρούμε ότι ο ΠΑΟΚ πλέον, μπορεί να διεκδικήσει την τρίτη θέση στο τελευταίο παιχνίδι παίζοντας στην Τούμπα με τον Ολυμπιακό, φαίνεται εδώ και καιρό ότι κάτι δεν πάει καλά. Φαίνεται η έλλειψη ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε θέσεις κλειδιά, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν τη σταθερότητα που ζητά όλος ο φίλαθλος κόσμος του δικεφάλου. 

Μπορεί η ατομική ενέργεια του Brandon Thomas να χάρισε τον πολύτιμο αυτό βαθμό, μπορεί η κατακόρυφη βελτίωση του Κροάτη γκολκίπερ του ΠΑΟΚ (άρχισε άσχημα τον αγώνα) να απέτρεψε την επίτευξη ενός δεύτερου γκολ για λογαριασμό των πράσινων, εντούτοις, τα προβλήματα είναι τόσο χτυπητά, που σε καμία των περιπτώσεων δεν επιθυμώ να τα παραβλέψω σπρώχνοντάς τα κάτω από το χαλάκι. 

Αλλά, περισσότερο καυστικός δεν μπορώ να γίνω αυτή τη στιγμή, καθώς η ομάδα έχει τρία ακόμα σημαντικότατα παιχνίδια να δώσει, αρχής γενομένης από τον Κυριακάτικο αγώνα στον Βόλο. Είναι απαραίτητο η ομάδα να διατηρήσει την αυτοσυγκέντρωσή της, όση της έχει απομείνει, για να μην χύσει το ελάχιστο γάλα που έχει συγκεντρώσει και πάει στράφι χρόνια. 

Το συμπέρασμα όμως που προκύπτει από τον αγώνα της Τετάρτης είναι τόσο λυπηρό, γιατί καταδεικνύει τη γύμνια των επίδοξων πρωταθλητών. Είναι κρίμα που η ομάδα του Razvan Lucescu δεν είχε την απαιτούμενη εμπειρία να διαχειριστεί παιχνίδια χαμηλότερης δυναμικότητας για να έχει υψηλότερες προσδοκίες σε αυτή την τελική φάση των playoff. 

Οι επίδοξοι πρωταθλητές...

Ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε άνευρος, υπνωτισμένος και ανέτοιμος. Πράγμα που μας οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι δεν είναι αχτύπητος. Τι κρίμα! Αυτή η ομάδα βρίσκεται σε απόσταση13 βαθμών από τον ΠΑΟΚ. Όχι ότι ο ΠΑΟΚ φέτος θα μπορούσε να πετύχει κάτι καλύτερο! Η πείρα άλλωστε, λείπει σημαντικά από τα χαρακτηριστικά της φετινής ομάδα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τις δηλώσεις του Ρουμάνου τεχνικού, ότι η ομάδα είναι νεανική και δεν αντέχει στην πίεση; Όμως, είναι πασιφανές, ότι πρωταθλητής φέτος θα είναι ο λιγότερο κακός!

Μιλώντας από την άλλη μεριά για την άλλη επίδοξη πρωταθλήτρια ΑΕΚ, μπορώ να πω με σιγουριά και ξέρω ότι αυτό θα ακουστεί παράφωνο συγκριτικά με ό,τι παπαγαλίζουν τα μυητικά ανθρώπινα ζώα, ότι ο δικέφαλος του Νότου δεν παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Αν η ανοχή στο ξύλο και η διατήρηση των κίτρινων και κόκκινων καρτών στο τσεπάκι των διαιτητών αποτελούν ποιότητα, τότε μπορούμε να αλλάξουμε και αυτό καθαυτό τον ορισμό της ποδοσφαιρικής ποιότητας.

Το γεγονός ότι οι δύο πρωτοπόροι δεν αποτελούν φέτος φόβητρο, δεν αλλάζει το δυναμικό πεδίο. Η ζωή μετασχηματίζεται αναλόγως του χώρου που δίνει κάποιος και του χώρου που καταλαμβάνει κάποιος άλλος. Έτσι λοιπόν, επειδή ο ΠΑΟΚ, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δεν προέβη έγκαιρα σε μια σοβαρή ανανέωση (για την πραγματικότητα η ανανέωση είχε ξεκινήσει αλλά διακόπηκε ένδοθεν βίαια!), ώστε να δώσει ώθηση για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, άφησε κενό, το οποίο ήρθαν να συμπληρώσουν άλλες ομάδες (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός).

Επειδή λοιπόν, μία εκ των δύο θα στεφθεί πρωταθλήτρια τη φετινή σεζόν, αυτό δε θα σημάνει την πτώση τους, καθώς ήδη βρίσκονται σε ανοδική πορεία, εκτός και αν υπάρξει εσωτερική φαγωμάρα! Ειδικότερα, αν ο Παναθηναϊκός βγει νικητής, με δεδομένο ότι χτίζει την ομάδα ο Ivan Jovanović εδώ και δύο χρόνια, προβλέπω ότι του χρόνου θα τον βλέπουμε με... τα κυάλια!

Μπροστά μας ο Βόλος με φόντο το κύπελλο

Πάμε λοιπόν, για νίκη στο Βόλο, να περάσουμε το πρώτο εμπόδιο στη διαδρομή μας προς την κατάκτηση της τρίτης θέσης γοήτρου. Διότι, έτσι και αλλιώς, του χρόνου θα διεκδικήσουμε τις πιθανότητες για είσοδο στους ομίλους του Conference League, εκτός... Εκτός αν κατακτήσουμε το κύπελλο Ελλάδος!

Τότε θα έχουμε μπροστά μας μακρύ, αλλά σημαντικό δρόμο, προς τους ομίλους του Europa League. Εννοείται, με προσθήκη των απαραίτητων μεταγραφών! Δύο εβδομάδες έμειναν. Οψόμεθα!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Η αβάσταχτη χαλαρότητα του ΠΑΟΚ!

Η επιθετικότητα την οποία επέδειξε η ομάδα του Razvan Lucescu από το ξεκίνημα του αγώνα, ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειας του Ρουμάνου να αλλάξει πράγματα και ψυχολογία, ύστερα από την εντός έδρας ήττα από την ΑΕΚ. 

Εκείνη η ήττα αποτέλεσε, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, το σημείο καμπής, ή αλλιώς το ταβάνι που μπορεί να φτάσει η συγκέντρωση του έμψυχου δυναμικού της ομάδας. Καθώς επίσης έδειξε την ομόφωνη γνώμη όλων περί έλλειψης εμπειρίας.

Η χθεσινή εμφάνιση του ΠΑΟΚ, πέρα από τα τρία γκολ που δέχθηκε, κατέγραψε το ψυχικό μπούχτισμα των ποδοσφαιριστών. Έμεινε η ομάδα από φρεσκάδα. Στέρεψε η δημιουργικότητα της. Έσκασε, που λένε! Προσοχή μόνο, γιατί επόμενος μεγάλος σταθμός είναι ο τελικός του Κυπέλλου και εκεί ΠΡΕΠΕΙ η ομάδα να παρουσιαστεί φρέσκια..!

Γενικά για τον αγώνα

Από το πρώτο κιόλας λεπτό φάνηκε ότι η άμυνα πάλευε να τα βρει με τον εαυτό της. Αδόκιμη μεν η έκφραση, αλλά συμβολίζει την παραπαίουσα κατάσταση. Ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης έχασε τα αυγά και τα πασχάλια! Από ένα σημείο και μετά, το ίδιο και ο Ingi Ingason.

Πέρα από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, ολόκληρη η ομάδα σε συνθήκες άμυνας παρατηρούσε με... τα μάτια! Ομολογώ ότι ζήλεψα την ηρεμία με την οποία αντιμετώπισαν τη σοβαρότητα του αγώνα. Μα, σκεφτόμουν, πόση άγνοια κινδύνου πρέπει να έχει κάποιος για να απομακρύνει τη μπάλα κατ' ευθείαν στον αντίπαλο;

Το γκολ του Brandon Thomas έδειξε ότι, όσο ο ΠΑΟΚ κρατούσε τη μπάλα και δεν την πουλούσε με ευκολία, τόσο απειλητικός γινόταν. Δυστυχώς όμως, λίγες ήταν οι στιγμές που το κατάφερε αυτό.

Το άλλο αρνητικό σημείο, ήταν το αιώνιο πρόβλημα του δικεφάλου. Ο αυτό-εγκλωβισμός στο 1/4 του γηπέδου! Η χαλαρότητα με την οποία γύριζαν τη μπάλα μεταξύ τους οι παίκτες της μεσοαμυντικής γραμμής, έσκαζε τον καθένα μας.

Ωστόσο, έγραψα παλαιότερα, ότι ο Razvan Lucescu θέλει να χτίσει σε αυτό το στυλ παιχνιδιού, ώστε να έχει κέρδη μακροχρόνια. Αυτός ο χρόνος που θα δρέψει τους καρπούς θα είναι, κατά τα φαινόμενα, η επόμενη αγωνιστική περίοδος (αν ισχύσουν κάποιες προϋποθέσεις, στις οποίες θα αναφερθώ εκτενώς σε μελλοντικό μου άρθρο)

Το πρώτο ημίχρονο

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο γήπεδο μαινόμενος και κόντεψε να κάνει πράξη την επιθυμία του νέου προπονητή του José Anigo, για ένα γρήγορο γκολ. Εκεί όμως, στεκόταν βράχος ο Dominik Kotarski. Ο Κροάτης στο πρώτο ημίχρονο ήταν κορυφαίος, σώζοντας την ομάδα σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις! Ο ΠΑΟΚ, που αντιλήφθηκε γρήγορα ότι το παιχνίδι θα χανόταν πολύ νωρίς, έδειξε και αυτός κάποια σημάδια επιθετικής διάθεσης.

Η άμυνα όμως, έπαιζε τόσο φοβισμένα, που η κάμερα έπιασε στον πάγκο του δικεφάλου τις στιγμές ανήσυχου βλέμματος του Razvan Lucescu. Οι αδύναμες και τυφλές απομακρύνσεις χωρίς ίχνος δυναμισμού, του δημιούργησαν άγχος!

Η θολούρα κάλυψε τα μάτια όλων των ασπρόμαυρων παικτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η τύφλωση του Andrija Zivkovic το 8ο λεπτό, όταν διεκδίκησε παλληκαρήσια και πήρε τη μπάλα έξω από τη μεγάλη περιοχή, αλλά κατέβασε το κεφάλι χωρίς να δει τον εντελώς ξεμαρκάριστο Γιάννη Κωνσταντέλια να παίρνει τα βήματα για να βγει τετ-α-τετ στον Αλέξανδρο Πασχαλάκη. Δεν έδωσε ποτέ τη μπάλα και το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί μια τεράστια ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ.

Σημάδια ύπνωσης έδειξε στο 10ο λεπτό ο Douglas Augusto, χαρίζοντας στο χώρο του κέντρου τη μπάλα στους ερυθρόλευκους για να βγει γρήγορα μπροστά ο Cédric Bakambu και να ανατραπεί, κατά ηλίθιο τρόπο, από τον Κωνσταντίνο Κουλιεράκη, αντικρύζοντας μάλιστα την κίτρινη κάρτα! Δεν μέμφομαι τον νεαρό άσσο του δικεφάλου, αλλά τέτοια παιχνίδια θέλουν πολύ προσοχή και τον νου προσγειωμένο, πράγματα τα οποία δεν είχε ο Χανιώτης κεντρικός αμυντικός του ΠΑΟΚ.

Στο 14ο λεπτό, ακόμη ένα αβίαστο λάθος έλαβε χώρα στο κέντρο του γηπέδου από τον Γιάννη Κωνσταντέλια, επιστρέφοντας για χιλιοστή φορά πίσω τη μπάλα, δίνοντας στην πραγματικότητα ευκαιρία στον Κώστα Φορτούνη να επιχειρήσει ένα επικίνδυνο σουτ έξω από την περιοχή του Dominik Kotarski, περνώντας η μπάλα ξυστά από το αριστερό του δοκάρι.

Και ενώ οι Πειραιώτες σφυροκοπούσαν την άμυνα του δικεφάλου, ο ΠΑΟΚ ήταν εκείνος που προηγήθηκε με τον Brandon Thomas, ύστερα από εκμετάλλευση των πολλών κενών της άμυνας του Ολυμπιακού. Το γκολ έδειξε ότι, όσο ο ΠΑΟΚ κρατούσε τη μπάλα και δεν την πουλούσε με ευκολία, τόσο απειλητικός γινόταν. Δυστυχώς όμως, λίγες ήταν οι στιγμές που το κατάφερε αυτό.

Το δεύτερο ημίχρονο

Η ομάδα του Ρουμάνου τεχνικού μπήκε καλά στα πρώτα 10 λεπτά της επανάληψης, έχοντας μία ευκαιρία για γκολ με τον Douglas Augusto, την οποία αποσόβησε ο keeper του Ολυμπιακού. Ωστόσο, στο 59ο λεπτό ο Cédric Bakambu, με τον κεραυνό του έξω από τη μεγάλη περιοχή, σηματοδότησε την έναρξη της ψυχικής κατάρρευσης του δικεφάλου. Από εκεί και έπειτα, όλα άλλαξαν!

Ο ΠΑΟΚ χειροτέρευσε τόσο, ώστε έγινα πολλά «τσαφ» και παιδικά λάθη... Τόσο ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, όσο και ο Andrija Zivkovic, αποδείχθηκαν μοιραίοι, όχι τόσο για τα λάθη, όσο για την το μη αναμενόμενο του πράγματος. Κανένας δεν περίμενε το βρεφικό διώξιμο του νεαρού αμυντικού. Αλλά, την απαράδεκτη τοποθέτηση του χεριού του έμπειρου Σέρβου, από την οποία προήλθε το πέναλτι, που οι Πειραιώτες έγραψαν το τελικό 3-1, σίγουρα δεν τη φανταζόμασταν. Μας εξέπληξαν αρνητικά!

Συμπεράσματα

Πλέον η κατάσταση για το πρωτάθλημα, αν και μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα, φαντάζει απίθανη. Το χειρότερο είναι ότι, λόγω της ισοβαθμίας στην κορυφή των Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη θέση απομακρύνθηκε κατά 9 βαθμούς από τον ΠΑΟΚ!

Από εδώ και έπειτα, χρειάζεται να γίνει η προσπάθεια για να διεκδικήσει ο δικέφαλος τις πιθανότητές του, αλλά όσο θα περνάνε τα παιχνίδια και ο στόχος, έστω της δεύτερης θέσης δεν θα πλησιάζει, είναι απαραίτητη η διαχείριση της κούρασης των παικτών, προκειμένου να βρεθούν σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο για το ματς της χρονιάς, στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος.

Ευελπιστώ, αυτή η χαλαρότητα του ΠΑΟΚ να τελειώσει άμεσα. Να γίνει επιτέλους κάτι, που θα σταματήσει τα κολλήματα του νου των παικτών, σε καταστάσεις πίεσης στο 1/4 του γηπέδου. Πέρα από το ότι το τεχνικό τιμ ανησυχεί για την εικόνα αυτή, επιπρόσθετα τονίζω, πως τέτοια χαλαρότητα είναι αβάσταχτη σε όλους τους φίλους της ομάδας και για έναν παραπάνω λόγο. Αυτή η ήττα από τον Ολυμπιακό, όπως προήλθε, πονάει!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr