Ότι θα ερχόταν καιρός να έχω ως ΠΑΟΚ τον Μάκη Γκαγκάτση πρόεδρο της ΕΠΟ και επί εποχής του να με σφάζουν χωρίς αναισθητικό, δεν το φανταζόμουν ποτέ!
Άραγε είναι επικεφαλής της ΕΠΟ ο Μάκης Γκαγκάτσης;
PAOKmind
Είναι ο Μάκης Γκαγκάτσης επικεφαλής της ΕΠΟ;
Ότι θα ερχόταν καιρός να έχω ως ΠΑΟΚ τον Μάκη Γκαγκάτση πρόεδρο της ΕΠΟ και επί εποχής του να με σφάζουν χωρίς αναισθητικό, δεν το φανταζόμουν ποτέ!
Σκέψεις μετά την ισοπαλία στη Λεωφόρο...
Ο ΠΑΟΚ κέρδισε έναν βαθμό, με κορυφαίους τους Dominik Kotarski και Brandon Thomas, σε μια έδρα που του... «πάει»!
Μπορεί ο Παναθηναϊκός να περίμενε τον δικέφαλο του Βορρά για να κάνει πάρτι, όμως, η συγκυρία του τραυματισμού του Nélson Oliveira και η είσοδος στον αγωνιστικό χώρο του Ισπανού φορ, άλλαξε τα δεδομένα. Μάλιστα, λίγο έλειψε οι ασπρόμαυροι να δραπετεύσουν από τη Λεωφόρο με το τρίποντο.
Οι δύο ομάδες ήταν κυριολεκτικά σκασμένες από τα συνεχή ντέρμπι στη φάση των playoff. Η διαδικασία αυτή έφτασε στο τέρμα την κόπωση των αθλητών και κλάταρε τη φυσική τους κατάσταση. Ωστόσο, είναι μία διαδικασία αναγκαία, στην οποία οφείλουν οι προπονητές των ομάδων να διατηρούν τη φρεσκάδα μέσα στο πλαίσιο του δυνατού.
Πίσω, λοιπόν, από το θετικό πρόσημο της ισοπαλίας, όσο κι αν θεωρούμε ότι ο ΠΑΟΚ πλέον, μπορεί να διεκδικήσει την τρίτη θέση στο τελευταίο παιχνίδι παίζοντας στην Τούμπα με τον Ολυμπιακό, φαίνεται εδώ και καιρό ότι κάτι δεν πάει καλά. Φαίνεται η έλλειψη ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε θέσεις κλειδιά, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν τη σταθερότητα που ζητά όλος ο φίλαθλος κόσμος του δικεφάλου.
Μπορεί η ατομική ενέργεια του Brandon Thomas να χάρισε τον πολύτιμο αυτό βαθμό, μπορεί η κατακόρυφη βελτίωση του Κροάτη γκολκίπερ του ΠΑΟΚ (άρχισε άσχημα τον αγώνα) να απέτρεψε την επίτευξη ενός δεύτερου γκολ για λογαριασμό των πράσινων, εντούτοις, τα προβλήματα είναι τόσο χτυπητά, που σε καμία των περιπτώσεων δεν επιθυμώ να τα παραβλέψω σπρώχνοντάς τα κάτω από το χαλάκι.
Αλλά, περισσότερο καυστικός δεν μπορώ να γίνω αυτή τη στιγμή, καθώς η ομάδα έχει τρία ακόμα σημαντικότατα παιχνίδια να δώσει, αρχής γενομένης από τον Κυριακάτικο αγώνα στον Βόλο. Είναι απαραίτητο η ομάδα να διατηρήσει την αυτοσυγκέντρωσή της, όση της έχει απομείνει, για να μην χύσει το ελάχιστο γάλα που έχει συγκεντρώσει και πάει στράφι χρόνια.
Το συμπέρασμα όμως που προκύπτει από τον αγώνα της Τετάρτης είναι τόσο λυπηρό, γιατί καταδεικνύει τη γύμνια των επίδοξων πρωταθλητών. Είναι κρίμα που η ομάδα του Razvan Lucescu δεν είχε την απαιτούμενη εμπειρία να διαχειριστεί παιχνίδια χαμηλότερης δυναμικότητας για να έχει υψηλότερες προσδοκίες σε αυτή την τελική φάση των playoff.
Οι επίδοξοι πρωταθλητές...
Ο Παναθηναϊκός αποδείχθηκε άνευρος, υπνωτισμένος και ανέτοιμος. Πράγμα που μας οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι δεν είναι αχτύπητος. Τι κρίμα! Αυτή η ομάδα βρίσκεται σε απόσταση13 βαθμών από τον ΠΑΟΚ. Όχι ότι ο ΠΑΟΚ φέτος θα μπορούσε να πετύχει κάτι καλύτερο! Η πείρα άλλωστε, λείπει σημαντικά από τα χαρακτηριστικά της φετινής ομάδα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τις δηλώσεις του Ρουμάνου τεχνικού, ότι η ομάδα είναι νεανική και δεν αντέχει στην πίεση; Όμως, είναι πασιφανές, ότι πρωταθλητής φέτος θα είναι ο λιγότερο κακός!
Μιλώντας από την άλλη μεριά για την άλλη επίδοξη πρωταθλήτρια ΑΕΚ, μπορώ να πω με σιγουριά και ξέρω ότι αυτό θα ακουστεί παράφωνο συγκριτικά με ό,τι παπαγαλίζουν τα μυητικά ανθρώπινα ζώα, ότι ο δικέφαλος του Νότου δεν παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Αν η ανοχή στο ξύλο και η διατήρηση των κίτρινων και κόκκινων καρτών στο τσεπάκι των διαιτητών αποτελούν ποιότητα, τότε μπορούμε να αλλάξουμε και αυτό καθαυτό τον ορισμό της ποδοσφαιρικής ποιότητας.
Το γεγονός ότι οι δύο πρωτοπόροι δεν αποτελούν φέτος φόβητρο, δεν αλλάζει το δυναμικό πεδίο. Η ζωή μετασχηματίζεται αναλόγως του χώρου που δίνει κάποιος και του χώρου που καταλαμβάνει κάποιος άλλος. Έτσι λοιπόν, επειδή ο ΠΑΟΚ, μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δεν προέβη έγκαιρα σε μια σοβαρή ανανέωση (για την πραγματικότητα η ανανέωση είχε ξεκινήσει αλλά διακόπηκε ένδοθεν βίαια!), ώστε να δώσει ώθηση για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, άφησε κενό, το οποίο ήρθαν να συμπληρώσουν άλλες ομάδες (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός).
Επειδή λοιπόν, μία εκ των δύο θα στεφθεί πρωταθλήτρια τη φετινή σεζόν, αυτό δε θα σημάνει την πτώση τους, καθώς ήδη βρίσκονται σε ανοδική πορεία, εκτός και αν υπάρξει εσωτερική φαγωμάρα! Ειδικότερα, αν ο Παναθηναϊκός βγει νικητής, με δεδομένο ότι χτίζει την ομάδα ο Ivan Jovanović εδώ και δύο χρόνια, προβλέπω ότι του χρόνου θα τον βλέπουμε με... τα κυάλια!
Μπροστά μας ο Βόλος με φόντο το κύπελλο
Πάμε λοιπόν, για νίκη στο Βόλο, να περάσουμε το πρώτο εμπόδιο στη διαδρομή μας προς την κατάκτηση της τρίτης θέσης γοήτρου. Διότι, έτσι και αλλιώς, του χρόνου θα διεκδικήσουμε τις πιθανότητες για είσοδο στους ομίλους του Conference League, εκτός... Εκτός αν κατακτήσουμε το κύπελλο Ελλάδος!
Τότε θα έχουμε μπροστά μας μακρύ, αλλά σημαντικό δρόμο, προς τους ομίλους του Europa League. Εννοείται, με προσθήκη των απαραίτητων μεταγραφών! Δύο εβδομάδες έμειναν. Οψόμεθα!
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com
Νίκη επί του Παναθηναϊκού, με στρατηγικές αλλαγές στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ!
Έπρεπε να περάσουν 8 χρόνια για να κερδίσει επιτέλους ο ΠΑΟΚ τον Παναθηναϊκό. Η νίκη αυτή ήρθε να αποδείξει ότι τελικά, το υλικό της ομάδας δεν είναι τόσο κακό όσο νομίζαμε. Ότι έχει δηλαδή, δυνατότητες που δεν έχουν αξιοποιηθεί από τον προηγούμενο coach Άρη Λυκογιάννη.
Η σημαντική νίκη με 8 πόντους διαφορά (81-73) δεν ήρθε εύκολα. Έπρεπε να συμβούν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία εδώ και έναν τουλάχιστον, χρόνο δεν γίνονταν.
Το πρώτο και βασικότερο, ήταν ο έλεγχος του ρυθμού. Στους περισσότερους προηγούμενους αγώνες η ομάδα έτρεχε ασύστολα, με αιχμή τον Jalen Riley, ο οποίος και βιαστικός είναι, αλλά και ολίγον τι τσαπατσούλης. Ενώ η ομάδα το έχει με την επιθετική άμυνα, έκλεβε εύκολα μπάλες και έβγαινε στον αιφνιδιασμό, αλλά αναποτελεσματικά. Το στυλ του παιχνιδιού ήταν σχεδόν run and gun. Έτσι, πολλοί πόντοι χάθηκαν με αυτόν τον τρόπο, γεγονός που προκαλούσε πτώση του ηθικού.
Ο ΠΑΟΚ λοιπόν, με την ορθή καθοδήγηση του νυν coach Φώτη Τακιανού, έπραξε το αυτονόητο. Έριξε τους γρήγορους ρυθμούς κάνοντας τον δικέφαλο να δείχνει πιο ομάδα. Έτρεξε όταν έπρεπε, έχοντας βέβαια στο ιστορικό του αγώνα λανθασμένες επιλογές για γρήγορο παιχνίδι, κυρίως από τους Jalen Riley και Γιώργο Καμπερίδη. Ενίοτε υπέπιπτε σε τέτοια λάθη και ο Yannick Franke . Αυτά είναι τα κατάλοιπα άλλης νοοτροπίας.
Η εντολή αυτή, να παίζει στο "άσσο" ο Jaylen Hands και να επιλέγει το drive, ελαχιστοποίησε τις πιθανότητες των λαθών των προηγούμενων αγώνων, όπου οι πολλές πάσες σε αυτά τα κρίσιμα λεπτά έφερναν άγχος και πίεση σε παίκτες, που απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι ικανοί να αντέξουν. Πέρα όμως από αυτό, ο Αμερικανός είχε σημαντική συνεισφορά στο τέλος του αγώνα, με highlight την υπέροχη alley hoop στον Nate Renfro, όπου ο τελευταίος έγραψε το αποκαρδιωτικό για τους παίκτες του Χρήστου Σερέλη 79-73, ακριβώς 34,9 δεύτερα πριν τη λήξη του αγώνα, καταδεικνύοντας τον Jaylen Hands ηγέτη της ομάδας.
Μετά την απελπιστική εμφάνιση στην Πάτρα με τον Προμηθέα, όπου θυμίζω ότι η ομάδα μας ηττήθηκε εύκολα με 90-69 (!), ήρθε αυτή η επικράτηση επί του Παναθηναϊκού, για να δείξει ότι ο ΠΑΟΚ έχει ελπίδα να πλασαριστεί σε καλύτερη θέση στην 8άδα, πριν την έναρξη των play-off. Άλλοι τέσσερις αγώνες έμειναν, που τους περιμένουμε με πολλή λαχτάρα.
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: real.gr
Θρίαμβος στη Λεωφόρο. Επίδειξη δύναμης και... fair play!
Τι και αν οι αναλύσεις πριν τον αγώνα της Κυριακής με τον Παναθηναϊκό ήταν προσανατολισμένες σε τακτικές συντήρησης, λόγω της ρεβάνς την ερχόμενη Πέμπτη στη Λεωφόρο. Τι και αν οι πράσινοι έδιναν έναν τόνο εκδίκησης και επιβολής της «ανωτερότητάς» τους με το sold out στο γήπεδό τους. Όλα αποδείχθηκαν μάταια. Και έγιναν μάταια με την επίτευξη του 3ου γκολ από την ομάδα του Razvan Lucescu.
Η ανούσια, όπως φαινόταν έως πρόσφατα, κυκλοφορία της μπάλας στην πίσω γραμμή άμυνας του ΠΑΟΚ, έβγαλε τους καρπούς της. Τέτοιοι καρποί δεν καταδεικνύονται σε γκολ και στατιστικές, αλλά σε ποιοτικά χαρακτηριστικά που έκαναν απλόχερα την εμφάνισή τους στο χορτάρι της Λεωφόρου, αφήνοντας τους παγωμένους από τη νίλα που διαδραματιζόταν μπρος στα μάτια τους οπαδούς του τριφυλλιού, άφωνους και αποσβολωμένους!
Η κυκλοφορία της μπάλας
Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να βγάλω το καπέλο στον Ρουμάνο τεχνικό του ΠΑΟΚ, που με εκκωφαντικό τρόπο έδειξε επί τάπητος το όραμά του για την ομάδα. Έδειξε σε όλους, ότι αυτή η «ανούσια» κατά πολλούς (συμπεριλαμβανομένου και εμού) κυκλοφορία της μπάλας στην πίσω γραμμή άμυνας μόνο τυχαία επιλογή δεν υπήρξε.
Πέρα από το τακτικό κομμάτι, στο οποίο όλοι έχουμε συμφωνήσει, ότι δηλαδή προσπαθεί να τραβήξει τον αντίπαλο, να τον απλώσει στο γήπεδο, προκειμένου να βρει χώρους και να επιτεθεί, υπάρχει και κάτι άλλο. Κάτι πιο μακροχρόνιο και πιο αποτελεσματικό. Αυτό δεν είναι άλλο από την εξάσκηση της ομάδας στο ομαδικό παιχνίδι, με αποτέλεσμα την δημιουργία φάσεων χωρίς ο αντίπαλος να ακουμπήσει τη μπάλα. Σε επίπεδο ελληνικού πρωταθλήματος θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με παιχνίδι playstation!
Βέβαια, γίνεται αντιληπτό, ότι όσο πιο δυνατός είναι αντίπαλος του ΠΑΟΚ, τόσο περισσότερους κενούς χώρους βρίσκει. Πράγμα που σημαίνει, πως οι «μεγάλοι» της Αθήνας θα δεινοπαθήσουν στα play-offs! Παράλληλα όμως σημαίνει, ότι ο ΠΑΟΚ θα δεινοπαθήσει με τους μικρούς..! Ας είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό...
Οι ευκαιρίες πριν το πρώτο γκολ
Μπορεί ο Παναθηναϊκός να είχε την πρώτη απειλητική στιγμή στην εστία του Dominik Kotarski, ωστόσο η στραβοκλωτσιά του Nélson Oliveira στο 24ο λεπτό, που βρήκε το δοκάρι του Alberto Brignoli ήταν ενδεικτική του τι θα επακολουθούσε.
Οι πράσινοι έχασαν ακόμα μια ευκαιρία με τον Σλοβένο Benjamin Verbič στο 31ο λεπτό, όπου λόγω της αυτοθυσίας του Joan Sastre αποσοβήθηκε ο κίνδυνος. Να τονίσω ότι ο Ισπανός βελτιωνόταν στα αμυντικά του καθήκοντα, όσο τα αγωνιστικά λεπτά κυλούσαν.
Η περίεργη ωμολιά (εκ της κεφαλιάς) του Πορτογάλου σέντερ φορ του ΠΑΟΚ στο 32ο λεπτό, όντας σε πλεονεκτικότατη θέση, μπορώ να πω ότι με εξόργισε! Ήταν χαρακτηριστικό δείγμα της ανετοιμότητας του Nélson Oliveira. Αναζητείται διακαώς η στιγμή, που σε έναν ολόκληρο αγώνα θα φανεί έτοιμος!
Το 1ο γκολ
Στο 44ο λεπτό ο εκπληκτικός Γιάννης Κωνσταντέλιας, ο ενορχηστρωτής της επίθεσης του δικεφάλου του Βορρά, ο χαμογελαστός μπουκαδόρος των αντίπαλων αμυνών, πήρε μια εντελώς χαμένη μπάλα, την οποία ειρήσθω εν παρόδω, κανείς άλλος δεν θα τη διεκδικούσε με τέτοια οξυδέρκεια και κατάφερε να πάρει την τύχη με το μέρος του, αφού ύστερα από δύο κόντρες εκείνη κατέληξε βασανιστικά πέρα από την γραμμή της εστίας του Alberto Brignoli!
Το γκολ ήρθε στο κατάλληλο σημείο, ως προοίμιο του επακόλουθου θριάμβου! Η ανάπαυλα είχε τη δική της σημασία. Και αυτό γιατί, όλες οι στρατηγικές του Σέρβου προπονητή του Παναθηναϊκού αποδείχθηκαν μάταιες. Έμελλε να φανεί αυτό άμεσα, με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου...!
Το 2ο γκολ
Για κακή τύχη του Ivan Jovanović, στη σέντρα της επανάληψης ήταν τα ασπρόμαυρα παιδιά του Razvan Lucescu. Εκείνα, αφού κυκλοφόρησαν τη μπάλα για 13 δευτερόλεπτα, έχοντας σε οίστρο την επιθετική τετράδα, σημείωσαν ένα πανέμορφο σε δημιουργία γκολ. Η εξαιρετική πάσα του Khaled Narey, το τακουνάκι του Nélson Oliveira, η απίστευτα γρήγορη πάσα του Γιάννη Κωνσταντέλια στον ξεμαρκάριστο Andrija Zivkovic και το υποδειγματικό πλασέ του τελευταίου, έγραψε στον ηλεκτρονικό πίνακα το 0-2, που για κακή τύχη του τριφυλλιού, δεν έμελλε να είναι το τελικό σκορ!
Το 3ο γκολ πριν συνέλθει ο Παναθηναϊκός
Όσο οι γηπεδούχοι προσπαθούσαν να συνέλθουν από το ξαφνικό 0-2, που άλλαξε άρδην τα σχέδια του προπονητή τους, ήρθε το 52ο λεπτό. Η στιγμή της τελικής επιβράβευσης για το Γιάννη Κωνσταντέλια, ο οποίος χρίστηκε σκόρερ, ως επιστέγασμα της εξαιρετικής συνολικής του απόδοσης. Ήταν το κερασάκι στην τούρτα για την επικράτηση του ΠΑΟΚ μέσα στη Λεωφόρο.
Από εκεί και μετά σιγή! Η κερκίδα πάγωσε. Η αντιστάσεις, όσες υπήρχαν, σιγά σιγά έπεφταν. Λίγο να ήθελε ο ΠΑΟΚ και το τριφύλλι θα είχε μαδηθεί έως το τελευταίο φύλλο του. Όμως...
Έως το 90'+
Από το 3ο γκολ και μετά, η ομάδα του Razvan Lucescu επέλεξε να κάνει διαχείριση του αγώνα και μάλιστα στα τελευταία λεπτά του αγώνα εφάρμοσε με ορθολογικό τρόπο το fair play! Εκείνη ήταν η ώρα της διαχείρισης. Αφού είχε επιτευχθεί ο σκοπός της βραδινής συνάντησης.
Συμπέρασμα
Η εμφάνιση ήταν εκθαμβωτική και αν δεν υπήρχε ο αγώνας κυπέλλου της Πέμπτης, είμαι σίγουρος ότι δεν θα σταματούσε ο δικέφαλος να φιλοδωρεί με γκολ τον Παναθηναϊκό.
Σίγουρα η ήττα αυτή του τριφυλλιού, έδειξε σε όλους ότι απέχει πολύ ακόμη από το να θεωρηθεί ακατανίκητη ομάδα! Γιατί, άλλο να χάσεις 0-1 κα άλλο 0-3 και με fair play στα τελευταία λεπτά του αγώνα.
Η αρχοντική εμφάνιση των παιδιών του Razvan Lucescu έκανε κρότο. Βροντοφώναξε ότι ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ. Ο ΠΑΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! Μπορεί τα σκαμπανεβάσματα να είναι αρκετά, η απόδοση αυξομειούμενη, όμως έρχονται και άλλες αποδείξεις έως το τέλος αυτού του πρωταθλήματος! Να θυμούνται όλοι... Τα play-offs δεν θα είναι εύκολη υπόθεση κανενός!
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: in.gr
Οι ευνοϊκές συνθήκες που δύσκολα θα ισχύσουν στη ρεβάνς...
Η σπουδαία νίκη του ΠΑΟΚ επί του Παναθηναϊκού στον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδος, έρχεται να προστεθεί σε άλλες, παλιότερες νίκες ίσης ή και μεγαλύτερης αξίας. Δεν παύει πάντως, να αποτελεί ένα κατόρθωμα των παικτών του Razvan Lucescu, αλλά και του ίδιου του Ρουμάνου τεχνικού, καθώς, τόσο η ομάδα έδειξε υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, όσο ο τελευταίος προέβη σε αλλαγές, οι οποίες πριν το παιχνίδι με τους πράσινους δεν θα τις θεωρούσαμε πιθανές.
Τρεις ήταν οι λόγοι, που κατά τη γνώμη μου οδήγησαν στη νίκη αυτή με 2-0, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί νίκη πρόκρισης αν προσέξει ο ΠΑΟΚ στον επαναληπτικό αγώνα.
Ο διαιτητής Slavko Vinčić
Ο πρώτος λόγος ακούει στο όνομα Slavko Vinčić. Ο Σλοβένος διαιτητής της αναμέτρησης, άφησε το σκληρό παιχνίδι, επιβραβεύοντας τη δύναμη. Όσο κι αν αυτό απέτρεψε από τον ΠΑΟΚ να κερδίσει κάποια πολύ ευνοϊκά ελεύθερα λακτίσματα και αυτό διότι οι πράσινοι έπαιξαν ιδιαίτερα σκληρά, σε άλλες περιπτώσεις του έδωσε το δικαίωμα να ελπίζει ότι θα βγει νικητής από την αναμέτρηση.
Έτσι, είχαμε δύο φάσεις που υπό άλλες συνθήκες και με πιο «μη μου άπτου» λογική, θα μπορούσαν να δοθούν πέναλτι. Η πρώτη στο 27ο λεπτό, όταν η πτώση του Δημήτρη Κουρμπέλη μέσα στη μικρή περιοχή του δικεφάλου, ύστερα από επαφή με τον Κωνσταντίνο Κουλιεράκη. Μια πτώση με υποκριτική διάθεση, που δεν ξεγέλασε τον Σλοβένο referee.
Η δεύτερη έγινε στο 85ο λεπτό, όταν το σκορ ήταν ήδη 2-0. Η προβολή του Adelino Vieirinha στον Benjamin Verbič θα μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί πέναλτι και να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα. Πέναλτι το οποίο καλώς δε δόθηκε. Σε μια εποχή όμως που το var μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολύ εύκολα κατά το δοκούν, όπως άλλωστε και τα περισσότερα πράγματα και αντικείμενα στη ζωή μας, ο ΠΑΟΚ απέφυγε προς το παρόν την αλλοίωση του αποτελέσματος.
Φοβάμαι να σκεφτώ τι θα γινόταν σε αντίστοιχη περίπτωση μέσα στη Λεωφόρο, από τρομοκρατημένους διαιτητές. Η διαιτησία του Σλοβένου ήταν δίκαιη σε ολόκληρο τον αγώνα, όσο και αν η αίσθησή μας μάς έλεγε το αντίθετο σε στιγμές που επιθυμούσαμε διακαώς το γκολ.
Το πάθος μερικές φορές δεν είναι λάθος!
Δεύτερος λόγος. Οι παίκτες του δικεφάλου έδειξαν προσήλωση στον στόχο, που δεν ήταν άλλος από τη διατήρηση της ανέπαφης εστίας του Dominik Kotarski. Επέδειξαν επίσης, πάθος στις προσωπικές μονομαχίες. Δεν άφησαν μπαλιά να πάει χαμένη. Αυτό επετεύχθη έως το 85ο λεπτό, όπου και η κούραση έριξε τις αντιστάσεις, επιτρέποντας στους παίκτες του Ivan Jovanović, να γίνουν πιο απειλητικοί στα τελευταία λεπτά του αγώνα.
Έως τότε όμως, οι ασπρόμαυροι έβγαιναν πρώτοι στη διεκδίκηση της μπάλας, πράγμα που σε συνδυασμό με την διαιτητική φιλοσοφία του Slavko Vinčić, βοήθησε να έρθει το τελικό 2-0.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα, μπορώ να αναφέρω τα εξής:
α) Η πίεση του Γιάννη Κωνσταντέλια στον Γιώργο Βαγιαννίδη στο 52ο λεπτό, οδήγησε τον τελευταίο σε μια απρόσεκτη επιστροφή της μπάλας. Η πίεση αυτή έδωσε το δικαίωμα στον Brandon Thomas να πλασάρει σωστά και να γράψει το 1-0!
β) Πάλι το πάθος και το πείσμα του νεαρού Γιάννη Κωνσταντέλια στο 71ο λεπτό, να κρατήσει τη μπάλα ανάμεσα σε τρεις παίκτες των πρασίνων και να πασάρει στον Nélson Oliveira, ήταν η αφετηρία για να γίνει το 2-0!
γ) Η συγκέντρωση και η εμπειρία του Stefan Schwab, καθώς και η άρνησή του να δεχτεί τη μοίρα του, απέτρεψε τον Αργύρη Καμπέτση να μειώσει σε 2-1, βρισκόμενος μέσα στη μικρή περιοχή και με αυξημένες τις πιθανότητες να το κάνει, αποτελεί ακόμη ένα δείγμα του πάθους των παικτών του Razvan Lucescu.
Η αλλαγή που δεν αναμενόταν και άλλαξε τις ισορροπίες
Τρίτος λόγος. Η πίεση στα 3/4 του γηπέδου με την παρουσία στην πρώτη γραμμή κρούσης παικτών θέλουν και μπορούν να πιέσουν, έδωσε την αίσθηση στον αντίπαλο ότι δεν θα περνούσε εύκολο βράδυ. Η χρησιμοποίηση του Brandon Thomas στην κορυφή της επίθεσης, αντί της βασικής επιλογής Nélson Oliveira, ήταν το κλειδί για να προηγηθεί ο ΠΑΟΚ. Ο Ισπανός πίεσε μέχρι εξαντλήσεως, αυξάνοντας τις πιθανότητες για ένα γρήγορο γκολ.
Όπως έγραψα πιο πάνω, η πίεση του Γιάννη Κωνσταντέλια, επέτρεψε να διεκδικηθεί μια σίγουρη μπάλα. Η έκρηξη του βραχύσωμου Brandon Thomas τον βοήθησε να την κερδίσει και να σκοράρει, ξεγελώντας τον Ρώσο goalkeeper Yuri Lodygin.
Μέχρι να κουραστεί ο Ισπανός, η πίεση ψηλά δυσκόλευε την αμυντική τετράδα του Παναθηναϊκού. Ειδικά μετά την επίτευξη του πρώτου τέρματος, ο Ισπανός έριξε ρυθμούς και όσο περνούσε ο χρόνος γινόταν κακός. Ωστόσο, τη δουλειά του την έκανε. Αξίζουν λοιπόν, εύσημα στον Razvan Lucescu που τόλμησε (και δεν είναι υπερβολή) να αφήσει έξω από το βασικό σχήμα τον αγαπημένο του Nélson Oliveira.
Εν κατακλείδι, το παιχνίδι ήρθε στα μέτρα του ΠΑΟΚ και η νίκη με καθαρό σκορ του δίνει ελπίδες για την πρόκριση. Όμως, αξίζει να τονίσω ότι η βασικότερη συνθήκη, δηλαδή η ύπαρξη ενός διαιτητή που να επιτρέπει το δυνατό παιχνίδι είναι δύσκολο να ικανοποιηθεί στη ρεβάνς. Εκεί θα πρέπει το επιτελείο του Razvan Lucescu να προσαρμοστεί άμεσα στα ισχύοντα δεδομένα. Στόχος είναι η υπεράσπιση του 2-0. Έχω πίστη...
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: sportime.gr
Διπρόσωπος ΠΑΟΚ με τραγικές επιλογές στο β ημίχρονο
Επίτηδες άφησα να καταλαγιάσει όσο γίνεται στο μυαλό μου η στεναχώρια, για να ανακτήσω τη θέληση να γράψω τη γνώμη μου για τον αγώνα της Κυριακής, κόντρα στον Παναθηναϊκό. Πολλές είναι οι εικόνες που στροβιλίζουν, καθώς η σκέψη μου περνά από τα σημαντικότερα στιγμιότυπα του παιχνιδιού.
Πολλές απόψεις δυσαρεστημένων εκφράστηκαν. Οι περισσότερες με επιχειρήματα και εν πολλοίς στη σωστή βάση. Ακούστηκαν λοιπόν αντιρρήσεις για τη χρησιμοποίηση του Adelino Vieirinha στο αριστερό άκρο της άμυνας, για την τοποθέτηση του Ivan Näsberg δίπλα στον Ingi Ingason, τη χρησιμοποίηση του Diego Biseswar στην κορυφή της επίθεσης στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα κ.α. Στα θέματα αυτά είναι υποχρέωσή μου να αναφερθώ κι εγώ.
Adelino Vieirinha
Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος άλλος προπονητής, με το παρόν ρόστερ, επέλεγε να μην χρησιμοποιήσει τον Adelino Vieirinha στο αριστερό άκρο της άμυνας, θα συνέβαιναν δύο πράγματα. Πρώτον, ναι μεν δεν θα υπήρχαν οι πολλοί συνδυασμοί στην αριστερή πτέρυγα της επίθεσης, με τριγωνάκια των Andrija Živković, Jasmin Kurtić και του Πορτογάλου αρχηγού. Δεύτερον, δε, θα μπορούσε να κρατήσει πιο πίσω την επιθετική ανάπτυξη από εκείνη την πτέρυγα, κλείνοντας όμως τους χώρους στον Aitor, εάν βέβαια ο προπονητής του Ivan Jovanović επιθυμούσε ακόμα να τον μεταφέρει στα δεξιά.
Ίσως στο συγκεκριμένο παιχνίδι θα έπρεπε ο Razvan Lucescu να θυσιάσει την επιθετική ανάπτυξη από τα αριστερά, με στόχο να διατηρήσει καλά οργανωμένη την αμυντική του γραμμή. Με άλλα λόγια, θα μπορούσε εκεί να παίξει ο Μάριος Τσαούσης, τουλάχιστον στο β' ημίχρονο.
Ivan Näsberg
Η τοποθέτηση του Ivan Näsberg στο κέντρο της άμυνας, αντί του Γιάννη Κάργα, μιας και ο Κωνσταντίνος Κουλιεράκης δεν ήταν διαθέσιμος, μας έδωσε την ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση από την ανικανότητά του στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Όποτε έπαιρνε τη μπάλα ο Νορβηγός, όλοι οι παίκτες του Παναθηναϊκού που πίεζαν την άμυνά μας, του έκαναν χώρο, γνωρίζοντας προφανώς, ότι έχει αδυναμία στην προωθημένη πάσα. Κατά τα άλλα θα δείξει το μέλλον το κατά πόσο μπορεί να βοηθήσει. Είναι νωρίς ακόμα για να βγάλουμε περισσότερα συμπεράσματα.
Diego Biseswar
Όταν ο Σουριναμέζος αντικατέστησε τον τραυματία Nélson Oliveira, όλοι μείναμε με το στόμα ανοιχτό! Αυτό που ήθελε να δει ο Razvan Lucescu από τον έμπειρο, αλλά αργό Diego Biseswar, είναι η τροφοδότησή του και το κράτημα της μπάλας, πράγματα τα οποία δεν έγιναν επ' ουδενί. Δυστυχώς όμως για τον ίδιο τον coach και τους υπόλοιπους που υποστηρίζουν την κίνηση αυτή, βασική αρχή του ποδοσφαίρου για τη χρησιμοποίηση παίκτη στη θέση «9» είναι να μπορεί, είτε να ξεπερνά σε ταχυδύναμη και σπριντ τον αντίπαλο κεντρικό αμυντικό, είτε ακόμα και αν ήθελε να παίξει με πεντακάθαρο ψευτοεννιάρι, θα έπρεπε να αντέχει στη σωματική πίεση.
Τίποτα απ' όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είχε ο Diego Biseswar για να τοποθετηθεί εκεί. Ήταν μία σκέψη του Ρουμάνου τεχνικού που απέδειξε με εκκωφαντικό τρόπο ότι ήταν σε απελπισία. Ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν νεαρό, παρά εκείνους που έχουν μεν ποιότητα, αλλά δεν διαθέτουν άλλα ψυχικά αποθέματα. Η επιλογή ήταν με λίγα λόγια τραγική!
Khaled Narey
Ο έγχρωμος Γερμανός κλείστηκε υποδειγματικά από τον Juankar. Περιορίστηκε τόσο, όσο να μην γίνει απειλητικός για την εστία του Alberto Brignoli. Ωστόσο, ο Khaled Narey έδειξε διάθεση να τρέξει και να βοηθήσει, χωρίς όμως να φτάσει με αξιώσεις στην περιοχή των πρασίνων. Με δεδομένο επίσης, ότι ο Λευτέρης Λύρατζης κινήθηκε σε ρηχά νερά, αποδεικνύοντας για ακόμα μία φορά ότι το επίπεδό του δεν είναι αρκετά υψηλό για να προσφέρει περισσότερα στον ΠΑΟΚ (ας όψεται η λειψανδρία στη θέση αυτή), δυσκόλεψε τη συνεργασία με τον Khaled Narey και δε βγήκαν φάσεις από δεξιά.
Τη στιγμή που ο Nélson Oliveira σήκωνε το χέρι για να ζητήσει αλλαγή, ο Γερμανός φάνταζε ως η ιδανικότερη λύση στη θέση «9» για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, έχει τη σωματοδομή να αντέξει στην πίεση των κεντρικών αμυντικών και παράλληλα να κρατήσει τη μπάλα στην κατοχή του. Η τεχνική του κατάρτιση είναι πολύ καλή και η τροφοδότησή ικανοποιητική. Σκοράρει και είναι ταχύς. Δεύτερον, θα μετατοπιζόταν από τα δεξιά, που τόσο ταλαιπωρήθηκε, προς το κέντρο της επίθεσης, αφήνοντας χώρο στον ευέλικτο και τεχνίτη Γιάννη Κωνστανέλια.
Το α' ημίχρονο
Η ομάδα έδειξε το καλό της πρόσωπο στο α' ημίχρονο. Ετούτη όμως η καλή εμφάνιση δεν ήρθε με φυσιολογικό τρόπο. Όλα σχεδόν τα μέλη της 11άδας υπερέβαλαν εαυτόν, προκειμένου να δείξουν σοβαρότητα στον αγωνιστικό χώρο. Φαινόταν στις κινήσεις τους, ότι ναι μεν υπήρχε διάθεση για τη νίκη, αλλά η μπάλα έφτανε στην περιοχή των πρασίνων με τρομερή δυσκολία.
Έπρεπε να επιστρατευτεί πολλή φαντασία για να δημιουργηθεί κάποια ευκαιρία. Σε μια τέτοια προσπάθεια ελεύθερης δημιουργικότητας ήρθε και το γκολ. Έτσι ο φίλος «Τρελάκιας», με την επιμονή του να προτρέπει τον Razvan Lucescu να δώσει ελευθερία στο παιχνίδι, δικαιώθηκε πανηγυρικά!
Το β' ημίχρονο
Μετά την ισοφάριση και ακόμη περισσότερο ύστερα από την εύστοχη εκτέλεση του πέναλτι από τον Aitor, με το οποίο διαμόρφωσε το 1-2, ήρθε η κατάρρευση, τόσο στους 11 που αγωνίζονταν στο χορτάρι, όσο και στο τεχνικό team, καθώς επίσης και στον κόσμο που βρισκόταν στο γήπεδο και έξω από αυτό. Ηττοπάθεια παντού! Μνήμες άσχημες ξύπνησαν. Θύμισες από τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό. Ταυτόχρονα όμως και πριόνισμα των ελπίδων για μια χρονιά ανοδική!
Ήρθε με τον χειρότερο τρόπο η επιβεβαίωση ότι ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός δεν ήταν απλά μια «στραβή», αλλά η αρχή των δεινών μιας πρόχειρα σχεδιασμένης στρατηγικής. Σε επόμενο άρθρο μου θα δώσω περισσότερες λεπτομέρειες για την άποψή μου αυτή
Επίλογος
Ο coach θα μπορούσε να ακολουθήσει πιο λογικές ατραπούς σκέψης και να φρόντιζε να είχε πλάνο για κάθε ενδεχόμενο, θετικό ή αρνητικό. Πολύ περισσότερο δε όταν είναι γνωστό τοις πάσι ότι πίσω από τον Nélson Oliveira δεν υπήρχε αξιόλογος σέντερ φορ.
Ένα είναι σίγουρο και μάλιστα δεν χρειάζεται να έχει κάποιος ειδική γνώση περί του θέματος. Τα λάθη επιτρέπονται, η ανευθυνότητα ποτέ! Πόσο μάλλον, όταν αυτή η ανευθυνότητα κάνει την εμφάνιση της για δεύτερη φορά.
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: sportime.gr
Ένα κουβάρι σκέψεις και συναισθήματα
Πικρή ήττα γεύτηκε η ομάδα μας την Κυριακή το βράδυ στο στάδιο της Τούμπας από τον Παναθηναϊκό.
Ένα βράδυ, που ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις και οιωνούς, τόσο για την ομάδα, όσο και για τους συνοπαδούς που βρέθηκαν στο γήπεδο!
Ο Ραζβαν Λουτσεσκου ξεκίνησε το παιχνίδι με την γνωστή ενδεκάδα σε σχηματισμό 4-2-3-1, ο οποίος μεταβαλλόταν σε 4-3-3 κατά διαστήματα, κυρίως όμως στο διάστημα που η ομάδα επέλεγε να πιέσει ψηλά στο γήπεδο.
Η πίεση αυτή ήταν εκείνη που απέφερε καρπούς στο 18' λεπτό της αναμέτρησης, έπειτα από ένα όμορφο συνδυασμό, ευφάνταστο θα έλεγα, με τελικό αποδέκτη τον Νέλσον Ολιβέιρα ο οποίος με ψύχραιμο πλασέ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Μινιόλι.
Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα αναφερθεί στην γενιά των ποδοσφαιριστών μας, λέγοντας για πρότυπα, playstation κτλ. Εχθές λοιπόν, είδαμε αυτό το στυλ παιχνιδιού απελευθερωμένο από πρέπει και κανόνες.
Στο διάστημα αυτό ο ΠΑΟΚ είχε εγκλωβίσει τα ατού του ΠΑΟ, πλην μιας στιγμής, όπου εκεί ο Κοτάρσκι, συνεχίζοντας τις καταπληκτικές εμφανίσεις του, έστειλε την μπάλα κόρνερ.
Εδώ μια μικρή παρένθεση για τον μικρό, ο οποίος στις στιγμές που χρειάστηκε να επέμβει φάνηκε να έχει δεύτερες σκέψεις πριν την τελική του απόφαση και ήταν αυτές που "πλήρωσε" στην φάση του πέναλτι, μιας και αυτό το "θα βγω, θα μείνω στην εστία", αυτό το μικρό βήμα μέσα έξω, ήταν που τελικά τον καθυστέρησε και αντί την μπάλα βρήκε το πρόσωπο του επιθετικού του ΠΑΟ.
Εμφανώς επηρεασμένος στο τέλος του παιχνιδιού σχεδόν δακρυσμένος θα έλεγα αποχώρησε από το χορτάρι του γηπέδου!
Εδώ μένει τώρα να δούμε την υποστήριξη που θα έχει από το προπονητικό τιμ και την ψυχολογική κατάσταση, στην οποία βρίσκεται ο ίδιος, μιας και θα πρέπει να αφήσει πίσω του το συγκεκριμένο λάθος!
Πιστέψετε με θα είναι λίγο δύσκολο για τον Κοτάρσκι το διάστημα μέχρι το επόμενο ματς.
Χωρίς λοιπόν να απειληθεί στο υπόλοιπο του ημιχρόνου, αντίθετα δημιούργησε και τις καταστάσεις για την επίτευξη ενός νέου τέρματος ο ΠΑΟΚ πήγε στα αποδυτήρια με το υπέρ του 1-0.
Πριν όμως μιλήσουμε για το δεύτερο ημίχρονο ας δούμε μερικά θετικά στοιχεία που βελτιώθηκαν αισθητά στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος:
Συνοχή, αντοχή στο τρέξιμο, γρήγορη αλληλοκάλυψη σε όλες τις γραμμές, φαντασία σε κάποιες φάσεις, ήταν κάποια που προσωπικά διαπίστωσα.
Το καθοριστικό εικοσάλεπτο του δεύτερου ημιχρόνου.
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου έκανε την κίνηση ματ απέναντι στον Ραζβαν Λουτσέσκου.αλλάζοντας πλευρά τον Αϊτορ. τοποθετώντας τον στην αριστερή αδύναμη πλευρά του ΠΑΟΚ επάνω στον Βιερίνια (κάτι που ο τεχνικός του ΠΑΟΚ άργησε να αντιληφθεί). Από την πλευρά εκείνη ήρθε και ισοφάριση έπειτα από μια κάθετη πάσα ανάμεσα σε Νάσμπεργκ και Βιερίνια, η κακή θέση και η έλλειψη ταχύτητας του Αντελίνιο απελευθέρωσε τον Αϊτόρ που δεν δυσκολεύτηκε να ισοφάριση τριπλάρωντας και τον Κοτάρσκι στο 51' λεπτό της αναμέτρησης.
Μέχρι και 75ο λεπτό ο ΠΑΟ ήταν ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού πετυχαίνοντας και ένα δεύτερο τέρμα οδηγώντας τον έτσι στην νίκη στο γήπεδο της Τούμπας.
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για όλους μας:
Έλλειψη συγκέντρωσης, προσωπικότητας και χαρακτήρα από την ομάδα κοστίζουν βαθμούς, που όμως είναι φυσιολογικό να συμβαίνει στο μεταβατικό στάδιο που βρίσκεται η ομάδα!
Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό πλέον είναι η στάση του Λουτσεσκου!
Μας είπατε στις δηλώσεις σας ότι δουλέψατε με τον Μπίσεσβαρ στην θέση του επιθετικού και αναρωτιέμαι τι παραπάνω πρόσφερε από τον Γκορτεζιάνι;
Πως είναι δυνατόν να επιλέγετε τον Μπίσεσβαρ όταν στην ομάδα υπάρχει επιθετικός, έστω και αν αυτός είναι μόλις 20 χρονών;
Διώξατε τον Κούτσια τον Τσιγγάρα, λίγο έλλειψε ο Κωνσταντέλιας να σας εκθέσει (στα μάτια όλων μας βέβαια αυτό έχει συμβεί) με το πάθος του στην φάση του ακυρωθέντος πέναλτι. Δώστε επιτέλους, χρόνο συμμετοχής στα νέα παιδιά και δεν μιλάω για 5-10 λεπτά, μιλάω για παιχνίδια ολόκληρα!!
Για να μην νομίζετε ότι είμαι μετά Χριστόν προφήτης, σας υπενθυμίζω προηγούμενη ανάρτησή μου, στην οποία αναφέρω το πόσο χειρότερα παικτικά θα είναι-θα ήταν όλες οι μεταγραφές (τις οποίες έχεις εξαφανίσει από τον ποδοσφαιρικό χάρτη), λόγω της κούρασης των ποδοσφαιριστών του Π.Α.Ο.Κ.!
Η εμμονή στο συγκεκριμένο μοτίβο χρησιμοποίησης ποδοσφαιριστών, παράλληλα με τον αφανισμό των νεαρών ποδοσφαιριστών, οδηγεί σε αδιέξοδο που εμπρός του ορθώνεται ένας τοίχος, με τον οποίο θα συγκρουστούμε στο τελείωμα της χρονιάς, χωρίς ουσιαστικά να έχουμε κερδίσει τίποτα!
ΓΙΑΤΙ...;
Γιατί απλά και οι νέοι δεν θα έχουν αποκτήσει εμπειρίες μέσα από τα παιχνίδια και οι ήδη κουρασμένοι ποδοσφαιριστές θα έχουν στραγγίσει!!
ΑΡΚΕΤΑ Κ. Λουτσέσκου!!!
Τρελάκιας
Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com
Αποτίμηση της σεζόν 2021-2022
Η φετινή σεζόν ήταν ιδιαίτερα αλλοπρόσαλλη. Πριν από κάθε αγώνα ένα τεράστιο ερωτηματικό αβεβαιότητας πλανιόταν στις τάξεις των ασπρόμαυρων. Άλλοι έλεγαν ότι θα παρουσιαστούν προσηλωμένοι στο ημερήσιο στόχο τους και άλλοι υποστήριζαν ότι θα βγάλουν πολλές από τις αδυναμίες τους. Ύστερα από κάθε αγώνα περίεργα και αντικρουόμενα συναισθήματα αναδύονταν, σε απόλυτη όμως αρμονία με την έννοια του δικέφαλου αετού, ο οποίος κοιτάζει ταυτόχρονα προς τη δύση και την ανατολή.
Ο τελικός κυπέλλου 2022
Όσο περίεργα κύλησε η χρονιά, άλλο τόσο περίεργα έληξε. Ο τελικός κυπέλλου Ελλάδος της 21ης Μαΐου έχει αντιφατικά στοιχεία. Στοιχεία που ψάχνοντας δεν θα τα βρεις να συνυπάρχουν σε άλλες ελληνικές ομάδες.
Πρώτο και καλύτερο, συνάμα και σημαντικότερο, η απόλυτη κυριαρχία στον αγωνιστικό χώρο που οδήγησε σε... ήττα! Μία στιγμή αδυναμίας έφτασε για να χαλάσει τη σούπα στη στρατηγική που επέλεξε ο Razvan Lucescu. Αναφέρομαι στη φάση καταλογισμού του πέναλτι στο 30ο λεπτό, το οποίο καθόρισε τον φετινό κυπελλούχο.
Δεύτερον, η ελλειμματική αντίληψη του γηρασμένου κατά ένα χρόνο Adelino Vieirinha, δεν του επέτρεψε να ακολουθήσει τον Mijat Gaćinović που κινήθηκε μπρος στα μάτια του προς τη μικρή περιοχή. Τον ανάτρεψε, κατά τη γνώμη μου καθαρά. Αν είχε κινηθεί μαζί του και τον είχε μπροστά του δεν θα μπορούσε να συμβεί τίποτα απολύτως. Δυστυχώς, ο αρχηγός δεν μπορεί να ανταπεξέλθει πλέον σε παιχνίδια υψηλής έντασης. Όσο και αν τον αγαπάμε, πρέπει για το καλό του ΠΑΟΚ να είμαστε αντικειμενικοί.
Από εκείνη τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ βρέθηκε πίσω στο σκορ η ομάδα έπαιξε πιο άμεσα. Δεν καθυστερούσε να περάσει τη μπάλα στο χώρο του κέντρου και δεν κωλυσιεργούσε την ανάπτυξη, όπως κάνει συνήθως. Προσπάθησε να απειλήσει από τα πλάγια, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Επιπλέον, στο β' ημίχρονο κράτησε πιο σωστά τη μπάλα στην κατοχή του, χωρίς ωστόσο να γίνει έντονα απειλητικός. Έως το τέλος του αγώνα αύξανε βαθμιαία την πίεση, χωρίς ωστόσο να καταφέρει κάτι ουσιαστικό.
Τρίτον, η νιρβάνα της κατοχής της μπάλας χωρίς να όμως απειλή. Μέχρι να δεχθεί το γκολ δεν προσπάθησε να διασπάσει πρώτος την αμυντική οργάνωση των πράσινων, με αποτέλεσμα να γεμίσει άγχος, καθώς αναγκάστηκε στη συνέχεια να κυνηγήσει το σκορ. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η τακτική αυτή επιλογή του Ρουμάνου τεχνικού συνδέεται με την κούραση που παρουσιάζουν πολλοί παίκτες του φέτος. Το αν είναι σωστή ή όχι σηκώνει πολλή συζήτηση.
Τέταρτον, η απουσία για άλλη μια φορά σέντερ φορ. Ουσιαστικά η ήττα είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ποιοτικού σέντερ φορ - και όχι μόνο θα έλεγα - δηλαδή του παίκτη εκείνου που θα το "παστελώσει", όπως λέμε. Επιπλέον, ο Πορτογάλος Nelson Oliveira δεν είναι, απ' όσο φαίνεται, έτοιμος να δώσει βοήθειες σε αυτόν τον τομέα. Οι διαθέσιμοι φορ Chuba Akpom και Antonio Čolak δεν στάθηκαν φέτος ψηλά στη λίστα της αποτελεσματικότητας. Ειδικά στον τελικό, και οι δύο βρίσκονταν μισό χρόνο πίσω σε αντίδραση, σε σχέση με τους αμυντικούς του τριφυλλιού, οι οποίοι δεν είναι και υψηλότερου επιπέδου.
Παρ' όλα αυτά, ο ΠΑΟΚ θα είχε τη δυνατότητα να ισοφαρίσει αν ο Ισπανός referee έδειχνε τη λευκή βούλα στην πεντακάθαρη ανατροπή του Alexandru Mitriță στο 95ο και τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων. Το χτύπημα από τον απλωμένο αγκώνα του Juankar, ήταν πέναλτι ίσης αξίας με εκείνο που υπέπεσε ο Adelino Vieirinha. Αναμφίβολα, επειδή ο φόβος του Παναθηναϊκού σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ήταν έκδηλος, μας κάνει να πιστεύουμε ότι στην παράταση θα άλλαζαν οι συσχετισμοί και ο ΠΑΟΚ θα είχε πολλές πιθανότητες να γυρίσει τον αγώνα.
Αποτίμηση...
Επιτέλους, ολοκληρώθηκε η φετινή αγχωτική σεζόν. Αυτό είναι το βασικότερο. Η παρουσία του José Boto δίνει ελπίδες για αμεσότερη και σοβαρότερη ενίσχυση του ρόστερ στη φετινή καλοκαιρινή περίοδο. Είναι κάτι που πέρυσι δεν έγινε και μας πήγε πολύ πίσω, αφαιρώντας σημαντικό τμήμα της αίγλης του club.
Εντούτοις, η χρονιά, κατά τη γνώμη μου ήταν πετυχημένη! Εξηγούμαι... Δεδομένης της υπερβολικά φορτωμένη χρονιάς, καθώς κρατήσαμε 2,5 καρπούζια στη μασχάλη μας (Europa Conference, Κύπελλο Ελλάδος και.... μισό πρωτάθλημα), διεκδικήσαμε τις πιθανότητες για είσοδο μας στους 4 του Conference League και αποκλειστήκαμε από την φημισμένη Olympic Marseille. Επίσης, καταφέραμε να αποκλείσουμε στο κύπελλο ΑΕΚ και Ολυμπιακό, φτάσαμε στον τελικό της διοργάνωσης και... καταφέραμε να χάσουμε από τον Παναθηναϊκό, ουσιαστικά χωρίς να απειληθούμε σημαντικά.
Στο δε πρωτάθλημα διατηρήσαμε τη 2η θέση, αφήνοντας άσχημες εντυπώσεις στον παρωχημένο θεσμό των play-off. Τι κι αν σε πολλά παιχνίδια ήμασταν ωσεί παρόντες (!), τελικά καταφέραμε να σώσουμε το γόητρο.
Με παίκτες που αναγκάστηκαν να επιστρατευτούν από την αφάνεια και τελικά έδωσαν το 200% των δυνατοτήτων τους, δεν μπορούσα να περιμένω κάτι περισσότερο. Ωστόσο, θα μπορούσαν αυτά τα παιδιά, που τα περισσότερα δεν θα ανήκουν στο club τη νέα σεζόν, να στεφθούν κυπελλούχοι Ελλάδος 2022! Αν γινόταν αυτό θα έλεγα ότι η χρονιά θα ήταν εντυπωσιακή...
Αναμένω με εξαιρετικό ενδιαφέρον τη συμπλήρωση του παζλ του ρόστερ της νέας χρονιάς. Ήρθε παράλληλα η ώρα για σκληρή κριτική...!
Stratego
Δίκαιη ανατροπή - (ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός 2-1)
Σε υψηλή ένταση ολοκλήρωσε και αυτό το παιχνίδι η ομάδα του Razvan Lucescu, κάνοντας μάλιστα ανατροπή στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Σε ακόμη έναν αγώνα, η λήξη του, βρίσκει την ομάδα ακόμη πιο καταπονημένη, ενόψει βέβαια και της πιεστικής συνέχειας των τριών διοργανώσεων, στις οποίες ο δικέφαλος του βορρά διατηρεί ελπίδες για κάτι καλό.
Η τακτική του Παναθηναϊκού
Η ομάδα του Παναθηναϊκού ήρθε στην Τούμπα ευελπιστώντας ότι θα μπορούσε να κερδίσει τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας. Παρατάχθηκε με το αγαπημένο σύστημα του Ivan Jovanović 4-3-3, με αμυντικό προσανατολισμό και επιλογή να χτυπήσει στα άκρα της άμυνας του ΠΑΟΚ. Αν υποθέσουμε ότι το κατάφερε στην πρώτη φάση που δημιούργησε με τον Sebastián Palacios, από εκεί και μετά δεν άφησε εμφανή στίγματα στην άμυνα του δικεφάλου.
Μετά την επίτευξη του τέρματος, οι πράσινοι, έκαναν τα πάντα για να ροκανίσουν τον χρόνο, σπάζοντας τα νεύρα των οπαδών, αλλά και των παικτών του δικεφάλου. Παρόλα αυτά, η αμυντική λειτουργία τους ήταν τακτικά ορθή και σχεδόν απροσπέλαστη. Έκλεισε με προσήλωση την πρόσβαση στα καρέ του Alberto Brignoli, δημιουργώντας δύο ζώνες άμυνας.
Η τακτική του ΠΑΟΚ
Η αγωνία ζωγραφίστηκε στα πρόσωπα των παικτών του Razvan Lucescu, από τη στιγμή που στο 6ο μόλις λεπτό μάζεψε ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης τη μπάλα από τα δίχτυα του. Από εκεί και πέρα, η ομάδα του δικεφάλου επιδόθηκε σε έναν μονόλογο πίεσης προκειμένου να βρει το γρήγορο γκολ της ισοφάρισης. Δεν το κατάφερε, έως ότου να μπει στον αγωνιστικό χώρο ο Diego Biseswar και να δώσει την απαιτούμενη κινητικότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Ο τρόπος που επιτίθεται ο δικέφαλος του Βορρά στις κλειστές αντίπαλες άμυνες, παρόλη την έλλειψη απαιτούμενης ποιότητας στη μεσοεπιθετική γραμμή, μπορεί να θεωρηθεί υποδειγματικό μοντέλο για τις ελληνικές ομάδες. Είναι σαφώς δουλειά του προπονητή, την οποία την πιστώνεται. Αν υπήρχε στην διάθεση του Ρουμάνου τεχνικού καλύτερο ποιοτικά υλικό θα μπορούσε να "καθαρίσει" όλα τα παιχνίδια, χωρίς να κοπιάσει σε υπερβολικό βαθμό.
Κρίσιμα στατιστικά
Εντούτοις, ένα πολύ σημαντικό στατιστικό στοιχείο καταδεικνύει την έλλειψη μαχητικότητας στον χώρο της μεσοαμυντικής γραμμής. Αυτό δεν είναι άλλο από εκείνο των κερδισμένων διεκδικήσεων. Επιμένω πολύ σε αυτό το στοιχείο γιατί τονίζει το πάθος, τη δύναμη και την πνευματική κατάσταση σε ατομικό αλλά και σε ομαδικό επίπεδο. Δηλαδή, κατά πόσο μπορεί να ανταπεξέλθει η ομάδα στον ιδιαίτερο στόχο απόκτηση της μπάλας.
Έτσι λοιπόν, από τις 86 περιπτώσεις διεκδικήσεων, που παρουσιάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα, μόνο το 39,5% αυτών ήταν πετυχημένες για την ομάδα του ΠΑΟΚ. Πράγμα που αντικατοπτρίζει κατά τη γνώμη μου την εικόνα του κυριακάτικου αγώνα. Αποτελεί ταυτόχρονα και την αιτία της δυσκολίας της συγκεκριμένης αναμέτρησης.
 |
| Πηγή: Sport24 |
Αντίστοιχη, θλιβερότερη εικόνα μπορούμε να διακρίνουμε στις εναέριες διεκδικήσεις. Από τις 23 εναέριες, οι παίκτες του ΠΑΟΚ βγήκαν κερδισμένοι μόνο κατά ποσοστό 30,435%!
Το στατιστικό αυτό καταδεικνύει την έλλειψη κεφαλοσφαιριστών ικανών να διεκδικήσουν με αξιώσεις μπάλες στον αέρα. Σίγουρα, αυτό δεν είναι το δυνατό σημείο της ομάδας του Razvan Lucescu. Είναι όμως σαφώς δευτερεύουσας σημασίας εν συγκρίσει των προσδοκώμενων γκολ (expected goals). Σε αυτόν τον τομέα ο ΠΑΟΚ είναι μακράν η καλύτερη ομάδα της Super League Interwetten.
 |
| Πηγή: Sport24 |
Η ομάδα του ΠΑΟΚ πατάει την αντίπαλη περιοχή. Όμως, δεν υπάρχει αντιστοιχία σε σχέση με τις ευκαιρίες που δημιουργεί. Με άλλα λόγια, όπως άλλωστε φαίνεται και στο αμέσως παραπάνω γράφημα, θα έπρεπε να σκοράρει όχι 2 αλλά τουλάχιστον 3 γκολ, με τάση προς τα 4. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι λείπει η ποιότητα σε παίκτες που ο ρόλος τους είναι να στείλουν τη μπάλα στο αντίπαλο πλεκτό. Δυστυχώς, οι μεταγραφές ολοκληρώθηκαν. Ευελπιστούμε σε κάτι καλύτερο στις μεταγραφές του Ιουνίου. Έως τότε, ασκούμε το γνωστό "επάγγελμα" του ΠΑΟΚτσή. Κάνουμε υπομονή!
Stratego
Πηγή φωτογραφίας: newpost
Ευχαριστούμε το site "Sport24" για τη δυνατότητα που δίνει στους αναγνώστες του (συμπεριλαμβανομένων και εμάς), να διεισδύσουμε στον κόσμο των ποιοτικών στατιστικών αριθμών, βλέποντας το ποδόσφαιρο με ωραία, τεχνική ματιά, μακριά από πάθη βίας και προστριβές.
Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 1-3. Ήθελε τη νίκη και την πήρε
Ένας διαφορετικός ΠΑΟΚ από εκείνον που συνηθίσαμε τα τελευταία παιχνίδια παρουσιάστηκε στο Απόστολος Νικολαΐδης. Σοβαρός για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα και ψυχωμένος, απέκρουσε το μεγαλύτερο μέρος των επιθέσεων του Παναθηναϊκούς και όχι μόνο αυτό, αλλά ο τρόπος παιχνιδιού έγινε πιο άμεσος και πιο απειλητικός για τον αντίπαλο. Μάζα των παικτών του ΠΑΟΚ βρίσκονταν κάθε φορά στην περιοχή του τριφυλλιού, εξαιτίας της προώθησης της μπάλας στο δεύτερο μισό του γηπέδου με απευθείας κάθετη πάσα, σπάζοντας την μεσοεπιθετική γραμμή των πρασίνων.
Το σημαντικό χαρακτηριστικό των Θεσσαλονικέων ήταν η αμεσότητα και σε λίγες μόνο περιπτώσεις εκείνοι έδειξαν ότι μετά την επίτευξη του πρώτου γκολ αρκούνται στην απλή διαχείριση του αποτελέσματος. Έτσι, δεν περίμεναν τον αντίπαλο στην περιοχή τους, παρά μόνο έκλεψαν πολλές μπάλες στον χώρο του κέντρου και δεν άφησαν περιθώρια να νιώσουν απειλούμενοι.
Εντούτοις, για ένα μικρο χρονικό διάστημα στο δεύτερο ημίχρονο, ο δικέφαλος δέχτηκε αρκετή πίεση, που ενισχύθηκε από την αναμπουμπούλα που δημιουργήθηκε στην τάξη των μεσοαμυντικών παικτών των ασπρόμαυρων. Ήταν η έμπνευση του Ivan Jovanović να περάσει στο παιχνίδι τον Maurício, πιέζοντας πιο πολύ την άμυνα του ΠΑΟΚ, αλλάζοντας έτσι τις ισορροπίες στη μεσαία γραμμή. Ο τελευταίος κατάφερε να ισοφαρίσει με ένα σουτ έξω από τη μεγάλη περιοχή του Αλέξανδρου Πασχαλάκη.
Στη συνέχεια, για να λέμε την αλήθεια, ο ΠΑΟΚ πίεσε αλλά όχι αρκετά. Τα σουτ που επιχείρησαν οι Chuba Akpom και Andrija Zivkovic δεν διεκδικούσαν πολλές πιθανότητες για την επίτευξη ενός δεύτερου τέρματος. Το παιχνίδι φαινόταν ότι το ήθελε περισσότερο η ομάδα της Μακεδονίας. Όμως, μπορώ να πω ότι η τελευταία στάθηκε αρκετά τυχερή στη φάση του πέναλτι στον Γιάννη Μιχαηλίδη, το οποίο δόθηκε ύστερα από επισταμένη εξέταση του VAR από τον Ισπανό ρέφερι Del Thero Grande και ως εκ τούτου δεν χωρά αμφιβολία για την εγκυρότητά του. Το εύστοχο χτύπημα του Jasmin Kurtić ήταν καθοριστικό, ωστόσο από εκεί και μετά οι παίκτες του Razvan Lucescu υποχώρησαν εμφανέστατα στα μετόπισθεν της άμυνάς τους.
 |
| Πηγή: onsports |
Η κούραση είναι αυτή που ανάγκασε τους Θεσσαλονικείς να οπισθοχωρήσουν, δίνοντας αρκετό χώρο πάλι στον αντίπαλο και υποπίπτοντας για μία ακόμα φορά στην ίδια λανθασμένη λογική, που αποδεικνύεται ότι είναι πλέον η παθογένεια της ομάδας του Ρουμάνου τεχνικού.
Αν και αυτή η μάστιγα της μοιρολατρικής στάσης αναμονής στα καρέ της άμυνας έκανε την εμφάνισή της για μικρό, σχετικά, χρονικό διάστημα, παρόλα αυτά, έδωσε ελπίδες στον Παναθηναϊκό να διεκδικήσει την ισοφάριση, παίρνοντας τις ευκαιρίες του.
Ενώ λοιπόν, οι πράσινοι πίεζαν και οι ασπρόμαυροι αμύνονταν, γίνεται μια φάση που σηκώνει συζήτηση. Είναι η στιγμή που ο Lucas Taylor κερδίζει την μπάλα από τον Sebastián Palacios μετά από αντικανονικό, κατά τη γνώμη μου, μαρκάρισμα και από το οποίο προήλθε στη συνέχεια το φάουλ που κέρδισε ο ίδιος παίκτης (σαν να διακτινίστηκε στην αντίπαλη περιοχή), λίγα μέτρα έξω από το μεγάλο "κουτί" του Ιταλού πορτιέρο του Παναθηναϊκού Alberto Brignoli.
Με την υπέροχη εκτέλεση του Jasmin Kurtić διαμορφώθηκε στις καθυστερήσεις το τελικό 1-3, σβήνοντας κατά κάποιο τρόπο τα σοβαρά λάθη του ΠΑΟΚ στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα.
Τα λάθη αυτά, ας μη γελιόμαστε, υπάρχουν και φωνάζουν! Η θετικό είναι ότι με τη χρησιμοποίηση του Andrija Zivkovic στα αριστερά της επίθεσης, ως βοηθό του Andre Vieirinha στα αμυντικά του καθήκοντα και του Thomas Murg από τα δεξιά ως βοηθό του Lucas Taylor αντίστοιχα, κατάφερε ο Ρουμάνος τεχνικός να κρύψει με αποτελεσματικό τρόπο τα κενά που παρουσιάστηκαν στους προηγούμενους αγώνες.
Το νέο στοιχείο επιθετικά, πέρα από την αμεσότητα με την οποία κινήθηκαν οι μεσοεπιθετικοί, ήταν η διαγώνια κίνηση των ακραίων μπακ, οι οποίοι είχαν την οδηγία να συγκλίνουν προς το κέντρο, δημιουργώντας με τα overlaps υπεραριθμία στην τελευταία ζώνη άμυνας του Παναθηναϊκού. Αυτή η κίνηση χρησιμοποιείται πολύ συχνά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο και αποτελεί δείγμα της θέλησης του Ρουμάνου τεχνικού να προσθέσει στοιχεία στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ, κάνοντάς τον ανταγωνιστικό σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο χρόνος που κέρδισε ο δικέφαλος του Βορρά είναι υπέρ-πολύτιμος. Η συνέχεια αναμένεται πιο απαιτητική. Ωστόσο, η νίκη αυτή απέναντι σε έναν αντίπαλο με ηχηρό όνομα, που αναζητά να ζήσει τις παλιές ένδοξες στιγμές και μάλιστα, απέναντι σε μια καυτή έδρα, καταδεικνύει την ποιότητα που έχει αυτή η ομάδα και ότι τα προβλήματα που παρουσιάζονται μπορούν να λυθούν με βέλτιστες πρακτικές κυρίως ψυχολογικού και τακτικού χαρακτήρα.
Stratego
Πηγή κεντρικής φωτογραφίας: Έθνος