Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Στο Περιστέρι ήρθε η νίκη με καλά διαστήματα επιθετικού ποδοσφαίρου. Γενικά, όταν παίζεις στις έδρες ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εσένα, θα βρίσκεις χώρους να επιτεθείς. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύθεροι αυτοί χώροι έμεναν επί το πλείστον ανεκμετάλλευτοι. Στo δημοτικό στάδιο Περιστερίου ο ΠΑΟΚ πέρασε με 1-2, μένοντας πιστός στην παράδοση, αφού κατάφερε να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι. 

Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς

Η εμφάνιση του Σουηδού Taha Ali, έδωσε σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία στους παίκτες του Alessio Lisci να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα. Το έκαναν μόνο δύο φορές. Η εκμετάλλευση κενών που άφηναν οι αμυντικοί του Ατρομήτου, έγινε κατά κόρον από τον Taha Ali, ο οποίος αναδείχθηκε MVP του αγώνα.

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Εκεί όμως, στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω σήμερα, είναι η εικόνα που δίνει η μεσοαμυντική γραμμή των ασπρόμαυρων. Όχι μόνο στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά σε όλα τα προηγούμενα, πλην του πρώτου ευρωπαϊκού στην Πολωνία με αντίπαλο την Dynamo Kyiv για τα προκριματικά του Europa League. Παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει επιθετικότητα (aggresiveness) στην άμυνα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να έχει τον χώρο και το χρόνο αξιολογήσει τις επιλογές του. Το γεγονός ότι ήρθε η νίκη, είναι κατά τη γνώμη μου απόρροια της αδυναμίας των παικτών του Dusan Kerkez να αξιοποιήσουν τη νωθρότητα με την οποία οι μέσοι και οι αμυντικοί του Alessio Lisci αμύνονταν!

Οι αιτίες για το "φαινόμενο" μπορεί να είναι πολλές. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν δικαιολογεί έως έναν βαθμό τα εμφανή σημάδια κούρασης των παικτών, πόσο μάλλον όταν υπήρχε και η σχετική πίεση για αποτελέσματα στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Σίγουρα όμως, η κούραση δεν είναι η μοναδική αιτία της κακής αμυντικής εικόνας. Η εικόνα που έχω για τον ΠΑΟΚ είναι η ίδια εδώ και 5 χρόνια. Επικρατεί μία νοοτροπία χαλαρότητας, η οποία έχει επιβληθεί τις τελευταίες σεζόν, με αποτέλεσμα η άμυνα να παίζεται... με τα μάτια! Η λογική ήταν να δώσει μέσα από αυτήν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, την εντύπωση στον κάθε παίκτη που αμύνεται, ότι ελέγχεται η εκάστοτε φάση που δημιουργείται στην εστία του τερματοφύλακα του δικεφάλου. Στην πραγματικότητα δεν συνέβαινε, ούτε συμβαίνει, αλλά ούτε και θα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο! Όσο η φυσική κατάσταση δεν φτάνει σε υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο θα έχουμε το φαινόμενο αυτό. Για να το επαναδιατυπώσω με άλλα λόγια: Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς.

Αν καταφέρει ο Alessio Lisci να εξαφανίσει αυτό το φαινόμενο και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεσοαμυντικής γραμμής, θα δώσει το στίγμα της αλλαγής. Το στίγμα της new era, που θέλει να περάσει το club. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και χαίρομαι πολύ που το τονίζει στις συνεντεύξεις του ο Ιταλός coach. Οψόμεθα!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Η φετινή αρρώστια δεν έχει γιατρειά...

Για ένα μεγάλο διάστημα, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν κατάφερα να δω την ομάδα σε ολόκληρο παιχνίδι. Την Τετάρτη κάθισα να δω τον αγώνα με τον Ατρόμητο, έχοντας ομολογουμένως, συγκρατημένη αισιοδοξία, η οποία προβαλλόταν συνεχώς από τα ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ.

Η γενική αίσθησή μου για τον ΠΑΟΚ

Ακούγοντας και διαβάζοντας, ότι πλέον η ομάδα έχει στρώσει, ότι ο δικέφαλος βρίσκεται σε ανοδική πορεία και ότι ο Razvan Lucescu εκφράζει την ικανοποίηση για το γεγονός ότι οι παίκτες του, πλέον, τον ακούν και τον καταλαβαίνουν, αντιλαμβάνεστε πως ήταν για μένα μεγάλη έκπληξη το τελικό αποτέλεσμα στο Περιστέρι. Ή ισοπαλία αυτή με τον Ατρόμητο κατέδειξε το πρόβλημα του ΠΑΟΚ το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν αφορά μία μόνο θέση, όπως επανειλημμένα γράφεται. 

Η αδυναμία του δικεφάλου πιστεύω ότι βρίσκεται στην ομαδική νοοτροπία. Οι παίκτες του Ρουμάνου προπονητή αμφιταλαντεύονται μεταξύ της εγκεφαλικής/πνευματικής ηρεμίας που πρέπει να έχουν κατά τη διάρκεια του αγώνα και της ταχύτητας που πρέπει να επιδείξουν, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Έχω την εντύπωση ότι υπάρχει πρόβλημα κατανοήσεις των εντολών του Razvan Lucescu. Δεν βρίσκομαι στις προπονήσεις για να καταλάβω που ακριβώς έγκειται το πρόβλημα, δηλαδή εάν αυτό βρίσκεται στον τρόπο που της μεταδίδει ο προπονητής, ή στον τρόπο που τις κατανοούν οι παίκτες του. 

Στον συγκεκριμένο αγώνα για παράδειγμα, έχω να τονίσω ότι, εάν βγάλουμε από την ενδεκάδα τον νεαρό Γιάννη Κωνσταντέλια η ομάδα είναι καρμπόν ίδια από την αρχή της σεζόν. Είναι μία ομάδα αργή, με έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνατότητές της. Υπερεκτιμά τον αντίπαλο δίνοντας χώρο να παίξει το παιχνίδι του και αυτοεγκλωβίζεται σε ατέρμονες λογικές. 

Είμαι σίγουρος ότι ακόμα και η απόκτηση ενός επιτελικού μέσου με εμπειρία και ικανότητα δεν θα μπορέσει να ανατρέψει φέτος την εικόνα της ομάδας. Ο μοναδικός λόγος, που δεν μπορεί να αλλάξει κάτι είναι η απαράδεκτα νωχελική εικόνα της ομάδας στην άμυνα. Ό,τι και να γίνει στην επιτελική γραμμή, αν η αμυντική σου λειτουργία δεν είναι αντάξια των προσδοκιών, τα αποτελέσματα θα είναι δυσανάλογα. Ώρες ώρες η άμυνα θυμίζει σκορποχώρι. Όσο περνά ο καιρός, όλο και περισσότερο γινόμαστε μάρτυρες της λανθασμένης απόφασης της διοίκησης, να μην ανανεώσει τον έμπειρο Ángel Crespo!

Συμπεράσματα από τον αγώνα με τον Ατρόμητο

Ο δικέφαλος του Βορρά, έως το 40ο λεπτό ήλεγχε τον αγώνα σχεδόν απόλυτα. Ήταν το διάστημα κατά το οποίο ο Γιάννης Κωνσταντέλιας είχε την ενέργεια και απασχολούσε συνεχώς την άμυνα του Ατρομήτου. Κάθε άγγιγμά του με τη μπάλα ήταν μία έκπληξη. Με τα λάθη του και τις αδυναμίες του, αλλά και με τις υπέροχες εμπνεύσεις του έδωσε ώθηση στους ασπρόμαυρους.

Όταν, λόγω απειρίας, περιορίστηκε ο νεαρός άσος του ΠΑΟΚ, καταδείχθηκε το πρόβλημα. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει αντάξιος συνεργάτης του. Όλοι οι υπόλοιποι είναι μεν κανονικοί ποδοσφαιριστές, με ποιότητα, αλλά όχι ταλαντούχοι. Δεν έχουν έμπνευση με τη μπάλα στα πόδια και κίνηση χωρίς αυτή, καθώς λείπει από αυτούς η διάθεση για τρέξιμο. Τους παρατηρούμε να είναι στατικοί και άτολμοι!

Ο Stefan Schwab, με την ικανότητα που έχει για άμεση μετάβαση ενισχύει το επιθετικό ποδόσφαιρο, στυλ απαραίτητο λόγω της αλλαγής των κανονισμών του ποδοσφαίρου. Με αυτό το στυλ παιχνιδιού, που βοήθησε πολύ στη συνεχή πίεση επί της άμυνας του Ατρομήτου, βοήθησε στην εικόνα επικράτησης του ΠΑΟΚ επί του γηπεδούχου.

Το γκολ και η επανάπαυση!

Στο 23ο λεπτό, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας με την οξυδέρκειά του, πάσαρε κάθετα στον Nélson Oliveira και ο τελευταίος πλάσαρε σωστά και νίκησε τον Ανδρέα Γιαννιώτη. Το γκολ αυτό προσπάθησε ο ΠΑΟΚ να το κεφαλαιοποιήσει, πιέζοντας για ένα δεύτερο, το οποίο δεν ήρθε ποτέ!

Γύρω στο 40ο λεπτό, η εικόνα της ανωτερότητας του δικεφάλου ξαφνικά κατέπεσε! Η παράλογη απόφαση των μεσοαμυντικών μας να επιστρέφουν τη μπάλα στον Dominik Kotarski, έδωσε το σύνθημα στους παίκτες του Chris Coleman να πιέσουν την άμυνά μας, αναδύοντας και πάλι το πρόβλημα της έλλειψης οργάνωσης και ψυχραιμίας.

Η ισοφάριση...!

Μετά το 50ο λεπτό η ομάδα του Razvan Lucescu άρχισε να ξυπνά! Δημιούργησε επικίνδυνες καταστάσεις στην εστία του Ανδρέα Γιαννιώτη, χωρίς όμως να έρθει η μεγάλη φάση. Υπήρξε έλλειψη συγκέντρωσης και αποφασιστικότητας. Κατά το κοινώς λεγόμενον, έλειπε ο ποδοσφαιρικός... τσαμπουκάς!

Στο 71ο λεπτό, σε μια ανύποπτη φάση, η άμυνα του ΠΑΟΚ κοιμήθηκε και η κεφαλιά του Αυστριακού Andreas Kuen βρήκε εκτός θέσης τον Dominik Kotarski, φέρνοντας το παιχνίδι στα ίσια!

Τρεχάτε ποδαράκια μου...

Από την ισοφάριση και μετά η ομάδα προσπάθησε, αλλά η απειρία του Γιάννη Κωνσταντέλια, η αδυναμία του Brandon Thomas να σταθεί όρθιος μέσα στη μεγάλη περιοχή του Ατρομήτου και οι ερασιτεχνικές σέντρες δεν μπορούσαν να μας χαρίσουν τη νίκη.

Ειδικά, οι βεβιασμένες επιλογές για σέντρα χωρίς στόχο έφεραν περισσότερο εκνευρισμό! Αλήθεια, πότε θα αντιληφθούν οι παίκτες μας ότι παιχνίδια σαν αυτό με τον Ατρόμητο θα πρέπει να παίζουν τη μπάλα στο χορτάρι; Επιτέλους, είναι πιο ποιοτικοί από τους αντιπάλους μας. Πότε άραγε θα το καταλάβουν;

Εμείς κάνουμε υπομονή και αναμένουμε τη στιγμή που η ομάδα θα αρχίσει να λειτουργεί με μεγαλύτερο δέσιμο. Να μεστώσει και να γίνει πιο συμπαγής. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο! Πράγμα που ακυρώνει τους διθυράμβους για τη «δεμένη» ομάδα των φιλικών! Δυστυχώς, τα επίσημα παιχνίδια δεν είναι φιλικά. Μη φτιάχνουμε δικές μας εικόνες στο μυαλό. Η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Λίγη σοβαρότητα επιτέλους..!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sport.news-24.gr

Highlights: Ατρόμητος - ΠΑΟΚ 1-1

 

Δείτε τα highlights από τη Novasports εδώ

 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Με τέτοια νοοτροπία, τα καλύτερα έρχονται (ΠΑΟΚ - Ατρόμητος Αθ. 2-1)

Στην ενθουσιώδη Τούμπα, κόντρα στην αρνητική αύρα της πόλης, ο ΠΑΟΚ έπαιξε ορθά, ικανοποιώντας το κοινό του. Θα έλεγα, ότι η εμφάνιση της ομάδας έφτασε στα όρια του εντυπωσιακού.

Τόσο το στήσιμο της ομάδας από το Razvan Lucescu, όσο και η διάθεση των ποδοσφαιριστών κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα αποδοτικότητας. Και αν η απόδοση των περισσοτέρων ήταν εξαιρετική, συνεκτιμώντας ότι βρισκόμαστε ακόμα στον 2ο αγώνα πρωταθλήματος, η αναποτελεσματικότητα κόντεψε να σκιάσει ό,τι καλό παρουσιάστηκε στο χορτάρι.

Στο πρώτο ημίχρονο, η πίεση που εφάρμοσαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ στο ύψος της μεσαίας γραμμής, σχεδόν εκμηδένισε την παρουσία του Ατρομήτου στα καρέ του Dominik Kotarski.

Η κινητικότητα της επιθετικής τριάδας και η συνεχής εναλλαγή θέσεων των Brandon Thomas και Tiago Dantas δημιουργούσαν όλο και περισσότερα κενά στην άμυνα των Αθηναίων.

Το νεαρό της ηλικίας των ποδοσφαιριστών του δικεφάλου ευνοεί την εφαρμογή τόσο της πειστικής άμυνας, ακόμα και στα 3/4 του γηπέδου, όσο και της γρήγορης κίνησης, με ή χωρίς τη μπάλα. Άλλο όμως η διάθεση και ικανότητα για τρέξιμο, κίνηση και ενέργεια και άλλο η εμπειρία. 

Στο δεύτερο ημίχρονο, μετά την αποβολή του Κυριάκου Κιβρακιδη, όταν ξέμεινε η ομάδα από ενέργεια, φανέρωσε αμέσως την απειρία της. Έδωσε χώρο και χρόνο στους αντιπάλους να κοιτάξουν τα αδύνατα αμυντικά σημεία της και ύστερα από την αποχώρηση των Tiago Dantas και Andre Vieirinha, να ισοφαρίσουν με τον πρώην παίκτη του ΠΑΟΚ Γιώργο Τζοβάρα. Αυτό κι αν λέγεται κάρμα!

Εκεί που όλα φαίνονταν χαμένα, ότι το συναίσθημα της αδικίας θα πλημμύριζε τις καρδιές των φίλων του δικεφάλου από τον ντροπιαστικό αποκλεισμός της Ευρώπης, ήρθε ο Khaled Narey να σκοράρει με περιπετειώδη τρόπο, στο τελευταίο κυριολεκτικά λεπτό των καθυστερήσεων! Με τρόπο που ακόμα κι όταν είδαμε τη μπάλα μέσα στα δίχτυα σκεφτήκαμε ότι δεν μπορεί να είναι αλήθεια!!

Η αδικία θα ήταν ξεκάθαρη, διότι μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο, ο ΠΑΟΚ άξιζε να πετύχει όχι μόνο ένα, αλλά τουλάχιστον δύο ακόμη γκολ.

Στο τελευταίο κυριολεκτικά λεπτό των καθυστερήσεων, η τύχη χαμογέλασε στον ΠΑΟΚ. Και ήταν ένα χαμόγελο σωτηρίας. Ένα χαμόγελο που μεταφράζεται σε ελπίδα για το μέλλον.

Φαντάζομαι ότι βρίσκετε υπερβολικά τα λόγια αυτά. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική συγκυρία θα συμφωνούσα μαζί σας. Ωστόσο, σε αυτή την καμπή της κομβικής ανανέωσης του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ, όσες πιο πολλές φορές η ομάδα του Razvan Lucescu δείξει χαρακτήρα νικητή, τόσο περισσότερο χαλυβδώνεται και σφυρηλατείται το ηγετικό πνεύμα!

Η ομάδα είναι νέα, άπειρη και χωρίς την απαιτούμενη χημεία μεταξύ των μελών της. Εντούτοις, η εμπειρία αποκτάται με τα παιχνίδια. Θέλει χρόνο. Αν τώρα οι συγκεκριμένοι παίκτες είναι πιο ενθουσιώδεις και άπειροι στη διαχείριση των αποτελεσμάτων, παιχνίδι με το παιχνίδι θα παρουσιάζονται βελτιωμένοι στον τομέα αυτό. Εγγύηση κατά τη γνώμη μου, με όποια λάθη έχει στη φιλοσοφία του, είναι ο Razvan Lucescu. Χρειάζεται να επιδείξουμε πραγματική υπομονή και στήριξη σε ενδεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: forzaonline

Highlights: ΠΑΟΚ - Ατρόμητος Αθ. 2-1

 

Δείτε τα highliths στη Novasports πατώντας εδώ

Πηγή φωτογραφίας: ekriti

Πρώτος δύσκολος αντίπαλος!

Έναν αντίπαλο που παραδοσιακά μας δυσκολεύει καλείται να αντιμετωπίσει ο Π.Α.Ο.Κ. στην Τούμπα αύριο στις 21:45 το βράδυ.

Ο Ατρόμητος λοιπόν έχοντας επικρατήσει στο Περιστέρι με 3-1 του Ο.Φ.Η., με ανατροπή και χαμένο πέναλτι, ταξιδεύει στη Θεσσαλονίκη για να αντιμετωπίσει τον Π.Α.Ο.Κ.

Με προπονητή λοιπόν, τον  Chris Coleman, που φαντάζει αρκετά έμπειρος για το Ελληνικό πρωτάθλημα, μιας και έχει βρεθεί στο τιμόνι αρκετών ομάδων, με κορυφαία στιγμή της καριέρας του όταν κλήθηκε να κοουτσάρει την Εθνική Ουαλίας.

Θα παρατάξει λοιπόν, τον Ατρόμητο με 4-2-3-1 με στόχο να δυσκολέψει την ομάδα μας για ένα ακόμα παιχνίδι. Αυτό άλλωστε, το δείχνει και η προϊστορία, μιας και σε 22 αναμετρήσεις με γηπεδούχο τον ΠΑΟΚ, ο απολογισμός του Δικεφάλου είναι 11Ν-4Ι-7Η.

Στην αντίπερα όχθη,  ο Π.Α.Ο.Κ. διανύοντας μια ήρεμη εβδομάδα μετά την επικράτηση επί του Παναιτωλικού, καλείται να συνεχίσει όχι μόνο τα νικηφόρα παιχνίδια, αλλά να προσδώσει και την αίσθηση ότι βελτιώθηκε σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού του, σε σύγκριση πάντα με το προηγούμενο παιχνίδι, μιας και φέτος θεωρώ, πως αυτός είναι ο στόχος. Παιχνίδι με παιχνίδι η ομάδα να βελτιώνεται και όσο τα αποτελέσματα την δικαιώνουν, όλο και περισσότερο θα ανεβαίνει και η αυτοπεποίθηση της.

Αυτό που φαντάζομαι αντικρύσαμε όλοι στο πρώτο μέρος της αναμέτρησης με τα "Καναρίνια", που όμως έσβησε απότομα στο δεύτερο μέρος.

Ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει λοιπόν, γιατί σίγουρα, ο Ατρόμητος δεν θα αναλωθεί σε άμυνα στο δικό του 1/4, αλλά θα  ασκήσει πίεση με περισσότερα τρεξίματα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου. Μένει λοιπόν, να δούμε την ικανότητα, που σίγουρα υπάρχει απο τους ποδοσφαιριστές μας στην κυκλοφορία της μπάλας, ενόψει βέβαια και του πρώτου ντέρμπι της χρονιάς απέναντι στον Άρη.

Στα εκτός παιχνιδιού θέματα, θα κάνω ένα μια σύντομη αναφορά, σχετικά με την επιλογή του Ραζβάν Λουτσέσκου να μεταφέρει τους Γιώργο Κούτσια, Θεοχάρη Τσιγγάρα και Αντρέ Ρικάρντο  στην Β ομάδα, κάτι που μεταφράστηκε, κατά τη γνώμη μου, με λάθος τρόπο, μιας και στόχος είναι να αποκτήσουν οι ποδοσφαιριστές  αγωνιστικό ρυθμό. Ας θυμηθούμε και το πέρασμα του Ίγκι Ίγκασον απο εκεί, λίγο μετά τον τραυματισμό του!!

Όσο για τα μεταγραφικά και την προσωπολατρία στον Αντόνιο Τσόλακ έχω μόνο μία κυνική ερώτηση προς όλους!!
Το τέρμα που πέτυχε ο Μπράντον Τόμας με τα μέχρι τώρα δεδομένα που έχουμε για τον Τσόλακ θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί από τον ίδιο; 

Για τα μεταγραφικά το σχόλιο μου είναι:

Στην τελευταία πράξη του μεταγραφικού παζαριού είμαστε πάλι θεατές σε ένα γνώριμο σκηνικό για εμάς, με την αυλαία να είναι έτοιμη να πέσει και εμείς να ψάχνουμε ακόμα ποδοσφαιριστή για την θέση "10".

Ίσως για εμένα, το πρώτο σημαντικό σφάλμα του Ζοζέ Μπότο!! 

Με τη νίκη!!

Τρελάκιας 

Πηγή φωτογραφίας: το 10

Ατρόμητος - ΠΑΟΚ 2-0. Το τρις εξαμαρτείν...

Μία ομάδα πνευματικά κουρασμένη, ένας προπονητής εγκλωβισμένος στη λογική της διαχείρισης ενός υλικού που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε δύο, προς το παρόν και αργότερα σε τρεις διοργανώσεις και μία διοίκηση που θέτει στόχους πέραν των δυνατοτήτων, άφησε χθες (22/11/2021) τρεις υπερπολύτιμους βαθμούς στο Περιστέρι. Οι βαθμοί πέταξαν και το τραίνο του πρωταθλητισμού το προλαβαίνουμε δεν το προλαβαίνουμε.

 

Πολύ σωστά έγραψε ο Δημήτρης Τσορμπατζόγλου παρατηρώντας στο άρθρο του με τίτλο "όταν όλα πάνε λάθος ΠΡΙΝ από ένα παιχνίδι" ότι ύστερα από κάθε διακοπή του πρωταθλήματος λόγω εθνικών υποχρεώσεων, η ομάδα μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο εντελώς αποδιοργανωμένη. Όπως τονίζει ο έμπειρος ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ, αυτό συνέβη στους προηγούμενους αγώνες με ΠΑΣ Γιάννινα και Βόλο. Χθες τρίτωσε το κακό! Εάν το δις εξαμαρτείν αρκεί για να χαρακτηρίσεις κάποιον από έλλειψη σοφίας, για το... τρις τι να πεις;

Το αδιαμφισβήτητο αυτό γεγονός αποδεικνύει ότι η ομάδα του Razvan Lucescu αποτελείται από παίκτες που δεν έχουν την ποιότητα να ανταπεξέλθουν σε συνεχόμενους αγώνες στον ίδιο ρυθμό. Επειδή όμως πιέζονται πνευματικά από τον προπονητή τους για να φτάσουν στον απώτατο στόχο, που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση του πρωταθλήματος, κάθε φορά που υπάρχει διακοπή η πνευματική επανεκκίνηση δεν τίθεται άμεσα σε λειτουργία. Αυτό είναι το τεράστιο μειονέκτημα του να παίρνω από κάθε παίκτη το 110%!

Αν θεωρήσουμε ότι γίνεται το σφάλμα της υπερεκτίμησης του ανθρωπίνου δυναμικού της ομάδας, τότε μιλάμε για τεράστια αποτυχία του club που λέγεται ΠΑΟΚ. Η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων των μελών της ομάδας, σε συνδυασμό με την αφόρητη πίεση για να πετύχουν τον υψηλό στόχο, κρατώντας στην μασχάλη τους δύο ή και τρία καρπούζια, χρεώνεται τόσο στην διοίκηση για τον αποτυχημένο προγραμματισμό της, αλλά και ισάξια στον προπονητή, με δεδομένο πάντα ότι οι οποιεσδήποτε καλοκαιρινές κινήσεις έγιναν από τον ίδιο εν λευκώ, όπως άλλωστε φημολογείται.

Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση;

Κάτω από τις παρούσες συνθήκες, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να βελτιωθεί αλματωδώς η κατάσταση. Ο πρωταθλητισμός θέλει σταθερότητα. Η ατομική βελτίωση θέλει καθαρό μυαλό και ένταση στο 60% - 80%, εναλλασσόμενα στη διάρκεια του αγώνα. Με 110% πίεση κάποια στιγμή το μυαλό και το κορμί θα κλατάρει με απρόβλεπτα αρνητικές συνέπειες, όπως έχει αρχίσει ήδη να διαφαίνεται.

Έως την μεταγραφική περίοδο του χειμώνα, το μόνο που μπορεί να κάνει ο Razvan Lucescu είναι να ρίξει τους ρυθμούς και να επιλέξει μια πιο ρεαλιστική φιλοσοφία, χτυπώντας κυνικά στην εκμετάλλευση των στημένων φάσεων, που τόσο καλή δουλειά γίνεται από τον Cristiano Bacci και αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων.

Από τον Δεκέμβρη και μετά βλέπουμε...

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: gazzetta