Η βίαιη αποκοπή του «γόρδιου δεσμού» ΠΑΟΚ - Boto, ίσως ισορροπήσει την ομάδα...

Η εξαναγκαστική φυγή του Πορτογάλου τεχνικού διευθυντή José Boto, ήρθε να γαληνεύσει κάπως τα μπερδεμένα νερά στα οποία πλέει το ασπρόμαυρο καράβι. Μια ακριβή επιλογή χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη ήταν a priori καταδικασμένη σε αποτυχία. 

Η πρόσληψη José Boto ήταν εξαρχής ένα εγχείρημα πολύ τολμηρό, ανάλογο της προσπάθειας κατάσβεσης πυρκαγιάς εν μέσω ισχυρών ανέμων, ενώ διάφοροι "καλοθελητές" αναζωπυρώνουν τις σβησμένες εστίες (για να είμαστε στο κλίμα των ημερών)! Η προσθήκη του στο επιτελείο της διοίκησης του δικεφάλου πίεσε καταστάσεις βγάζοντας ανθρώπους της έξω από τα νερά τους, μακριά από την πατροπαράδοτη πεπατημένη. Για την οποία πεπατημένη δεν θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω με ευκολία επιτυχημένη!

Η λογική του Πορτογάλου, όπως μας την εξήγησε άπαξ, σε εκείνη τη μοναδική παραχωρηθήσα συνέντευξη τύπου, ήταν να φέρει κέρδη στον ΠΑΟΚ με την πώληση νεαρών ποδοσφαιριστών, οι οποίοι θα προέρχονταν από διάφορα μέρη του πλανήτη και θα είχαν παραγωγική ηλικία, ώστε να αφήσουν το λιθαράκι τους στη δημιουργία ανταγωνιστικής ομάδας. Επ' ουδενί δεν είχε μοναδικό στόχο τη δημιουργία ενός ΠΑΟΚ που θα διεκδικεί τίτλους. Αν θέλετε, αυτός ο τελευταίος σκοπός ήταν πολύ πολύ μακροχρόνιος, με ό,τι αυτό συνεπάγετο στην ψυχολογία του κόσμου, αλλά και στην έλλειψη συγκέντρωσης, που όπως αποδείχθηκε, εξέπεμψε ο προπονητής της ομάδας. 

Η ύπαρξή του στο team έφερε συγκρούσεις και έριδες, κυρίως λόγω της παρουσίας του Razvan Lucescu. Όσο και αν δε συμφωνώ με τη λογική του Ρουμάνου τεχνικού σε ένα - δύο θέματα ποδοσφαιρικής διαχείρισης, είναι πέρα για πέρα αλήθεια, ότι αυτός δεν έμεινε στον ΠΑΟΚ για να περνά την ώρα του. Του αρέσει να ζει σε ρυθμούς που η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο. Δεν αρκείται σε χλιαρές καταστάσεις. Η περσινή μερική αδιαφορία του, επιβεβαιώνει πλήρως αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό της ιδιοσυγκρασίας του και είναι έως έναν βαθμό δικαιολογημένη, αλλά όχι απαραίτητα και σεβαστή, κατά την ταπεινή μου άποψη.

Ο José Boto αποδυνάμωσε με τις επιλογές του το ρόστερ του δικεφάλου, όχι γιατί ήταν ο ίδιος ανεπαρκής, έτσι γενικά και αόριστα, αλλά γιατί η πλειοψηφία των νεοφερμένων δεν ταίριαζαν στις απαιτήσεις του τεχνικού της ομάδας. Ο μεν Πορτογάλος έχει μια πιο ντελικάτη, τεχνοκρατική θα έλεγε κανείς άποψη για το σύνολο των παικτών που πρέπει να απαρτίζουν το ρόστερ, σε σχέση με την άποψη του Razvan Lucescu, που θεωρεί ότι εκείνο θα έπρεπε να έχει πιο "αντρικά" χαρακτηριστικά.

Τελικά, τη σεζόν που μας πέρασε ο Ρουμάνος τεχνικός προσπάθησε να φτιάξει, κατά την ιστορική πλέον παοκτσίδικη ρήση, αστακομακαρονάδα, έχοντας στη διάθεσή του... σαρδέλες, με τα γνωστά αποτελέσματα! Θα μπορούσε βέβαια, να πετύχει πολλά περισσότερα αν δεχόταν με περισσότερο ζήλο το «πλάνο» της διοίκησης.

Με δεδομένο, ότι η διοίκηση του δικεφάλου είχε με τις ευλογίες της επιτρέψει τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών λογικών μέσα στην ομάδα, μόνο η ίδια θα μπορούσε να κόψει αυτόν τον γόρδιο δεσμό. Και όπως είναι γνωστό, όλοι οι... μπερδεμένοι δεσμοί, τελειώνουν με βία. Απομάκρυνε τον José Boto με συνοπτικές διαδικασίες, επιστρέφοντας στη λογική της ενίσχυσης με γνώμονα το σκεπτικό του προπονητή και την ευκαιριακή συγκυρία ύπαρξης διαθέσιμων επιλογών. 

Ωστόσο, η έλλειψη τεχνικού διευθυντή στο οργανόγραμμα του επιτελικού τμήματος, θα πρέπει να προβλημaτίσει τους πάντες. Όλα τα football clubs που θέλουν να σέβονται τον εαυτό τους, έχουν την ανάγκη ενός σχεδίου, ενός μπούσουλα, επί του οποίου θα βαδίζουν μακροχρόνια, αλλά στοχευμένα! 

Από εδώ και έπειτα τι θα γίνει; Θα υπάρξει όντως μεταβατική περίοδος, κατά την οποία θα αναζητηθεί αντικαταστάτης του José Boto; Ή εναλλακτικά, θα επιστρέψουμε στη λογική "ψάχνω έναν ψηλό φορ, άντε να δούμε ποιος είναι εύκαιρος στην αγορά;" Και αν το δεύτερο σενάριο φαντάζει υπερβολικό, πώς αλλιώς θα το διατυπώναμε από τη στιγμή που ξέρουμε, σύμφωνα με καταγεγραμμένη δήλωση του προπονητή της ομάδας ότι δεν εμπλέκεται σε μεταγραφικές αποφάσεις; 

Ερωτήματα που σίγουρα θα απαντηθούν στη διάρκεια της σεζόν, αρκεί να μη πληρώσει η ομάδα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά άλλο ένα ρίσκο, σε αυτή την κομβική, αλλά πρώιμη φάση του ευρωπαϊκού ταξιδιού, το οποίο εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να είναι όσο πιο μακρύ γίνεται.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: gazzetta.gr

Μήνυμα προς R. Lucescu: Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από δυσκολίες!

Είναι φορές που η διαίσθηση και μόνο αυτή, μπορεί να σε κάνει να πάρεις μια απόφαση, που να αποδειχθεί σωστή και αποτελεσματική. Όταν το αποτέλεσμα είναι άκρως ικανοποιητικό, τότε σε κάνει να νομίζεις ότι βρήκες τη λύση στο πρόβλημα που σε βασάνιζε καιρό. Ωστόσο, ανακύπτει ευθύς το ερώτημα, με τέτοιον τρόπο μάλιστα, που ενίοτε τρομάζει. Μπορείς άραγε να διατηρήσεις αναλλοίωτη την αίτια της επιτυχίας; Η εμπειρία έχει καταδείξει ότι αυτό δεν γίνεται εύκολα και ως φυσικό επακόλουθο, η αποτυχία έρχεται. Οπότε, σε σύντομο χρονικό διάστημα ο προβληματισμός γίνεται πιο βαθύς... Άξιζε η αγωνία να διατηρήσω αμετάβλητες τις «ιδανικές» συνθήκες της επιτυχίας;

Έπρεπε να μείνει ο Razvan Lucescu;

Η παραπάνω παράγραφος αποτυπώνει μια γενική μορφή της ανησυχίας, που το τελευταίο χρονικό διάστημα βιώνει η ασπρόμαυρη ποδοσφαιρική οικογένεια. Η τεράστια επιτυχία του double της σεζόν 2018-2019 και η ξαφνική φυγή του πρωτεργάτη της Razvan Lucescu πριν την έναρξη της επομένης, έδειχνε ότι θα ήταν ανίατο πλήγμα για την ομάδα. Είχαμε την αίσθηση ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα έβρισκε κάποιον άλλον σαν και αυτόν. Η καχυποψία με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι επόμενοι προπονητές και η ανάμνηση του καλού παρελθόντος, έφεραν ξανά στον πάγκο του δικεφάλου του Βορρά τον Ρουμάνο τεχνικό.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη ο Razvan Lucescu ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναρωτιούνται για το αν θα έπρεπε όλοι εμείς που ανήκουμε στο ίδιο μετερίζι, να έχουμε ζήσει την υπερήφανη επιστροφή του Ρουμάνου τεχνικού. Αν ήταν απαραίτητο να ανεχθούμε εκ νέου τις στρεβλώσεις που έχει ο συγκεκριμένος. Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ευκολία. Και αυτό γιατί, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα θετικού του εν λόγω προσώπου. Εκείνα δεν είναι άλλα από την πυγμή του, την αποφασιστικότητά του, την αντίληψή του, το timing, όπως επίσης και την πνευματική προετοιμασία των παικτών του. Όλα αυτά βέβαια, μπορεί να μην τα είδαμε σε μεγάλο βαθμό τη φετινή σεζόν 2022-2023, μας εξέθεσε όμως, την αρνητική πλευρά της προσωπικότητάς του.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη, ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα αποκριθεί κάποιος ότι είμαι υπερβολικός. Θεωρώ ότι δεν είμαι και αντιλέγω... Η αντίφαση αυτή δεν είναι υπερβολική, διότι αν στη θέση του, τοποθετήσουμε εκ νέου τον Πορτογάλο τεχνικό Abel Ferreira, υποθέτοντας ότι αναλαμβάνει την ομάδα και στη συνέχεια την οδηγήσει στην κατάκτηση του double, θα τον αγαπούσε ο κόσμος; Θα άνοιγε την καρδιά του ο καθένας από εμάς, ανεξάρτητα αν πριν τον λοιδορούσαμε, να τον βάλει μέσα και να «έπινε νερό» στο όνομά του; Δεν νομίζω! Με παρόμοιο τρόπο, η αδιαφορία του Razvan Lucescu για το «τρέξιμο» του πλάνου (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει αυτό... τουλάχιστον, όλη τη χρονιά μας έλεγαν ότι υπάρχει!), η έλλειψη πίστης και αποφασιστικότητας σε σημαντικές καμπές του πρωταθλήματος, καθώς και η άνευρη παρουσία στον τελικό κυπέλλου, δεν μας παροτρύνουν να συμπλεύσουμε μαζί του.

Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

Εντούτοις, η διοίκηση αποφάσισε να προχωρήσει με τον Ρουμάνο τεχνικό και την επόμενη χρονιά. Εκείνοι που απαρτίζουν την διοίκηση αναλαμβάνουν την ευθύνη της ενδεχόμενης αποτυχίας, αλλά και θα πιστωθούν σε αντίθετη περίπτωση, την ενδεχόμενη επιτυχία. Εμείς, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε την κατάσταση και μάλιστα, να βοηθήσουμε με την καλοπροαίρετη κριτική μας στην επίτευξη του βασικού στόχου, που δεν είναι άλλος από την επιστροφή του ΠΑΟΚ στη δυάδα του ελληνικού πρωταθλήματος.

Οι προϋποθέσεις της επιτυχίας για την επόμενη σεζόν.

Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να ικανοποιηθούν κάποιες προϋποθέσεις... Βασικότερη απ' όλες είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον προπονητή, εκείνου προς τους παίκτες του και ο κόσμος προς την ομάδα ως σύνολο. Η εμπιστοσύνη ενέχει μέσα της την ειλικρίνεια. Την πεποίθηση ότι επικοινωνείται η αλήθεια. Ότι δηλαδή, υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική, η οποία δημοσιεύεται στο ευρύ κοινό, ώστε όλος ο οργανισμός να συστρατευθεί και να δώσει τη θετική του ενέργεια προς την εκπλήρωσή της. Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ

Επίσης, σημαντική προϋπόθεση αποτελεί, η παρουσία στην ομάδα ποιοτικών παικτών. Αθλητών με εμπειρία και ικανότητες για να στηρίξουν το έργο του προπονητή. Πρέπει όμως να έχουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που ο τελευταίος επιθυμεί. Συνεπώς, οι επιλογές των παικτών είναι αναγκαίο να είναι στα «θέλω» του επικεφαλής του τεχνικού επιτελείου. Ίσως, αυτή να ήταν η αιτία της έλλειψης αποφασιστικότητας στη διάρκεια της σεζόν που τελείωσε.

Η υποβάθμιση του τεχνικού διευθυντή José Boto, που εκδηλώθηκε με την απόλυση δύο συνεργατών του (ο στενός βοηθός του Andrii Fedchenkov, παρέμεινε), τον απογυμνώνει, αλλά ταυτόχρονα του θέτει τα όρια μέσα στα οποία είναι υποχρεωμένος να κινηθεί. Η κίνηση αυτή είναι πρόδηλη της σκέψης του ΠΑΟΚ να περιορίσει τις αυθαίρετες αποφάσεις του τεχνικού διευθυντή. Να τον υποχρεώσει να συνεργαστεί με τον Razvan Lucescu, με γνώμονα το καλό της ομάδας. Βέβαια, από την άλλη, όταν κάποιος αισθάνεται ότι τον «λογοκρίνουν», είναι φυσικό να νιώθει ανελεύθερος και προσβεβλημένος. Ο χρόνος θα δείξει το αποτέλεσμα και μάλιστα, συγκεκριμένα, ο Σεπτέμβρης θα είναι καθοριστικός.

Ο ...σωστός ο ΠΑΟΚτσής!

Αναμένουμε τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις για να οσφρανθούμε τη «μυρωδιά» που αποπνέει η νέα ομάδα για τη σεζόν 2023-2024. Μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Είμαι μεν επιφυλακτικός, αλλά πάντα οι σκέψεις μου γίνεται με θετικό πρόσημο για την ομάδα. Ο σωστός ΠΑΟΚτσής, όταν η διοίκησή του δεν είναι διατεθειμένη να «σπρώξει» χρήματα, απαιτεί να βγάλει από τη μύγα ξύγκι. Σε αυτή την εποχή βρισκόμαστε, είτε θέλουμε είτε όχι.

Αντίστοιχα, από τη στιγμή που ο προπονητής συμφώνησε να μείνει και την επόμενη χρονιά, πρέπει να το γνωρίζει αυτό. Είναι πιθανό να μην ικανοποιηθούν τα «θέλω» του. Είναι αναγκασμένος να αγαπήσει το σύνολό που θα σχηματιστεί μετά το πέρας των μεταγραφών και να τα δώσει όλα, πέρα από τις υποσχέσεις για παρουσία στην Τούμπα παικτών με ποιότητα. Θέλουμε να τον βλέπουμε να ζει τον αγώνα στον πάγκο και να πιέζει την ομάδα να βγάζει το 200% των δυνατοτήτων της. Χαλαρότητες και δικαιολογίες εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου δεν θα τις συγχωρήσουμε φέτος. Αν επιθυμεί να καλύπτεται πίσω από αντικειμενικές, είναι η αλήθεια, δυσκολίες, ας επιλέξει κάποια άλλη ομάδα. Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από τις δυσκολίες!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr

Ο στρουθοκαμηλισμός, η συγνώμη και η ωρίμανση του Jack Daniels!

Τι και αν ο ΠΑΟΚ προηγούταν έως και το 93ο λεπτό με 2-1 επί του Αστέρα Τρίπολης; Τι και αν ήταν σαφώς καλύτερος από τον αντίπαλο του καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα; Στο φύλλο αγώνα γράφτηκε ότι οι Αρκάδες κατάφεραν να κλέψουν τον βαθμό από τους Μακεδόνες. Ή καλύτερα, ο ΠΑΟΚ κατάφερε να πετάξει δύο βαθμούς εξέχουσας σημασίας.

Πρόκειται περί κατορθώματος και ως τέτοιο μένει πλέον στην ιστορία. Όχι ότι ο δικέφαλος του Βορρά δε μας έχει συνηθίσει σε τέτοια... κατορθώματα! Αλλά, ήταν ότι συνέβη κόντρα στο momentum που με τόσο κόπο έχτισαν οι παίκτες του Razvan Lucescu.

Σε τέτοιου είδους παιχνίδια η τακτική ανάλυση αφήνει τη θέση της στο κυνήγι των αιτιών που προκάλεσαν αυτή τη ζημιά. Περί ζημιάς, βεβαίως, πρόκειται!

Ο... στρουθοκαμηλισμός!

Είναι φορές που η αγάπη μας για την ομάδα καλύπτει με ένα διάφανο μεν, αλλά ισχυρό πέπλο τα μάτια μας, παροτρύνοντάς μας να στρουθοκαμηλίζουμε. Στην Τρίπολη βγήκαν στην επιφάνεια αδυναμίες, κυρίως ψυχικής φύσεως.

Λένε ότι όταν κάτι το θέλεις πολύ, το σύμπαν σε βοηθά να το πραγματοποιήσεις. Τι συμβαίνει στην περίπτωση που δεν έχεις χωνέψει ότι μπορείς να καταφέρεις έναν σημαντικό στόχο; Η απάντηση είναι προφανής! Στην πιο επίκαιρη εκδοχή της, αυτή είναι ότι παθαίνεις... Τρίπολη!

Στις απαθείς κινήσεις των παικτών του δικεφάλου, κυρίως στο τελευταίο 20λεπτο, αντικατοπτριζόταν η πεποίθηση ότι δεν παίζουν στο ΠΑΟΚ. Δεν παίζουν στην ομάδα που ο στόχος είναι πάντα το αδύνατο! Δεν ένιωθαν ότι σε αυτά τα παιχνίδια δεν παίζει κυρίαρχο λόγο η στρατηγική, παρά μόνο η θέληση να σε βρει το σφύριγμα της λήξης νικητή.

Σίγουρα, τέτοια ματς δεν είναι ντέρμπι. Λείπει από αυτά το κίνητρο που θα φέρει συγκέντρωση στο νου και όρεξη για ωραίο ποδόσφαιρο. Ωστόσο, σε αυτά δείχνεις το κατά πόσο μπορείς να αντέξεις τον πρωταθλητισμό. Ο Dušan Bajević είχε ως δόγμα του την κατάκτηση των νικών απέναντι σε ομάδες χαμηλότερου βεληνεκούς, οι οποίες νίκες θα τον οδηγούσαν σίγουρα στην ανάδειξη πρωταθλητή! Κάτι ήξερε!

Σε καμία των περιπτώσεων δεν έφταιξε η διαχείριση των αλλαγών από τον Razvan Lucescu. Όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοιο μικραίνει τον ΠΑΟΚ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι χρειάζεται ένας προπονητής να φτάσει σε υπερδιέγερση σκέψης για να βρει τη μία ή την άλλη λύση για να κρατήσει το 0-2 μετά το... 90ο λεπτό, απέναντι σε έναν ακίνδυνο αντίπαλο! Έλεος!

Μέχρι τώρα, για τους βαθμούς που άφησε πίσω του ο δικέφαλος, λέγαμε ότι αιτία ήταν ότι δεν "κλείδωνε" τα παιχνίδια με δεύτερο γκολ. Χθες το... "κλείδωσε", μόνο που η κλειδαριά ήταν από τα Lidl..!

Το έμψυχο υλικό που δεν έχει (ακόμη) τα φόντα για πρωτάθλημα

Συμπερασματικά, μπορούμε πλέον με σιγουριά να πούμε ότι ευθύνονται κατά ένα συντριπτικό ποσοστό οι ίδιοι οι παίκτες του ΠΑΟΚ. Όπως, αντίστοιχα, μπορούμε να δεχτούμε ταπεινά ότι τις χρονιές που οι ασπρόμαυροι" καθάριζαν" τέτοια παιχνίδια, ήταν καθαρά αποτέλεσμα ποιότητας παικτών. Όχι βέβαια κατ' ανάγκη μεγάλης ηλικίας, αλλά ισχυρής θέλησης και αυτογνωσίας. Είχαν δηλαδή την ποδοσφαιρική φιλοσοφία ότι άπαξ και προηγηθήκαμε 0-1, το... ματσάκι τελείωσε! Αυτή η νοοτροπία αγνοείται! Καλύτερα, θα λέγαμε ότι έχει επικηρυχθεί!

Χθες, η απαράδεκτη μαλθακότητα των παικτών με τον τιμημένο δικέφαλο στο στήθος, δεν κατάφερε να κρυφτεί πίσω από την σχετική ανικανότητα των αντιπάλων ποδοσφαιριστών. Έχω την εικόνα μπροστά μου. Ταξιδεύω στο χρόνο και βλέπω να ξεφυσούν όλο ανακούφιση μόλις ο διαιτητής σφυρίζει τη λήξη και τυχαίνει να βγήκε αναίμακτα το μεροκάματο.

Μια μεγάλη συγνώμη!

Αυτό το βλέπαμε, αλλά δε μιλούσαμε. Είχαμε την εντύπωση πως είναι παροδικό φαινόμενο και μαζί με την αγωνιστική ανάταση θα άλλαζε η εικόνα. Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν όσοι είχαν τις επιφυλάξεις τους για την αναποτελεσματικότητα του συνόλου.

Οφείλω μια τεράστια συγνώμη στον Razvan Lucescu! Εμείς που είμαστε εκτός προπονήσεων είχαμε μια λανθασμένη εικόνα στο μυαλό μας, η οποία μας επέτρεπε να ονειρευόμαστε. Μας έδειχνε έναν δρόμο εικονικής πραγματικότητας και οι απαιτήσεις μας ήταν αρκετά υψηλές. 

Εκείνος, γνώστης των βαθύτερων αιτιών των στραβοπατημάτων, παρουσιαζόταν στις συνεντεύξεις τύπου, έξυπνα (πονηρά ενίοτε) συγκρατημένος, εκφράζοντας αυτήν ακριβώς την αμφιβολία. Στέλνοντας παράλληλα το ξεκάθαρα μήνυμα, ότι δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά από αυτό το σύνολο. Όχι γιατί δεν πιστεύει ότι μπορεί να αποκτήσει τη λεγόμενη ηγεσία, αλλά ότι αυτή είναι αποτέλεσμα χρονοβόρων ζυμώσεων!

Μαζί με τη συγνώμη μου, δηλώνω τη συμπαράσταση στον Ρουμάνο προπονητή. Αντιλαμβάνομαι τη  μοναξιά της επίγνωσης της αλήθειας, όταν όλοι μας προσπαθούσαμε (καλοπροαίρετα και χωρίς μισαλλοδοξίες) να επισημάνουμε τα λάθη του. Πλέον η ομάδα είναι στα χέρια του. Εμείς πρέπει να περιμένουμε όπως οι συνεπείς εργάτες στο αποστακτήριο ωρίμανσης του Jack Daniels!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Lucescu: "ο Taison είναι έμπειρος και μπροστά στην εστία έχει κρύο αίμα"...!

Στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου πριν από τον αγώνα πρωταθλήματος με τον Αστέρα Τρίπολης, ο Razvan Lucescu σχολίασε την επιστροφή του Βραζιλιάνου Taison στην αποστολή του ΠΑΟΚ, ύστερα από την 15νθήμερη απουσία του. Συγκεκριμένα είπε:

 

«Φυσικά και είναι πολύ θετική η επιστροφή του Taison. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος έχει πολλές παραστάσεις είναι έμπειρος και το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι μπροστά στην εστία είναι σαν να έχει κρύο αίμα καθαρό μυαλό».

 

Με την παραπάνω δήλωση κάνει απολύτως σαφές το σκεπτικό της απόκτησης του Taison, που δεν είναι άλλο από την εμπειρία και το καθαρό μυαλό, τα οποία στοιχεία φρόντισε ήδη να τα φανερώσει στον κρίσιμο αγώνα κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό.

Ο Ρουμάνος τεχνικός τονίζει εξαιρετικά την ικανότητα του Βραζιλιάνου να εκτελεί εν ψυχρώ, όταν βρίσκεται μπροστά στην εστία. Το μήνυμα αυτό έχει πολλούς αποδέκτες. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους μεσοεπιθετικούς παίκτες της ομάδας, οι οποίο με την αστοχία τους κατάφεραν να μην δώσουν τους τρεις βαθμούς της νίκης σε αρκετά παιχνίδια.

Τέλος συμπεραίνουμε, ότι ο Razvan Lucescu χρησιμοποιεί τις δηλώσεις του για να διαπαιδαγωγήσει τους παίκτες του, ερεθίζοντας τον εγωισμό τους, δείχνοντας με σύντομο τρόπο, εν είδει σλόγκαν, τον βασικό στόχο των παρατηρήσεων που έχουν δεχθεί, προφανώς, στη διάρκεια των προπονήσεων.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: in.gr

Οι φωνές του Lucescu στον Κωνσταντέλια...!

Στο 90ο λεπτό ο Razvan Lucescu αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Γιάννη Κωνσταντέλια, ρίχνοντας στη θέση του τον Diego Biseswar. Σε άλλες περιπτώσεις, μια τέτοια κίνηση δεν θα μας απασχολούσε. Ωστόσο, η αλλαγή αυτή συνοδεύτηκε από τη λεγόμενη κατσάδα του Ρουμάνου προπονητή προς το πρόσωπο του νεαρού ταλαντούχου.

Αν κάποιοι έχουν να κατηγορήσουν τον προπονητή για αυτή του την επιλογή, θα ήθελα να εκφράσω την αντίθεσή μου προς αυτούς.

Η σχεδόν ταπεινωτική απόφαση να βγει ο νεαρός στο 90ο λεπτό, καταδεικνύει τη δυσαρέσκεια του Razvan Lucescu για τις εγωιστικές επιλογές του. Σε ένα παιχνίδι μάλιστα, που οι λεπτομέρειες κρίνουν το αποτέλεσμα και αποτέλεσμα νικηφόρο δεν ήρθε!

Οι φωνές του προπονητή προς τον Γιάννη Κωνσταντέλια, ίσως του τονώσουν τον εγωισμό και τον κάνουν να «ξυπνήσει» από την επανάπαυση ότι είναι αναντικατάστατος. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ναι, είναι αναντικατάστατος. Όμως, αν θέλουμε να δοθεί ώθηση στην αποτελεσματικότητά του, χρειάζεται ένα... κρύο ντους! Ίσως ακόμα και να μείνει ένα παιχνίδι εκτός βασικής 11άδας.

Μπορεί η λογική αυτή που αναπτύσσω να φαντάζει σε μερικούς αναχρονιστική, εντούτοις, είναι η ενδεδειγμένη για περιπτώσεις που βλέπει κάποιος ότι έχει να κάνει με ένα απύθμενο ταλέντο. Αν ήταν μέτριος, τότε θα ταίριαζε μια μετριοπαθής αντιμετώπιση.

Εύχομαι καλή συνέχεια στην λογικά ανοδική ποδοσφαιρική πορεία του νεαρού!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Ο αγώνας με τον ΠΑΣ Γιάννινα απέδειξε, ότι ο R. Lucescu αδικεί τον εαυτό του!

Το Σάββατο στην Τούμπα, η ομάδα του ΠΑΟΚ τουλάχιστον για ένα ημίχρονο, έπραξε τα αυτονόητα. Το κυριότερο ήταν, ότι από το πρώτο λεπτό της αναμέτρησης με τον ΠΑΣ Γιάννινα, έδειξε ότι θέλει οπωσδήποτε τη νίκη. Στο 10ο λεπτό προηγούταν ήδη με 2-0! 

Η έντονη κινητικότητα των παικτών του δικεφάλου, δεν έδωσε το δικαίωμα στους αντίστοιχους της ηπειρώτικης ομάδας να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο από τον αγώνα.

Το δεύτερο σημαντικό σημείο ήταν η βελτίωση του build-up. Αυτό έγινε πιο άμεσο, βρίσκοντας την άμυνα των Γιαννιωτών σχετικώς αποδιοργανωμένη.

Ο Omar El Kaddouri βρέθηκε σε πολύ καλή κατάσταση και ουσιαστικά ηγήθηκε αυτής της αλλαγής. Συνεπικουρούμενος από τον Stefan Schwab άλλαξαν κατά πολύ το πρόσωπο της ομάδας του Razvan Lucescu.

Ειδικά ο Αυστριακός, με την άμεση μεταβίβασή του, αιφνιδίασε τους παίκτες του Αθανασίου Στάικου. Εκείνοι, ανέμεναν έναν πολύ αργό ΠΑΟΚ στον χώρο του κέντρου. Περίμεναν να γυρίζει η μπάλα στον Dominik Kotarski με μεγαλύτερη συχνότητα. Αυτό δεν έγινε στον βαθμό που φοβόμασταν, με αποτέλεσμα ο δικέφαλος να γίνει πιο απειλητικός.

Η ικανοποιητική εμφάνιση του Γιάννη Κωνσταντέλια, για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι, δείχνει ότι ο προπονητής του δικεφάλου μπορεί να αυξήσει τις επιλογές του για τη συνέχεια των αγώνων, στους δύο εναπομείναντες στόχους.

Επιπλέον, η ενθαρρυντική εμφάνιση του Πορτογάλου Rafa Soares, καθώς και του έτερου μπακ Joan Sastre, έδειξε ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ το ρόστερ να απαξιώνεται από το ίδιο το τεχνικό team της ομάδας.

Σε καμία των περιπτώσεων δεν θεωρώ ότι ο Ρουμάνος προπονητής έχει κάποιου είδους εμπάθεια προς συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Η κριτική γίνεται πάντοτε καλοπροαίρετα, με δεδομένο ότι θέλει το καλό της ομάδας του. Έτσι, θεωρούσα και συνεχίζω να θεωρώ, τραγικό λάθος τη μη ενεργοποίηση του συνόλου του ρόστερ του ΠΑΟΚ!

Η ψαλίδα των αντιπάλων έχει μικρύνει και ο ανταγωνισμός είναι πιο έντονος. Η περιθωριοποίηση κάποιων παικτών, όσο και αν θεωρεί ο προπονητής ότι δεν έχουν φτάσει στο βαθμό ετοιμότητας που επιθυμεί, απαξιώνει το βασικό πλάνο της ομάδας. Αυτό, όπως όλοι ξέρουμε, είναι η ανάδειξη νέων ηγετών. Και ηγέτης δεν γίνεσαι στην προπόνηση. Ηγέτης γίνεσαι, μόνο όταν συμμετέχεις στους αγώνες και βελτιώνεσαι!

Μπορεί στην πορεία, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, για παράδειγμα, να μη βελτιωθεί στον βαθμό που θα θέλαμε όλοι. Τότε, η απόφαση για το μέλλον, του επί παραδείγματι ποδοσφαιριστή, θα μπορούσε να ήταν το οποιαδήποτε. Από το να δοθεί δανεικός, έως να μείνει ελεύθερος.

Ωστόσο, έως ότου έρθει εκείνη η ώρα, που το τεχνικό team θα αποφασίσει για την τύχη κάποιων, θα πρέπει να είναι 100% σίγουροι, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι παραπάνω. Γιατί πολλές φορές, με αυτόν τον τρόπο χάνονται ταλέντα, που στη συνέχεια γίνονται ηγέτες σε άλλες ομάδες και χρειάζεται να τους χρυσοπληρώσεις για να τους φέρεις πίσω.

Εν κατακλείδι, το rotation, κατά τις ανάγκες πάντα των αγώνων, είναι επιβεβλημένη ανάγκη. Ο Razvan Lucescu, με την εμπειρία που έχει, είναι σε θέση να προετοιμάζει κατάλληλα την ομάδα, κάθε φορά για τον επόμενο αγώνα. Χρειάζεται όμως, να αντιληφθεί και τον φετινό του ρόλο. Φέτος, δεν βρίσκεται στον ΠΑΟΚ για να πάρει το πρωτάθλημα. Κυρίως, είναι εδώ, με στόχο την ανάδειξη παικτών, οι οποίοι του χρόνου θα συμπληρώσουν, μαζί με ένα σύνολο έμπειρων και δοκιμασμένων παικτών, το ρόστερ για υψηλότερους στόχους. Κυρίως, όμως για σταθερές πορείες σε ευρωπαϊκές και εγχώριες διοργανώσεις.

Δεν είναι ωραίο να περιμένουμε όλοι εμείς, οι απ' έξω, τραυματισμούς βασικών παικτών για να δούμε τα υποσχόμενα νιάτα να ξεδιπλώνουν τις αρετές τους στο χορτάρι, με όλα τα λάθη και τις αδυναμίες τους βέβαια! Η λέξη «περιμένουμε», δεν έχει την έννοια του «ευχόμαστε»... Μακριά από εμένα αυτή η λογική. Δηλώνει όμως τη λαχτάρα, να θαυμάσουμε την ενέργεια και το εξελίσσιμο ταλέντο των παιδιών, που ο ίδιος ο προπονητής ξεχώρισε, για να τα έχει στο ρόστερ του! Καλό θα ήταν να μην αδικεί ο ίδιο ο Razvan Lucescu τον εαυτό του!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: inpaok.com

Ακόμα ένα χαμένο πρώτο ημίχρονο και η τακτική ακαμψία!

Ήρθε το άτυχο αποτέλεσμα, αμέσως μετά τη σπουδαία νίκη του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού στο "Γ. Καραϊσκάκης". Στο στάδιο της Τούμπας, με τον Αστέρα Τρίπολης, ο Razvan Lucescu παρέταξε την ίδια ακριβώς ενδεκάδα με την προηγούμενη εβδομάδα, πληρώνοντας και πάλι το τίμημα του χαμένου ημιχρόνου. Για να αναλύσω περεταίρω την εμφάνιση με τον Αστέρα Τρίπολης, χρειάζεται να αποσαφηνίσουμε κάποια πράγματα.

Το ποδόσφαιρο που έχει αλλάξει...

Εδώ και τρία χρόνια περίπου, με την εισαγωγή του VAR στην υπηρεσία των διαιτητών, αποδυναμώνεται αισθητά το στοιχείο της θεωρητικής ισχύος. Πλέον, δεν παίζει απόλυτο ρόλο το βάρος μιας φανέλας. Μπορεί μια ομάδα να είναι ισχυρή και να παίζει στην έδρα της με μια ανίσχυρη, που όμως ένα λάθος στη μεγάλη περιοχή της πρώτης, έχει αυξημένες πια πιθανότητες να δοθεί πέναλτι και να η απώλεια των βαθμών να είναι κρίσιμης σημασίας.

Έτσι, πέρα από τη φήμη, μια ποδοσφαιρική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της, χρειάζεται εμπειρία, αλλά και ενέργεια. Χρειάζεται τεχνική, αλλά και πάθος. Χρειάζεται εξυπνάδα, αλλά και θέληση.

Για να διεκδικήσει μια ομάδα τη νίκη πλέον, δε χρειάζεται μόνο να είναι καλύτερη στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και να μην αυτοεγκλωβίζεται στη δική της λογική. Είναι ανάγκη να μη δημιουργούνται, κατά το δυνατόν, υποσχόμενες ευκαιρίες για γκολ στη δική της περιοχή. Θέλει ενέργεια και πάθος, σε συνδυασμό με τακτική και αυτοσυγκέντρωση.

Δύσκολα μεν να τα βρεις όλα αυτά μαζεμένα σε μια ομάδα, όχι απίθανο δε. Αρκεί, ο coach να μπορεί να προσαρμόζει την ομάδα του, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε αγώνα. 

Οι κατηγορίες των αντιπάλων

Γενικά, υπάρχουν δύο κατηγορίες αντιπάλων. Στην πρώτη, περιλαμβάνονται οι ομάδες, που έχουν ποιότητα ικανή να σπάσει τις αμυντικές γραμμές του δικεφάλου. Προσπαθούν να διατηρήσουν στην κατοχή τους τη μπάλα για αρκετά λεπτά του αγώνα. Αυτής της κατηγορίας οι ομάδες αντιμετωπίζονται με ψυχραιμία και ήρεμο στυλ παιχνιδιού. Στις κρίσιμες στιγμές όμως, δηλαδή σε εκείνες τις φάσεις του αγώνα, που πρέπει ο ΠΑΟΚ να είναι 100% συγκεντρωμένος με στόχο την επίτευξη τέρματος, χρειάζεται απαραίτητα έντονη κινητικότητα σε κενούς χώρους και μέγιστη ένταση. Έτσι αντιμετωπίζονται τέτοιες ομάδες, που κατά τεκμήριο βρίσκονται στις πρώτες 5-6 θέσεις της βαθμολογίας της Super League.

Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται οι υπόλοιπες ομάδες. Εκείνες δηλαδή, που επιλέγουν να περιμένουν τον ΠΑΟΚ στο δικό τους μισό γήπεδο. Είναι δηλαδή εκείνες, που στοχεύουν να κλέψουν τον βαθμό ή τη νίκη και όχι να κυριαρχήσουν με τη μπάλα στα πόδια.

Η σωστή αντιμετώπιση, κατά τη γνώμη μου, είναι η επιθετική φιλοσοφία, όπου η μεσοεπιθετική γραμμή θα πρέπει να κινείται συνεχώς προς κενούς χώρους, δημιουργώντας πολύ συχνά ρήγματα στην άμυνα τέτοιων αντιπάλων. Είμαι σίγουρος ότι εδώ συμφωνεί και ο Razvan Lucescu! Επιπλέον, αυτή η τακτική κουράζει τους αντίπαλους παίκτες, κάνοντας τους πιο επιρρεπείς στο λάθος. Ωστόσο, η μεσοαμυντική γραμμή θα πρέπει να είναι ναι μεν ψύχραιμη και νηφάλια, αλλά ταυτόχρονα σε εγρήγορση, για αναχαίτηση επιθέσεων του αντιπάλου.

Τέτοιου είδους προσαρμογή είναι μεν δύσκολα εφαρμόσιμη, αλλά θα έπρεπε να δουλεύεται συνεχώς για να φτάσει κάποια στιγμή η ομάδα του ΠΑΟΚ σε υψηλά στάνταρ. Αν έχουμε στόχο τα ευρωπαϊκά στάνταρ, είμαστε υποχρεωμένοι να δουλέψουμε σε αυτή τη λεπτομέρεια.

Η λογική της εφαρμοσμένης τακτικής του Razvan Lucescu

Για να κρίνουμε κάποιον, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσουμε. Είναι απαραίτητο να αναλύσουμε τη σκέψη του, για να την αντιπαραβάλουμε με τη δική μας. Δεν είναι ηθικά ορθό να διαφωνήσουμε, απλά επειδή δεν εφαρμόζει τα θέλω μας! Μακριά από εμάς η εμπάθεια...

Ο Razvan Lucescu, λοιπόν, όταν αντιμετωπίζει μικρές ομάδες, δεν επιδιώκει να κάνει πολλές αλλαγές στην ενδεκάδα του, επιδιώκοντας έτσι να βελτιωθεί η χημεία του συνόλου. Η λογική του είναι ορθή και κανένας δεν πρόκειται να τον επιπλήξει γι' αυτό. 

Το θετικό σημείο της λογικής του Ρουμάνου είναι εμφανέστατο. Προσπαθεί, μέσα από τη συνεχή συνεργασία των ίδιων μελών της ενδεκάδας, να φτάσει στο σημείο η ομάδα να αποκτήσει σταθερότητα. Να παίζει το ίδιο με κάθε αντίπαλο, είτε δυνατό, είτε αδύνατο.

Η λογική αυτή φαντάζει ιδανική στο μυαλό του καθενός. Ωστόσο, σε ένα ρόστερ, που ο καθένας ψάχνει ακόμα τα ατομικά του πατήματα, φαντάζει υπέρ-αισιόδοξη.

Για να το θέσω σε σωστή βάση, το αποτέλεσμα αυτού του εγχειρήματος, θα το χαρούμε σε 2-3 χρόνια! Με προϋπόθεση όμως, να παραμείνει ο βασικός κορμός ίδιος τα χρόνια αυτά, αλλά και να γίνουν οι σωστές προσθήκες στις θέσεις που ο ΠΑΟΚ θα έχει αδυναμίες. Με άλλα λόγια, σε καμία των περιπτώσεων δεν αναμένεται να επιτευχθεί άμεσα το επιθυμητό. Στην καλύτερη, θα θαυμάσουμε τον ΠΑΟΚ στους τελευταίους αγώνες, να έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο ομοιογένειας, θυσιάζοντας όμως πολλά τρίποντα μέχρι τότε, χάνοντας έδαφος από τις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.

Γιατί θεωρώ ότι ο Razvan Lucescu κάνει λάθος

Η αλλαγή του ποδοσφαίρου όμως, τιμωρεί εκείνους που εμμένουν στην παλιά αντίληψη, περί μακροχρόνιας σταθερότητας, αδιαφορώντας για το σήμερα. Χρειάζεται ταυτόχρονη εξέλιξη και των δύο πλάνων. Δεν είναι ποδοσφαιρικά ορθό να υπάρχει ΜΟΝΟ ένα τακτικό πλάνο!

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να θυσιάζονται σταθερές λογικές της ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας, όταν αντιμετωπίζονται ομάδες, που το μοναδικό αποτέλεσμα είναι μόνο η νίκη! Έτσι, στον Αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης θα έπρεπε να γίνουν οι εξής δύο ή τρεις αλλαγές.

Πρώτη και βασική, αφορά τον πολυσυζητημένο Douglas Augusto. Θα έπρεπε, είτε να μετατοπιστεί από τη θέση «10» στη θέση «8», είτε να μη χρησιμοποιηθεί καν στο αρχικό σχήμα. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο Βραζιλιάνος δεν διαθέτει επιθετική δεινότητα και ως εκ τούτου, η παρουσία του στην επίθεση κρίνεται άκαιρη! Στη θέση του μεσοεπιθετικού θα έπρεπε να είναι είτε ο Tiago Dantas, είτε ο Omar El Kaddouri, είτε ακόμα ο Diego Biseswar. Δεν ενδιαφέρομαι προς το παρόν για την αγωνιστική ετοιμότητα του καθενός, παρά μόνο για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να είχε ο παίκτης που θα επιλεγόταν για τη θέση αυτή.

Δεύτερη αλλαγή στην άτεγκτη στρατηγική του Ρουμάνου τεχνικού, θα μπορούσε να ήταν η χρησιμοποίηση του Γιάννη Κωνσταντέλια σε ένα ολόκληρο ημίχρονο. Είτε στο πρώτο, είτε στο δεύτερο (χωράει συζήτηση εδώ). Αντιλαμβάνομαι ότι αμυντικά δεν μπορεί να προσφέρει τα ζητούμενα, εντούτοις, όπως και να το δει κανείς, ο φετινός ΠΑΟΚ χρειάζεται την ντρίπλα του. Χρειάζεται το μπάσιμό του. Από τους υπόλοιπους του ρόστερ του δικεφάλου λείπει αυτό το στοιχείο. Πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο coach. Και μάλιστα, θα τολμήσω να γράψω, ότι χρειάζεται τουλάχιστον δύο ακόμα ποδοσφαιριστές με το θράσος του νεαρού!

Τρίτη προτεινόμενη αλλαγή, την οποία δεν την υποστηρίζω με την ίδια ζέση και αυτό, γιατί είμαι σίγουρος ότι ο Ρουμάνος τεχνικός δεν θα δεχθεί ούτε να την ακούσει, είναι η τοποθέτηση δεύτερου σέντερ φορ. Σε τέτοια παιχνίδια που ο αντίπαλος κλείνεται στα καρέ του, η ύπαρξη δεύτερου φορ θα δυσκολέψει περισσότερο την αναχαίτηση από πλευράς αντιπάλου. Θα τον κουράσει και θα τον αναγκάσει να υποπέσει σε παραβάσεις. Επιπλέον, το VAR θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ΠΑΟΚ. Όσο περισσότερο η μπάλα βρίσκεται στην αντίπαλη περιοχή και υπάρχουν παίκτες να απασχολούν τους αμυντικούς, τόσο πιθανότερο είναι να γίνει παράβαση. Χώρια που οι πιθανότητες είναι περισσότερες να καταλήξει η μπάλα στο πλεκτό!

Το έτερο λάθος του Razvan Lucescu

Τέλος και βασικότερο όλων των λαθών, είναι ότι τα πρώτα 15 λεπτά της κάθε αναμέτρησης εντός έδρας δεν θυμίζουν ΠΑΟΚ. Το ξεκίνημα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ να είναι πιεστικό για τον αντίπαλο. Πρέπει να συμβαδίζει με την εξής δήλωση, που ακούγεται εδώ και πολλά χρόνια από το στόμα των οπαδών «εδώ είναι Τούμπα και δεν θα περάσεις εύκολα». Πρέπει να περάσει το μήνυμα, ότι καμία ομάδα δεν θα περνά ἀβρόχοις ποσίν. Αυτή είναι μία από τις κύριες αιτίες που η ομάδα του Razvan Lucescu δεν φροντίζει να ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι θα είναι το αφεντικό του αγώνα στην Τούμπα, με αποτέλεσμα να δίνει ελπίδες στις ομάδες μικρότερου βεληνεκούς, ώστε να ελπίζουν ότι θα κερδίσουν, τουλάχιστον έναν βαθμό.

Η αντιπρόταση!

Σε όλες τις παραπάνω προτάσεις, σίγουρα υπάρχει αντίλογος. Υπάρχει διαφορετική σκέψη και είναι σεβαστή. Η αξία ενός προπονητή όμως, δεν κρίνεται μόνο με τη φιλοσοφία του. Κυρίως, θα πω, ότι κρίνεται από το αποτέλεσμα. Μια νίκη θα φέρνει αναπτέρωση ηθικού. Μια νίκη θα φέρει πίστη των φίλων της για την ομάδα. Μια νίκη θα φέρει μεγαλύτερη πίστωση χρόνου να δουλέψει ο coach στο μακρόπνοο σχέδιο που έχει στο μυαλό του. Άλλωστε, το έχει δηλώσει και ο ίδιος ο Razvan Lucescu, ότι η ομάδα θέλει νίκες...

Οι παρεκκλίσεις από το πλάνο δεν αποτελούν κατάργηση αυτού. Αλλά είναι η βοήθεια που δίνει ο προπονητής στην ομάδα του, για να εκπληρώσει τους στόχους της. Είναι όμως και κάτι άλλο... Είναι η πινελιά του προπονητή, που όλοι περιμένουν, εδώ και τόσο καιρό. Είναι η στάμπα του. Είναι η βροντόφωνη δήλωσή του ότι «τον αγώνα τον πήρα εγώ, γιατί ξέρω πώς θα το κάνω». Μετά τον αγώνα, αν θέλει, μπορεί να επιστρέψει στον αντίπαλο προπονητή, την κλεμμένη ταυτότητά του!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: enikos.gr

VARάτε VARιτζίδες..!

Κάθε ανθρώπινο σύστημα στοχεύει στη βελτίωση. Αποζητά την καλυτέρευση της κοινωνικής συνοχής. Ωστόσο, όπως το μαχαίρι, ως εργαλείο, βοήθησε τα μέγιστα στη απλούστευση της καθημερινότητας και συνέβαλε στη δημιουργική έκφραση των ανθρώπων, αλλά χρησιμοποιήθηκε και ως εργαλείο φόνου, έτσι συμβαίνει και με τη χρήση του Virtual Assistant Referee, γνωστού ως VAR.

Όταν το VAR μπήκε στην ποδοσφαιρική μας ζωή, ήμασταν περισσότερο από σίγουροι ότι κάποια συγκεκριμένα κέντρα, που έχουν συμφέροντα υπέρ των ακατονόμαστων, θα έβρισκαν τρόπους να παρακάμψουν τις χρήσιμες εφαρμογές του. Εδώ και αρκετό καιρό, είμαστε μάρτυρες τέτοιων γεγονότων. Εντούτοις, σε ό,τι έχει να κάνει με την ομάδα μας, το Κυριακάτικο ρεζίλεμα μας πόνεσε μεν, αλλά από την άλλη η παλληκαρήσια νίκη ήρθε να υψώσει την υπερηφάνεια μας.

Η κάθετη γνώμη του referee του αγώνα, του Λετονού Andris Treimanis, δεν έδειχνε σημάδια αμφισβήτησης. Δεν θεωρούσε επ' ουδενί ότι ο εκτοπισμός του Nélson Oliveira, από τον άγαρμπο, δυσκίνητο και ατσούμπαλο Ousseynou Ba θα μπορούσε να συζητηθεί. Κατά τον τρόπο που έμενε στην απόφασή του, ήμασταν όλοι σίγουροι ότι θεωρούσε το αυτονόητο. Ότι δηλαδή, ήταν ο ορισμός του πέναλτι.

Θα μπορούσε κάλλιστα ο Λετονός, να μην σφυρίξει τίποτα κατά τη διάρκεια της ροής της φάσης. Τότε, απλώς θα λέγαμε ότι μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες τρίτης κατηγορίας. Έλα όμως που σφύριξε και μάλιστα ήταν ανένδοτος, έως... Έως τη στιγμή που τον κάλεσαν να κοιτάξει στο VAR.

Τι είδε ο Λετονός;

Ο Andris Treimanis, από τον τρόπο που έκανε τη σήμανση για την ακύρωση της πρώτης του  απόφασης, καταλάβαμε ότι δείλιασε. Ή καλύτερα, φοβήθηκε. Άλλωστε, πώς να δικαιολογήσεις την αλλαγή στάσης σε μία φάση ξεκάθαρη; Σε μία φάση που το γκρέμισμα του επιθετικού του ΠΑΟΚ δεν έχει κανένα ίχνος επιτήδευσης.

Τι είδε λοιπόν, ο Λετονός; Ο Θεός και η ψυχή του. Ένα είναι σίγουρο. Προς πασαλιμάνι μεριά, ήρθε και φώλιασε ο φόβος! Όχι τόσο για την ήττα. Τέτοιες έζησε πολλές μέσα στο Γ. Καραϊσκάκης. Όσο για τη συνειδητοποίηση από μεριάς των ερυθρολεύκων, ότι ο δικέφαλος του Βορρά προσπαθεί να εφαρμόσει ένα πλάνο, εντελώς ξένο στις συνήθειες των Ελλήνων. Μένει προσηλωμένος στο πλάνο του και θα το κρίνει όταν έρθει ο καιρός. Όχι σαν κάποιους άλλους, που απολύουν προπονητές και οι αλλαγές των ποδοσφαιριστών του ρόστερ γίνονται σαν τα πουκάμισα.

Καλύτερη κατάληξη δεν θα μπορούσε να υπάρξει από την αντρίκια δήλωση της κατηγορίας, ότι η σαπίλα έφτασε έως το λαιμό μας. Τον λαιμό όλων των φίλων του ποδοσφαίρου, ακόμα εκείνων του εξωτερικού, διότι η ομάδα αυτή, που είναι και ο χειρότερος εκπρόσωπος της Ελλάδος στο εξωτερικό, δεν είναι άμοιρη ευθυνών για πολλές λαδιές στις διοργανώσεις Champion's League και Europa League!

Αυτή η κατηγορία εκστομίστηκε από τον άξιο εκφραστή του λαού του ΠΑΟΚ και ολόκληρου του υγιώς σκεπτόμενου φίλαθλου κόσμου, τον Razvan Lucescu! Εύγε Razvan. Μπορεί να διαφωνούμε σε αρκετά, αλλά η κίνηση αυτή, που έγινε εντελώς αυθόρμητα, δείχνει ότι είσαι ένας από εμάς! Εύγε και πάλι εύγε!

Όσο και να προσπαθείτε να μειώσετε τον ΠΑΟΚ, δεν θα το καταφέρετε. Χρησιμοποιήστε το VAR όπως σας κάνει όρεξη! Δώστε οφσάιντ, πέναλτι, κόκκινες... Ό,τι τραβά η όρεξή σας. VARάτε VARιτζίδες..! Όμως, αν ξυπνήσετε από τον λήθαργο της ραστώνης σας , ξαναμιλάμε...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sportime.gr