Πότε θα κρίνουμε τον Alessio Lisci;

Πέρα από την απραξία της διοίκησης και μιλώντας εντελώς ποδοσφαιρικά, προσομοιόνόντας την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το αγωνιστικό τμήμα, πώς θα σας φαινόταν αν μπαίνατε στη θέση (και όχι στα παπούτσια κατά το αγγλοσαξονικό) του Alessio Lisci; 

Συνθήκη 1η

Η αλλαγή προπονητή, με τον τρόπο που έγινε και στον χρόνο που οριστικοποιήθηκε, κρίνεται καίρια για τη μετάβαση σε κάτι νέο. Ειδικά, αν την αντιδιαστείλουμε με πρακτικές ευρωπαϊκών ομάδων, όπου γίνεται κατόπιν ώριμης σκέψης και χρονικής άνεσης, συμφωνώντας με τον επόμενο προπονητή, τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη λήξη της ποδοσφαιρικής σεζόν, φανερώνει την εκ προοιμίου αρνητική προοπτική για τη νέα σεζόν.

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι το ελληνικό πρωτάθλημα έχει ιδιαιτερότητες, οι οποίες πηγάζουν κυρίως από εξωαγωνιστικές πρακτικές. Αυτές τις ιδιαιτερότητες, πρέπει να τις βιώσει στο πετσί του ο νέος προπονητής, ώστε να είναι σε θέση να προετοιμάζει την ομάδα καταλληλότερα, κυρίως στο πνευματικό κομμάτι.

Συνθήκη 2η

Οι υπεύθυνοι του αθλητικού τμήματος, του προϊόντος κατά το επιχειρηματικώς λεγόμενον, θεώρησαν ορθό να "επιβάλουν" στον νέο προπονητή να διατηρήσει την ίδια διάταξη των παρελθόντων ετών. Το 4-2-3-1  αποδείχθηκε σχετικά αποτελεσματικό, όσο διατηρούνταν στο μέτρο του δυνατού το περσινό δυναμικό. Από την ημέρα που ο Γιάννης Κωνσταντέλιας αποχαιρέτησε τον ΠΑΟΚ, έπαψε πια να υφίσταται το όφελος που αποκόμιζε η ομάδα από τη χρησιμοποιούν του συγκεκριμένου συστήματος. Και αυτό, γιατί στη διάταξη αυτή βασικό γρανάζι ήταν ο νυν πλέον, παίκτης της γερμανικής Borussia Dortmund.

Ο νεαρός σταρ γέμιζε τη θέση «10» με το πλούσιο ταλέντο του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας εφάμιλλος της αξίας του. Συνεπώς, το ρόστερ επιβάλλει την αλλαγή του συστήματος, ώστε να μην υπάρχει παίκτης στη θέση αυτή. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που περιμένουμε την αλλαγή της διάταξης σε κάτι περίπου στο 4-3-3.

Συνθήκη 3η

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η καλοκαιρινή προετοιμασία πραγματοποιήθηκε με πολλές ελλείψεις. Ελλείψεις, οι οποίες ως έναν βαθμό καλύφθηκαν στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου στα μέσα του Σεπτέμβρη. Όπως είναι αναμενόμενο, κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να μπολιάσει τις νέες προσθήκες στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας. Η συνθήκη αυτή, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες, συνηγορεί υπέρ της αλλαγής του συστήματος.

Συμπέρασμα

Μόνο αν τοποθετήσουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας στη θέση του Alessio Lisci, τότε και μόνο τότε θα αντιληφθούμε το δύσκολο έργο που έχει μπροστά του. Επειδή η έλλειψη εμπειρίας του νεαρού Ιταλού coach αποτελεί τροχοπέδη στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ λαού του ΠΑΟΚ και προπονητή, κάνει την παρούσα κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη.

Συνεπώς, δεδομένων των παραπάνω συνθηκών, τοποθετώ το χρονικό σημείο, από το οποίο θα είμαι σε θέση, εγώ προσωπικά, να κρίνω τον νέο προπονητή, στις αρχές του Δεκέμβρη. Ωστόσο, δεν κρύβω ότι η πρόκληση αυτή με ιντριγκάρει. Εύχομαι να δούμε κάτι διαφορετικό από το ποδοσφαιρικό στυλ των προηγούμενων ετών, κάτι που ίσως ωθήσει τον ΠΑΟΚ να αποκτήσει ευρωπαϊκό προσωπείο.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paok24.com

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Στο Περιστέρι ήρθε η νίκη με καλά διαστήματα επιθετικού ποδοσφαίρου. Γενικά, όταν παίζεις στις έδρες ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εσένα, θα βρίσκεις χώρους να επιτεθείς. Τα τελευταία χρόνια οι ελεύθεροι αυτοί χώροι έμεναν επί το πλείστον ανεκμετάλλευτοι. Στo δημοτικό στάδιο Περιστερίου ο ΠΑΟΚ πέρασε με 1-2, μένοντας πιστός στην παράδοση, αφού κατάφερε να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι. 

Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς

Η εμφάνιση του Σουηδού Taha Ali, έδωσε σε πολλές περιπτώσεις την ευκαιρία στους παίκτες του Alessio Lisci να στείλουν τη μπάλα στα δίχτυα. Το έκαναν μόνο δύο φορές. Η εκμετάλλευση κενών που άφηναν οι αμυντικοί του Ατρομήτου, έγινε κατά κόρον από τον Taha Ali, ο οποίος αναδείχθηκε MVP του αγώνα.

Η άμυνα παίζεται με... τα μάτια;

Εκεί όμως, στο οποίο θα ήθελα να εστιάσω σήμερα, είναι η εικόνα που δίνει η μεσοαμυντική γραμμή των ασπρόμαυρων. Όχι μόνο στο τελευταίο παιχνίδι, αλλά σε όλα τα προηγούμενα, πλην του πρώτου ευρωπαϊκού στην Πολωνία με αντίπαλο την Dynamo Kyiv για τα προκριματικά του Europa League. Παρατηρείται το φαινόμενο να μην υπάρχει επιθετικότητα (aggresiveness) στην άμυνα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να έχει τον χώρο και το χρόνο αξιολογήσει τις επιλογές του. Το γεγονός ότι ήρθε η νίκη, είναι κατά τη γνώμη μου απόρροια της αδυναμίας των παικτών του Dusan Kerkez να αξιοποιήσουν τη νωθρότητα με την οποία οι μέσοι και οι αμυντικοί του Alessio Lisci αμύνονταν!

Οι αιτίες για το "φαινόμενο" μπορεί να είναι πολλές. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή της σεζόν δικαιολογεί έως έναν βαθμό τα εμφανή σημάδια κούρασης των παικτών, πόσο μάλλον όταν υπήρχε και η σχετική πίεση για αποτελέσματα στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Σίγουρα όμως, η κούραση δεν είναι η μοναδική αιτία της κακής αμυντικής εικόνας. Η εικόνα που έχω για τον ΠΑΟΚ είναι η ίδια εδώ και 5 χρόνια. Επικρατεί μία νοοτροπία χαλαρότητας, η οποία έχει επιβληθεί τις τελευταίες σεζόν, με αποτέλεσμα η άμυνα να παίζεται... με τα μάτια! Η λογική ήταν να δώσει μέσα από αυτήν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, την εντύπωση στον κάθε παίκτη που αμύνεται, ότι ελέγχεται η εκάστοτε φάση που δημιουργείται στην εστία του τερματοφύλακα του δικεφάλου. Στην πραγματικότητα δεν συνέβαινε, ούτε συμβαίνει, αλλά ούτε και θα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο! Όσο η φυσική κατάσταση δεν φτάνει σε υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα, τόσο θα έχουμε το φαινόμενο αυτό. Για να το επαναδιατυπώσω με άλλα λόγια: Όσο θα βλέπουμε νωθρότητα στις κινήσεις των αμυνομένων του ΠΑΟΚ, τόσο η ομάδα θα είναι κατώτερη των υψηλών στόχων που τίθενται κατά καιρούς.

Αν καταφέρει ο Alessio Lisci να εξαφανίσει αυτό το φαινόμενο και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της μεσοαμυντικής γραμμής, θα δώσει το στίγμα της αλλαγής. Το στίγμα της new era, που θέλει να περάσει το club. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και χαίρομαι πολύ που το τονίζει στις συνεντεύξεις του ο Ιταλός coach. Οψόμεθα!

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: fosonline.gr

Μήνυμα προς R. Lucescu: Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από δυσκολίες!

Είναι φορές που η διαίσθηση και μόνο αυτή, μπορεί να σε κάνει να πάρεις μια απόφαση, που να αποδειχθεί σωστή και αποτελεσματική. Όταν το αποτέλεσμα είναι άκρως ικανοποιητικό, τότε σε κάνει να νομίζεις ότι βρήκες τη λύση στο πρόβλημα που σε βασάνιζε καιρό. Ωστόσο, ανακύπτει ευθύς το ερώτημα, με τέτοιον τρόπο μάλιστα, που ενίοτε τρομάζει. Μπορείς άραγε να διατηρήσεις αναλλοίωτη την αίτια της επιτυχίας; Η εμπειρία έχει καταδείξει ότι αυτό δεν γίνεται εύκολα και ως φυσικό επακόλουθο, η αποτυχία έρχεται. Οπότε, σε σύντομο χρονικό διάστημα ο προβληματισμός γίνεται πιο βαθύς... Άξιζε η αγωνία να διατηρήσω αμετάβλητες τις «ιδανικές» συνθήκες της επιτυχίας;

Έπρεπε να μείνει ο Razvan Lucescu;

Η παραπάνω παράγραφος αποτυπώνει μια γενική μορφή της ανησυχίας, που το τελευταίο χρονικό διάστημα βιώνει η ασπρόμαυρη ποδοσφαιρική οικογένεια. Η τεράστια επιτυχία του double της σεζόν 2018-2019 και η ξαφνική φυγή του πρωτεργάτη της Razvan Lucescu πριν την έναρξη της επομένης, έδειχνε ότι θα ήταν ανίατο πλήγμα για την ομάδα. Είχαμε την αίσθηση ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα έβρισκε κάποιον άλλον σαν και αυτόν. Η καχυποψία με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι επόμενοι προπονητές και η ανάμνηση του καλού παρελθόντος, έφεραν ξανά στον πάγκο του δικεφάλου του Βορρά τον Ρουμάνο τεχνικό.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη ο Razvan Lucescu ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναρωτιούνται για το αν θα έπρεπε όλοι εμείς που ανήκουμε στο ίδιο μετερίζι, να έχουμε ζήσει την υπερήφανη επιστροφή του Ρουμάνου τεχνικού. Αν ήταν απαραίτητο να ανεχθούμε εκ νέου τις στρεβλώσεις που έχει ο συγκεκριμένος. Απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ευκολία. Και αυτό γιατί, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα θετικού του εν λόγω προσώπου. Εκείνα δεν είναι άλλα από την πυγμή του, την αποφασιστικότητά του, την αντίληψή του, το timing, όπως επίσης και την πνευματική προετοιμασία των παικτών του. Όλα αυτά βέβαια, μπορεί να μην τα είδαμε σε μεγάλο βαθμό τη φετινή σεζόν 2022-2023, μας εξέθεσε όμως, την αρνητική πλευρά της προσωπικότητάς του.

Στα μάτια μου, η φθορά την οποία υπέστη, ομοιάζει με ήδη ραγισμένο γυαλί, που δεν ξανακολλάει, ακόμα και αν η επόμενη χρονιά ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα αποκριθεί κάποιος ότι είμαι υπερβολικός. Θεωρώ ότι δεν είμαι και αντιλέγω... Η αντίφαση αυτή δεν είναι υπερβολική, διότι αν στη θέση του, τοποθετήσουμε εκ νέου τον Πορτογάλο τεχνικό Abel Ferreira, υποθέτοντας ότι αναλαμβάνει την ομάδα και στη συνέχεια την οδηγήσει στην κατάκτηση του double, θα τον αγαπούσε ο κόσμος; Θα άνοιγε την καρδιά του ο καθένας από εμάς, ανεξάρτητα αν πριν τον λοιδορούσαμε, να τον βάλει μέσα και να «έπινε νερό» στο όνομά του; Δεν νομίζω! Με παρόμοιο τρόπο, η αδιαφορία του Razvan Lucescu για το «τρέξιμο» του πλάνου (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει αυτό... τουλάχιστον, όλη τη χρονιά μας έλεγαν ότι υπάρχει!), η έλλειψη πίστης και αποφασιστικότητας σε σημαντικές καμπές του πρωταθλήματος, καθώς και η άνευρη παρουσία στον τελικό κυπέλλου, δεν μας παροτρύνουν να συμπλεύσουμε μαζί του.

Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

Εντούτοις, η διοίκηση αποφάσισε να προχωρήσει με τον Ρουμάνο τεχνικό και την επόμενη χρονιά. Εκείνοι που απαρτίζουν την διοίκηση αναλαμβάνουν την ευθύνη της ενδεχόμενης αποτυχίας, αλλά και θα πιστωθούν σε αντίθετη περίπτωση, την ενδεχόμενη επιτυχία. Εμείς, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε την κατάσταση και μάλιστα, να βοηθήσουμε με την καλοπροαίρετη κριτική μας στην επίτευξη του βασικού στόχου, που δεν είναι άλλος από την επιστροφή του ΠΑΟΚ στη δυάδα του ελληνικού πρωταθλήματος.

Οι προϋποθέσεις της επιτυχίας για την επόμενη σεζόν.

Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να ικανοποιηθούν κάποιες προϋποθέσεις... Βασικότερη απ' όλες είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον προπονητή, εκείνου προς τους παίκτες του και ο κόσμος προς την ομάδα ως σύνολο. Η εμπιστοσύνη ενέχει μέσα της την ειλικρίνεια. Την πεποίθηση ότι επικοινωνείται η αλήθεια. Ότι δηλαδή, υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική, η οποία δημοσιεύεται στο ευρύ κοινό, ώστε όλος ο οργανισμός να συστρατευθεί και να δώσει τη θετική του ενέργεια προς την εκπλήρωσή της. Αν δεν μιλήσει ο πρόεδρος, αν δεν καθαρίσει το τοπίο, ώστε να δούμε πάνω σε ποιες ράγες θα πατήσουμε φέτος, η στήριξη που θα οδηγούσε σε εμφατική επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή δεν θα έρθει!

μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ

Επίσης, σημαντική προϋπόθεση αποτελεί, η παρουσία στην ομάδα ποιοτικών παικτών. Αθλητών με εμπειρία και ικανότητες για να στηρίξουν το έργο του προπονητή. Πρέπει όμως να έχουν εκείνα τα χαρακτηριστικά που ο τελευταίος επιθυμεί. Συνεπώς, οι επιλογές των παικτών είναι αναγκαίο να είναι στα «θέλω» του επικεφαλής του τεχνικού επιτελείου. Ίσως, αυτή να ήταν η αιτία της έλλειψης αποφασιστικότητας στη διάρκεια της σεζόν που τελείωσε.

Η υποβάθμιση του τεχνικού διευθυντή José Boto, που εκδηλώθηκε με την απόλυση δύο συνεργατών του (ο στενός βοηθός του Andrii Fedchenkov, παρέμεινε), τον απογυμνώνει, αλλά ταυτόχρονα του θέτει τα όρια μέσα στα οποία είναι υποχρεωμένος να κινηθεί. Η κίνηση αυτή είναι πρόδηλη της σκέψης του ΠΑΟΚ να περιορίσει τις αυθαίρετες αποφάσεις του τεχνικού διευθυντή. Να τον υποχρεώσει να συνεργαστεί με τον Razvan Lucescu, με γνώμονα το καλό της ομάδας. Βέβαια, από την άλλη, όταν κάποιος αισθάνεται ότι τον «λογοκρίνουν», είναι φυσικό να νιώθει ανελεύθερος και προσβεβλημένος. Ο χρόνος θα δείξει το αποτέλεσμα και μάλιστα, συγκεκριμένα, ο Σεπτέμβρης θα είναι καθοριστικός.

Ο ...σωστός ο ΠΑΟΚτσής!

Αναμένουμε τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις για να οσφρανθούμε τη «μυρωδιά» που αποπνέει η νέα ομάδα για τη σεζόν 2023-2024. Μπορεί να καθυστέρησαν οι μεταγραφές, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι ότι αποδεσμεύτηκαν συμβόλαια, που αποτελούσαν βαρίδια στην πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Είμαι μεν επιφυλακτικός, αλλά πάντα οι σκέψεις μου γίνεται με θετικό πρόσημο για την ομάδα. Ο σωστός ΠΑΟΚτσής, όταν η διοίκησή του δεν είναι διατεθειμένη να «σπρώξει» χρήματα, απαιτεί να βγάλει από τη μύγα ξύγκι. Σε αυτή την εποχή βρισκόμαστε, είτε θέλουμε είτε όχι.

Αντίστοιχα, από τη στιγμή που ο προπονητής συμφώνησε να μείνει και την επόμενη χρονιά, πρέπει να το γνωρίζει αυτό. Είναι πιθανό να μην ικανοποιηθούν τα «θέλω» του. Είναι αναγκασμένος να αγαπήσει το σύνολό που θα σχηματιστεί μετά το πέρας των μεταγραφών και να τα δώσει όλα, πέρα από τις υποσχέσεις για παρουσία στην Τούμπα παικτών με ποιότητα. Θέλουμε να τον βλέπουμε να ζει τον αγώνα στον πάγκο και να πιέζει την ομάδα να βγάζει το 200% των δυνατοτήτων της. Χαλαρότητες και δικαιολογίες εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου δεν θα τις συγχωρήσουμε φέτος. Αν επιθυμεί να καλύπτεται πίσω από αντικειμενικές, είναι η αλήθεια, δυσκολίες, ας επιλέξει κάποια άλλη ομάδα. Ο πραγματικός ΠΑΟΚ δεν πτοείται από τις δυσκολίες!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: metrosport.gr

Με πίστη στην ομάδα και στήριγμα στο momentum για τα play-off

Ο ΠΑΟΚ πέρασε από το Βόλο με το ελάχιστο εύρος νίκης, διατηρώντας την 4η θέση και συνάμα το δικαίωμα κατάκτησης του φετινού πρωταθλήματος ή τουλάχιστον της δεύτερης θέσης που οδηγεί, υπό προϋποθέσεις, στο Champions league.

Με τους 7 βαθμούς διαφορά από τον πρώτο Παναθηναϊκό, καθώς και τους 6 αγώνες με τους τρεις του ΠΟΚ που έρχονται στα play-off, αντιλαμβανόμαστε ότι οι πιθανότητες δεν είναι αμελητέες. Αρκεί βέβαια ο δικέφαλος του Βορρά να φανεί σοβαρός και αποτελεσματικός.

Είναι αλήθεια, ότι το επόμενο Σαββατοκύριακο αρχίζει ουσιαστικά το βασικό μέρος του πρωταθλήματος. Είναι η αρχή της στιγμής της αλήθειας, η οποία θα ολοκληρωθεί σε 10 αγωνιστικές. 

Ήρθε η στιγμή τα «αμούστακα» παιδιά του Razvan Lucescu να αποδείξουν ότι... μεγάλωσαν. Ήρθε η ώρα να μετρηθεί η μαγκιά του καθενός και ο βαθμός αφοσίωσης στον στόχο.

Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, οι φετινοί 26 αγώνες της κανονικής διάρκειας δεν αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο ότι ο ΠΑΟΚ μπορεί να στεφθεί πρωταθλητής. Τα σκαμπανεβάσματά του δεν είναι φόβητρο για τους αντιπάλους. Το αντίθετο μάλιστα, τους εφησυχάζουν. Εντούτοις, το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στα μεταξύ τους παιχνίδια οι ομάδες του ΠΟΚ ηττήθηκαν από μία φορά με αντίπαλο τον δικέφαλο του Βορρά, αφήνει ανοικτούς λογαριασμούς.

Όσο και αν οι συνδιεκδικητές του τίτλου προσπαθούν να μειώσουν την αξία των ασπρόμαυρων, προβάλλοντας τα δικαιολογημένα κατά τα άλλα λάθη του νέου συνόλου που προσπαθεί να παρουσιάσει ο Razvan Lucescu, σε παιχνίδια όπως με τον Λεβαδειακό, τον ΟΦΗ κ.α., είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι έχουν απωθήσει στο πίσω μέρος του μυαλού τους το εξαιρετικό momentum, στο οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο δικέφαλος και αυτό ίσως, αποδειχθεί το ισχυρότερο όπλο στη φαρέτρα του Ρουμάνου τεχνικού.

Έχω πίστη στην ομάδα, γιατί έχει ταλέντο. Ταλέντο όμως, που θέλει πολλά περισσότερα παιχνίδια για να ωριμάσει και να βοηθήσει το σύνολο να γίνει πιο στιβαρό. Ωστόσο, δεν είναι μακριά από το ζητούμενο. 

Ευχής έργον θα ήταν να βλέπαμε το κυνικό πρόσωπο του ΠΑΟΚ σε αυτά τα play-off. Να βλέπαμε δηλαδή, να επαναλαμβάνει νίκες, όπως στη Λεωφόρο και το Γ. Καραϊσκάκης, αλλάζοντας τους συσχετισμός στη διεκδίκηση του τίτλου. 

Μη ξεχνάμε όμως και τα άλλα 4, καθόλου ασήμαντα παιχνίδια. Εκείνα με αντιπάλους τον Άρη και τον Βόλο. Τέτοια ματς χρειάζονται extra προσοχή, καθώς μία ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί δεν είναι δυνατόν να «πετάει» βαθμούς στον κάλαθο των αχρήστων. 

Αναμένουμε λοιπόν, τα play-off, με συγκρατημένη αισιοδοξία και πίστη στην ομάδα. Με την άκρη του ματιού μας όμως, κοιτάζουμε και προς τον τελικό του κυπέλλου, διότι ο θεσμός αυτός φτάνει στην ολοκλήρωσή του και ο ΠΑΟΚ βρίσκεται εκεί, για να διεκδικήσει ακόμα ένα τρόπαιο. Αν συμβεί αυτό, η «κατεστραμμένη» χρονιά θα έχει πάρει θετικό πρόσημο. Ίδωμεν...!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: novasports.gr

Ώρα για αποφάσεις!

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου καλείται να αντιμετωπίσει τους τραυματισμούς και να καλύψει τα κενά ποδοσφαιριστών, που διανύανε περίοδο φορμαρίσματος! Έχοντας στη διάθεσή του περιορισμένες επιλογές!

Η «φαρέτρα» των ποδοσφαιριστών λοιπόν, άδειασε για τον προπονητή μας, ο οποίος καλείται να βρει λύσεις και να παρουσιάσει ένα σύνολο ανταγωνιστικό ενόψει του αυριανού ντέρμπι με την ΑΕΚ!

Με δεδομένες τις απουσίες των Λύρατζη, Τσαούση, Βιεϊρίνια, Μπράντον Τόμας και αμφίβολους τους Ελ Καντουρί και Αντρίγια Ζίβκοβιτς (πιθανόν οι δύο τελευταίοι να είναι και επικοινωνιακό τρικ), δεν είναι απίθανο να επιλέξει ποδοσφαιριστές, σκονισμένους από το ξεχασμένο ράφι, με στόχο να διατηρήσει το κλασικό σχήμα που θέλει να παρατάξει.

Το σημαντικότερο πρόβλημα, που φαίνεται να αντιμετωπίζει ο Λουτσέσκου αυτή τη στιγμή, είναι στην αμυντική του γραμμή. Θεωρώ ότι θα δούμε στο αρχικό σχήμα μετά από πολύ καιρό τον Ράφα Σοάρες, εκτός και αν επιλέξει να ξεκινήσει με τον Νάσμπεργκ δίπλα στον Ίνγκασον και τον Κουλιεράκη αριστερό μπακ. Στα χαφ επίσης, ήρθε η στιγμή φαντάζομαι να δούμε τον Κωνσταντέλια στο αρχικό σχήμα, στην αριστερή πλευρά της ομάδας, μιας και ο Αουγκούστο έχει κατοχυρώσει τη θέση στο «10». εκτός και αν δει κανένα όνειρο ο Λουτσέσκου και αφήσει τον Βραζιλιάνο εκτός ενδεκάδας και περάσει τον Ντάντας στο 10 και τον Σβαμπ δίπλα στον Κούρτιτς. Βέβαια, θα χάσουμε πολύ σε ταχύτητα και με δεδομένο ότι η ΑΕΚ μεσοεπιθετικά είναι πάρα πολύ γρήγορη, είναι μία σκέψη κάπως ακραία!

Ο Λουτσέσκου λοιπόν, εγκλώβισε μόνος του τον εαυτό του, απόρροια των επιλογών του από την αρχή της χρονιάς. Το λέω αυτό για τον απλούστατο λόγο, ότι ο Κουαλιάτα δεν έχει αγωνιστεί σχεδόν καθόλου, ο Ράφα Σοάρες επίσης, ο Φελίπε Σοάρες το ίδιο, έχοντας ήδη ολοκληρωθεί οι 9 από τις 13 αγωνιστικές του πρώτου γύρου. Οι παίκτες αυτοί είναι «παγωμένοι» στον πάγκο. Ίσως, αν όχι στο αρχικό σχήμα, που φαντάζει δύσκολο, να τους δούμε να αγωνίζονται ως αλλαγές.

Ας ελπίσουμε, ότι τα παιδιά που θα  αντιμετωπίσουν την ΑΕΚ, να βρεθούν σε καλή ψυχολογική κατάσταση και να προσδώσουν τουλάχιστον αισιοδοξία για το μέλλον. Γιατί, ολοένα και περισσότερο φαντάζει, ότι ήρθε η στιγμή να αποτελέσουν τον νέο κορμό ποδοσφαιριστών, που θα πλαισιώσουν τη μελλοντική ενδεκάδα του ΠΑΟΚ.

Τρελάκιας 

Πηγή φωτογραφίας: sportime.gr

Ακόμα ένα χαμένο πρώτο ημίχρονο και η τακτική ακαμψία!

Ήρθε το άτυχο αποτέλεσμα, αμέσως μετά τη σπουδαία νίκη του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού στο "Γ. Καραϊσκάκης". Στο στάδιο της Τούμπας, με τον Αστέρα Τρίπολης, ο Razvan Lucescu παρέταξε την ίδια ακριβώς ενδεκάδα με την προηγούμενη εβδομάδα, πληρώνοντας και πάλι το τίμημα του χαμένου ημιχρόνου. Για να αναλύσω περεταίρω την εμφάνιση με τον Αστέρα Τρίπολης, χρειάζεται να αποσαφηνίσουμε κάποια πράγματα.

Το ποδόσφαιρο που έχει αλλάξει...

Εδώ και τρία χρόνια περίπου, με την εισαγωγή του VAR στην υπηρεσία των διαιτητών, αποδυναμώνεται αισθητά το στοιχείο της θεωρητικής ισχύος. Πλέον, δεν παίζει απόλυτο ρόλο το βάρος μιας φανέλας. Μπορεί μια ομάδα να είναι ισχυρή και να παίζει στην έδρα της με μια ανίσχυρη, που όμως ένα λάθος στη μεγάλη περιοχή της πρώτης, έχει αυξημένες πια πιθανότητες να δοθεί πέναλτι και να η απώλεια των βαθμών να είναι κρίσιμης σημασίας.

Έτσι, πέρα από τη φήμη, μια ποδοσφαιρική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της, χρειάζεται εμπειρία, αλλά και ενέργεια. Χρειάζεται τεχνική, αλλά και πάθος. Χρειάζεται εξυπνάδα, αλλά και θέληση.

Για να διεκδικήσει μια ομάδα τη νίκη πλέον, δε χρειάζεται μόνο να είναι καλύτερη στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και να μην αυτοεγκλωβίζεται στη δική της λογική. Είναι ανάγκη να μη δημιουργούνται, κατά το δυνατόν, υποσχόμενες ευκαιρίες για γκολ στη δική της περιοχή. Θέλει ενέργεια και πάθος, σε συνδυασμό με τακτική και αυτοσυγκέντρωση.

Δύσκολα μεν να τα βρεις όλα αυτά μαζεμένα σε μια ομάδα, όχι απίθανο δε. Αρκεί, ο coach να μπορεί να προσαρμόζει την ομάδα του, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε αγώνα. 

Οι κατηγορίες των αντιπάλων

Γενικά, υπάρχουν δύο κατηγορίες αντιπάλων. Στην πρώτη, περιλαμβάνονται οι ομάδες, που έχουν ποιότητα ικανή να σπάσει τις αμυντικές γραμμές του δικεφάλου. Προσπαθούν να διατηρήσουν στην κατοχή τους τη μπάλα για αρκετά λεπτά του αγώνα. Αυτής της κατηγορίας οι ομάδες αντιμετωπίζονται με ψυχραιμία και ήρεμο στυλ παιχνιδιού. Στις κρίσιμες στιγμές όμως, δηλαδή σε εκείνες τις φάσεις του αγώνα, που πρέπει ο ΠΑΟΚ να είναι 100% συγκεντρωμένος με στόχο την επίτευξη τέρματος, χρειάζεται απαραίτητα έντονη κινητικότητα σε κενούς χώρους και μέγιστη ένταση. Έτσι αντιμετωπίζονται τέτοιες ομάδες, που κατά τεκμήριο βρίσκονται στις πρώτες 5-6 θέσεις της βαθμολογίας της Super League.

Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται οι υπόλοιπες ομάδες. Εκείνες δηλαδή, που επιλέγουν να περιμένουν τον ΠΑΟΚ στο δικό τους μισό γήπεδο. Είναι δηλαδή εκείνες, που στοχεύουν να κλέψουν τον βαθμό ή τη νίκη και όχι να κυριαρχήσουν με τη μπάλα στα πόδια.

Η σωστή αντιμετώπιση, κατά τη γνώμη μου, είναι η επιθετική φιλοσοφία, όπου η μεσοεπιθετική γραμμή θα πρέπει να κινείται συνεχώς προς κενούς χώρους, δημιουργώντας πολύ συχνά ρήγματα στην άμυνα τέτοιων αντιπάλων. Είμαι σίγουρος ότι εδώ συμφωνεί και ο Razvan Lucescu! Επιπλέον, αυτή η τακτική κουράζει τους αντίπαλους παίκτες, κάνοντας τους πιο επιρρεπείς στο λάθος. Ωστόσο, η μεσοαμυντική γραμμή θα πρέπει να είναι ναι μεν ψύχραιμη και νηφάλια, αλλά ταυτόχρονα σε εγρήγορση, για αναχαίτηση επιθέσεων του αντιπάλου.

Τέτοιου είδους προσαρμογή είναι μεν δύσκολα εφαρμόσιμη, αλλά θα έπρεπε να δουλεύεται συνεχώς για να φτάσει κάποια στιγμή η ομάδα του ΠΑΟΚ σε υψηλά στάνταρ. Αν έχουμε στόχο τα ευρωπαϊκά στάνταρ, είμαστε υποχρεωμένοι να δουλέψουμε σε αυτή τη λεπτομέρεια.

Η λογική της εφαρμοσμένης τακτικής του Razvan Lucescu

Για να κρίνουμε κάποιον, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσουμε. Είναι απαραίτητο να αναλύσουμε τη σκέψη του, για να την αντιπαραβάλουμε με τη δική μας. Δεν είναι ηθικά ορθό να διαφωνήσουμε, απλά επειδή δεν εφαρμόζει τα θέλω μας! Μακριά από εμάς η εμπάθεια...

Ο Razvan Lucescu, λοιπόν, όταν αντιμετωπίζει μικρές ομάδες, δεν επιδιώκει να κάνει πολλές αλλαγές στην ενδεκάδα του, επιδιώκοντας έτσι να βελτιωθεί η χημεία του συνόλου. Η λογική του είναι ορθή και κανένας δεν πρόκειται να τον επιπλήξει γι' αυτό. 

Το θετικό σημείο της λογικής του Ρουμάνου είναι εμφανέστατο. Προσπαθεί, μέσα από τη συνεχή συνεργασία των ίδιων μελών της ενδεκάδας, να φτάσει στο σημείο η ομάδα να αποκτήσει σταθερότητα. Να παίζει το ίδιο με κάθε αντίπαλο, είτε δυνατό, είτε αδύνατο.

Η λογική αυτή φαντάζει ιδανική στο μυαλό του καθενός. Ωστόσο, σε ένα ρόστερ, που ο καθένας ψάχνει ακόμα τα ατομικά του πατήματα, φαντάζει υπέρ-αισιόδοξη.

Για να το θέσω σε σωστή βάση, το αποτέλεσμα αυτού του εγχειρήματος, θα το χαρούμε σε 2-3 χρόνια! Με προϋπόθεση όμως, να παραμείνει ο βασικός κορμός ίδιος τα χρόνια αυτά, αλλά και να γίνουν οι σωστές προσθήκες στις θέσεις που ο ΠΑΟΚ θα έχει αδυναμίες. Με άλλα λόγια, σε καμία των περιπτώσεων δεν αναμένεται να επιτευχθεί άμεσα το επιθυμητό. Στην καλύτερη, θα θαυμάσουμε τον ΠΑΟΚ στους τελευταίους αγώνες, να έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο ομοιογένειας, θυσιάζοντας όμως πολλά τρίποντα μέχρι τότε, χάνοντας έδαφος από τις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.

Γιατί θεωρώ ότι ο Razvan Lucescu κάνει λάθος

Η αλλαγή του ποδοσφαίρου όμως, τιμωρεί εκείνους που εμμένουν στην παλιά αντίληψη, περί μακροχρόνιας σταθερότητας, αδιαφορώντας για το σήμερα. Χρειάζεται ταυτόχρονη εξέλιξη και των δύο πλάνων. Δεν είναι ποδοσφαιρικά ορθό να υπάρχει ΜΟΝΟ ένα τακτικό πλάνο!

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να θυσιάζονται σταθερές λογικές της ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας, όταν αντιμετωπίζονται ομάδες, που το μοναδικό αποτέλεσμα είναι μόνο η νίκη! Έτσι, στον Αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης θα έπρεπε να γίνουν οι εξής δύο ή τρεις αλλαγές.

Πρώτη και βασική, αφορά τον πολυσυζητημένο Douglas Augusto. Θα έπρεπε, είτε να μετατοπιστεί από τη θέση «10» στη θέση «8», είτε να μη χρησιμοποιηθεί καν στο αρχικό σχήμα. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι ο Βραζιλιάνος δεν διαθέτει επιθετική δεινότητα και ως εκ τούτου, η παρουσία του στην επίθεση κρίνεται άκαιρη! Στη θέση του μεσοεπιθετικού θα έπρεπε να είναι είτε ο Tiago Dantas, είτε ο Omar El Kaddouri, είτε ακόμα ο Diego Biseswar. Δεν ενδιαφέρομαι προς το παρόν για την αγωνιστική ετοιμότητα του καθενός, παρά μόνο για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να είχε ο παίκτης που θα επιλεγόταν για τη θέση αυτή.

Δεύτερη αλλαγή στην άτεγκτη στρατηγική του Ρουμάνου τεχνικού, θα μπορούσε να ήταν η χρησιμοποίηση του Γιάννη Κωνσταντέλια σε ένα ολόκληρο ημίχρονο. Είτε στο πρώτο, είτε στο δεύτερο (χωράει συζήτηση εδώ). Αντιλαμβάνομαι ότι αμυντικά δεν μπορεί να προσφέρει τα ζητούμενα, εντούτοις, όπως και να το δει κανείς, ο φετινός ΠΑΟΚ χρειάζεται την ντρίπλα του. Χρειάζεται το μπάσιμό του. Από τους υπόλοιπους του ρόστερ του δικεφάλου λείπει αυτό το στοιχείο. Πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο coach. Και μάλιστα, θα τολμήσω να γράψω, ότι χρειάζεται τουλάχιστον δύο ακόμα ποδοσφαιριστές με το θράσος του νεαρού!

Τρίτη προτεινόμενη αλλαγή, την οποία δεν την υποστηρίζω με την ίδια ζέση και αυτό, γιατί είμαι σίγουρος ότι ο Ρουμάνος τεχνικός δεν θα δεχθεί ούτε να την ακούσει, είναι η τοποθέτηση δεύτερου σέντερ φορ. Σε τέτοια παιχνίδια που ο αντίπαλος κλείνεται στα καρέ του, η ύπαρξη δεύτερου φορ θα δυσκολέψει περισσότερο την αναχαίτηση από πλευράς αντιπάλου. Θα τον κουράσει και θα τον αναγκάσει να υποπέσει σε παραβάσεις. Επιπλέον, το VAR θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί υπέρ του ΠΑΟΚ. Όσο περισσότερο η μπάλα βρίσκεται στην αντίπαλη περιοχή και υπάρχουν παίκτες να απασχολούν τους αμυντικούς, τόσο πιθανότερο είναι να γίνει παράβαση. Χώρια που οι πιθανότητες είναι περισσότερες να καταλήξει η μπάλα στο πλεκτό!

Το έτερο λάθος του Razvan Lucescu

Τέλος και βασικότερο όλων των λαθών, είναι ότι τα πρώτα 15 λεπτά της κάθε αναμέτρησης εντός έδρας δεν θυμίζουν ΠΑΟΚ. Το ξεκίνημα του ΠΑΟΚ στην Τούμπα ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ να είναι πιεστικό για τον αντίπαλο. Πρέπει να συμβαδίζει με την εξής δήλωση, που ακούγεται εδώ και πολλά χρόνια από το στόμα των οπαδών «εδώ είναι Τούμπα και δεν θα περάσεις εύκολα». Πρέπει να περάσει το μήνυμα, ότι καμία ομάδα δεν θα περνά ἀβρόχοις ποσίν. Αυτή είναι μία από τις κύριες αιτίες που η ομάδα του Razvan Lucescu δεν φροντίζει να ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι θα είναι το αφεντικό του αγώνα στην Τούμπα, με αποτέλεσμα να δίνει ελπίδες στις ομάδες μικρότερου βεληνεκούς, ώστε να ελπίζουν ότι θα κερδίσουν, τουλάχιστον έναν βαθμό.

Η αντιπρόταση!

Σε όλες τις παραπάνω προτάσεις, σίγουρα υπάρχει αντίλογος. Υπάρχει διαφορετική σκέψη και είναι σεβαστή. Η αξία ενός προπονητή όμως, δεν κρίνεται μόνο με τη φιλοσοφία του. Κυρίως, θα πω, ότι κρίνεται από το αποτέλεσμα. Μια νίκη θα φέρνει αναπτέρωση ηθικού. Μια νίκη θα φέρει πίστη των φίλων της για την ομάδα. Μια νίκη θα φέρει μεγαλύτερη πίστωση χρόνου να δουλέψει ο coach στο μακρόπνοο σχέδιο που έχει στο μυαλό του. Άλλωστε, το έχει δηλώσει και ο ίδιος ο Razvan Lucescu, ότι η ομάδα θέλει νίκες...

Οι παρεκκλίσεις από το πλάνο δεν αποτελούν κατάργηση αυτού. Αλλά είναι η βοήθεια που δίνει ο προπονητής στην ομάδα του, για να εκπληρώσει τους στόχους της. Είναι όμως και κάτι άλλο... Είναι η πινελιά του προπονητή, που όλοι περιμένουν, εδώ και τόσο καιρό. Είναι η στάμπα του. Είναι η βροντόφωνη δήλωσή του ότι «τον αγώνα τον πήρα εγώ, γιατί ξέρω πώς θα το κάνω». Μετά τον αγώνα, αν θέλει, μπορεί να επιστρέψει στον αντίπαλο προπονητή, την κλεμμένη ταυτότητά του!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: enikos.gr

Οι ομοιότητες με την περσινή σεζόν... σκανδαλίζουν!

Τα μεταφυσικά φαινόμενα στην ομάδα του ΠΑΟΚ συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν! Δρουν μέσα από την ηττοπάθεια και την έλλειψη συγκέντρωσης, τόσο των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται, όσο και του τεχνικού team. Όσο και αν ο Razvan Lucescu φωνάζει ότι η μιζέρια της σκέψης των οπαδών της ομάδας έχει «ποτίσει» με το φαρμάκι της το σύνολο του club, μάλλον ισχύει το αντίστροφο.

Η φορά λοιπόν, ξεκινά από την ομάδα και εκπορεύεται προς τους οπαδούς, οι οποίοι βέβαια με τη σειρά τους, την διοχετεύουν στην ομάδα. Είναι δηλαδή ένας φαύλος κύκλος που μόνο δύο άτομα μπορούν να τον σπάσουν. Είτε ο πρόεδρος Ιβάν Σαββίδης, είτε νωρίτερα (αν καταφέρει να το πράξει) ο Ρουμάνος τεχνικός. Κάτι άλλο δεν μπορεί να γίνει και το ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά!

Όμοια κατάσταση με την περσινή σεζόν!

Πέρσι, με τις τρεις απανωτές ήττες, κόντεψε πάλι η ομάδα να γίνει ανάκατη. Με δυσκολία κρατήθηκε η ψυχραιμία. Πάλι τότε έκανε την εμφάνισή της η ηττοπάθεια. Η επιμονή σε κάποιες επιλογές του coach τρέλανε κόσμο και κοσμάκη. Τότε το βαρύ κέντρο ήταν η βασική αιτία των "δεινών", την οποία μάλιστα παραδέχθηκε ο coach, εμμέσως πλην σαφώς, επιστρατεύοντας στα χαφ τον Θεοχάρη Τσιγγάρα ως παρτενέρ του Jasmin Kurtic, αντί του Stefan Schwab. 

Και τότε οι σέντερ φορ δεν σκόραραν. Μάλιστα, έχω αναπτύξει πλήρως την άποψή μου για την αιτία αυτού, στο δημοσιευμένο στις 10/8/2022 άρθρο μου, που τιτλοφορείται Το σύνθετο ψευτοεννιάρι του Razvan Lucescu ή περί αναμενόμενης αφλογιστίας τη νέα σεζόν! Φέτος όμως, που το «μίγμα» του ρόστερ είναι πιο νεανικό, είναι κατά τη γνώμη μου περισσότερο δικαιολογημένο το σκαμπανέβασμα. Ωστόσο, θα έπρεπε να υπήρχαν ήδη τα «αντίδοτα».

Πέρσι λοιπόν, η ανατροπή του κλίματος άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά στα μέσα Δεκεμβρίου, όταν ο ΠΑΟΚ πήρε στην Τούμπα την πολυπόθητη νίκη έναντι της Lincoln Red Imps FC, συνεχίζοντας στη φάση των 16 finalist των ομάδων της διοργάνωσης του Conference League. Ακολούθησαν 12 νικηφόρα αποτελέσματα, με μία μόνο ισοπαλία. Αυτό εννοεί ο Razvan Lucescu όταν δηλώνει ότι οι νίκες θα αλλάξουν την κατάσταση!

Το ερώτημα είναι, πώς και με ποιες επιλογές θα έρθουν αυτές οι νίκες; Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο, γιατί δεν μπορεί ο ΠΑΟΚ να μείνει τόσο πίσω στη βαθμολογία, ώστε να χρειάζεται να κάνει άθλο για να καλύψει το χαμένο έδαφος. Είναι ανάγκη να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις άμεσα!!!

Οι ομοιότητες, λοιπόν, των δύο σεζόν είναι τόσο οφθαλμοφανείς, που θα έπρεπε να αποτελέσουν case study analysis από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ και να έχουν ήδη εξαχθεί συμπεράσματα, που θα απέτρεπαν την επανεμφάνισή τους. Το ότι παρουσιάζεται ξανά αυτό το «φαινόμενο» τη φετινή σεζόν είναι εντόνως ανησυχητικό! Ένα είναι σίγουρο. Τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ..!

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sdna.gr

Όταν το ρεπορτάζ δικαιώνει το ένστικτο!

Το γεγονός ότι η στεναχώρια μας είναι μεγάλη, μετά το άτυχο αποτέλεσμα της Κυριακής με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, δεν αναιρεί την πραγματικότητα. Δεν αναιρεί το γεγονός, γύρω από τη στρατηγική σταθερά, στην οποία επέλεξε να πατήσει η διοίκηση, σε συνεργασία βέβαια με τον José Boto.

Η σταθερά, η ραχοκοκαλιά γύρω από την οποία θέλουν να χτίσουν στον ΠΑΟΚ είναι ο νυν προπονητής Razvan Lucescu. Καλώς ή κακώς, αυτή είναι η αλήθεια. Και αυτό καλό θα είναι να μην αλλάξει στα μέσα της χρονιάς και ακόμα καλύτερα έως την ολοκλήρωση του πλάνου που έχει τεθεί.

Έχω καταδείξει, μέσα από το PAOK mind, στον βαθμό που αυτό μας αποκαλύπτεται από τον 53χρονο Ρουμάνο τεχνικό, τον τρόπο που ο ίδιος σκέφτεται. Την ποδοσφαιρική φιλοσοφία που εφαρμόζει στον αγωνιστικό χώρο. Μπορεί να έχω τις αντιρρήσεις μου, αλλά εκείνος πληρώνεται για να λαμβάνει αποφάσεις και όχι εγώ.

Σίγουρα, γνωρίζει πολλά περισσότερα από όλους εμάς που κρίνουμε, με μεγάλη ευκολία μπορώ να παρατηρήσω, βλέποντας την ομάδα να παίζει 90+ λεπτά την εβδομάδα, ενώ εκείνος έχει το προνόμιο να βγάλει τα συμπεράσματά του σε 840+ λεπτά! Το δείγμα λοιπόν στο οποίο στηρίζεται είναι τουλάχιστον 9 φορές μεγαλύτερο από τον μέσο φίλο του ΠΑΟΚ! Για τον λόγο αυτόν, δικαιούται ο coach να έχει πιο ασφαλή άποψη για παίκτες, πράγματα, καταστάσεις και άλλα θέματα μέσα στην ομάδα...

Το ίδιο υποστήριζα, τόσο για τον Pablo Garcia, όσο και για τον παρεξηγημένο κατ' εμέ, Abel Ferreira. Είναι νόμος βαρύς, ότι δηλαδή δεν μπορεί κανείς να αποδομεί τη δουλειά οποιουδήποτε προπονητή. Ακόμα και εκείνου που ήρθε για λίγες μέρες και για αμφίβολα αίτια αποχώρησε νωρίς από τον πάγκο της αγαπημένης μας ομάδας.

Η κριτική όμως που γίνεται, έχει στόχο τη βελτίωση της ομάδας και δεν περιλαμβάνει καμία προσωπική εμπάθεια. Ή τουλάχιστον, για να είμαι πιο ακριβής, πρέπει εκείνος που κρίνει να έχει περάσει πρώτα από την ενδοσκόπηση του εσωτερικού του κόσμου, ώστε να αποτινάξει από πάνω του στίγματα εμπάθειας, που πιθανόν κρύβονται στα λεγόμενά του.

Με αυτό το σκεπτικό, δηλώνω με βεβαιότητα, ότι ο Razvan Lucescu θα βρει τον δρόμο να στρέψει το παρόν υλικό του στις επιτυχίες. Θα βρει τον τρόπο να εμφυσήσει στους παίκτες τη νοοτροπία που ονειρεύεται. Θα κάνει τα πάντα για να πετύχει τους στόχους του. Θέλουμε να το πιστεύουμε και είμαστε μαζί του.

Ωστόσο, το ένστικτο του φιλάθλου του ΠΑΟΚ δεν πέφτει έξω. Από την επιστροφή (26/5/2021) του Ρουμάνου τεχνικού στον ασπρόμαυρο πάγκο και μετά, βιώσαμε καταστάσεις που πολλές φορές εξέπεμπαν μυστήριο. Για παράδειγμα, κανένας δεν ανέμενε στην πρεμιέρα του περσινού πρωταθλήματος να ξεκινήσει η ομάδα με ήττα από τον ΠΑΣ Γιάννινα στην Τούμπα, καθώς και την ισοπαλία με τον Βόλο, που ακολούθησε. Και αν αυτή ήταν συγκυρία, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο για την απαράδεκτη τριάδα ηττών, που ήρθε στη συνέχεια, ρίχνοντας ακόμα περισσότερο την ψυχολογία της ομάδας.

Όλα αυτά δεν τα περιμέναμε, από τη στιγμή που στον πάγκο κάθισε εκ νέου ο coach του αήττητου πρωταθλήματος. Ενός coach που οι ομάδες του, όλα τα προηγούμενα χρόνια δέχονταν γκολ με το σταγονόμετρο! Ακόμη μεγαλύτερο μυστήριο αναδυόταν, από την μη απόκτηση των «θέλω» του Razvan Lucescu, αναγκάζοντάς τον να επιστρατεύσει στη θέση «10» τον Douglas Augusto. Όταν μάλιστα, το ίδιο καλοκαίρι είχε επιστρέψει θριαμβευτής στον πάγκο της ομάδας, έχοντας την αίσθηση ότι αναλαμβάνει αρχηγός στην αναμόρφωση της ομάδας. Αντί αυτού, είδαμε να μηχανεύεται αλχημείες για να ανταπεξέλθει τη δύσκολη σεζόν 2021 - 2022. Εν τέλει, τα κατάφερε. Ισορρόπησε το καράβι και το κράτησε ψηλά. Με άγχος και πίεση, όμως ανταπεξήλθε στο δύσκολο ρόλο του.

Έτσι, το φετινό καλοκαίρι, με την έλευση και του José Boto, οι προσδοκίες εκτινάχθηκαν. Όταν μάλιστα, η εικόνα που μεταδιδόταν προς τα έξω ήταν ότι γίνεται προγραμματισμός για την επαναφορά του ΠΑΟΚ στην κορυφή και στους τίτλους, όλοι μας νιώσαμε περισσότερο αισιόδοξοι!

Καθώς τα αναμοχλεύουμε όλα αυτά, μπορώ να θυμηθώ την αίσθηση που πέρασε προς τα έξω, όταν στους δύο προκριματικούς αγώνες για το Conference League η ομάδα όχι απλά παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών, αλλά παίζοντας ποδόσφαιρο ανόρεχτο και κάκιστο ποιοτικά αποκλείστηκε από την Levski Sofia, η οποία στη συνέχεια αποκλείστηκε από τη ημιεπαγγελματική μαλτέζικη Ħamrun Spartans!!

Ο Razvan Lucescu, φάνταζε χαμένος. Με μπερδεμένο μυαλό προσπαθούσε να «σώσει» την παρτίδα, δείχνοντάς μας ένα πρόσωπο εντελώς διαφορετικό από αυτό που μας συνήθισε. Όλοι σκεφτήκαμε ότι κάποιες ισορροπίες είχαν αλλάξει. Κάτι απορροφούσε τη σκέψη του thegeneral!

Ύστερα από το άρθρο του δημοσιογράφου Δημήτρη Τσορμπατζόγλου, με τίτλο «ΠΑΟΚ: Τα ίδια και χειρότερα με Γκαρσία και Αμπέλ Φερέιρα», που αναρτήθηκε στις 5/10/2022 στην ιστοσελίδα της gazzetta.gr, άρχισα πραγματικά να στροβιλίζουν πολλές σκέψεις στο μυαλό μου. Ειδικά, το παρακάτω απόσπασμα, μου έδωσε το έναυσμα για την ανάλυση αυτή:

Ό,τι έχω να πω και να γράψω για τον (κάθε) Λουτσέσκου το κάνω πρώτα μπροστά του. Με ερωτήσεις φυσικά για να έχω και την άποψή του. Και για τον Μπίσεσβαρ στο φορ και για τον Βιεϊρίνια αριστερά και για την απαράδεκτη αντίδρασή του στις αποδοκιμασίες και για τα δεκάρια που έχει και δεν βάζει και για το πόσο ανόρεκτος ήταν στο ξεκίνημα της χρονιάς και για την πλήρη αποτυχία του στον τρόπο που εμφάνισε τον ΠΑΟΚ με τους Βούλγαρους και για τόσα άλλα.

Παρόλο που το άρθρο γράφτηκε με στόχο να αποσυμπιέσει το άγχος των οπαδών του ΠΑΟΚ, έτσι ώστε να κερδηθεί χρόνος, προς όφελος της ομαλής λειτουργίας της ομάδας, η φράση «πόσο ανόρεκτος ήταν στο ξεκίνημα της χρονιάς» έκανε κλικ μέσα μου, γιατί ήταν απορία τόσο δική μου, όσο φαντάζομαι και του συνόλου των φίλων του δικεφάλου του Βορρά. Το ένστικτο μίλησε...

Τελικά, ο Razvan Lucescu ήταν ανόρεκτος στην αρχή της σεζόν; Τι παίχτηκε στο παρασκήνιο; Ποιος είναι ο λόγος που δε μιλά; Στηρίζει τις επιλογές του τεχνικού διευθυντή; Μήπως οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κρύβουν την αιτία των τακτικών λαθών που στοιχίζουν στην ομάδα;

Το ένστικτο του φιλάθλου δεν μπορείς εύκολα να το ξεγελάσεις σε τέτοιες περιπτώσεις. Κάτι υπάρχει, που ναι μεν καλώς μένει κρυφό, γιατί δεν είναι ορθό να βγαίνουν τέτοιες λεπτομέρειες στη φόρα, ωστόσο, εγείρουν ερωτηματικά. Είναι ακόμα πιο ορθό να λυθούν οι τυχόν παρεξηγήσεις για το καλό της ομάδας. Πρέπει να υπάρξει σύμπνοια για να επιτευχθούν οι μακροχρόνιοι στόχοι. Αυτό ήταν το μυστικό της «μαγικής» διετίας 2017 - 2019 και αυτό είναι το ζητούμενο πλέον...

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: sportime.gr