Μήπως ο Razvan Lucescu δεν έφυγε ποτέ από τον ΠΑΟΚ;

Γιατί η ομάδα συνεχίζει να παίζει με τον τρόπο παιχνιδιού του Razvan Lucescu; Ήρθε ή δεν ήρθε ο Alessio Lisci έχοντας στο οπλοστάσιό του συστήματα όπως 3-4-3 και 4-3-3 με επιθετικογενές ποδόσφαιρο; Πότε θα δούμε τη δική του οπτική για το ποδόσφαιρο; Ήρθε ένας νεαρός προπονητής για να δώσει «αέρα» ανανέωσης και τελμάτωσε στα βρομόνερα της συντήρησης ενός κατεστημένου. Δεν είναι η ήττα από την Καλαμάτα μέσα στην Τούμπα. Είναι η ανυπαρξία της ομάδας στο τερέν. Είναι έλλειψη διάθεσης για προσφορά! Είναι κυρίως το θολωμένο μυαλό όλων! 

Αντικειμενικά, είναι σιγουρότατο πλέον, ότι ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ είναι άρρωστος! Δεν μπορεί πια να κρύβει τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι, όπως έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Του λείπει το άλλοθί του. Ο Razvan Lucescu! Μήπως ο Ρουμάνος «coach» δεν έφυγε ποτέ από τον ΠΑΟΚ;

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: fanatik.ro

Ευχαριστούμε τη «Stoiximan», αλλά ο ΠΑΟΚ ήρθε για να σηκώσει κούπες!

Μετά την ήττα του ΠΑΟΚ στον τελικό του Stoiximan Super Cup 2026 από τον Ολυμπιακό, μεγάλος ντόρος έγινε στον τρόπο που η διαιτητική τριάδα των Τσαρούχα, Καρπάνου και Τσιμπούρη διαχειρίστηκε τον αγώνα, κυρίως όμως για τον τρόπο που προστάτευσε τον Ολυμπιακό, ώστε να αναδειχθεί νικητής.

Το παραπάνω ωστόσο, δεν αποτελεί είδηση. Είναι γνωστές οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από το κέντρο ελέγχου των Αθηνών. Το «μπαμ» στην περίπτωση αυτή είναι η στάση που κράτησε η εταιρία «Stoiximan» εκμεταλλευόμενη το γεγονός της ύπαρξης δυσαρέσκειας από πλευράς ΠΑΟΚ για την έκβαση του εν λόγω αγώνα και κυρίως, για τον τρόπο που αυτή ήρθε.

Διαβάζουμε λοιπόν την είδηση ότι «Η Stoiximan πλήρωσε ως κερδισμένα τα στοιχήματα κατάκτησης του Super Cup από τον ΠΑΟΚ, μετά τον τελικό με τον Ολυμπιακό».

Σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης αναφέρει η «Stoiximan»: «Ο τίτλος στον Ολυμπιακό. Η αναγνώριση και στον ΠΑΟΚ. Για την εμφάνισή του στο Stoiximan Super Cup, η Stoiximan διευθέτησε ως κερδισμένη την αγορά κατάκτησης και από τον ΠΑΟΚ»

Η αναγγελία αυτή, η οποία έγινε πραγματικότητα, καθώς όσοι στοιχημάτισαν υπέρ του δικεφάλου του Βορρά για την κατάκτηση του Stoiximan Super Cup είδαν τα δελτία τους να κερδίζουν, έρχεται να γελοιοποιήσει τον ίδιο τον ΠΑΟΚ! Πέρα από την επιχειρηματική πρωτοβουλία, την οποία κάποιοι μπορεί να τη δουν μέσα από θετικό πρίσμα, δεν παύει ωστόσο να υποβαθμίζει τη θέση των Θεσσαλονικέων. Εξηγούμαι...

Η έννοια της λέξης «κιμπαριλίκι» δεν βρίσκεται στο οπλοστάσιο των εταιριών. Η ψυχρή λογική του κέρδους, πολλές φορές οδηγεί σε αποφάσεις, οι οποίες εξυψώνουν στιγμιαία το ανάστημα των πελατών τους, εν αντιθέσει με την ουσία της συνολικής εικόνας. Δεν κατηγορώ την εταιρία «Stoiximan», η οποία πιθανόν να προέβη σε αυτή την απόφαση θέλοντας να ικανοποιήσει την ασπρόμαυρη πελατεία.

Εδώ όμως, στη Μακεδονία, έχουμε μάθει να μη χρειαζόμαστε χάρες και γλειψίματα! Οι γονείς και οι παππούδες μας μάς γαλούχησαν ώστε να ζούμε με μπέσα και να μην αναζητούμε το χάιδεμα!

Ο ΠΑΟΚ έδωσε ένα δείγμα γραφής για το υπόλοιπο της σεζόν και έστειλε τα μηνύματα που έπρεπε. Όπως αντίστοιχα το αθηνοκεντρικό κατεστημένο έστειλε σε εμάς τις δικές του... απειλές! Δεν παρίσταται καμία ανάγκη να φανεί ο δικέφαλος του Βορρά «νικητής» σε έναν αγώνα που έχασε με το κεφάλι ψηλά! Δεν το απαιτεί, δεν το ζητά και δεν το θέλει!

Ευχαριστούμε λοιπόν, τη «Stoiximan», αλλά Ο ΠΑΟΚ επιστρέφει στον ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ όχι για να τον χτυπήσουν παρηγορητικά στην πλάτη λέγοντάς του ότι άξιζε να κερδίσει, αλλά για να κερδίζει! Επιστρέφει για να σηκώσει κούπες και να προσθέσει στο μπάσκετ εκείνο που έλειπε τα προηγούμενα έτη. Τη μπέσα!  

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: sport24

Έφυγε ο Σούλης Μαρκόπουλος. Καλό ταξίδι...

Η σημερινή μέρα πένθους για το ελληνικό μπάσκετ, αλλά περισσότερο για τον μπασκετικό ΠΑΟΚ, με βρίσκει χωρίς διάθεση να γράψω κάτι για τον άδικο χαμό του σιωπηλού μαχητή της Θεσσαλονίκης Σούλη Μαρκόπουλο. Έτσι, αντί για δικά μου λόγια, παραθέτω το πολύ όμορφο κείμενο του καταξιωμένου αθλητικογράφου Δημήτρη Καρύδα, ο οποίος το δούλεψε αρκετό καιρό πριν για να μας το παραθέσει σήμερα, αποτίωντας φόρο τιμής στον σημαντικό μπασκετάθρωπο της πόλης μας

Το κείμενο:

Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν άφησε πίσω του κάποια έντυπη βιογραφία. Εάν υπήρχε τέτοιο βιβλίο θα μπορούσε να κοπιάρει τον τίτλο της αντίστοιχης βιογραφίας του θρυλικού ηγέτη του UCLA Τζον Γούντεν ‘’They call me coach’’( Με φωνάζουν κόουτς). Αυτό ακριβώς ήταν ο Σούλης Μαρκόπουλος.

Κόουτς σε όλη του τη ζωή! Από πάντα! Ο κόουτς που όλοι τον φώναζαν με το μικρό του όνομα. Αναμείχθηκε με το μπάσκετ σε πολύ μικρή ηλικία και έπαιξε αρχικά σε μια πολύ μικρή ομάδα της γειτονιάς του στη Θεσσαλονίκη τον Ολύμπο στις Σαράντα Εκκλησιές.

Από εκεί τον πήρε το 1972 ο Δημόκριτος μια ομάδα που έπαιζε κυρίως στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης ή στη Β΄ εθνική. Το 1978 σε ηλικία μόλις 27 ετών ο Σούλης σταμάτησε το μπάσκετ λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στο πόδι και

αμέσως ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας.

Στον πάγκο του Δημόκριτου κάθισε εννιά ολόκληρα χρόνια (μέχρι το 1987) και κατόρθωσε να την οδηγήσει στην άνοδο στην Α΄ εθνική. Κοουτσαρε για πρώτη φορά στις 4 Νοεμβρίου του 1978 σε αγώνα κόντρα στον Σπόρτιγκ και έμεινε στους πάγκους για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.

Ο Σούλης ήταν σε όλη τη ζωή και την καριέρα του ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Έτσι ήταν και σαν προπονητής αλλά ποτέ δεν συγχωρούσε την…ατέλεια!

Ηταν φανατικός της λεπτομέρειας και εξαιρετικός θεωρητικός του μπάσκετ με πολλές ιδέες για το μπάσκετ. Με τον Δημόκριτο μια μέτρια ομάδα έδειξε εξ΄αρχής την προπονητική του ικανότητα.

Η ομάδα δεν είχε οικονομικές δυνατότητες, ούτε μπορούσε εύκολα να βρει παίκτες αλλά ο Σούλης έφτιαξε ένα σύνολο που κατάφερε να παίξει αρκετές χρονιές στην Α΄ εθνική.

Ο μύθος λέει ότι η σύζυγος του Σταματία, πρώην μπασκετμπολίστρια στον Ηρακλή, τον περίμενε Σαββατιάτικα στην εκκλησία για το μυστήριο αλλά πριν ο Σούλης δεθεί με τα δεσμά του γάμου έπρεπε να κερδίσει ένα παιχνίδι με τον Δημόκριτο για να παραμείνει η ομάδα στην Α΄εθνική. Από τότε για σχεδόν μισό αιώνα η Σταματία ήταν πάντα η πολύ διακριτική και αθόρυβη παρουσία στο πλευρό του.

Με την προπονητική να είναι ακόμη μια αβέβαιη υπόθεση παρά το καλό του όνομα ο Σούλης προσπάθησε ταυτόχρονα να κάνει καριέρα τραπεζικού για να εξασφαλίσει σταθερό εισόδημα σε μια εποχή που οι μισθοί ήταν πινάκια φακής στο ελληνικό μπάσκετ.

Ήταν κλασική η ατάκα του που τη θυμούνται όλοι οι παλιοί ρεπόρτερ όταν τον παίρναμε τηλέφωνο στην τράπεζα που εργαζόταν για να μάθουμε το ρεπορτάζ. ‘’Ταλαιπώρια, αγόρι μου, ταλαιπώρια΄΄!!! Έτσι ήταν η ζωή –ταπεινός, ευγενής και χαμηλόφωνος- στον ταπεινό Δημόκριτο. Το 1987 ο Ηρακλής του κτύπησε την πόρτα και ο Σούλης ανταποκρίθηκε.

Ο Σούλης βρέθηκε αμέσως στα βαθιά καθώς στο ξεκίνημα της σεζόν 1987-88 ο Ηρακλής θα έπαιζε στο Κύπελλο Κόρατς. Ο βοηθός του Μάκης Καλανταρίδης ανακάλυψε σε ένα ανοιχτό γήπεδο στην Ουάσινγκτον ένα παίκτη που αγωνιζόταν σε ομάδα του Ισημερινού και όταν τον έφερε μαζί του στη Θεσσαλονίκη και τον είδε ο Μαρκόπουλος ξετρελάθηκε!

Ο Ηρακλής τον απέκτησε για τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια του (οι ξένοι δεν έπαιζαν ακόμη στο πρωτάθλημα) και κάπως έτσι μας σύστησε ένα από τους μεγαλύτερους Αμερικάνους σκόρερ της δεκαετίας του ’80 τον Ντέιβιντ Ινγκραμ.

‘Ηταν και το μοναδικό φεγγάρι στο μισό αιώνα που τον ήξερα που χαλάσαμε για λίγο τις καρδιές μας και μάλιστα για αστείο λόγο. Σε ένα άρθρο μου στην εφημερίδα ‘’ επταήμερο του μπάσκετ’’ έκανα λάθος το….μικρό του όνομα. Το Σούλης έβγαινε από το Αναστάσιος- Τάσος-Τασούλης και όχι από το….Θανάσης όπως τον ξαναβάφτισα!

Όταν άρχισαν να του κάνουν πλάκα του τύπου ‘’ούτε το όνομα σου δεν ξέρουν και το γράφουν λάθος’’ με πήρε για να μου κάνει τα (δικαιολογημένα) παράπονα του και για ένα διάστημα ψυχρανθήκαμε.

Με τον Σούλη όμως δεν μπορούσες να παρεξηγηθείς και ούτε να σε παρεξηγήσει. Αλλωστε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ήταν η ευγένεια!

Μετά το τέλος της συνεργασίας του με τον Ηρακλή έμεινε για μια τριετία εκτός γηπέδων και το 1993 βρέθηκε ασίσταντ του Ντούσαν Ιβκοβιτς στον ΠΑΟΚ!

Όταν ο Ντούντα παραιτήθηκε μεσούσης της περιόδου 1993-94 ο Σούλης ανέλαβε την ομάδα και ήταν αυτός που την οδήγησε στην κατάκτηση του δεύτερου Ευρωπαϊκού τίτλου στην ιστορική σειρά των δύο τελικών του Κυπέλλου Κόρατς κόντρα στη Στεφανέλ Τριέστε του Ντέγιαν Μποντιρόγκα.

Έγινε έτσι ο πρώτος Έλληνας προπονητής στη νεότερη ιστορία που πήρε Ευρωπαϊκό τίτλο και ο δεύτερος συνολικά μετά τον Νίκο Μήλα και τον θρίαμβο της ΑΕΚ το 1968.

Με τον Σούλη στην άκρη του πάγκου ο ΠΑΟΚ κέρδισε επτά από τα οκτώ ματς στο Κόρατς. Την ίδια χρονιά με τον ΠΑΟΚ έφτασε μια νίκη απόσταση από την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Α1 όταν ηττήθηκε με 3-2 από τον Ολυμπιακό με τον θρυλικό πέμπτο τελικό που οι παίκτες του ΠΑΟΚ έφυγαν δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του και επέστρεψαν 20 λεπτά αργότερα για να τον τελειώσουν χωρίς να φοράνε…κάλτσες! Παρόλα αυτά η ομάδα της Θεσσαλονίκης δεν του έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσει και προσέλαβε στη θέση του τον Ντράγκαν Σάκοτα!

Το 1994 μετακόμισε στον Άρη όπου δούλεψε σε δύο διαφορετικές περιόδους και έτσι συμπλήρωσε την παρουσία του στους πάγκους και των τριών ομάδων της Θεσσαλονίκης.

Στις αρχές του αιώνα κοουτσαρε επίσης σε δύο διαφορετικές περιόδους τον Μακεδονικό που τότε είχε κάνει ένα εντυπωσιακό ξεπέταγμα και είχε φτάσει στην Α’ εθνική χάρη στον αείμνηστο πρόεδρο του Κώστα Μεσάικο. Το 2005 πέρασε από τον ΠΑΟΚ για τη δεύτερη θητεία του.

Παρότι είχε πολλές και καλές προτάσεις από ομάδες της Αθήνας μέχρι το 2007 δεν είχε αποδεχθεί καμία πρόταση. Πέραν της δουλειάς του στην τράπεζα την οποία δεν ήθελε να εγκαταλείψει έβλεπε και τον γιο του Χάρη να μεγαλώνει, να παίζει καλό μπάσκετ και να αφήνει υποσχέσεις για μια λαμπρή καριέρα και ήθελε να είναι στο πλευρό του.

Με σύζυγο μπασκετμπολίστρια, πατέρα προπονητή ο Χάρης δεν μπορούσε να ακολουθήσει άλλο μονοπάτι. Μόνο η κόρη της οικογένειας η Νάνσυ δεν έπαιξε μπάσκετ αλλά παντρεύτηκε βολεϊμπολίστα του ΠΑΟΚ! Ο Χάρης πάντως σταμάτησε και αυτός πολύ νωρίς το μπάσκετ λόγω ενός σοβαρού προβλήματος τραυματισμού που του προέκυψε σε ταξίδι της εθνικής εφήβων και αφοσιώθηκε στην προπονητική.

Κάπως έτσι ο Σούλης χρειάστηκε να περιμένει τη συνταξιοδότηση του από την τράπεζα για να πάρει την απόφαση να δουλέψει στην Αθήνα. Αρχικά στην ΑΕΚ και μετά στο Μαρούσι.

Το 2009 γύρισε στη Θεσσαλονίκη την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ ξανά. Και τα επόμενα οκτώ χρόνια τον βρίσκουν στον πάγκο του ΠΑΟΚ όπου σπάει κάθε ρεκόρ προπονητικής μακροημέρευσης!

Ακριβώς πριν από 12 χρόνια τον Οκτώβριο του 2014 ο Σούλης είπε ένα ιστορικό όχι! Μετά την παραίτηση του Γιώργου Μπαρτζώκα στο ξεκίνημα της σεζόν ο Ολυμπιακός του έκανε επίσημη πρόταση συνεργασίας αλλά ο Σούλης επικαλούμενος προσωπικούς λόγους αρνήθηκε!

Και αντ΄αυτού στον πάγκο του Ολυμπιακού βρέθηκε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος. Μάλιστα, σε ένα από τα επόμενα παιχνίδια του ΠΑΟΚ στην Πυλαία εμφανίστηκε ο Ιβάν Σαββίδης που ενθουσιασμένος για την πίστη του προπονητή της ομάδας κατέβηκε στον

αγωνιστικό χώρο τον αγκάλιασε και τον φίλησε.

Λέγεται ότι του ψιθύρισε στο αυτί ‘’για αυτό που έκανες ζήτησε μου ότι θέλεις και θα το έχεις’’. Ο πάντα χαμηλών τόνων και

ταπεινός Σούλης αρκέστηκε να ζητήσει τα… δεδουλευμένα αφού είχε να πληρωθεί από την ομάδα πάνω από ένα χρόνο!

Η πιο δύσκολη στιγμή ολόκληρης ίσως της καριέρας του Σούλη ήρθε στις 4 Απριλίου του 2016. Σε ένα αδιάφορο για τον ΠΑΟΚ παιχνίδι αντιμετώπιζε τον Κόροιβο Αμαλιάδας που καιγόταν για τη νίκη ώστε να μείνει στην Α1. Και στον πάγκο του Κόροιβου καθόταν ο γιός του Χάρης που είχε δουλέψει παρέα του ως βοηθός για πέντε χρόνια στον ΠΑΟΚ.

Ο Χάρης που δεν αποκαλούσε τον Σούλη πατέρα αλλά κόουτς! Οι φήμες στο διαδίκτυο ήταν ανεξέλεγκτες όλη την εβδομάδα αλλά ο Σούλης δεν χαρίστηκε στο γιο του! Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Κόροιβο με 92-78 και σε ένα σπάνιο ξέσπασμα ο Σούλης επιτέθηκε σε όσους τον είχαν κατηγορήσει ανυπόστατα όλη την εβδομάδα.

Ο Σούλης έφυγε από τον ΠΑΟΚ το 2017 και γύρισε για ένα τελευταίο χορό στους πάγκους με τον Άρη δύο χρόνια αργότερα.

Αποχώρησε από την ομάδα τον Δεκέμβριο του 2019 και από τότε ασχολήθηκε μόνο συμβουλευτικά με ακαδημίες μικρών ομάδων.

Τα ρεκόρ του Σούλη

Από το 2010 ο Μαρκόπουλος είχε γίνει ο προπονητής με τις περισσότερες παρουσίες στο πρωτάθλημα φτάνοντας τις 498 και προσπερνώντας τον Γιάννη Ιωαννίδη.

Και ο πρώτος που δύο εβδομάδες αργότερα ξεπέρασε και τις 500 παρουσίες στους πάγκους. Στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είχε ρεκόρ 75 νίκες – 66 ήττες την πλειοψηφία τους με τον ΠΑΟΚ (39 νίκες-42 ήττες) και με τον Άρη (21 νίκες-8 ήττες).

πηγή φωτογραφίας: acpaok

Naz Mitrou-Long για Νικ Καλάθη: Τον εμπιστευόμαστε ακόμη και όταν κάνει λάθη!

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η συμφωνία της ΚΑΕ ΠΑΟΚ με τον Νίκο Καλάθη πολλοί ήταν εκείνοι που αμφισβήτησαν την επιλογή αυτή. Επικαλέστηκαν τα αρνητικά σημεία, τα οποία όντως είναι υπαρκτά, τόσο την ηλικία, όσο και στην ιδιοσυγκρασία, του Έλληνα καλαθοσφαιριστή. Ηλικιακά ο έμπειρος play-makera είναι στη δύση της καριέρας του. Επιπλέον, κάποιοι θα τον χαρακτήριζαν εσωστρεφή, με ό,τι αρνητικό κουβαλά αυτό. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί που έχουν ξεκάθαρη γνώμη για το τί μπορεί να προσφέρει ο Νικ στην αναμόρφωση του ΠΑΟΚ.

Πριν λίγες ημέρες, ο Ελληνο-Καναδός Naz Mitrou-Long, ρωτήθηκε, σε συνέντευξη που παρέδωσε σε σερβική ιστοσελίδα, σχετικά με τη συνύπαρξή του στο ίδιο ρόστερ με τον Νίκο Καλάθη. Κατά τη γνώμη μου, η απάντηση που έδωσε αντανακλά τη σκέψη του ίδιου του coach Andrea Trinchieri, προβάλλοντας φανερά την αιτία της απόκτησης του Έλληνα play-maker στην ομάδα που χτίζει για λογαριασμό του ΠΑΟΚ.

Δήλωσε, λοιπόν, ο Naz Mitrou-Long:

Παρακολουθώ τον Νικ από την εποχή που έπαιζε στη Φλόριντα. Είμαι απλώς λάτρης του μπάσκετ. Είχα την τύχη να παίξω δίπλα σε πολλά ξεχωριστά ταλέντα και να τα παρακολουθήσω και εκείνος διαθέτει ένα μοναδικό χάρισμα: τον τρόπο που αγωνίζεται στον δικό του ρυθμό, την ψυχραιμία του. Παρά τα λάθη που έκανε απέναντι στην Παρτιζάν, όποτε βρισκόταν στο παρκέ στις κρίσιμες τελευταίες φάσεις, όλοι τον εμπιστεύονταν. Χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να παίξω δίπλα του, να τον παρατηρώ, να “μπω στο μυαλό του” και να δω πώς σκέφτεται και πώς λειτουργεί. Όπως είπα, είναι ένα πολύ ξεχωριστό ταλέντο. Ένα διαχρονικό ταλέντο. Και οφείλω να πω ότι ήταν άδικο που δεν συμπεριλήφθηκε στους κορυφαίους παίκτες της δεκαετίας. Δεν βγάζει κανένα νόημα για μένα, γιατί βλέπεις πώς παίζει σε κάθε αγώνα

Όταν οι συμπαίκτες του τον εμπιστεύονται, ακόμα και στις άσχημες μέρες του, σημαίνει ότι η ποιότητά του ξεχωρίζει. Δείχνει ότι ο Νικ Καλάθης είναι, ακόμα και τώρα στα 37 προς 38, ένας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται άξια στο υψηλότερο επίπεδο. Σε ένα επίπεδο που ο μπασκετικός ΠΑΟΚ τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα. Μπορεί αυτά να μην είναι «δειλά», ωστόσο είναι τα πρώτα. Δεν είναι ορθό, λοιπόν, να ψηλώνουμε τόσο απότομα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να γκρεμοτσακιστούμε.

Ο ΠΑΟΚ έχει να κερδίσει πολλά από την παρουσία του έμπειρου Έλληνα play-maker στην ομάδα, καθώς ευελπιστεί να μεταδώσει την εμπειρία του, βοηθώντας τον Andrea Trinchieri να ενσπείρει ατσάλινη μπασκετική φιλοσοφία, καθιστώντας και πάλι τον δικέφαλο του Βορρά πρωταγωνιστή στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Δυστυχώς, η εσωστρέφεια κατατρώει τον οργανισμό του ΠΑΟΚ. Είναι ένα φαινόμενο, το οποίο δεν αλλάζει αν δεν αλλάξουμε ατομικά ο καθένας μας.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paok24

Πότε θα κρίνουμε τον Alessio Lisci;

Πέρα από την απραξία της διοίκησης και μιλώντας εντελώς ποδοσφαιρικά, προσομοιόνόντας την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το αγωνιστικό τμήμα, πώς θα σας φαινόταν αν μπαίνατε στη θέση (και όχι στα παπούτσια κατά το αγγλοσαξονικό) του Alessio Lisci; 

Συνθήκη 1η

Η αλλαγή προπονητή, με τον τρόπο που έγινε και στον χρόνο που οριστικοποιήθηκε, κρίνεται καίρια για τη μετάβαση σε κάτι νέο. Ειδικά, αν την αντιδιαστείλουμε με πρακτικές ευρωπαϊκών ομάδων, όπου γίνεται κατόπιν ώριμης σκέψης και χρονικής άνεσης, συμφωνώντας με τον επόμενο προπονητή, τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη λήξη της ποδοσφαιρικής σεζόν, φανερώνει την εκ προοιμίου αρνητική προοπτική για τη νέα σεζόν.

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι το ελληνικό πρωτάθλημα έχει ιδιαιτερότητες, οι οποίες πηγάζουν κυρίως από εξωαγωνιστικές πρακτικές. Αυτές τις ιδιαιτερότητες, πρέπει να τις βιώσει στο πετσί του ο νέος προπονητής, ώστε να είναι σε θέση να προετοιμάζει την ομάδα καταλληλότερα, κυρίως στο πνευματικό κομμάτι.

Συνθήκη 2η

Οι υπεύθυνοι του αθλητικού τμήματος, του προϊόντος κατά το επιχειρηματικώς λεγόμενον, θεώρησαν ορθό να "επιβάλουν" στον νέο προπονητή να διατηρήσει την ίδια διάταξη των παρελθόντων ετών. Το 4-2-3-1  αποδείχθηκε σχετικά αποτελεσματικό, όσο διατηρούνταν στο μέτρο του δυνατού το περσινό δυναμικό. Από την ημέρα που ο Γιάννης Κωνσταντέλιας αποχαιρέτησε τον ΠΑΟΚ, έπαψε πια να υφίσταται το όφελος που αποκόμιζε η ομάδα από τη χρησιμοποιούν του συγκεκριμένου συστήματος. Και αυτό, γιατί στη διάταξη αυτή βασικό γρανάζι ήταν ο νυν πλέον, παίκτης της γερμανικής Borussia Dortmund.

Ο νεαρός σταρ γέμιζε τη θέση «10» με το πλούσιο ταλέντο του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας εφάμιλλος της αξίας του. Συνεπώς, το ρόστερ επιβάλλει την αλλαγή του συστήματος, ώστε να μην υπάρχει παίκτης στη θέση αυτή. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που περιμένουμε την αλλαγή της διάταξης σε κάτι περίπου στο 4-3-3.

Συνθήκη 3η

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η καλοκαιρινή προετοιμασία πραγματοποιήθηκε με πολλές ελλείψεις. Ελλείψεις, οι οποίες ως έναν βαθμό καλύφθηκαν στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου στα μέσα του Σεπτέμβρη. Όπως είναι αναμενόμενο, κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να μπολιάσει τις νέες προσθήκες στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Η συνθήκη αυτή, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες, συνηγορεί υπέρ της αλλαγής του συστήματος.

Συμπέρασμα

Μόνο αν τοποθετήσουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας στη θέση του Alessio Lisci, τότε και μόνο τότε θα αντιληφθούμε το δύσκολο έργο που έχει μπροστά του. Επειδή η έλλειψη εμπειρίας του νεαρού Ιταλού coach αποτελεί τροχοπέδη στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ λαού του ΠΑΟΚ και προπονητή, κάνει την παρούσα κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη.

Συνεπώς, δεδομένων των παραπάνω συνθηκών, τοποθετώ το χρονικό σημείο, από το οποίο θα είμαι σε θέση, εγώ προσωπικά, να κρίνω τον νέο προπονητή, στις αρχές του Δεκέμβρη. Ωστόσο, δεν κρύβω ότι η πρόκληση αυτή με ιντριγκάρει. Εύχομαι να δούμε κάτι διαφορετικό από το ποδοσφαιρικό στυλ των προηγούμενων ετών, κάτι που ίσως ωθήσει τον ΠΑΟΚ να αποκτήσει ευρωπαϊκό προσωπείο.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paok24.com

Είναι ο Μάκης Γκαγκάτσης επικεφαλής της ΕΠΟ;

Ότι θα ερχόταν καιρός να έχω ως ΠΑΟΚ τον Μάκη Γκαγκάτση πρόεδρο της ΕΠΟ και επί εποχής του να με σφάζουν χωρίς αναισθητικό, δεν το φανταζόμουν ποτέ!

Άραγε είναι επικεφαλής της ΕΠΟ ο Μάκης Γκαγκάτσης;

PAOKmind

Το «τρικ» του Trinchieri με τον Μπαζίνα

Μετά τη λήξη του φιλικού που έδωσε ο μπασκετικός ΠΑΟΚ επί ιταλικού εδάφους με την APU UDINE, στο πλαίσιο του τουρνουά Memorial Pajetta, ο coach του δικεφάλου Andrea Trinchieri «ξεμπρόστιασε» θα μπορούσε να πει κανείς, τον νεαρό καλαθοσφαιριστή του Νάσο Μπαζίνα.

Η επίμαχη ερώτηση με την απάντησή της:

Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε Νάσο Μπαζίνα, Cedi Osman και Νίκο Καλάθη στο rotation, τι γνώμη έχετε;

Δεν ξέρω αν θα ξαναδείτε τον Μπαζίνα στο rotation μετά από αυτό το παιχνίδι, για να σας πω την αλήθεια. Από έναν 22χρονο παίκτη περιμένω κάτι εντελώς διαφορετικό. Όταν είσαι νέος, έχεις την τάση να κάνεις λάθη επειδή είσαι άπειρος. Και τα λάθη είναι μέρος του παιχνιδιού. Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι λαθών. Ένα πράγμα όμως δεν είναι αποδεκτό: ένας παίκτης, επειδή τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν προς τη… σκοτεινή πλευρά του παιχνιδιού του, να παρασύρει ολόκληρη την ομάδα. Και είναι επίσης point guard. Σήμερα παρέσυρε την ομάδα και είμαι πολύ, πολύ απογοητευμένος. Γιατί στο τέλος της ημέρας, πιστεύω ότι έπαιξε 15 λεπτά. Και πιστεύω ότι την επόμενη φορά πρέπει να κερδίσει αυτά τα λεπτά. Σήμερα είμαι πολύ απογοητευμένος. [...] Πιστεύω ότι, όπως είπα και στον Μπαζίνα, για να σας πω την αλήθεια, τώρα τον προκαλώ. Γιατί πιστεύω πολύ σε εκείνον. 

Γνωρίζαμε ότι ο Ιταλός coach... είναι «γάτα». Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι θα περίμενε κανείς να έχει την υπομονή να βρεθεί στην προπόνηση για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του απευθείας στον Νάσο Μπαζίνα για τον τρόπο παιχνιδιού του. Ή τουλάχιστον να μη δημοσιοποιήσει τόσο έντονα τη δυσαρέσκειά του. Τι κακό έκανε ο Έλληνας διεθνής; Ήταν τόσο τραγικά επιλήψιμο;

Trinchieri ο γνήσιος εκφραστής της φράσης «φτιάχνω ομάδα»

Όταν καλείσαι να «φτιάξεις» ομάδα δεν κοιτάζεις το αποτέλεσμα. Δεν ανακουφίζεσαι με τη διαφορά πόντων της νίκης. «Φτιάχνω» σημαίνει δομώ με απώτερο σκοπό όταν θα φύγω, να αφήσω βάσεις τις οποίες θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί ο επόμενος coach. Δημιουργώ εκ του μηδενός ένα εργαλείο, ώστε να είναι στα χέρια του επόμενου για να ωθήσει την ομάδα ψηλότερα.

Τι είναι εκείνο που χτίζεται λοιπόν; Η «αύρα». Το «μέταλλο». Πώς αποκτάται αυτό το "μέταλλο"; Με το νου και την πνευματική προετοιμασία για αγωνιστικότητα ό,τι συνθήκες και αν παρουσιαστούν στο εκάστοτε παιχνίδι. Είναι η σταθερότητα, χωρίς σκαμπανεβάσματα. Άλλο το αποτέλεσμα της νίκης ή της ήττας και άλλο η σταθερή αύρα που αποπνέει η ομάδα, είτε κερδίζει, είτε χάνει!

Αυτό παλεύει να φτιάξει ο Andrea Trinchieri και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να εργαλειοποιήσει τις δημόσιες δηλώσεις για να περάσει στον νεαρό άσσο του ΠΑΟΚ τη νοοτροπία του. Τον ταρακουνά ταπεινώνοντάς τον. Αλλά παράλληλα του δίνει τον τρόπο να ξεφύγει από την εσωστρέφειά του! "...Σε προκαλώ", του λέει και το λέει δημόσια, για να τον ρίξει στα τάρταρα, ώστε αργότερα να τον επευφημούν οι οπαδοί του δικεφάλου του Βορρά!

Αν υπάρχει αμφισβήτηση για την τακτική του Ιταλού coach, μπορείτε να ανατρέξετε ιστορικά σε ένα παρόμοιο περιστατικό που συνέβη επί θητείας του στη Zalgiris Kaunas, όπως μας δίνει το περιστατικό η Ειρήνη Φράσκου από το athletico.gr

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: basketeurope.com

Η μαθητεία του Lisci... στη Superleague!

Στο ΟΑΚΑ χθες (6/9/2026) ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε με ευχολόγια και θολούρα στο μυαλό. Κάθε παίκτης δεν γνώριζε τί έπρεπε να κάνει στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Ήταν με λίγα λόγια, ένα άναρχο συνονθύλευμα, μια αγέλη, που δεν ήξερε που πήγαινε!

Δεν γνωρίζω πώς θα το διαχειριστεί στην πορεία ο Alessio Lisci. Εκείνο που βλέπω αυτή τη στιγμή, είναι ότι η ομάδα δεν λειτουργεί συλλογικά. Δεν υπάρχει αλληλοκάλυψη. Αν ο αντίπαλος διαθέτει ποιοτικούς παίκτες, τότε... κλάφτα Χαράλαμπε! Να είμαστε ειλικρινείς, ανεξάρτητα από την αιτία που προκαλεί αυτή τη θλίψη!

Ο ΠΑΟΚ με μαθηματική ακρίβεια μεταμορφώνεται σε παοκάκι! Κατά τη γνώμη μου, με όσα τραγικά λάθη έχει κάνει η διοίκηση, υπάρχει περιθώριο αγωνιστικής βελτίωσης με το υπάρχον υλικό. Η κρίσιμη προϋπόθεση είναι να μάθει ο Alessio Lisci τι εστί ΠΑΟΚ! Αλλά κυριότερα, πού τοποθετείται ο δικέφαλος του Βορρά σε σχέση με τα κέντρα εξουσίας των Αθηνών.

Ο μη καταλογσιμός του πέναλτι στην προσπάθεια του Cherif Ndiaye στο 34ο λεπτό από τον Felix Zwayer είναι το αναγκαίο κακό για... να πονηρέψει ο Ιταλός coach. Σίγουρα του έχουν αναφέρει αρκετά οι André Vieirinha και Léo Matos. Παρ' όλα αυτά, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paoktoday.gr

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Στο Περιστέρι ήρθε η νίκη με καλά διαστήματα επιθετικού ποδοσφαίρου. Γενικά, όταν παίζεις στις έδρες ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εσένα, θα βρίσκεις χώρους να επιτεθείς. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύθεροι αυτοί χώροι έμεναν επί το πλείστον ανεκμετάλλευτοι. Στo δημοτικό στάδιο Περιστερίου ο ΠΑΟΚ πέρασε με 1-2, μένοντας πιστός στην παράδοση, αφού κατάφερε να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι. 

Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς

Η εμφάνιση του Σουηδού Taha Ali, έδωσε σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία στους παίκτες του Alessio Lisci να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα. Το έκαναν μόνο δύο φορές. Η εκμετάλλευση κενών που άφηναν οι αμυντικοί του Ατρομήτου, έγινε κατά κόρον από τον Taha Ali, ο οποίος αναδείχθηκε MVP του αγώνα.

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Εκεί όμως, στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω σήμερα, είναι η εικόνα που δίνει η μεσοαμυντική γραμμή των ασπρόμαυρων. Όχι μόνο στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά σε όλα τα προηγούμενα, πλην του πρώτου ευρωπαϊκού στην Πολωνία με αντίπαλο την Dynamo Kyiv για τα προκριματικά του Europa League. Παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει επιθετικότητα (aggresiveness) στην άμυνα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να έχει τον χώρο και το χρόνο αξιολογήσει τις επιλογές του. Το γεγονός ότι ήρθε η νίκη, είναι κατά τη γνώμη μου απόρροια της αδυναμίας των παικτών του Dusan Kerkez να αξιοποιήσουν τη νωθρότητα με την οποία οι μέσοι και οι αμυντικοί του Alessio Lisci αμύνονταν!

Οι αιτίες για το "φαινόμενο" μπορεί να είναι πολλές. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν δικαιολογεί έως έναν βαθμό τα εμφανή σημάδια κούρασης των παικτών, πόσο μάλλον όταν υπήρχε και η σχετική πίεση για αποτελέσματα στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Σίγουρα όμως, η κούραση δεν είναι η μοναδική αιτία της κακής αμυντικής εικόνας. Η εικόνα που έχω για τον ΠΑΟΚ είναι η ίδια εδώ και 5 χρόνια. Επικρατεί μία νοοτροπία χαλαρότητας, η οποία έχει επιβληθεί τις τελευταίες σεζόν, με αποτέλεσμα η άμυνα να παίζεται... με τα μάτια! Η λογική ήταν να δώσει μέσα από αυτήν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, την εντύπωση στον κάθε παίκτη που αμύνεται, ότι ελέγχεται η εκάστοτε φάση που δημιουργείται στην εστία του τερματοφύλακα του δικεφάλου. Στην πραγματικότητα δεν συνέβαινε, ούτε συμβαίνει, αλλά ούτε και θα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο! Όσο η φυσική κατάσταση δεν φτάνει σε υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο θα έχουμε το φαινόμενο αυτό. Για να το επαναδιατυπώσω με άλλα λόγια: Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς.

Αν καταφέρει ο Alessio Lisci να εξαφανίσει αυτό το φαινόμενο και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεσοαμυντικής γραμμής, θα δώσει το στίγμα της αλλαγής. Το στίγμα της new era, που θέλει να περάσει το club. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και χαίρομαι πολύ που το τονίζει στις συνεντεύξεις του ο Ιταλός coach. Οψόμεθα!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Alessio Lisci, σύγχρονη οπτική ή βιαστική επιλογή;

Από ό,τι μπορώ να εισπράξω παρακολουθώντας τα 4 πρώτα επίσημα παιχνίδια του ΠΑΟΚ, θεωρώ ότι η ομάδα δεν θα είναι διεκδικητής του τίτλου της σεζόν 2026 - 2027. Ο πόθος μου είναι να διαψευστώ, αλλά δεν μπορώ να συγκρουστώ με τη λογική, όσο και αν το θέλω! Βασική αιτία είναι η καθυστέρηση τοποθέτησης αθλητικού και τεχνικού διευθυντή, του Leo Matos και του André Vieirinha αντίστοιχα, η οποία άγχωσε τόσο πολύ τον ΠΑΟΚ, ώστε δεν είχε τον χρόνο να προγραμματίσει καλύτερα τις κινήσεις του.

θα έφτανε η διοίκηση του ΠΑΟΚ στην επιλογή Alessio Lisci αν είχε περισσότερο χρόνο έρευνας για τον μνηστήρα της ηλεκτρικής καρέκλας στον πάγκο της ποδοσφαιρικής ομάδας;

Θεωρώ, ότι ο Alessio Lisci ήταν μια από τις βεβιασμένες κινήσεις, καθώς η πίεση χρόνου οδήγησε στην επιλογή του. Ενώ, ως project είναι αρκετά ελπιδοφόρο, αυτή τη χρονική στιγμή δεν έχει το βασικότερο χαρακτηριστικό που θα επιτρέψει άμεσα στην ομάδα να διεκδικήσει με μεγαλύτερη βεβαιότητα τίτλους. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι Η ΕΜΠΕΡΙΑ! Όταν μιλάω για "εμπειρία" αναφέρομαι κυρίως στη διαχείριση κρίσεων και στον τρόπο να τις ξεπερνά.

Τα θετικά του φαίνεται ότι είναι η προσαρμοστικότητα στον αντίπαλο, η αξιοποίηση διαφορετικών τακτικών κατά τη διάρκεια του αγώνα, σύγχρονες μεθόδους προπόνησης. Κοουτσάρει με νεύρο και συμμετέχει στον αγώνα. Είναι όμως αυτά και μόνο ικανά να τον διατηρήσουν στον πάγκο του δικεφάλου του Βορρά;

Η πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια στην Borussia Dortmund, με τον τρόπου που έγινε, σε συνδυασμό με τη μεγέθυνση του μπασκετικού ΠΑΟΚ του Τέλη Μυστακίδη, πρεσάρουν αφόρητα την ΠΑΕ και δημιουργούν μία υβριδική κρίση, η οποία εμφανίζεται πρώτη φορά στο club. Κινούμαστε πλέον σε αχαρτογράφητα νερά!

Σε τέτοιο άρρωστο κλίμα ήρθε στο ΠΑΟΚ ο Alessio Lisci. Αν καταφέρει να μείνει αλώβητος, θα έχει αποκτήσει το δικαίωμα να θεωρείται "the next big thing" και σαφώς, θα μπορέσει να επενδύσει πάνω του ο δικέφαλος. 

Το ερώτημα όμως παραμένει: θα έφτανε η διοίκηση του ΠΑΟΚ στην επιλογή Alessio Lisci αν είχε περισσότερο χρόνο έρευνας για τον μνηστήρα του ηλεκτρικού πάγκου της ομάδας ποδοσφαίρου;

Stratego

PAOKmind - New Era!

Ύστερα από σχεδόν 3 χρόνια επανερχόμαστε στο προσκήνιο, προσπαθώντας να συμβάλλουμε στο λελογισμένο σχολιασμό της ασπρόμαυρης επικαιρότητας. Εν μέσω της #NewEra εποχής, όπως την χαρακτηρίζει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Alessio Lisci, ο οποίος διαδέχτηκε τον πολυνίκη προπονητή Răzvan Lucescu, με κλιδωνισμούς από την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια και τη διαφαινόμενη δύσκολη ευρωπαϊκή αποστολή της ομάδας να σώσει την ευρωπαϊκή σεζόν, θα προσπαθήσουμε με σύντομο τρόπο να σχολιάζουμε την καθημερινότητα του δικεφάλου του Βορρά.

PAOKmind

Τα θετικά της θριαμβευτικής νίκης στο «Γ. Καραϊσκάκης»!

Για να τραβήξεις μια ευθεία χρειάζεσαι δύο τουλάχιστον σημεία... 😏

Μέσα σε χρονικό διάστημα 22 λεπτών το σύνολο του Razvan Lucescu είδε στο «Γ. Καραϊσκάκης» το ποτήρι μισογεμάτο και άφησε στην άκρη τη μιζέρια, παίζοντας απλό και ουσιαστικό ποδόσφαιρο. Έκανε δηλαδή αυτό που ζητούσαμε όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ, ήδη από τον αγώνα με την ΑΕΚ. Εκεί η ομάδα αδίκησε τον εαυτό της, ενώ χθες έδειξε το καλό της πρόσωπο. Σε απόσταση δύο συνεχόμενων αγωνιστικών κατάφερε να αγγίξει τα δύο άκρα, το πάτωμα και το ταβάνι. Ειλικρινά, μόνο ο ΠΑΟΚ έχει τη ικανότητα να πετύχει τέτοιον άθλο!

... οι Θεσσαλονικείς όχι μόνο ανταπεξήλθαν στη μεγάλη πιθανότητα να κλειστούν στα καρέ τους, αλλά τιμωρήσαν κιόλας τους Πειραιώτες για την φοβική τους συμπεριφορά, η οποία αντικατοπτρίζεται στο παθητικό πρέσινγκ, αντί της λογικής πίεσης στα 4/4 του γηπέδου.

Τα λάθη με την ΑΕΚ που δεν επαναλήφθηκαν. 

Κομβικό κομμάτι της εξήγησης του τρόπου που μεταμορφώθηκαν οι ασπρόμαυροι σε τόσο σύντομο διάστημα ήταν η ορθολογικότερη προσέγγιση του παιχνιδιού από τον Razvan Lucescu. Άφησε παράμερα τους πειραματισμούς τύπου Ivan Näsberg και επέλεξε το σταθερότερο και συνάμα, συντηρητικότερο δίδυμο της άμυνας Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora. Αποτέλεσμα; Μείωση των λαθών στο ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει η ομάδα στην παρούσα φάση. 

Βέβαια, η επίδοση των αμυντικών εξαρτάται από δύο εξω-ομαδικές κατηγορίες στοιχείων. Πρώτιστα, από το πόσο διεισδυτικοί είναι με τη μπάλα στα πόδια οι αντίπαλοι επιθετικοί και δεύτερον, από τον βαθμό πίεσης που ασκούν οι τελευταίοι (aggressiveness). Και η αλήθεια δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι οι κιτρινόμαυροι της Ένωσης είναι σαφώς πιο σκληροί και δυναμικοί από τους αντίστοιχους του Ολυμπιακού! Ο βαθμός πίεσης λοιπόν, δεν ήταν ο ίδιος. 

... το δίδυμο Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora έδειξε να συνεργάζεται καλύτερα από τα προηγούμενα δίδυμα, χωρίς όμως να λείψουν οι αδυναμίες

Ωστόσο, οι Θεσσαλονικείς όχι μόνο ανταπεξήλθαν στη μεγάλη πιθανότητα να κλειστούν στα καρέ τους, αλλά τιμωρήσαν κιόλας τους Πειραιώτες για την φοβική τους συμπεριφορά, η οποία αντικατοπτρίζεται στο παθητικό πρέσινγκ, αντί της λογικής πίεσης στα 4/4 του γηπέδου.

Αυτή η τακτική του Diego Martínez, έδωσε ανάσες στον ΠΑΟΚ, καθώς και χρόνο σκέψης για να απλώσει το παιχνίδι του χωρίς όχληση, πράγμα που αποτυπώθηκε, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, όταν και οι Θεσσαλονικείς σε κάθε φάση έβρισκαν δίχτυα.

Τα θετικά σημεία της νίκης.

Σε μια τέτοια νίκη και μάλιστα θριαμβευτική, όπως η Κυριακάτικη, πέρα από τους τρεις βαθμούς, οι οποίοι προστίθενται στη συγκομιδή της ομάδας μας, τα θετικά είναι πολλαπλά. Πολύ ψηλά στη λίστα των θετικών σημείων είναι το γεγονός πως μια νίκη σε εκτός έδρας ντέρμπι δυναμώνει την αυτοπεποίθηση των παικτών, φέρνει ικανοποίηση στην τεχνική ηγεσία για το εμφανές αποτέλεσμα της προσπάθειας που γίνεται στις προπονήσεις και δίνει όραμα στον φίλαθλο κόσμο.

[...] η all around εμφάνιση του Brandon Thomas έδειξε ότι αυτός θα αποτελέσει από εδώ και στο εξής τη βασική επιλογή του Razvan Lucescu για τη θέση του φορ [...]

Σε αυτό το ματς μετρήθηκε η αγωνιστική ετοιμότητα του Rahman Baba. Έχοντας να αντιμετωπίσει το πολυδιαφημιζόμενο δεξί μπακ του Ολυμπιακού Rodinei, σε γενικές γραμμές δεν ένοιωσε να απειλείται άμεσα, δείχνοντας ότι η φετινή προσθήκη στην ομάδα ήταν πέρα για πέρα ωφέλιμη. Ο ΠΑΟΚ έχει να πάρει πολλά ακόμα στο μέλλον από τον έμπειρο Γκανέζο. Είναι πλέον σημείο αναφοράς για την ομάδα.

Επίσης, το δίδυμο Κωνσταντίνου Κουλιεράκη και Tomasz Kedziora έδειξε να συνεργάζεται καλύτερα από τα προηγούμενα δίδυμα, χωρίς όμως να λείψουν οι αδυναμίες. Παρ' όλα αυτά, πάλεψαν και αποσόβησαν αρκετές δύσκολες καταστάσεις μπροστά από την εστία του Dominik Kotarski.

Ο Thomas Murg εδραιώθηκε ως μια επιπρόσθετη φετινή μεταγραφή, καθώς πέρσι βρισκόταν μεταξύ πάγκου και κερκίδας. Σε πολλά από τα τελευταία παιχνίδια αγωνίστηκε ως βασικός. Ωστόσο, η Κυριακάτικη εμφάνισή του, ειδικότερα με την ασίστ στον Brandon Thomas για την επίτευξη του 3ου γκολ στο «Γ. Καραϊσκάκης» δείχνει ότι έχει μπει για τα καλά στο κλίμα που θέλει να κρατά στην ομάδα του ο Ρουμάνος προπονητής.

Τέλος, η all around εμφάνιση του Brandon Thomas έδειξε ότι αυτός θα αποτελέσει από εδώ και στο εξής τη βασική επιλογή του Razvan Lucescu για τη θέση του φορ. Ο Ισπανός είναι παίκτης που ακολουθεί τις επιταγές της τεχνικής ηγεσίας. Πιέζει συνεχώς και αφόρητα, δυσκολεύοντας κατά πολύ το bild-up των αντιπάλων. Αλλά ταυτόχρονα, έχει τις δυνάμεις να σπριντάρει και να βρεθεί σε θέση βολής, όπου με μία και μόνο επαφή χρίζεται πολλαπλώς σκόρερ!

Συμπεράσματα...

Όσο και αν η πίεση του Ολυμπιακού ήταν κατώτερη των περιστάσεων, ειδικά στο β' μέρος, ο ΠΑΟΚ στάθηκε αξιοπρεπέστατα και θριάμβευσε στον Πειραιά, κόντρα στις προβλέψεις. Ειδικότερα, έχω να παρατηρήσω ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ είδαμε τον ΠΑΟΚ σε τέτοιους αγώνες να κρατά τη μπάλα κόντρα στην πίεση του αντιπάλου. Μάλιστα, αυτό συνέβη ύστερα από την προσπάθεια των ερυθρολεύκων για ισοφάριση, αμέσως μετά την έναρξη του β' ημιχρόνου. Εκεί που περίμεναν όλοι τους Πειραιώτες να πιέσουν αφόρητα, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (το ξαναγράφω γιατί το έχω άχτι) η ομάδα πήρε μέτρα στο γήπεδο κρατώντας την μπάλα και μάλιστα, απειλώντας αποτελεσματικότατα!

Ομολογουμένως, η κατάσταση που μόλις περιέγραψα δεν έχει ξανασυμβεί όταν ο ΠΑΟΚ αγωνίζεται στην Αθήνα-Πειραιά! Συνέβη την Κυριακή και είναι ένα ενθαρρυντικό μήνυμα. Όχι όμως και αρκετά πειστικό για τη συνέχεια, καθώς για να τραβήξεις μια ευθεία χρειάζεσαι δύο τουλάχιστον σημεία. Αυτή τη στιγμή έχουμε τοποθετήσει στο καρτεσιανό σύστημα... το πρώτο σημείο, με πολύ μεγάλη επιφύλαξη και αυτό..!

Stratgeo 

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Το 0,06 xGoals δείχνει το «ταβάνι» στην τρέχουσα σεζόν!

Την Κυριακή, ομολογουμένως, όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ νιώσαμε ντροπή. Προφανώς όχι για την ήττα. Αυτή είναι μέσα στο παιχνίδι και δεν μπορείς να την αποφύγεις με ευκολία. Η «απουσία» όμως των Θεσσαλονικέων από την «ΟΠΑΠ Arena» είναι κάτι που δεν καταπίνεται, δεν χωρά στη σφαίρα της πραγματικότητας. Ούτε ο χειρότερος εχθρός του ΠΑΟΚ δεν θα φανταζόταν πως ο δικέφαλος του Βορρά θα υπήρχε ποτέ η πιθανότητα να τελειώσει ένα ντέρμπι δύο σχεδόν ισάξιων ομάδων με το πολύ ταπεινωτικό στατιστικό των 0,06 xGoals!

Οι αιτίες αυτής της ντροπιαστική εμφάνισης θα μπορούσαν να αναζητηθούν σε πλείστους παράγοντες, που όμως δεν γνωρίζουμε εάν θα προσέγγιζαν εν τέλει την πραγματικότητα. Θα μπορούσα να πω για παράδειγμα, πως έλλειψε ο βαθμός συγκέντρωσης. Ότι δηλαδή, όλα έγιναν σωστά πριν τον αγώνα, όμως απλά οι πρωταγωνιστές της ποδοσφαιρικής μάχης δεν θέλησαν ποτέ, επί της ουσίας, να παρακολουθήσουν το ρου του αγώνα. Ήταν δηλαδή ωσεί παρόντες! Βέβαια, το αποτέλεσμα της πρώτης αξιόλογης τελικής στο 94ο λεπτό, δεν επιβεβαιώνει την επιχειρηματολογία αυτή.

Επιπλέον, θα μπορούσα να θίξω την επίδραση που είχε ο φόβος στο σύνολο του Razvan Lucescu. Άραγε, τι να φοβήθηκαν οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ; Την πίεση των κιτρινόμαυρων; Την εκρηκτική ατμόσφαιρα των οπαδών της; Ή μήπως φοβήθηκαν το ενδεχόμενο μιας ήττας, που ήρθε τελικά αβασάνιστα, ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Αντικειμενικά, η ΑΕΚ δεν άσκησε περισσότερη πίεση από το συνηθισμένο. Δεν έβγαλε μίσος στο παιχνίδι της. Άρα, ούτε και αυτή η επιχειρηματολογία στέκει...

Οι πεπατημένες της προετοιμασίας που δεν ακολουθήθηκαν!

Πριν κάθε αγώνα υπάρχουν πεπατημένες που ο έκαστος προπονητής ακολουθεί. Αυτές δεν είναι άλλες από την ανάλυση των δυνατών και αδύνατων σημείων των δύο αντιμαχόμενων. Φαντάζομαι ένας προπονητής χαμηλής κατηγορίας UEFA C αυτό θα έκανε.

Εν προκειμένω, ο εν λόγω επικεφαλής του τεχνικού τμήματος θα διέκρινε ότι το δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι το πρέσινγκ. Μάλιστα, πολλές ομάδες χαμηλότερου βεληνεκούς από τον ΠΑΟΚ, κατάφεραν να ανταπεξέλθουν σχετικά ικανοποιητικά. Ο δικέφαλος του Βορρά δεν τα κατάφερε!

Σε αντιδιαστολή, το αδύνατο σημείο των κιτρινόμαυρων είναι το αργό δίδυμο στο κέντρο της άμυνας. Έτσι, ο φανταστικός προπονητής μας θα επέλεγε να κρατά τους δύο στόπερ της Ένωσης απασχολημένους, ίσως τοποθετώντας δύο σέντερ φορ. Ξέχασα όμως, οι δύο φορ απαγορεύονται δια ροπάλου! Ίσως, στην άρνηση αυτή να διακρίνονται σπέρματα φόβου, τα οποία μεταδίδονται και στους ποδοσφαιριστές... Ποιος ξέρει;

Το δεύτερο δυνατό σημείο της ΑΕΚ είναι, χωρίς αμφιβολία, η ευνοϊκή ανοχή των διαιτητών στις εγχώριες διοργανώσεις, όταν οι παίκτες του Matías Almeyda πιέζουν, χρησιμοποιώντας μύρια πλείστα μέσα, όπως χέρια, πόδια, γόνατα, τάπες παπουτσιών, τράβηγμα φανελών κ.ο.κ. 

Μια τέτοια συνθήκη αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους. Είτε, πράττουμε αυτό που παρουσίασε ο ΠΑΟΚ, δηλαδή την τήρηση αποστάσεων, όταν αυτό είναι εφικτό, ώστε να αποφεύγεται η συχνή επαφή με τον αντίπαλο και χαθεί εύκολα η κατοχή, είτε τέλος, επιλέγουμε να δώσουμε και εμείς τη μάχη σώμα με σώμα, οπότε ο σχηματισμός παράταξης και η σύνθεση της 11άδας τροποποιείται σχετικά. Αντίστοιχα, σε περίπτωση που προκρινόταν η δεύτερη λογική, θα έπρεπε να αφιερωνόταν αρκετός χρόνος στην προετοιμασία πριν τον αγώνα. Και οι δύο τακτικές είναι σωστές. Αρκεί, να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η άκαιρη χρησιμοποίηση του Adelino Vieirinha...

Με ποια οπτική γωνία μπορεί να είδε κάποιος την επιλογή να ξεκινήσει στο αρχικό σχήμα ο Πορτογάλος αρχηγός, έχοντας ήδη αγωνιστεί 90+ λεπτά στον αγώνα της Πέμπτης με την Aberdeen FC και όντας σε τέτοια φυσική καμπή, λόγω ηλικίας, που θα δυσκολευόταν αντικειμενικά να φυλάξει τον πιο επικίνδυνο παίκτη της ΑΕΚ, τον Μεξικανό Orbelín Pineda; Ειλικρινά, θα ήθελα μια εξήγηση. Θα είχε ενδιαφέρον, καθώς θα πρόσθετε μια νέα προπονητική αντίληψη!

Η ιστορία έγραψε λοιπόν, ότι ο ΠΑΟΚ δέχθηκε το πρώτο γκολ από λάθη της άμυνάς του, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι ο Vieirinha βρισκόταν κάπου 30 μέτρα μακριά από τη θέση ευθύνης του, με αποτέλεσμα να γίνει το προφανές, ο Orbelín Pineda να χριστεί σκόρερ!

Συμπεράσματα...

Σύμφωνα με τη σύντομη παραπάνω ανάλυσή μου, αντιλαμβανόμαστε όλοι μας ότι δεν έγινε καμία ορθή παραγωγική σκέψη στην προετοιμασία της ομάδας για τον αγώνα της Κυριακής. Οι παράγοντες του ΠΑΟΚ «κοιμήθηκαν» με την ανατροπή στο Aberdeen! Επαναπαύθηκαν στα πανηγύρια της ανατροπής, που όμως έγιναν με μεγάλο ποσοστό τύχης (βλ. προηγούμενο άρθρο μου εδώ). Επομένως, αντί να θέσουν σε εγρήγορση όλο το ποδοσφαιρικό τμήμα, ενόψει του σημαντικότατου ντέρμπι με την ΑΕΚ και να διορθώσουν τα κακώς κείμενα που έκαναν την ανησυχητική εμφάνισή τους στη Σκωτία, φρόντισαν να προβούν σε τακτικές «εξυπνάδες» μιας παλαιότερης ποδοσφαιρικής εποχής!

Παράλληλα, ακούγονται απόψεις για επιπρόσθετη ενίσχυση τον Ιανουάριο. Σίγουρα, κάθε ομάδα προσβλέπει στην εκμετάλλευση αυτής της μεταγραφικής περιόδου, αλλά για να καλύψει κενά. Πόσα λοιπόν, κενά εντοπίζει αυτή τη χρονική στιγμή η τεχνική ηγεσία μας; Λίγα ή πολλά; Μήπως τελικά, υπάρχει ένα μόνο κενό; Προσωπικά το εντοπίζω στην έλλειψη κανονικής φιλοσοφίας για το ποδόσφαιρο. Εκτός αν θεωρεί η διοίκηση, ότι για να κάνει η ομάδα 4-5 ευκαιρίες για γκολ στην «ΟΠΑΠ Arena» χρειάζεται να αποκτήσει επιθετική τριπλέτα επιπέδου Champions League; Φαιδρά πράγματα!

Το αποτέλεσμα της εκτός έδρας αναμέτρησης με τους κιτρινόμαυρους του Νότου, αλλά κυρίως η ντροπιαστική εμφάνιση του συνόλου του Razvan Lucescu, μου έθεσε το νοητό «ταβάνι» της φετινής σεζόν. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αγγίζει τη διεκδίκηση της 3ης θέσης. Και αυτό γιατί θεωρώ πως θα κονταροχτυπηθούν δύο ομάδες για την 1η θέση και έτσι ο δεύτερος σίγουρα ΔΕΝ θα είναι ο ΠΑΟΚ. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να μην τρελαθούμε με φανταστικές υψηλότερες προσδοκίες...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: novasports.gr