Μάτια ερμητικά κλειστά... και lexotanil

Χάθηκε το πρώτο μαξιλαράκι του Europa League. Πλέον, ο  έχει άλλη μία ευκαιρία να διεκδικήσει την είσοδό του στη δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, μέσω της κατάκτησης του κυπέλλου Ελλάδας.

Άμυνα με τα μάτια! 

Σε πόσες αναμετρήσεις δεν είδαμε τους ασπρόμαυρους να διεκδικούν τη μπάλα σε μονομαχίες που κατά μεγάλο ποσοστό βγήκαν χαμένοι; Πόσα γκολ προήλθαν από τέτοιες "ατυχείς" κόντρες; 

Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση! Κάτι άλλο συμβαίνει...  Η ψυχολογία παίζει ρόλο, αλλά δεν αποτελεί τη βασική αιτία. Όλα στο ποδόσφαιρο, μικρά και μεγάλα, έχουν να κάνουν με την εν γένει φιλοσοφία που εφαρμόζει ο προπονητής.

Σκέψεις μπορώ να προσφέρω ποικίλες. Ωστόσο, μόνο ο Razvan Lucescu μπορεί να καταλήξει στη διάγνωση. Εντούτοις, το πρόβλημα όχι απλά παραμένει, αλλά γιγαντώνεται.

Δεδομένης της κατάστασης, η ομάδα του Ολυμπιακού βρήκε δίχτυα στην τρίτη κατά σειρά επίσκεψή της στα καρέ του Dominik Kotarski. Σε εκείνο το χρονικό σημείο ήταν που έγινε κατανοητό τοις πάσι, ότι όποτε ήθελε η ομάδα του José Anigo θα έβαζε γκολ! Ίσως, να ήταν ενδόμυχα γνωστό στους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ και να αποδέχθηκαν την αποτυχία τους. 

Άνευροι παίκτες με μισή θέληση, έτρεχαν πάνω κάτω, διανύοντας αποστάσεις στο χορτάρι και αναμένοντας να περάσει το 90λεπτο. Σαν να έδιναν την εντύπωση ότι η απογοήτευση πολλαπλασιάζεται όταν τα λεπτά των καθυστερήσεων που δείχνει ο τέταρτος είναι περισσότερα του αναμενόμενου.

Μάτια ερμητικά κλειστά και lexotanil. Αυτό θα μπορούσε να ήταν το αντιπροσωπευτικό σλόγκαν, για τον τρόπο που αμύνεται στην περίοδο των playoffs η ομάδα του Razvan Lucescu. 

Αναποτελεσματικότητα

Ο δικέφαλος ήλεγχε τον ρυθμό του αγώνα και φαινόταν ότι έχει στα χέρια του τις τύχες του. Ωστόσο, η έλλειψη επιθετικής ικανότητας, τόσο σε ατομικό, όσο και σε τακτικό επίπεδο οδήγησε για ένα ακόμα ματς σε αφλογιστία. 

Κραυγάζει τόσο εμφατικά το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας, που αν δεν δοθεί λύση το καλοκαίρι θα χαρακτηρίσουμε και την επόμενη χρονιά χαμένη! Χρίζει οπωσδήποτε δέουσας προσοχής. 

Συμπεράσματα... 

Εν κατακλείδι, η ήττα από τον Ολυμπιακό, πέρα από φθηνή, θα μπορούσε κανείς να πει ότι αποτελεί και καθρέφτισμα της ποιότητας της ομάδας του ΠΑΟΚ. Στο είδωλο που παρουσιάστηκε δεν έλαμψε κάτι. 

Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι η φετινή χρονιά πήγε στράφι. Όπως ακριβώς ένα οικοδόμημα, το οποίο είναι ασχημάτιστο ακόμη και το γιαπί δεν μας προδιαθέτει για το όμορφο αποτέλεσμά του, έτσι και τη φετινή χρονιά θα πρέπει να τη δούμε ως μία αρχή. 

Είναι ολοφάνερη ωστόσο η απαίτηση, για ποιοτικές προσθήκες, αλλά και για τολμηρές αποχωρήσεις. Άλλωστε, είναι απαραίτητο να σπάσεις αυγά για να φτιάξεις ομελέτα! Μπορεί ο Razvan Lucescu να ντυθεί... chef; Ας αναρωτηθεί για το αν τελικά γηράσκει ἀεὶ διδασκόμενος ὑπὸ χρηστῶν μόνον! *

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: pronews.gr

*: ο άνθρωπος πρέπει ακόμα και όταν 

γερνάει να μαθαίνει, αλλά μόνο από σοφούς δασκάλους!

Σκέψεις μετά την ισοπαλία στη Λεωφόρο...

Ο ΠΑΟΚ κέρδισε έναν βαθμό, με κορυφαίους τους Dominik Kotarski και Brandon Thomas, σε μια έδρα που του... «πάει»!

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να περίμενε τον δικέφαλο του Βορρά για να κάνει πάρτι, όμως, η συγκυρία του τραυματισμού του Nélson Oliveira και η είσοδος στον αγωνιστικό χώρο του Ισπανού φορ, άλλαξε τα δεδομένα. Μάλιστα, λίγο έλειψε οι ασπρόμαυροι να δραπετεύσουν από τη Λεωφόρο με το τρίποντο.

Οι δύο ομάδες ήταν κυριολεκτικά σκασμένες από τα συνεχή ντέρμπι στη φάση των playoff. Η διαδικασία αυτή έφτασε στο τέρμα την κόπωση των αθλητών και κλάταρε τη φυσική τους κατάσταση. Ωστόσο, είναι μία διαδικασία αναγκαία, στην οποία οφείλουν οι προπονητές των ομάδων να διατηρούν τη φρεσκάδα μέσα στο πλαίσιο του δυνατού. 

Πίσω, λοιπόν, από το θετικό πρόσημο της ισοπαλίας, όσο κι αν θεωρούμε ότι ο ΠΑΟΚ πλέον, μπορεί να διεκδικήσει την τρίτη θέση στο τελευταίο παιχνίδι παίζοντας στην Τούμπα με τον Ολυμπιακό, φαίνεται εδώ και καιρό ότι κάτι δεν πάει καλά. Φαίνεται η έλλειψη ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε θέσεις κλειδιά, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν τη σταθερότητα που ζητά όλος ο φίλαθλος κόσμος του δικεφάλου. 

Μπορεί η ατομική ενέργεια του Brandon Thomas να χάρισε τον πολύτιμο αυτό βαθμό, μπορεί η κατακόρυφη βελτίωση του Κροάτη γκολκίπερ του ΠΑΟΚ (άρχισε άσχημα τον αγώνα) να απέτρεψε την επίτευξη ενός δεύτερου γκολ για λογαριασμό των πράσινων, εντούτοις, τα προβλήματα είναι τόσο χτυπητά, που σε καμία των περιπτώσεων δεν επιθυμώ να τα παραβλέψω σπρώχνοντάς τα κάτω από το χαλάκι. 

Αλλά, περισσότερο καυστικός δεν μπορώ να γίνω αυτή τη στιγμή, καθώς η ομάδα έχει τρία ακόμα σημαντικότατα παιχνίδια να δώσει, αρχής γενομένης από τον Κυριακάτικο αγώνα στον Βόλο. Είναι απαραίτητο η ομάδα να διατηρήσει την αυτοσυγκέντρωσή της, όση της έχει απομείνει, για να μην χύσει το ελάχιστο γάλα που έχει συγκεντρώσει και πάει στράφι χρόνια. 

Το συμπέρασμα όμως που προκύπτει από τον αγώνα της Τετάρτης είναι τόσο λυπηρό, γιατί καταδεικνύει τη γύμνια των επίδοξων πρωταθλητών. Είναι κρίμα που η ομάδα του Razvan Lucescu δεν είχε την απαιτούμενη εμπειρία να διαχειριστεί παιχνίδια χαμηλότερης δυναμικότητας για να έχει υψηλότερες προσδοκίες σε αυτή την τελική φάση των playoff. 

Οι επίδοξοι πρωταθλητές...

Ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε άνευρος, υπνωτισμένος και ανέτοιμος. Πράγμα που μας οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι δεν είναι αχτύπητος. Τι κρίμα! Αυτή η ομάδα βρίσκεται σε απόσταση13 βαθμών από τον ΠΑΟΚ. Όχι ότι ο ΠΑΟΚ φέτος θα μπορούσε να πετύχει κάτι καλύτερο! Η πείρα άλλωστε, λείπει σημαντικά από τα χαρακτηριστικά της φετινής ομάδα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τις δηλώσεις του Ρουμάνου τεχνικού, ότι η ομάδα είναι νεανική και δεν αντέχει στην πίεση; Όμως, είναι πασιφανές, ότι πρωταθλητής φέτος θα είναι ο λιγότερο κακός!

Μιλώντας από την άλλη μεριά για την άλλη επίδοξη πρωταθλήτρια ΑΕΚ, μπορώ να πω με σιγουριά και ξέρω ότι αυτό θα ακουστεί παράφωνο συγκριτικά με ό,τι παπαγαλίζουν τα μυητικά ανθρώπινα ζώα, ότι ο δικέφαλος του Νότου δεν παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Αν η ανοχή στο ξύλο και η διατήρηση των κίτρινων και κόκκινων καρτών στο τσεπάκι των διαιτητών αποτελούν ποιότητα, τότε μπορούμε να αλλάξουμε και αυτό καθαυτό τον ορισμό της ποδοσφαιρικής ποιότητας.

Το γεγονός ότι οι δύο πρωτοπόροι δεν αποτελούν φέτος φόβητρο, δεν αλλάζει το δυναμικό πεδίο. Η ζωή μετασχηματίζεται αναλόγως του χώρου που δίνει κάποιος και του χώρου που καταλαμβάνει κάποιος άλλος. Έτσι λοιπόν, επειδή ο ΠΑΟΚ, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δεν προέβη έγκαιρα σε μια σοβαρή ανανέωση (για την πραγματικότητα η ανανέωση είχε ξεκινήσει αλλά διακόπηκε ένδοθεν βίαια!), ώστε να δώσει ώθηση για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, άφησε κενό, το οποίο ήρθαν να συμπληρώσουν άλλες ομάδες (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός).

Επειδή λοιπόν, μία εκ των δύο θα στεφθεί πρωταθλήτρια τη φετινή σεζόν, αυτό δε θα σημάνει την πτώση τους, καθώς ήδη βρίσκονται σε ανοδική πορεία, εκτός και αν υπάρξει εσωτερική φαγωμάρα! Ειδικότερα, αν ο Παναθηναϊκός βγει νικητής, με δεδομένο ότι χτίζει την ομάδα ο Ivan Jovanović εδώ και δύο χρόνια, προβλέπω ότι του χρόνου θα τον βλέπουμε με... τα κυάλια!

Μπροστά μας ο Βόλος με φόντο το κύπελλο

Πάμε λοιπόν, για νίκη στο Βόλο, να περάσουμε το πρώτο εμπόδιο στη διαδρομή μας προς την κατάκτηση της τρίτης θέσης γοήτρου. Διότι, έτσι και αλλιώς, του χρόνου θα διεκδικήσουμε τις πιθανότητες για είσοδο στους ομίλους του Conference League, εκτός... Εκτός αν κατακτήσουμε το κύπελλο Ελλάδος!

Τότε θα έχουμε μπροστά μας μακρύ, αλλά σημαντικό δρόμο, προς τους ομίλους του Europa League. Εννοείται, με προσθήκη των απαραίτητων μεταγραφών! Δύο εβδομάδες έμειναν. Οψόμεθα!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Η αβάσταχτη χαλαρότητα του ΠΑΟΚ!

Η επιθετικότητα την οποία επέδειξε η ομάδα του Razvan Lucescu από το ξεκίνημα του αγώνα, ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειας του Ρουμάνου να αλλάξει πράγματα και ψυχολογία, ύστερα από την εντός έδρας ήττα από την ΑΕΚ. 

Εκείνη η ήττα αποτέλεσε, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, το σημείο καμπής, ή αλλιώς το ταβάνι που μπορεί να φτάσει η συγκέντρωση του έμψυχου δυναμικού της ομάδας. Καθώς επίσης έδειξε την ομόφωνη γνώμη όλων περί έλλειψης εμπειρίας.

Η χθεσινή εμφάνιση του ΠΑΟΚ, πέρα από τα τρία γκολ που δέχθηκε, κατέγραψε το ψυχικό μπούχτισμα των ποδοσφαιριστών. Έμεινε η ομάδα από φρεσκάδα. Στέρεψε η δημιουργικότητα της. Έσκασε, που λένε! Προσοχή μόνο, γιατί επόμενος μεγάλος σταθμός είναι ο τελικός του Κυπέλλου και εκεί ΠΡΕΠΕΙ η ομάδα να παρουσιαστεί φρέσκια..!

Γενικά για τον αγώνα

Από το πρώτο κιόλας λεπτό φάνηκε ότι η άμυνα πάλευε να τα βρει με τον εαυτό της. Αδόκιμη μεν η έκφραση, αλλά συμβολίζει την παραπαίουσα κατάσταση. Ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης έχασε τα αυγά και τα πασχάλια! Από ένα σημείο και μετά, το ίδιο και ο Ingi Ingason.

Πέρα από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, ολόκληρη η ομάδα σε συνθήκες άμυνας παρατηρούσε με... τα μάτια! Ομολογώ ότι ζήλεψα την ηρεμία με την οποία αντιμετώπισαν τη σοβαρότητα του αγώνα. Μα, σκεφτόμουν, πόση άγνοια κινδύνου πρέπει να έχει κάποιος για να απομακρύνει τη μπάλα κατ' ευθείαν στον αντίπαλο;

Το γκολ του Brandon Thomas έδειξε ότι, όσο ο ΠΑΟΚ κρατούσε τη μπάλα και δεν την πουλούσε με ευκολία, τόσο απειλητικός γινόταν. Δυστυχώς όμως, λίγες ήταν οι στιγμές που το κατάφερε αυτό.

Το άλλο αρνητικό σημείο, ήταν το αιώνιο πρόβλημα του δικεφάλου. Ο αυτό-εγκλωβισμός στο 1/4 του γηπέδου! Η χαλαρότητα με την οποία γύριζαν τη μπάλα μεταξύ τους οι παίκτες της μεσοαμυντικής γραμμής, έσκαζε τον καθένα μας.

Ωστόσο, έγραψα παλαιότερα, ότι ο Razvan Lucescu θέλει να χτίσει σε αυτό το στυλ παιχνιδιού, ώστε να έχει κέρδη μακροχρόνια. Αυτός ο χρόνος που θα δρέψει τους καρπούς θα είναι, κατά τα φαινόμενα, η επόμενη αγωνιστική περίοδος (αν ισχύσουν κάποιες προϋποθέσεις, στις οποίες θα αναφερθώ εκτενώς σε μελλοντικό μου άρθρο)

Το πρώτο ημίχρονο

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο γήπεδο μαινόμενος και κόντεψε να κάνει πράξη την επιθυμία του νέου προπονητή του José Anigo, για ένα γρήγορο γκολ. Εκεί όμως, στεκόταν βράχος ο Dominik Kotarski. Ο Κροάτης στο πρώτο ημίχρονο ήταν κορυφαίος, σώζοντας την ομάδα σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις! Ο ΠΑΟΚ, που αντιλήφθηκε γρήγορα ότι το παιχνίδι θα χανόταν πολύ νωρίς, έδειξε και αυτός κάποια σημάδια επιθετικής διάθεσης.

Η άμυνα όμως, έπαιζε τόσο φοβισμένα, που η κάμερα έπιασε στον πάγκο του δικεφάλου τις στιγμές ανήσυχου βλέμματος του Razvan Lucescu. Οι αδύναμες και τυφλές απομακρύνσεις χωρίς ίχνος δυναμισμού, του δημιούργησαν άγχος!

Η θολούρα κάλυψε τα μάτια όλων των ασπρόμαυρων παικτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η τύφλωση του Andrija Zivkovic το 8ο λεπτό, όταν διεκδίκησε παλληκαρήσια και πήρε τη μπάλα έξω από τη μεγάλη περιοχή, αλλά κατέβασε το κεφάλι χωρίς να δει τον εντελώς ξεμαρκάριστο Γιάννη Κωνσταντέλια να παίρνει τα βήματα για να βγει τετ-α-τετ στον Αλέξανδρο Πασχαλάκη. Δεν έδωσε ποτέ τη μπάλα και το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί μια τεράστια ευκαιρία για τον ΠΑΟΚ.

Σημάδια ύπνωσης έδειξε στο 10ο λεπτό ο Douglas Augusto, χαρίζοντας στο χώρο του κέντρου τη μπάλα στους ερυθρόλευκους για να βγει γρήγορα μπροστά ο Cédric Bakambu και να ανατραπεί, κατά ηλίθιο τρόπο, από τον Κωνσταντίνο Κουλιεράκη, αντικρύζοντας μάλιστα την κίτρινη κάρτα! Δεν μέμφομαι τον νεαρό άσσο του δικεφάλου, αλλά τέτοια παιχνίδια θέλουν πολύ προσοχή και τον νου προσγειωμένο, πράγματα τα οποία δεν είχε ο Χανιώτης κεντρικός αμυντικός του ΠΑΟΚ.

Στο 14ο λεπτό, ακόμη ένα αβίαστο λάθος έλαβε χώρα στο κέντρο του γηπέδου από τον Γιάννη Κωνσταντέλια, επιστρέφοντας για χιλιοστή φορά πίσω τη μπάλα, δίνοντας στην πραγματικότητα ευκαιρία στον Κώστα Φορτούνη να επιχειρήσει ένα επικίνδυνο σουτ έξω από την περιοχή του Dominik Kotarski, περνώντας η μπάλα ξυστά από το αριστερό του δοκάρι.

Και ενώ οι Πειραιώτες σφυροκοπούσαν την άμυνα του δικεφάλου, ο ΠΑΟΚ ήταν εκείνος που προηγήθηκε με τον Brandon Thomas, ύστερα από εκμετάλλευση των πολλών κενών της άμυνας του Ολυμπιακού. Το γκολ έδειξε ότι, όσο ο ΠΑΟΚ κρατούσε τη μπάλα και δεν την πουλούσε με ευκολία, τόσο απειλητικός γινόταν. Δυστυχώς όμως, λίγες ήταν οι στιγμές που το κατάφερε αυτό.

Το δεύτερο ημίχρονο

Η ομάδα του Ρουμάνου τεχνικού μπήκε καλά στα πρώτα 10 λεπτά της επανάληψης, έχοντας μία ευκαιρία για γκολ με τον Douglas Augusto, την οποία αποσόβησε ο keeper του Ολυμπιακού. Ωστόσο, στο 59ο λεπτό ο Cédric Bakambu, με τον κεραυνό του έξω από τη μεγάλη περιοχή, σηματοδότησε την έναρξη της ψυχικής κατάρρευσης του δικεφάλου. Από εκεί και έπειτα, όλα άλλαξαν!

Ο ΠΑΟΚ χειροτέρευσε τόσο, ώστε έγινα πολλά «τσαφ» και παιδικά λάθη... Τόσο ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, όσο και ο Andrija Zivkovic, αποδείχθηκαν μοιραίοι, όχι τόσο για τα λάθη, όσο για την το μη αναμενόμενο του πράγματος. Κανένας δεν περίμενε το βρεφικό διώξιμο του νεαρού αμυντικού. Αλλά, την απαράδεκτη τοποθέτηση του χεριού του έμπειρου Σέρβου, από την οποία προήλθε το πέναλτι, που οι Πειραιώτες έγραψαν το τελικό 3-1, σίγουρα δεν τη φανταζόμασταν. Μας εξέπληξαν αρνητικά!

Συμπεράσματα

Πλέον η κατάσταση για το πρωτάθλημα, αν και μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα, φαντάζει απίθανη. Το χειρότερο είναι ότι, λόγω της ισοβαθμίας στην κορυφή των Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη θέση απομακρύνθηκε κατά 9 βαθμούς από τον ΠΑΟΚ!

Από εδώ και έπειτα, χρειάζεται να γίνει η προσπάθεια για να διεκδικήσει ο δικέφαλος τις πιθανότητές του, αλλά όσο θα περνάνε τα παιχνίδια και ο στόχος, έστω της δεύτερης θέσης δεν θα πλησιάζει, είναι απαραίτητη η διαχείριση της κούρασης των παικτών, προκειμένου να βρεθούν σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο για το ματς της χρονιάς, στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος.

Ευελπιστώ, αυτή η χαλαρότητα του ΠΑΟΚ να τελειώσει άμεσα. Να γίνει επιτέλους κάτι, που θα σταματήσει τα κολλήματα του νου των παικτών, σε καταστάσεις πίεσης στο 1/4 του γηπέδου. Πέρα από το ότι το τεχνικό τιμ ανησυχεί για την εικόνα αυτή, επιπρόσθετα τονίζω, πως τέτοια χαλαρότητα είναι αβάσταχτη σε όλους τους φίλους της ομάδας και για έναν παραπάνω λόγο. Αυτή η ήττα από τον Ολυμπιακό, όπως προήλθε, πονάει!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr

Συμπεράσματα από τον αγώνα με την ΑΕΚ

Μετά από πολλούς αγώνες, όπου ο ΠΑΟΚ απέδωσε τα αναμενόμενα και έχτισε ένα αξιοθαύμαστο momentum, και μάλιστα αυτό φέτος μεταφράστηκε σε νίκες σε πολλά από τα ντέρμπι, ήρθε η στιγμή να δείξει τις χτυπητές αδυναμίες του.

Η ομάδα του δικεφάλου του Βορρά φάνηκε εμφανώς επηρεασμένη από τη απουσία του προπονητή της από τον πάγκο, όσο και αν οι ποδοσφαιριστές δεν το παραδέχονται. Απογυμνωμένη, αποκάλυψε το αμακιγιάριστο πρόσωπό της. Σε κανένα κομμάτι του παιχνιδιού δεν πήρε τα ηνία. Ακόμα και στις περιπτώσεις που βγήκε μπροστά το έκανε σωστά μεν, αλλά στο transition, χωρίς να καταφέρει να παίξει το set game, που τόσο αγαπά ο προπονητής της.

Το επίπεδο της συγκέντρωσης ήταν εξαιρετικά χαμηλό. Η ομάδα, κοπιάζοντας πολύ, κατάφερε να μην δεχτεί γκολ από την κατά πολύ γρηγορότερη ΑΕΚ. Οι αργές αντιδράσεις των παικτών της μέσης και αμυντικής γραμμής, κυρίως των Stefan Schwab και Joan Sastre, κόντεψαν να στοιχίσουν στην ομάδα, από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Έτσι, η αλλαγή του Αυστριακού στο ημίχρονο ήταν πέρα για πέρα αναμενόμενη. Ο δεύτερος προσπάθησε πολύ να μην εκτεθεί στην υπόλοιπη διάρκεια. Γενικά και οι δύο ήταν αρνητικοί.

Σε δεύτερο φετινό παιχνίδι με αντίπαλο την ΑΕΚ, η ομάδα του Razvan Lucescu έκανε το ίδιο ακριβώς λάθος, καταδεικνύοντας το σοβαρό πρόβλημα του ΠΑΟΚ όταν αγωνίζεται με αντίπαλο που πιέζει με σκληρό τρόπο στα 4/4 του γηπέδου. Η χαλαρότητα και η αργοπορία στην απόφαση για πάσα, έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο να πιέσει δυνατά και να κερδίσει μπάλες στο χώρο του κέντρου αυξάνοντας την πίεση στην άμυνα των Θεσσαλονικέων.

Ακόμα και το κεντρικό δίδυμο της άμυνας Ingi Ingason και Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, που σε όλα σχεδόν τα προηγούμενα παιχνίδια είχαν πολύ καλή χημεία, φάνηκε ελλιπές στο θέμα της αλληλοκάλυψης και της ταχύτητας. Όσο η ΑΕΚ μπροστά έπαιρνε ερασιτεχνικές αποφάσεις για τελείωμα των φάσεων, τόσο ο ΠΑΟΚ έπαιρνε παράταση ζωής. Ο λόγος; Τα αργά και φοβισμένα του χαφ.

Και οι τρεις που έπαιξαν χθες στο κέντρο της μεσαίας γραμμής, Stefan Schwab, Douglas Augusto και Tiago Dantas, απέδωσαν τα ελάχιστα, αναλογικά με τις δυνατότητές τους, γιατί δεν ανταπεξήλθαν στα γρήγορα και σκληρά μαρκαρίσματα. Ο φόβος τους αποδείχθηκε μεγάλος και η αποφασιστικότητά τους πληγώθηκε πολλές φορές από το σκληρό παιχνίδι των κιτρινόμαυρων, κάνοντάς τους να επιλέγουν, αρκετά συχνά, την επιστροφή της μπάλας στην αμυντικά γραμμή.

Γενικά, ο ΠΑΟΚ ήταν λίγος, φανερώνοντας την έλλειψη θέλησης για δημιουργία φάσεων μπροστά στην εστία του Γιώργου Αθανασιάδη. Αυτό επέτρεψε στους παίκτες του Matías Almeyda να βγάλουν πολλές φάσεις για γκολ, καθώς επίσης και ακυρωθέντα γκολ. Οι Θεσσαλονικείς δεν μπόρεσαν να κρατήσουν και να κυκλοφορήσουν τη μπάλα έξω από την εστία των Αθηναίων. Έχασαν πολλές κατοχές και βρέθηκαν να παίζουν με τη φωτιά.

Πλέον η διαφορά από τον δεύτερο είναι όση και εκείνη από τον πρώτο, δηλαδή 6 βαθμοί, πράγμα που σημαίνει ότι ο ΠΑΟΚ για να πάρει τουλάχιστον τη δεύτερη θέση, θα χρειαστεί να βγάλει περισσότερη ένταση στο παιχνίδι του και να μην αυτό-υπνωτίζεται στο χώρο του κέντρου, πασάροντας κατά κύριο λόγο προς τα πίσω. Όταν θα δούμε πιο άμεσο παιχνίδι από τον δικέφαλο του Βορρά, εκείνο θα σημάνει την αναβάθμιση της ομάδας. Προς το παρόν, ελπίζουμε στο ταρακούνημα που σίγουρα θα φέρει στο σύνολο ο Razvan Lucescu, προκειμένου να ξυπνήσει και να παρουσιαστεί καλύτερο στη συνέχεια των playoffs.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Νίκη και ωριμότητα που φοβίζουν το ΠΟΚ!

Ο ΠΑΟΚ δεν μπήκε στον αγωνιστικό χώρο με την απαιτούμενη σοβαρότητα. Οι παίκτες του δικεφάλου είχαν αργή σκέψη και αυτό είχε ως επακόλουθο αργότερη δράση, με αποτέλεσμα να δώσουν τη δυνατότητα στους κιτρινόμαυρους να γίνουν πιεστικοί σε αρκετές περιπτώσεις. Αυτό καταδεικνύει το γκολ που δέχτηκε στο 12ο λεπτό. Ουδείς από τους αμυνόμενους επιχείρησε να ανακόψει, ή τουλάχιστον να εμποδίσει, τον Luis Palma να δοκιμάσει να σουτάρει σχεδόν πέντε μέτρα έξω από τη μεγάλη περιοχή.

Για ακόμη έναν αγώνα, το πρώτο ημίχρονο πέρασε ανεκμετάλλευτο. Στα πρώτα 45 λεπτά λίγες ήταν οι φορές που ο ΠΑΟΚ απείλησε την εστία του Μάριου Σιαμπάνη. Γενικά, έδειξε να προβληματίζεται, κατά τη γνώμη μου άσκοπα, από την μέτρια πίεση του Άρη στον χώρο του κέντρου. Έχω γράψει και άλλοτε, ότι η νοοτροπία του χαλαρού δεν θα πρέπει να υπάρχει, ειδικά στους αμυντικούς μέσους με ιδιαίτερα ανασταλτικά καθήκοντα. Είναι κατά τη γνώμη μου ανεπίτρεπτο ο Douglas Augusto να έχει βγάλει την ομάδα στην κόντρα περισσότερες φορές από τον πιο ευκίνητο Tiago Dantas.

Ευτυχώς, που το ημίχρονο έληξε χωρίς να μαζέψει ο Dominik Kotarski για δεύτερη φορά τη μπάλα από τα δίχτυα της εστίας του. Τα δοκάρια σταμάτησαν δύο φορές τις προσπάθειες των κιτρινόμαυρων.

Στο β' μέρος, η είσοδος του Joan Sastre στη θέση του Tomasz Kedziora, περιόρισε κατά πολύ τους Juan Iturbe και Luis Palma. Όπως επίσης, η παρουσία του Stefan Schwab αντί του Tiago Dantas έδωσε περισσότερη αμεσότητα στο παιχνίδι του δικεφάλου. Η ωριμότητα και η εμπειρία του Αυστριακού ανάγκασε στο 68ο λεπτό τον Jakub Brabec να υποπέσει σε πέναλτι. Όσο και να διαμαρτύρονται οι παίκτες και οι παράγοντες του Άρη, η παράβαση ήταν πεντακάθαρη και ουδεμία αμφιβολία τίθεται περί του θέματος.

Από την ισοφάριση και μετά, όλα άλλαξαν στον αγώνα. Ο ΠΑΟΚ κυριάρχησε στο μεγαλύτερο μέρος του και κράτησε άνετα τη νίκη, πράγμα που υποδηλώνει αγωνιστική πρόοδο, μιας και φέτος η ικανότητα αυτή δεν απαντήθηκε πολλάκις. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι η έδρα του συμπολίτη ήταν καυτή και παραδοσιακά δύσκολη, η νίκη αυτή αποτελεί εφαλτήριο για κάτι καλύτερο στο τελευταίο σπριντ του πρωταθλήματος.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Razvan Lucescu, αντικαθιστώντας αναγκαστικά τον Sverrir Ingi Ingason με τον Γιάννη Κάργα, δεν άλλαξε καθόλου το στυλ παιχνιδιού του ΠΑΟΚ. Μάλιστα, τολμώ να πω, ότι κέρδισε τον δεξιοπόδαρο Έλληνα στόπερ, καθώς ήταν ο πιο παθιασμένος και αποτελεσματικότερος παίκτης του γηπέδου για την ομάδα του. Μην ξεχνάμε ότι στο 38ο λεπτό, αποσόβησε τον κίνδυνο από το να γράψει ο Vladimír Darida το 2-0, παίρνοντας το ριμπάουντ, ύστερα από την κεφαλιά του Juan Iturbe. 

Το γεγονός ότι ο δικέφαλος μπορεί πλέον, να παίζει με ίδια φιλοσοφία, ανεξάρτητα αν απουσιάζει κάποιο βασικό στέλεχος της ομάδας, ή ακόμα αν ένας από αυτούς δεν αποδίδει τα αναμενόμενα (βλέπε την πνευματική απουσία του Γιάννη Κωνσταντέλια, καθ' όλη τη διάρκεια του 90λεπτου) πιστώνεται στον Ρουμάνο προπονητή της ομάδας. Το δύσκολο της εφαρμογής της φιλοσοφίας του, είχα από καιρό επισημάνει. Ωστόσο, έχει καταφέρει με αυτό το αντικειμενικά «ελλιπές» ρόστερ να είναι ο ΠΑΟΚ ανταγωνιστικός.

Αν ήμουν παράγοντας ομάδας του ΠΟΚ θα έτρεμα στο ενδεχόμενο μελλοντικής ενίσχυσης του δικεφάλου, με την προϋπόθεση ότι θα διατηρήσει τον βασικό κορμό του. Το πείσμα και το αποτέλεσμα της δουλειάς του Razvan Lucescu ακτινοβολεί. Αν η εσωστρέφεια του οργανισμού του ΠΑΟΚ δεν καταστρέψει για άλλη μία φορά ό,τι κατάφερε να χτίσει την παρούσα χρονιά. θα δούμε κάτι μεγαλύτερο τη νέα σεζόν.

Το 1ο από τα 10 παιχνίδια των playoffs πέρασε νικηφόρα και εύχομαι να διατηρηθεί η προσήλωση για τα υπόλοιπα. Ο ΠΑΟΚ είναι μεγάλη ομάδα και ως τέτοια, δεν πανηγυρίζει μια σημαντική, κατά τα άλλα, νίκη. Κοιτάζει μπροστά, προσβλέποντας στο θαύμα..! Συνεχίζουμε...

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: ekriti.gr

Να επανέλθει η σοβαρότητα και ύστερα βλέπουμε το κύπελλο...

Πολλά από τα συμβόλαια των παικτών λήγουν το καλοκαίρι και δεν επιτρέπουν στον Razvan Lucescu να προλειάνει το έδαφος προκειμένου οι παίκτες του να αφομοιώσουν την ποδοσφαιρική του φιλοσοφία. Πολλοί από τους ήδη υπάρχοντες ποδοσφαιριστές δεν θα βρίσκονται καν στο ρόστερ της ομάδας την ερχόμενη περίοδο. 

Ευτυχώς πάλι, που ο Ρουμάνος τεχνικός μας έχει αποδείξει ότι έχει πνεύμα μαχητή και δεν παραιτείται των αποτελεσμάτων. Ωστόσο, η κούραση των συνεχόμενων αγώνων, καθώς επίσης και οι αναμενόμενα πολλοί τραυματισμοί δεν του επιτρέπουν να αυξήσει την πίεση για την επίτευξη τόσο της διατήρησης της 2ης θέσης στα play-off του πρωταθλήματος, όσο και την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος για τη σαιζόν 2021 - 2022. Είναι αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να επιλέξει στρατηγικά.

Η απουσία ενέργειας από τους βασικούς παίκτες του ΠΑΟΚ, από εκείνους δηλαδή που τράβηξαν το κουπί το μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς, κατευθύνει τη σκέψη του coach να συγκεντρώσει την ένταση σε ένα μοναδικό παιχνίδι. Σε εκείνο που θα φέρει τα περισσότερα οφέλη. Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος, εκείνο δεν είναι άλλο από τον τελικό του κυπέλλου. Όμως, ποια είναι τα οφέλη που θα αποκομίσει ο ΠΑΟΚ αν συγκεντρωθεί είτε σε κάθε αγώνα χωριστά, είτε στον τελικό της 21ης Μαΐου;

Τα οφέλη και οι απώλειες της διατήρησης της 2ης θέσης στα play-off

Όπως είναι γνωστό ο 2ος και ο 3ος θα αγωνιστούν στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Europa Conference League (21/7 και ο επαναληπτικός μια εβδομάδα αργότερα). Σημειώνω ότι ο 4ος στη βαθμολογία παίρνει και ο ίδιος το «εισιτήριο» για τον 2ο προκριματικό γύρο του Europa Conference League, μόνο όμως στην περίπτωση που ο κυπελλούχος τερματίσει στην πρώτη τριάδα της τελικής κατάταξης των play-off, πράγμα το οποίο είναι πολύ πιθανό, καθώς στον τελικό βρίσκονται ήδη οι δύο ομάδες που είναι στην τριάδα. Παρ' όλα αυτά, η υπάρχουν πολλά ανοιχτά ενδεχόμενα.

Η απόσταση ασφαλείας είναι 7 βαθμοί (από τον 4ο). Με αυτό δεδομένο και συνυπολογίζοντας ότι απομένουν τρεις αγωνιστικές για την ολοκλήρωση των play-Off, ο ΠΑΟΚ χρειάζεται μια μόνο νίκη για να κατακτήσει στην χειρότερη των περιπτώσεων την 3η θέση. Συγκεκριμένα, αν κερδίσει τον Παναθηναϊκό, τότε κατά τα φαινόμενα θα διατηρήσει την τωρινή 2η θέση.

Το ερώτημα όμως αναδύεται αβίαστα... Πρέπει η ομάδα του Razvan Lucescu να επικεντρωθεί σε αυτό το παιχνίδι με το τριφύλλι; Θα καταφέρει ο δικέφαλος του Βορρά να κάνει έστω και μία νίκη, με αντιπάλους τον Άρη ή την ΑΕΚ; Θα μπορέσει να βγάλει ενέργεια σε ένα από τα επόμενα παιχνίδι; Το επόμενο ερώτημα που προκύπτει είναι: θα έχει η ομάδα διαθέσιμους βασικούς παίκτες για να "χτυπήσει" κάποιο από τα επόμενα ντέρμπι;

Είναι σημαντικό να διαχειριστεί με προσοχή την κατάσταση, έτσι ώστε να μη βρεθεί με άδειες μπαταρίες όταν θα έχει ανάγκη τους βαθμούς. Χρειάζεται πολλή προσοχή, διότι αν παλέψει με όλες του της δυνάμεις και δεν τα καταφέρει, θα ταξιδέψει στην Αθήνα για τον τελικό με άδειες μπαταρίες και τις ελπίδες μειωμένες.

Τα οφέλη και οι απώλειες της κατάκτησης του κυπέλλου

Κατακτώντας ο ΠΑΟΚ το κύπελλο έχει τα εξής οφέλη. Πρώτον, θα έχει κλείσει τη χρονιά με έναν τίτλο. Μια χρονιά που βγήκε σχεδόν αγκομαχώντας, λόγω έλλειψης ικανού αριθμητικά και ποιοτικά ρόστερ, το οποίο θα είχε την ικανότητα να ανταπεξέλθει με άνεση στον υπερβολικό αριθμό αγώνων της απερχόμενης σαιζόν. Αν κλείσει τη χρονιά ως τροπαιούχος θα διατηρήσει το μέταλλο του νικητή, το γόητρο του σαρωτή των κυπέλλων την τελευταία 6ετία.

Δεύτερο όφελος είναι ότι θα δώσει τον πρώτο επίσημο αγώνα του για τη νέα σαιζόν, στο πλαίσιο του 3ου προκριματικού γύρου του Europa Conference League, στις 4 Αυγούστου. Έτσι, θα κερδίσει αρκετά περισσότερο χρόνο ξεκούρασης και προετοιμασίας σε σχέση με τους αντιπάλους του στο ελληνικό πρωτάθλημα που θα έχουν ξεκινήσει τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις δύο εβδομάδες νωρίτερα.

Αν όμως ο ΠΑΟΚ συγκεντρωθεί 100% στην κατάκτηση του κυπέλλου, αδυνατώντας να μείνει στην τριάδα και αποτύχει να στεφθεί κυπελλούχος Ελλάδος, τότε όλα θα έχουν πάει στράφι.

Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, πρέπει η στρατηγική επιλογή να έχει στόχο την γρήγορη επάνοδο της σοβαρότητας, έστω κατεβάζοντας ο Ρουμάνος τεχνικός στο χορτάρι πολλούς από τους μη βασικούς. Μόνο έτσι θα διεκδικήσει τις αυξημένες είναι η αλήθεια ελπίδες για παραμονή στην τριάδα. Επιτυγχάνοντας τον πρώτο στόχο, η ψυχολογία θα είναι σε καλύτερο επίπεδο και σε συνδυασμό με επιστροφές βασικών στην 11άδα του τελικού της 21ης Μαΐου, η ομάδα έχει τη δυνατότητα να τα δώσει όλα σε έναν και μόνο αγώνα. Ο Ρουμάνος άλλωστε, είναι "μανούλα" σε παιχνίδια αποφασιστικής σημασίας. Πάση θυσία να τελειώσει η χρονιά με έναν τίτλο. Θα είναι το καλύτερο εχέγγυο για την αρχή της σαιζόν 2022 - 2023.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: athleticradio

Νίκη με στόφα πραγματικού πρωταθλητή (ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 0-1)

Ύστερα από την ιστορική πρόκριση απέναντι στην Gent και τους μεθυστικούς πανηγυρισμούς που ακολούθησαν, φάνταζε δύσκολη η επαναφορά της συγκέντρωσης στο στρατόπεδο του δικεφάλου του Βορρά.

Ακόμη πιο δύσκολη ήταν η σπαζοκεφαλιά της σύνθεσης των κεντρικών αμυντικών, καθώς τόσο ο Enea Mihaj (θετικός στον covid-19), όσο και Ángel Crespo (τραυματισμός), έχουν παροπλιστεί. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Razvan Lucescu επανέφερε τον παραγκωνισμένο Fernando Varela. Η έλλειψη επίσημων αγώνων στα πόδια του Πορτογάλου αμυντικού ενείχε ρίσκο.

Ο ενθουσιασμός της ΑΕΚ

Η ομάδα του υπηρεσιακού προπονητή της ΑΕΚ Σωκράτη Οφρυδόπουλου μπήκε με πίστη για τη νίκη. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο με πείσμα για την αρχή μιας νέας περιόδου, όπου η "γκαντεμιά" σε όλα τα παιχνίδια με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ θα έσπαγε!

Πέρα από την εξαιρετική ευκαιρία του Ελβετού Steven Zuber, ο οποίος εξέθεσε την άμυνα του δικεφάλου του Βορρά, καμία άλλη απειλή δεν ένιωσε στο πρώτο 45λεπτο ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης.

Ο ΠΑΟΚ, στο διάστημα αυτό, δημιούργησε μία διπλή ευκαιρία με τον Antonio Čolak και τον Alexandru Mitriță.

Το γκολ του ΠΑΟΚ

Φτάνουμε στο 50ο λεπτό για να δούμε την αντοχή του Ρουμάνου επιτελικού μέσου στο τράβηγμα της φανέλας του από τον Πέτρο Μάνταλο. Σε εκείνο το κρίσιμο σημείο, οι περισσότεροι παίκτες, κυρίως Έλληνες να πούμε την αλήθεια, θα επέλεγαν να πέσουν στο χορτάρι, αδιαφορώντας για την ευκαιρία που ανοίγεται μπροστά τους. Ο Alexandru Mitriță παρέμεινε όρθιος και πάσαρε υπέροχα στον Antonio Čolak, ο οποίος σκόραρε με εξαιρετικό πλασέ, νικώντας τον Cican Stanković.

Από εκεί και ύστερα ο ΠΑΟΚ κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο, δημιουργώντας δύο πολύ σημαντικές ευκαιρίες, πάλι με τον και τον Antonio Čolak και τον Θεοχάρη Τσιγγάρα. Η ΑΕΚ το μόνο που κατάφερε ήταν να απειλήσει την εστία του Αλέξανδρου Πασχαλάκη στο 87ο λεπτό, με το τακουνάκι του Πολωνού Damian Szymański.

Συμπεράσματα

Σε μια περίοδο πολύ φορτωμένη για τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ, η νίκη αυτή απέναντι σε μια ομάδα που όταν αντιμετωπίζει τους ασπρόμαυρους το κίνητρό της είναι τεράστιο, δείχνει ότι τα παιδιά του Razvan Lucescu έχουν την ικανότητα να συγκεντρωθούν και να παίξουν σε υψηλό ποσοστό των δυνατοτήτων τους.

Με τη νίκη αυτή έκλεισε μια σειρά 15 πιεστικών χρονικά αγώνων, με απολογισμό 10 νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα. Συγκρίνοντας την περασμένη περίοδο κρίσης, με τα συνεχή αρνητικά αποτελέσματα, με ετούτη εδώ, μπορούμε να πούμε ότι ο ΠΑΟΚ τα πήγε εξαιρετικά! Σημείο κλειδί αποδείχθηκε η επαναδραστηριοποίηση όλων των παικτών που έχει στη διάθεσή του ο Razvan Lucescu, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει επιδράσει σε όλους τους παίκτες η προσωπικότητα του Ρουμάνου τεχνικού.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok

Τάδε έφη Pablo Garcia: "...ξέρω ότι κάποια στιγμή θα φύγω, αλλά δεν θα είμαι ο μόνος"!

Η δήλωσή του Pablo Garcia μετά την ήττα από τον Αστέρα Τρίπολης, σε ένα ομολογουμένως αδιάφορο για το αποτέλεσμά του παιχνίδι, άφησε πολλές υπόνοιες και ερωτηματικά σε όλους τους οπαδούς και μη της ομάδας του ΠΑΟΚ.

Το επίμαχο κομμάτι της δήλωσής του ήταν εν ολίγοις το σημείο όπου αναφέρει: 

"... Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να μιλήσω, έρχομαι εδώ γιατί πρέπει αλλά δεν θέλω να πω κάτι. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα φύγω από εδώ, αλλά δεν θα είμαι ο μόνος, Θα φύγουν πολλοί. Μιλάω τώρα μόνο και μόνο επειδή είναι υποχρεωτικό..."

Η δήλωση στις 16/5/2021:

Ακολούθησε χαμός στα ραδιοφωνικά ερτζιανά της πόλης. Κόσμος αναστατώθηκε. Και όπως ήταν φυσικό, ακόμα και οπαδοί άλλων ομάδων της Θεσσαλονίκης ασχολήθηκαν δεόντως με τις δηλώσεις αυτές, δίνοντας ίσως την δική τους πικρόχολη λογική. Το κακό άλλωστε, δεν γίνεται μόνο όταν ο αντίπαλος μηχανορραφεί την κατάρρευσή σου, αλλά και ενισχύοντας και διαλαλώντας τα στραβά σου, ακόμα κι αν δεν έχουν εκδηλωθεί έντονα πέρα από τα οικογενειακά τείχη. Και είναι όντως στραβό και λάθος να εκφράζεσαι με γρίφους πριν από τον τελικό της χρονιάς.

Πέρα από το γεγονός ότι όλοι οι φίλοι του ΠΑΟΚ πιστεύουμε ότι είναι λανθασμένη η χρονική στιγμή της εκστόμισης τέτοιων και συναφών δηλώσεων, παρ' όλα αυτά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον χαρακτήρα του Pablo Garcia. Σκιαγραφώντας τον λοιπόν, θα έλεγα ότι είναι ένας δυναμικός άνθρωπος που όμως, κρατήστε το αυτό, δεν έχει αυθόρμητες εξάρσεις μέσα στα λογικά πλαίσια. Δηλαδή, δεν θα γίνει οξύθυμος χωρίς κάποιον σοβαρό λόγο.

Εξηγούμαι καλύτερα. Ο αγώνας με τον Αστέρα Τρίπολης, ούτε ένταση είχε, ούτε στρατηγικό χαρακτήρα δοκιμών, ούτε καν προπόνηση ήταν. Υπήρξε ένα από τα πολλά εντελώς αδιάφορα παιχνίδια στην  ιστορία της Superleague. Συνεπώς, δεν δικαιολογεί ξέσπασμα και αγανάκτηση, χωρίς κάποια λογική αιτία!!!

Χωρίς να είμαστε ρεπόρτερ, μπορούμε να αναφέρουμε κάποια πιθανά ενδεχόμενα της δήλωσης του Ουρουγουανού τεχνικού:

παρατήρησε ότι κάποιος/οι παίκτες έχουν το μυαλό τους στην φυγή και η αδιαφορία τους χτύπησε κόκκινο στον συγκεκριμένο αγώνα. Από την άλλη όμως, θα μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση στις προπονήσεις με διαφορετικό τρόπο γιατί πολύ απλά, το έχει ήδη καταφέρει με την περίπτωση τόσο του Douglas Augusto όσο και με εκείνη του Amr Warda.

είδε ή άκουσε σχόλια για τον ίδιο από συνεργάτη/τες του. Θα μπορούσε να ισχύει και είναι ένα από τα σχεδόν αναίμακτα σενάρια, που η πραγματοποίησή του θα ξαλάφρωνε πολύ κόσμο.

έμαθε ότι η διοίκηση ψάχνει για προπονητή. Αυτό το σενάριο είναι το πιο δημοφιλές. Ωστόσο, δεν μπορεί να συμβαδίζει με τα εννοούμενα στη δήλωσή του, γιατί τότε εγείρεται το ερώτημα "πώς συνδέεται η φράση "θα φύγουν πολλοί" με την φυγή του Pablo Garcia"; Δεν στέκει. Αν είναι να φύγει ο coach γιατί να πάρει κι άλλους μαζί του; Με σκοπό να τους πάει στην ομάδα που έχει ήδη βρει; Δεν μπορεί να σταθεί στη λογική ο συλλογισμός.

Λίγη υπομονή και θα το μάθουμε. Κοντός ψαλμός αλληλούια!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: edoelos

After match. Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 1-0 (Play-Off)

Ο ΠΑΟΚ κατέβηκε στο γήπεδο μόνο στα πρώτα 15 λεπτά. Μόνο σε αυτά πίεσε και ζήτησε το γκολ. Μετά ήρθε η πνευματική και παράλληλα η σωματική καθίζηση. Η ψυχική κούραση ήταν εμφανής και τα πόδια βαριά. Ίσως στο πίσω μέρος του μυαλού των πρωταγωνιστών να ήταν o προσεχής τελικός του κυπέλλου Ελλάδος. Έτσι, η διάθεση για ένταση και έμπνευση περιορίστηκαν στο ελάχιστο, πόσο μάλλον όταν γνωρίζουν όλοι στην ομάδα ότι ο αντίπαλος ετούτος εδώ θα είναι και ο συνδιεκδικητής εκείνου του τίτλου.

Από τη μια μεριά η απουσία του André Vieirinha δυσκόλεψε την εύρεση λύσεων στη γρήγορη μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση, όπως μαζί με τον Πορτογάλο αρχηγό έλαμψε δια της απουσίας της η ευρηματικότητα επιλογής του timing για την εναλλαγή του ρυθμού.

Ο Pablo Garcia δεν επιφύλασσε εκπλήξεις, καθώς παρέταξε την ομάδα του με το γνωστό τελευταία σύστημα 3-4-3. Τη θέση του André Vieirinha στη δεξιά πλευρά των στόπερ πήρε ο Rodrigo Soares. Από τη μια μεριά η απουσία του André Vieirinha δυσκόλεψε την εύρεση λύσεων στη γρήγορη μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση, όπως μαζί με τον Πορτογάλο αρχηγό έλαμψε δια της απουσίας της η ευρηματικότητα επιλογής του timing για την εναλλαγή του ρυθμού. Ο ΠΑΟΚ σε αυτό το παιχνίδι δεν έφτιαξε ρυθμό, αλλά παρασύρθηκε σε εκείνο που ο γηπεδούχος επέβαλε, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να διεκδικήσει ούτε την ισοπαλία.

Το καταλυτικό, παρ' όλα αυτά στοιχείο που φρέναρε το αήττητο σερί των 6 αγώνων, ήταν η αίσθηση πως ακόμα και να κέρδιζε ο Άρης τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο το επόμενο παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης  θα ήταν σχετικώς πιο εύκολο να κατακτηθούν άλλοι τρεις βαθμοί και να επιτευχθεί ο ένας στόχος. Ωστόσο, το ισόπαλο αποτέλεσμα του τρίτου πλέον συμπολίτη, εξασφαλίζει μια βαθμολογική διαφορά τεσσάρων βαθμών, οδηγώντας από τώρα στην κατάκτηση της δεύτερης θέση στο φετινό πρωτάθλημα. Μετά την υπερπροσπάθεια από την κεφαλή έως και τον τελευταίο που εργάζεται στη δομή αυτού του club, για να συμμαζέψει την ταραχώδη χρονιά και να χτιστεί η βάση για την επόμενη, δικαιωματικά ο επόμενος αγώνας θα έχει χαρακτήρα διαδικαστικό και προετοιμασίας για τον μεγάλο τελικό στις 22 του μήνα.

Ατομικά, έχω να τονίσω την κακή εικόνα που δείχνει ο Amr Warda σε τρίτο αγώνα στη σειρά. Είναι ασταθής και αναξιόπιστος με τη μπάλα στα πόδια και οι επιλογές τους δείχνουν ότι δεν έχει καθαρό μυαλό. Ίσως, χρειάζεται ξεκούραση.

Ο Χρήστος Τζόλης προσπάθησε, αλλά είναι μακριά από τον καλό του εαυτό. Όλοι όμως έχουν ως άλλοθι την υπερβολική πίεση που ασκήθηκε φέτος, σε συνδυασμό βέβαια με τη πανδημία και τα υγειονομικά γραφειοκρατικά πρωτόκολλα.

Δύο λόγια για τον αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα με συνοχή στις γραμμές και καλή κυκλοφορία της μπάλας. Αμυντικά όμως έχει πολλά κενά, σε σχέση πάντα με αυτό που θέλει να παρουσιάζει. Σήμερα ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να απειλήσει πολύ πιο ουσιαστικά την εστία του José Sá αν οι επιθετικοί του είχαν την σπιρτάδα που επέδειξαν στα περισσότερα παιχνίδια.

Στον τελικό όμως, οι Πειραιώτες θα παίξουν πιο συντηρητικά. Θα έχουν την αμυντική τους γραμμή σε μεγαλύτερο βάθος, με αποτέλεσμα να μην περνούν εύκολα πάσες στην πλάτη της άμυνας. Επιπλέον, ο Ολυμπιακός εδώ και αρκετές ημέρες δεν έχει βρεθεί σε πίεση, ώστε να νιώσει την ανάγκη επίτευξης μιας νίκης με σημαντικό αντίπαλο. Στις 22 του μηνός θα φανεί αν έχει τη δυνατότητα να το πράξει αυτό, με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στο τέλος της ποδοσφαιρικής σαιζόν και η ψυχική διάθεση βρίσκεται στο ναδίρ.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο ΠΑΟΚ θα βγάλει στον τελικό μια διαφορετική λάμψη. Ο αγώνας εκείνος είναι η συνάντηση δύο κρίσιμων επιπέδων. Της χρονιάς που τελειώνει και εκείνης που θα ξεκινήσει. Αν τελειώσει με τίτλο και μάλιστα νίκη απέναντι στον πρωταθλητή στέλνονται δύο μηνύματα. Το πρώτο εκφράζεται με τη φράση "επιστρέψαμε δριμύτεροι από εκείνη την άθλια επίθεση περί "πολυϊδιοκτησίας"" και το δεύτερο και σημαντικότερο τονίζει: "ό,τι ζήσατε φέτος ξεχάστε το. Από του χρόνου τα ξαναλέμε". Αν, μη γένοιτο, συμβεί το αντίθετο θα σηματοδοτήσει την αρχή ενός μεγάλου ξεσκαρταρίσματος και επαναδιοργάνωσης, αφού προηγηθεί αυτοκριτική σε όλα τα επίπεδα. Βέβαια, η αυτοκριτική θα πρέπει να γίνει ανεξαρτήτως αποτελέσματος, καθώς υπάρχουν πολλά μελανά σημεία τόσο στον σχεδιασμό, όσο και σε αποφάσεις που πάρθηκαν. Όπως ξέρουμε όμως όλοι, οι νίκες και περισσότερο τα τρόπαια κρύβουν πολλά από τα κακώς κείμενα κάτω από το χαλάκι.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: Thepressroom

After match. ΠΑΟΚ - Άρης 2-0 (Play-Off)

Ενδιαφέρουσα και άκρως κολακευτική για τον ΠΑΟΚ ήταν η προσπάθεια του Άκη Μάντζιου να παραταχθεί με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, αλλάζοντας το σύστημα του Άρη σε 3-4-3, προσαρμόζοντας, θεωρητικά πάντα, τη διάταξή του σε εκείνη του Pablo Garcia. Στο πρώτο ημίχρονο, η αλήθεια είναι ότι αυτό που είχε στο μυαλό του το κατάφερε. Θέλησε να διατηρήσει το μηδέν στην άμυνα με κόστος ακόμα και τη μείωση ισχύος στη μεσαία γραμμή. Το σκεπτικό του ήταν σωστό, καθώς αν έπαιρνε το "x" θα μπορούσε να ελπίζει σε ένα στραβοπάτημα του ΠΑΟΚ στο Γ. Καραϊσκάκης, προκειμένου να έχει ελπίδες για την κατάληψη της 2ης θέσης.

Τα κορμιά των παικτών της κιτρινόμαυρης ομάδας δεν είναι ικανά να αντιπαρέλθουν της πίεσης, όταν η αντίπαλη ομάδα με καθαρό μυαλό ασκεί σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, όπως ακριβώς έπραξε ο ΠΑΟΚ.

Όμως, η ομάδα του Άκη Μάντζιου δεν είναι δυναμική στο ένας με ένας. Είναι κυρίως τεχνική. Τα κορμιά της δεν είναι ικανά να αντιπαρέλθουν της πίεσης, όταν η αντίπαλη ομάδα με καθαρό μυαλό ασκεί σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, όπως ακριβώς έπραξε ο ΠΑΟΚ. Ακόμα και όταν προσπάθησε να πιέσει πιο ψηλά δεν κατάφερε να δημιουργήσει προβλήματα στην άμυνα των γηπεδούχων, καθώς η δύο "ακραίοι" κεντρικοί αμυντικοί Vieirinha και Μιχαηλίδης έχουν εξαιρετική μεταβίβαση και κατάφερναν να "σπάνε" την πίεση αυτή.

Η αλήθεια είναι πως οι κιτρινόμαυροι μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο πιο κεφάτοι, αλλά όπως προανέφερα δεν βρήκαν κανένα διάδρομο πλην του Mateo García, ο οποίος στο 32' επιχείρησε ατομικά να κάνει σλάλομ στη μεγάλη περιοχή του Αλέξανδρου Πασχαλάκη, χωρίς όμως να ανησυχήσει τον τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ.

Ο δικέφαλος έδειξε ομοιογένεια. Έδειξε για ακόμα ένα παιχνίδι ηρεμία και καθαρό μυαλό, προϊόν της επιμονής του Ουρουγουανού coach να πραγματοποιήσει το ποδοσφαιρικό του πλάνο, που έχει οραματιστεί. Αρχίζει η ομάδα να δείχνει απροσπέλαστη αμυντικά. Είναι σκληροτράχηλη, αν και μπορεί να βελτιωθεί κι άλλο σε αυτό και εκπέμπει μεγαλύτερο ποσοστό σιγουριάς στα μετόπισθεν, σε σχέση πάντα με την εικόνα της στο σύνολο της σαιζόν.

Είναι όμως εμφανής η ανάγκη του ΠΑΟΚ για ένα δεξιό μπακ, που να έχει την ποδοσφαιρική αρχοντιά, τη σιγουριά στις μεταβιβάσεις και τα ανεβάσματα του Abdul Rahman Baba. Θα μου πείτε, ζητάω πολλά. Όμως, πάντα στον σχεδιασμό αναζητάς το τέλειο. Το αποτέλεσμα του σχεδιασμού κρίνεται στις εκπτώσεις που κάνεις για να ανταπεξέλθεις οικονομικά. Αν κάνεις εκπτώσεις σε στοιχεία καίρια, το ρίσκο ανεβαίνει επικίνδυνα. 

Ο δικέφαλος έδειξε ομοιογένεια. Έδειξε για ακόμα ένα παιχνίδι ηρεμία και καθαρό μυαλό, προϊόν της επιμονής του Ουρουγουανού coach να πραγματοποιήσει το ποδοσφαιρικό του πλάνο, που έχει οραματιστεί.

Ο Amr Warda δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Ακόμα και στον αγώνα με την ΑΕΚ, την προηγούμενη αγωνιστική, παρόλο που χρεώνεται μία asist και άλλη μία μισή, λόγω του κερδισμένου πέναλτι από τον Michael Krmenčík, δεν έδειξε πολλά πράγματα. Είναι παραπάνω από εμφανές ότι εκεί, στα αριστερά της επίθεσης λείπει ο καλός Χρήστος Τζόλης!

Για τον Karol Świderski δεν μπορώ να πω πολλά. Η ασταθής του απόδοση, μπορεί να μην ενόχλησε πολύ, λόγω της πολύ καλής εικόνας της ομάδας, κυρίως αμυντικά, παρ' όλα αυτά, δεν βοήθησε σχεδόν καθόλου επιθετικά όσο αγωνίστηκε. Όταν μπήκε ο Τσέχος είδαμε κινήσεις σεντερφορίσιες (που λέμε). Είδαμε κίνηση στον κενό χώρο, αλλά κυρίως ευχαριστηθήκαμε το... ξύλο που έφαγε(!), κρατώντας όμως την μπάλα, ανεβάζοντας την ομάδα ψηλά.

Έμειναν δύο τελικοί για το πρωτάθλημα και ο μεγάλος τελικός του κυπέλλου. Με αυτή την εικόνα, δεν φοβάμαι να δώσω στην ασπρόμαυρη αρμάδα πιθανότητες κατάκτησης του τελευταίου πάνω από 50%.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: εφημερίδα "Μακεδονία"

After match. ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 1-2 (Play-Off)

Το νικηφόρο πέρασμα του ΠΑΟΚ από το ΟΑΚΑ, τον καθιστά ακλόνητο φαβορί για την κατάληψη της 2ης θέσης στην ιδιαίτερη, λόγω covid-19, ποδοσφαιρική σαιζόν. Η ομάδα παρατάχθηκε ψυχικά έτοιμη, διαβασμένη για τον αντίπαλο, τον οποίο τον έχει καταστήσει πλέον "πελάτη". Οι παίκτες μας είναι πλέον ψυχικά απελευθερωμένοι. Είναι σίγουροι στα ανασταλτικά τους καθήκοντα και υπάρχουν διαστήματα που χαιρόμαστε ειλικρινά να χτυπάμε στην κόντρα. Η βελτίωση, στο διάστημα της καθοδήγησης από τον Pablo Garcia, είναι πλέον εμφανώς ορατή.

Αν μη τι άλλο, επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει πλέον να είναι σύμπτωση. Τόσο με τους κιτρινόμαυρους του Νότου, όσο και των αντίστοιχων του Βορά, η ομάδα πραγματικά έδειξε ότι διαθέτει καθαρό μυαλό και ταχύτητα, "τρυπώντας" τις άμυνες αυτές με πάσες στην πλάτη των στόπερ τους.

Στο παιχνίδι τώρα. Η ΑΕΚ μπήκε πιο αποφασισμένη στον αγωνιστικό χώρο. Στα πρώτα 15 λεπτά προσπάθησε να δημιουργήσει προβλήματα στην άμυνα των Θεσσαλονικέων. Οι τρεις στόπερ, με τους οποίους παρέταξε και πάλι την ομάδα ο Pablo Garcia απέκρουαν με καθαρό μυαλό όλες αυτές τις προσπάθειες. Παρ' όλη την όρεξη των αντιπάλων η ομάδα φάνταζε βράχος στα χτυπήματά τους.

Ενώ οι κιτρινόμαυροι είχαν την κατοχή, ο ΠΑΟΚ είχε τις ευκαιρίες. Εδώ να επαναλάβω ότι το σουτ του Karim Ansarifard που πήγε στα περιστέρια και η στραβοσέντρα του Hélder Lopes δεν συγκαταλέγονται στις ευκαιρίες.

Από το 18ο έως το 30ο λεπτό ο ΠΑΟΚ δημιουργεί με τον Michael Krmencik τρεις κλασικές, θα έλεγα ευκαιρίες, εκμεταλλευόμενος τους αργούς κεντρικούς αμυντικούς της ΑΕΚ. Αν μη τι άλλο, επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει πλέον να είναι σύμπτωση. Τόσο με τους κιτρινόμαυρους του Νότου, όσο και των αντίστοιχων του Βορά, η ομάδα πραγματικά έδειξε ότι διαθέτει καθαρό μυαλό και ταχύτητα, "τρυπώντας" τις άμυνες αυτές με πάσες στην πλάτη των στόπερ τους. Ένα στοιχείο εξαιρετικά ενδιαφέρον, που αναμένω να το κρατήσει στο παιχνίδι της και την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Η πρώτη επικίνδυνη φάση για την εστία του Αλέξανδρου Πασχαλάκη έλαβε χώρα στο 31ο λεπτό με το σουτ του Karim Ansarifard, αφού πρώτα η μπάλα βρήκε στον Γιάννη Μιχαηλίδη. Ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης χρειάστηκε απλά να είναι σοβαρός και σταθερός, σε σουτ χωρίς ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό δυσκολίας, μέχρι το 42ο λεπτό, όπου επιστρατεύει τα ρεφλέξ του για να αποσοβήσει τον κίνδυνο στην πολύ όμορφη προσπάθεια του Κώστα Γαλανόπουλου από τα δεξιά.

Στο δεύτερο ημίχρονο, με την αλλαγή του Amr Warda στη θέση του Thomas Murg, όλα άλλαξαν. Στο πρώτο του λεπτό η καταπληκτική, εξαιρετική και δείγμα κλάσης πάσα του Andrija Zivkovic προς τον Amr Warda που βγήκε στην πλάτη της άμυνας της ΑΕΚ, άνοιξε τον χώρο στον τελευταίο για να πασάρει φανταστικά στον Michael Krmencik και να γράψει με απλό πλασέ το 0-1. Πάγωσε ο πάγκος της ΑΕΚ!

Η ίδια τριπλέτα Zivkovic - Warda  - Krmencik συνεργάζεται ύστερα από 3 λεπτά και πάλι άψογα για να αποφέρει αυτή η συνεργασία την ανατροπή στον Michael Krmencik μέσα στη μεγάλη περιοχή της αντιπάλου ομάδας. Ανέλαβε να εκτελέσει το πέναλτι ο Stefan Schwab και διαμόρφωσε το 0-2. Στο 50ο λεπτό!!!

Μετά, το παιχνίδι άνοιξε κι άλλο. Οι ευκαιρίες του Rodrigo Alves Soares και του Andrija Zivkovic δεν τελεσφόρησαν και έτσι το σκορ παρέμενε στο 0-2 μέχρι το 87ο λεπτό, όπου ο Χάρης Τσιγγάρας ανέτρεψε τον Nenad Krstičić καθαρά μέσα στη μεγάλη περιοχή και έδωσε την ευκαιρία στον Muamer Tanković να διαμορφώσει το τελικό 1-2.

Αν στο επόμενο παιχνίδι καταφέρουμε να πάρουμε τη νίκη κόντρα στον συμπολίτη, θα έχουμε σώσει τη φετινή χρονιά και να αναμένουμε τον τελικό με τον Ολυμπιακό για να τελειώσει με ένα τρόπαιο. Το minimum των απαιτήσεων που θα ζητούσε ο οπαδός της ομάδας μας σε αυτή την περίεργη σαιζόν, η αποτίμηση της οποίας θα επιχειρηθεί σε μελλοντικό άρθρο.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: zougla

After match. ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός 0-0 (Play-Off)

Καταμεσήμερο, ηλιοφάνεια και νύστα. Με μόνο σύμμαχο τον καφέ για να μην κλείσουν τα βλέφαρα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έπαιζε και ο ΠΑΟΚ. Αργά και βασανιστηκά προσπάθησε ο δικέφαλος να... διασπάσει την άμυνα του Παναθηναϊκού και η δική μας λογική βιαζόταν κάθε φορά που η μπάλα αντί να προωθηθεί σε συμπαίκτες που ήταν ελεύθεροι και προς τα εμπρός εκείνη γύριζε σε αμυντικό.

Το rotation του Pablo Garcia έδειξε ότι σκέφτεται πρώτιστα, και όχι άδικα, τον δεύτερο ημιτελικό με τον δικέφαλο του Νότου.

Το πρώτο ημίχρονο κύλησε σε αυτόν τον ρυθμό, χωρις κάτι αξιόλογο. Βέβαια, ο ΠΑΟΚ δοκίμασε την τύχη του σε τρία σουτ χωρίς όμως να στεφθεί με επιτυχία. Από τα δεξιά αδύναμος κρίκος ήταν ο Λευτέρης Λύρατζης, ο οποίος λόγω έλλειψης ρυθμού δεν κατάφερε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσει της θέσης του δεξιού full back. Σίγουρα, είχε καιρό να πάρει συμμετοχή σε επίσημο αγώνα, όμως φάνηκε ότι πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο αν θέλει να έχει αυξημένες πιθανότητες στη διεκδίκηση θέσης βασικού στο μέλλον.

Ο Παναθηναϊκός δεν απείλησε παρά μόνο στο τελευταίο τέταρτο. Η ευθύνη για την αυξημένη πίεση που άσκησε σε αυτό το διάστημα βαραίνει, κατά τη γνώμη μου η... βαρεμάρα που έβγαζαν οι παίκτες του δικεφάλου. Έτσι, οι πράσινοι προσπάθησαν να "κλέψουν" τους τρεις βαθμούς της νίκης. Ευτυχώς, μετά το πρώτο σοκ η ομάδα του Pablo Garcia ξύπνησε και δεν επέτρεψε να έρθουν τα πάντα τούμπα. Κάπως έτσι, το παιχνίδι έμεινε ισόπαλο.

Θα ήθελα να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Omar El Kaddouri και να του πω "αγαπητέ μου Ομάρ το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που η μπάλα πρέπει να μπει στα δίχτυα. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και δοκιμάζοντας να σκοράρεις. Λίγη αυτοπεποίθηση θέλει".

Κατά τη διάρκεια του αγώνα φάνηκε ότι ο Pablo Garcia ζητούσε συνεχώς να παιχτεί η μπάλα στα άκρα, όμως τόσο ο Rahman Baba όσο και ο Λευτέρης Λύρατζης έμεναν κυρίως στα αμυντικά τους καθήκοντα. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι είτε ο Pablo Garcia δεν έκανε καλή επιλογή των full back στις δύο πτέρυγες, είτε η επικοινωνία πριν τον αγώνα όσο και κατά διάρκειά του δεν είναι η επιθυμητή. Προσωπικά, πιστεύω ότι το δεύτερο σενάριο είναι εκείνο στο οποίο χρειάζεται βελτίωση.

Το rotation του Pablo Garcia έδειξε ότι σκέφτεται πρώτιστα, και όχι άδικα, τον δεύτερο ημιτελικό με τον δικέφαλο του Νότου. Ευτυχώς, η σημερινή γκέλα δεν άλλαξε κάτι στη βαθμολογία για το κυνήγι της 2ης θέσης, καθώς ο Άρης έμεινε στο 1-1 με τον Αστέρα στην Τρίπολη.

Η βαθμολογία των play-off μετά την ολοκλήρωση της 6ης αγωνιστικής

Ο Fernando Varela για 2ο συνεχόμενο αγώνα ήταν σοβαρος και σωτήριος στις επεμβάσεις του. 

Ο André Vieirinha ήταν πολύ καλός στην προώθηση του παιχνιδιού από πίσω. Αμυντικά ήταν άψογος.

Το πείραμα στο χώρο του κέντρου με Douglas Augusto και Χάρη Τσιγγάρα δεν θα έλεγα ότι πέτυχε, καθώς ο δεύτερος θέλει περισσότερο αγωνιστικό χρόνο. Τα προσόντα του είναι πολύ αξιόλογα. Θεωρώ ότι με την κατάλληλη καθοδήγηση θα μπορέσει να κάνει αξιοζήλευτη καριέρα. Όχι ότι ο Douglas Augusto πήγε καλά. Του έλειπε κυρίως η όρεξη να μοιράσει το παιχνίδι και στις δύο πλευρές.

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης έδειξε ότι ο πάγκος του έκανε καλό. Είχε τον χρόνο να συγκεντρωθεί και να δουλέψει τις αδυναμίες του. Βέβαια, θα βγάλουμε πιο ασφαλή συμπεράσματα στα επόμενα παιχνίδια.

Ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης αρχίζει να... αποκτά αυτοπεποίθηση. Αν και η ψυχολογία για έναν τερματοφύλακα είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, καθώς μια στραβή μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω, δείχνει ότι επανέρχεται στον καλό του εαυτό. Αυτή έιναι η απόδειξη πως η καλή άμυνα μπορεί να βελτιώσει τη συγκέντρωση όλων των μελών της.

Ο Rahman Baba έμεινε κυρίως στα αμυντικά του καθήκοντα. Εκείνο που δε μου αρέσει και όσο παίρνει αγωνιστικά λεπτά επιβεβαιώνεται περισσότερο είναι η ακρίβεια στις ψηλές σέντρες του. Ο γάμος του Καραγκιόζη έχει μαζέψει αρκετές μπάλες...!

Ο Omar El Kaddouri είναι ο παίκτης που μπορεί να σου κάνει τη διαφορά μέχρι να πατήσει την περιοχή του αντιπάλου. Από εκεί και μπρος σαν να μην υπάρχει. Για να πλασάρει πρέπει να βρεθεί τετ-α-τετ με τον αντίπαλο τερματοφύλακα, ειδάλλως μόνο πασάρει. Θα ήθελα να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο και να του πω "αγαπητέ μου Ομάρ το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που η μπάλα πρέπει να μπει στα δίχτυα. Αυτό μπορεί να συμβεί ακόμη και δοκιμάζοντας να σκοράρεις. Λίγη αυτοπεποίθηση θέλει".

Ο Χρήστος Τζόλης έδειξε ότι συνέρχεται. Ήταν αρκετά κινητικός όσο αγωνίστηκε, ο πιο δραστήριος του αγώνα θα έλεγα.

Το βλέμμα όλων, πλέον είναι ολοκληρωτικά στραμμένο στον επαναληπτικό του κυπέλλου Ελλάδος τη Μ. Πέμπτη. Εκεί όπου οι πιθανότητες είναι με το μέρος μας.

Stratego 

Πηγή εικόνας: flash.gr

After match. Άρης - ΠΑΟΚ 0-1 (Play-Off)

Ο αγώνας στο Κλ. Βικελίδης άρχισε όμορφα και τελείωσε κυνικά. Η ομάδα του Pablo Garcia κατάφερε να κερδίσει, αποκομίζοντας πολλαπλά οφέλη. Για ένα ακόμα παιχνίδι οι ασπρόμαυροι παρατάχθηκαν με το... επιθετικογενές 3-4-3. Για τα πρώτα 7 λεπτά, όσο ο Rahman Baba ήταν ξεκούραστος ο ΠΑΟΚ έκλινε προς την αριστερή πλευρά. Αυτό άλλωστε έκανε και στο προηγούμενο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό.

το ξέσπασμα του Αιγυπτίου είχε και στόχο. Να κερδηθούν πολύτιμα δευτερόλεπτα έως και λεπτά. Χρειάζονται κι αυτά. Ποδόσφαιρο παίζουμε. Κατ' εξοχήν παιχνίδι στρατηγικής.

 

... (με το σύστημα 3-4-3)... ο ΠΑΟΚ μπορεί να παίξει άμυνα. Είναι δεύτερος αγώνας στη σειρά που η ομάδα δεν δέχεται γκολ στην οποιαδήποτε πρώτη φάση! Αν μη τι άλλο, αποτελεί πρόοδο.

Ολόκληρο το πλάνο αναπροσαρμόστηκε μετά το γκολ του Stefan Schwab στο 7ο λεπτό. Ο Pablo Garcia και οι συνεργάτες του, καλά διαβασμένοι, έδωσαν χώρο στον αντίπαλο, επιδιώκοντας σαφώς να χτυπήσουν στην κόντρα επίθεση έχοντας στα δεξιά τον Andrija Zivkovic και αριστερά τον Omar El Kaddouri αντίστοιχα. Οι κιτρινόμαυροι έπαιζαν στις πτέρυγες επιδιώκοντας να εκμεταλλευτούν τα ενδεχόμενα ανεβάσματα του αριστερού μπακ από την Γκάνα, ο οποίος πολύ σοφά δεν τα επιχειρούσε. Και κάπως έτσι, πέρασε σχεδόν ολόκληρος ο αγώνας.

Στο 86ο λεπτό ήρθε η τραβηγμένη από τα μαλλιά δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Amr Warda. Δικαιολογημένα αντέδρασε. Ωστόσο, μια που ήρθε αυτή η κάρτα και ο αγώνας βρισκόταν προς το τέλος του, το ξέσπασμα του Αιγυπτίου είχε και στόχο. Να κερδηθούν πολύτιμα δευτερόλεπτα έως και λεπτά. Χρειάζονται κι αυτά. Ποδόσφαιρο παίζουμε. Κατ' εξοχήν παιχνίδι στρατηγικής.

ΠΗΓΗ: hellasjournal.com

Το βασικότερο λάφυρο της νίκης ήταν οι τρεις πολύτιμοι βαθμοί. Με αυτούς, έφτασε τον συμπολίτη στη βαθμολογία κερδίζοντας στο momentum τη συγκριμένη κρίσιμη στιγμή. Έχοντας αυτή την ορμή, βλέπει με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον στο εν εξελίξει πρωτάθλημα.

Πρόσθετο στοιχείο στο παιχνίδι είναι η σοβαρή αμυντική λειτουργία. Βοηθά βέβαια το σύστημα 3-4-3, όπου πολλοί παπαγάλοι δημοσιογράφοι το αποκαλούν... επιθετικογενές, χωρίς αίσθηση ντροπής προς το άθλημα. Αποδεικνύεται λοιπόν, ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να παίξει άμυνα. Είναι δεύτερος αγώνας στη σειρά που η ομάδα δεν δέχεται γκολ στην οποιαδήποτε πρώτη φάση! Αν μη τι άλλο, αποτελεί πρόοδο.

Το τελευταίο στοιχείο του αγώνα στο Κλεάνθης Βικελίδης που έκρινε τον νικητή ήταν η μεστή εμφάνιση. Η αρχοντική, ήρεμη συμπεριφορά της ομάδας, χωρίς άσκοπα τρεξίματα και παιδιάστικες επιλογές, ανέβασε επιπλέον και την εικόνα της ομάδας στα μάτια όλων των φιλάθλων. Δεν θα κατέγραφα αυτό το συμπέρασμα, αν δεν μου το επέβαλε ουσιαστικά η δεύτερη συνεχόμενη νίκη.

Πέρα από τα παραπάνω, ο ΠΑΟΚ κέρδισε και την επιστροφή του Fernando Varela, που πραγματοποίησε αρχηγική εμφάνιση, εξαιρουμένου του πρώτου 15λέπτου, που άργησε να βρει τα πατήματά του, επηρεασμένος από την απουσία του από την αρχική 11άδα των προηγούμενων αγώνων. 

Η υπέροχη σε σύλληψη ασίστ του Karol Swiderski στον Stefan Schwab καταδεικνύει το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το γκολ ήταν αποτέλεσμα κυρίως ανικανότητας του αντιπάλου. Οποιοσδήποτε αμυντικός άλλης ομάδας κατά 99,99% θα απομάκρυνε τη μπάλα. Αυτά τα λίγα, για να επαναλάβω ότι η ομάδα του Άρη δεν είναι αποτέλεσμα της προπονητικής ικανότητας του πολύ σοβαρού κατά τα άλλα Άκη Μάντζιου, αλλά του προκατόχου του, ο οποίος αντιλαμβανόμενος το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος και έχοντας αίσθηση της ποιότητας της ομάδας του αποφάσισε ορθά να ποντάρει στην πολύ καλή φυσική κατάσταση. Από εδώ και πέρα θα βιώσουμε την πτώση του συμπολίτη, η οποία θα κάνει πάταγο γιατί ως γνωστόν "από ψηλά σαν πέφτεις πιο μεγάλο κρότο κάνεις". Επίσης, αν δεν το αξίζεις ο κρότος γίνεται ανυπόφορος.

Stratego