Ευχαριστούμε τη «Stoiximan», αλλά ο ΠΑΟΚ ήρθε για να σηκώσει κούπες!

Μετά την ήττα του ΠΑΟΚ στον τελικό του Stoiximan Super Cup 2026 από τον Ολυμπιακό, μεγάλος ντόρος έγινε στον τρόπο που η διαιτητική τριάδα των Τσαρούχα, Καρπάνου και Τσιμπούρη διαχειρίστηκε τον αγώνα, κυρίως όμως για τον τρόπο που προστάτευσε τον Ολυμπιακό, ώστε να αναδειχθεί νικητής.

Το παραπάνω ωστόσο, δεν αποτελεί είδηση. Είναι γνωστές οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από το κέντρο ελέγχου των Αθηνών. Το «μπαμ» στην περίπτωση αυτή είναι η στάση που κράτησε η εταιρία «Stoiximan» εκμεταλλευόμενη το γεγονός της ύπαρξης δυσαρέσκειας από πλευράς ΠΑΟΚ για την έκβαση του εν λόγω αγώνα και κυρίως, για τον τρόπο που αυτή ήρθε.

Διαβάζουμε λοιπόν την είδηση ότι «Η Stoiximan πλήρωσε ως κερδισμένα τα στοιχήματα κατάκτησης του Super Cup από τον ΠΑΟΚ, μετά τον τελικό με τον Ολυμπιακό».

Σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης αναφέρει η «Stoiximan»: «Ο τίτλος στον Ολυμπιακό. Η αναγνώριση και στον ΠΑΟΚ. Για την εμφάνισή του στο Stoiximan Super Cup, η Stoiximan διευθέτησε ως κερδισμένη την αγορά κατάκτησης και από τον ΠΑΟΚ»

Η αναγγελία αυτή, η οποία έγινε πραγματικότητα, καθώς όσοι στοιχημάτισαν υπέρ του δικεφάλου του Βορρά για την κατάκτηση του Stoiximan Super Cup είδαν τα δελτία τους να κερδίζουν, έρχεται να γελοιοποιήσει τον ίδιο τον ΠΑΟΚ! Πέρα από την επιχειρηματική πρωτοβουλία, την οποία κάποιοι μπορεί να τη δουν μέσα από θετικό πρίσμα, δεν παύει ωστόσο να υποβαθμίζει τη θέση των Θεσσαλονικέων. Εξηγούμαι...

Η έννοια της λέξης «κιμπαριλίκι» δεν βρίσκεται στο οπλοστάσιο των εταιριών. Η ψυχρή λογική του κέρδους, πολλές φορές οδηγεί σε αποφάσεις, οι οποίες εξυψώνουν στιγμιαία το ανάστημα των πελατών τους, εν αντιθέσει με την ουσία της συνολικής εικόνας. Δεν κατηγορώ την εταιρία «Stoiximan», η οποία πιθανόν να προέβη σε αυτή την απόφαση θέλοντας να ικανοποιήσει την ασπρόμαυρη πελατεία.

Εδώ όμως, στη Μακεδονία, έχουμε μάθει να μη χρειαζόμαστε χάρες και γλειψίματα! Οι γονείς και οι παππούδες μας μάς γαλούχησαν ώστε να ζούμε με μπέσα και να μην αναζητούμε το χάιδεμα!

Ο ΠΑΟΚ έδωσε ένα δείγμα γραφής για το υπόλοιπο της σεζόν και έστειλε τα μηνύματα που έπρεπε. Όπως αντίστοιχα το αθηνοκεντρικό κατεστημένο έστειλε σε εμάς τις δικές του... απειλές! Δεν παρίσταται καμία ανάγκη να φανεί ο δικέφαλος του Βορρά «νικητής» σε έναν αγώνα που έχασε με το κεφάλι ψηλά! Δεν το απαιτεί, δεν το ζητά και δεν το θέλει!

Ευχαριστούμε λοιπόν, τη «Stoiximan», αλλά Ο ΠΑΟΚ επιστρέφει στον ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ όχι για να τον χτυπήσουν παρηγορητικά στην πλάτη λέγοντάς του ότι άξιζε να κερδίσει, αλλά για να κερδίζει! Επιστρέφει για να σηκώσει κούπες και να προσθέσει στο μπάσκετ εκείνο που έλειπε τα προηγούμενα έτη. Τη μπέσα!  

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: sport24

Έφυγε ο Σούλης Μαρκόπουλος. Καλό ταξίδι...

Η σημερινή μέρα πένθους για το ελληνικό μπάσκετ, αλλά περισσότερο για τον μπασκετικό ΠΑΟΚ, με βρίσκει χωρίς διάθεση να γράψω κάτι για τον άδικο χαμό του σιωπηλού μαχητή της Θεσσαλονίκης Σούλη Μαρκόπουλο. Έτσι, αντί για δικά μου λόγια, παραθέτω το πολύ όμορφο κείμενο του καταξιωμένου αθλητικογράφου Δημήτρη Καρύδα, ο οποίος το δούλεψε αρκετό καιρό πριν για να μας το παραθέσει σήμερα, αποτίωντας φόρο τιμής στον σημαντικό μπασκετάθρωπο της πόλης μας

Το κείμενο:

Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν άφησε πίσω του κάποια έντυπη βιογραφία. Εάν υπήρχε τέτοιο βιβλίο θα μπορούσε να κοπιάρει τον τίτλο της αντίστοιχης βιογραφίας του θρυλικού ηγέτη του UCLA Τζον Γούντεν ‘’They call me coach’’( Με φωνάζουν κόουτς). Αυτό ακριβώς ήταν ο Σούλης Μαρκόπουλος.

Κόουτς σε όλη του τη ζωή! Από πάντα! Ο κόουτς που όλοι τον φώναζαν με το μικρό του όνομα. Αναμείχθηκε με το μπάσκετ σε πολύ μικρή ηλικία και έπαιξε αρχικά σε μια πολύ μικρή ομάδα της γειτονιάς του στη Θεσσαλονίκη τον Ολύμπο στις Σαράντα Εκκλησιές.

Από εκεί τον πήρε το 1972 ο Δημόκριτος μια ομάδα που έπαιζε κυρίως στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης ή στη Β΄ εθνική. Το 1978 σε ηλικία μόλις 27 ετών ο Σούλης σταμάτησε το μπάσκετ λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στο πόδι και

αμέσως ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας.

Στον πάγκο του Δημόκριτου κάθισε εννιά ολόκληρα χρόνια (μέχρι το 1987) και κατόρθωσε να την οδηγήσει στην άνοδο στην Α΄ εθνική. Κοουτσαρε για πρώτη φορά στις 4 Νοεμβρίου του 1978 σε αγώνα κόντρα στον Σπόρτιγκ και έμεινε στους πάγκους για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.

Ο Σούλης ήταν σε όλη τη ζωή και την καριέρα του ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Έτσι ήταν και σαν προπονητής αλλά ποτέ δεν συγχωρούσε την…ατέλεια!

Ηταν φανατικός της λεπτομέρειας και εξαιρετικός θεωρητικός του μπάσκετ με πολλές ιδέες για το μπάσκετ. Με τον Δημόκριτο μια μέτρια ομάδα έδειξε εξ΄αρχής την προπονητική του ικανότητα.

Η ομάδα δεν είχε οικονομικές δυνατότητες, ούτε μπορούσε εύκολα να βρει παίκτες αλλά ο Σούλης έφτιαξε ένα σύνολο που κατάφερε να παίξει αρκετές χρονιές στην Α΄ εθνική.

Ο μύθος λέει ότι η σύζυγος του Σταματία, πρώην μπασκετμπολίστρια στον Ηρακλή, τον περίμενε Σαββατιάτικα στην εκκλησία για το μυστήριο αλλά πριν ο Σούλης δεθεί με τα δεσμά του γάμου έπρεπε να κερδίσει ένα παιχνίδι με τον Δημόκριτο για να παραμείνει η ομάδα στην Α΄εθνική. Από τότε για σχεδόν μισό αιώνα η Σταματία ήταν πάντα η πολύ διακριτική και αθόρυβη παρουσία στο πλευρό του.

Με την προπονητική να είναι ακόμη μια αβέβαιη υπόθεση παρά το καλό του όνομα ο Σούλης προσπάθησε ταυτόχρονα να κάνει καριέρα τραπεζικού για να εξασφαλίσει σταθερό εισόδημα σε μια εποχή που οι μισθοί ήταν πινάκια φακής στο ελληνικό μπάσκετ.

Ήταν κλασική η ατάκα του που τη θυμούνται όλοι οι παλιοί ρεπόρτερ όταν τον παίρναμε τηλέφωνο στην τράπεζα που εργαζόταν για να μάθουμε το ρεπορτάζ. ‘’Ταλαιπώρια, αγόρι μου, ταλαιπώρια΄΄!!! Έτσι ήταν η ζωή –ταπεινός, ευγενής και χαμηλόφωνος- στον ταπεινό Δημόκριτο. Το 1987 ο Ηρακλής του κτύπησε την πόρτα και ο Σούλης ανταποκρίθηκε.

Ο Σούλης βρέθηκε αμέσως στα βαθιά καθώς στο ξεκίνημα της σεζόν 1987-88 ο Ηρακλής θα έπαιζε στο Κύπελλο Κόρατς. Ο βοηθός του Μάκης Καλανταρίδης ανακάλυψε σε ένα ανοιχτό γήπεδο στην Ουάσινγκτον ένα παίκτη που αγωνιζόταν σε ομάδα του Ισημερινού και όταν τον έφερε μαζί του στη Θεσσαλονίκη και τον είδε ο Μαρκόπουλος ξετρελάθηκε!

Ο Ηρακλής τον απέκτησε για τα Ευρωπαϊκά παιχνίδια του (οι ξένοι δεν έπαιζαν ακόμη στο πρωτάθλημα) και κάπως έτσι μας σύστησε ένα από τους μεγαλύτερους Αμερικάνους σκόρερ της δεκαετίας του ’80 τον Ντέιβιντ Ινγκραμ.

‘Ηταν και το μοναδικό φεγγάρι στο μισό αιώνα που τον ήξερα που χαλάσαμε για λίγο τις καρδιές μας και μάλιστα για αστείο λόγο. Σε ένα άρθρο μου στην εφημερίδα ‘’ επταήμερο του μπάσκετ’’ έκανα λάθος το….μικρό του όνομα. Το Σούλης έβγαινε από το Αναστάσιος- Τάσος-Τασούλης και όχι από το….Θανάσης όπως τον ξαναβάφτισα!

Όταν άρχισαν να του κάνουν πλάκα του τύπου ‘’ούτε το όνομα σου δεν ξέρουν και το γράφουν λάθος’’ με πήρε για να μου κάνει τα (δικαιολογημένα) παράπονα του και για ένα διάστημα ψυχρανθήκαμε.

Με τον Σούλη όμως δεν μπορούσες να παρεξηγηθείς και ούτε να σε παρεξηγήσει. Αλλωστε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ήταν η ευγένεια!

Μετά το τέλος της συνεργασίας του με τον Ηρακλή έμεινε για μια τριετία εκτός γηπέδων και το 1993 βρέθηκε ασίσταντ του Ντούσαν Ιβκοβιτς στον ΠΑΟΚ!

Όταν ο Ντούντα παραιτήθηκε μεσούσης της περιόδου 1993-94 ο Σούλης ανέλαβε την ομάδα και ήταν αυτός που την οδήγησε στην κατάκτηση του δεύτερου Ευρωπαϊκού τίτλου στην ιστορική σειρά των δύο τελικών του Κυπέλλου Κόρατς κόντρα στη Στεφανέλ Τριέστε του Ντέγιαν Μποντιρόγκα.

Έγινε έτσι ο πρώτος Έλληνας προπονητής στη νεότερη ιστορία που πήρε Ευρωπαϊκό τίτλο και ο δεύτερος συνολικά μετά τον Νίκο Μήλα και τον θρίαμβο της ΑΕΚ το 1968.

Με τον Σούλη στην άκρη του πάγκου ο ΠΑΟΚ κέρδισε επτά από τα οκτώ ματς στο Κόρατς. Την ίδια χρονιά με τον ΠΑΟΚ έφτασε μια νίκη απόσταση από την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Α1 όταν ηττήθηκε με 3-2 από τον Ολυμπιακό με τον θρυλικό πέμπτο τελικό που οι παίκτες του ΠΑΟΚ έφυγαν δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του και επέστρεψαν 20 λεπτά αργότερα για να τον τελειώσουν χωρίς να φοράνε…κάλτσες! Παρόλα αυτά η ομάδα της Θεσσαλονίκης δεν του έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσει και προσέλαβε στη θέση του τον Ντράγκαν Σάκοτα!

Το 1994 μετακόμισε στον Άρη όπου δούλεψε σε δύο διαφορετικές περιόδους και έτσι συμπλήρωσε την παρουσία του στους πάγκους και των τριών ομάδων της Θεσσαλονίκης.

Στις αρχές του αιώνα κοουτσαρε επίσης σε δύο διαφορετικές περιόδους τον Μακεδονικό που τότε είχε κάνει ένα εντυπωσιακό ξεπέταγμα και είχε φτάσει στην Α’ εθνική χάρη στον αείμνηστο πρόεδρο του Κώστα Μεσάικο. Το 2005 πέρασε από τον ΠΑΟΚ για τη δεύτερη θητεία του.

Παρότι είχε πολλές και καλές προτάσεις από ομάδες της Αθήνας μέχρι το 2007 δεν είχε αποδεχθεί καμία πρόταση. Πέραν της δουλειάς του στην τράπεζα την οποία δεν ήθελε να εγκαταλείψει έβλεπε και τον γιο του Χάρη να μεγαλώνει, να παίζει καλό μπάσκετ και να αφήνει υποσχέσεις για μια λαμπρή καριέρα και ήθελε να είναι στο πλευρό του.

Με σύζυγο μπασκετμπολίστρια, πατέρα προπονητή ο Χάρης δεν μπορούσε να ακολουθήσει άλλο μονοπάτι. Μόνο η κόρη της οικογένειας η Νάνσυ δεν έπαιξε μπάσκετ αλλά παντρεύτηκε βολεϊμπολίστα του ΠΑΟΚ! Ο Χάρης πάντως σταμάτησε και αυτός πολύ νωρίς το μπάσκετ λόγω ενός σοβαρού προβλήματος τραυματισμού που του προέκυψε σε ταξίδι της εθνικής εφήβων και αφοσιώθηκε στην προπονητική.

Κάπως έτσι ο Σούλης χρειάστηκε να περιμένει τη συνταξιοδότηση του από την τράπεζα για να πάρει την απόφαση να δουλέψει στην Αθήνα. Αρχικά στην ΑΕΚ και μετά στο Μαρούσι.

Το 2009 γύρισε στη Θεσσαλονίκη την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ ξανά. Και τα επόμενα οκτώ χρόνια τον βρίσκουν στον πάγκο του ΠΑΟΚ όπου σπάει κάθε ρεκόρ προπονητικής μακροημέρευσης!

Ακριβώς πριν από 12 χρόνια τον Οκτώβριο του 2014 ο Σούλης είπε ένα ιστορικό όχι! Μετά την παραίτηση του Γιώργου Μπαρτζώκα στο ξεκίνημα της σεζόν ο Ολυμπιακός του έκανε επίσημη πρόταση συνεργασίας αλλά ο Σούλης επικαλούμενος προσωπικούς λόγους αρνήθηκε!

Και αντ΄αυτού στον πάγκο του Ολυμπιακού βρέθηκε ο Γιάννης Σφαιρόπουλος. Μάλιστα, σε ένα από τα επόμενα παιχνίδια του ΠΑΟΚ στην Πυλαία εμφανίστηκε ο Ιβάν Σαββίδης που ενθουσιασμένος για την πίστη του προπονητή της ομάδας κατέβηκε στον

αγωνιστικό χώρο τον αγκάλιασε και τον φίλησε.

Λέγεται ότι του ψιθύρισε στο αυτί ‘’για αυτό που έκανες ζήτησε μου ότι θέλεις και θα το έχεις’’. Ο πάντα χαμηλών τόνων και

ταπεινός Σούλης αρκέστηκε να ζητήσει τα… δεδουλευμένα αφού είχε να πληρωθεί από την ομάδα πάνω από ένα χρόνο!

Η πιο δύσκολη στιγμή ολόκληρης ίσως της καριέρας του Σούλη ήρθε στις 4 Απριλίου του 2016. Σε ένα αδιάφορο για τον ΠΑΟΚ παιχνίδι αντιμετώπιζε τον Κόροιβο Αμαλιάδας που καιγόταν για τη νίκη ώστε να μείνει στην Α1. Και στον πάγκο του Κόροιβου καθόταν ο γιός του Χάρης που είχε δουλέψει παρέα του ως βοηθός για πέντε χρόνια στον ΠΑΟΚ.

Ο Χάρης που δεν αποκαλούσε τον Σούλη πατέρα αλλά κόουτς! Οι φήμες στο διαδίκτυο ήταν ανεξέλεγκτες όλη την εβδομάδα αλλά ο Σούλης δεν χαρίστηκε στο γιο του! Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Κόροιβο με 92-78 και σε ένα σπάνιο ξέσπασμα ο Σούλης επιτέθηκε σε όσους τον είχαν κατηγορήσει ανυπόστατα όλη την εβδομάδα.

Ο Σούλης έφυγε από τον ΠΑΟΚ το 2017 και γύρισε για ένα τελευταίο χορό στους πάγκους με τον Άρη δύο χρόνια αργότερα.

Αποχώρησε από την ομάδα τον Δεκέμβριο του 2019 και από τότε ασχολήθηκε μόνο συμβουλευτικά με ακαδημίες μικρών ομάδων.

Τα ρεκόρ του Σούλη

Από το 2010 ο Μαρκόπουλος είχε γίνει ο προπονητής με τις περισσότερες παρουσίες στο πρωτάθλημα φτάνοντας τις 498 και προσπερνώντας τον Γιάννη Ιωαννίδη.

Και ο πρώτος που δύο εβδομάδες αργότερα ξεπέρασε και τις 500 παρουσίες στους πάγκους. Στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είχε ρεκόρ 75 νίκες – 66 ήττες την πλειοψηφία τους με τον ΠΑΟΚ (39 νίκες-42 ήττες) και με τον Άρη (21 νίκες-8 ήττες).

πηγή φωτογραφίας: acpaok

Naz Mitrou-Long για Νικ Καλάθη: Τον εμπιστευόμαστε ακόμη και όταν κάνει λάθη!

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η συμφωνία της ΚΑΕ ΠΑΟΚ με τον Νίκο Καλάθη πολλοί ήταν εκείνοι που αμφισβήτησαν την επιλογή αυτή. Επικαλέστηκαν τα αρνητικά σημεία, τα οποία όντως είναι υπαρκτά, τόσο την ηλικία, όσο και στην ιδιοσυγκρασία, του Έλληνα καλαθοσφαιριστή. Ηλικιακά ο έμπειρος play-makera είναι στη δύση της καριέρας του. Επιπλέον, κάποιοι θα τον χαρακτήριζαν εσωστρεφή, με ό,τι αρνητικό κουβαλά αυτό. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί που έχουν ξεκάθαρη γνώμη για το τί μπορεί να προσφέρει ο Νικ στην αναμόρφωση του ΠΑΟΚ.

Πριν λίγες ημέρες, ο Ελληνο-Καναδός Naz Mitrou-Long, ρωτήθηκε, σε συνέντευξη που παρέδωσε σε σερβική ιστοσελίδα, σχετικά με τη συνύπαρξή του στο ίδιο ρόστερ με τον Νίκο Καλάθη. Κατά τη γνώμη μου, η απάντηση που έδωσε αντανακλά τη σκέψη του ίδιου του coach Andrea Trinchieri, προβάλλοντας φανερά την αιτία της απόκτησης του Έλληνα play-maker στην ομάδα που χτίζει για λογαριασμό του ΠΑΟΚ.

Δήλωσε, λοιπόν, ο Naz Mitrou-Long:

Παρακολουθώ τον Νικ από την εποχή που έπαιζε στη Φλόριντα. Είμαι απλώς λάτρης του μπάσκετ. Είχα την τύχη να παίξω δίπλα σε πολλά ξεχωριστά ταλέντα και να τα παρακολουθήσω και εκείνος διαθέτει ένα μοναδικό χάρισμα: τον τρόπο που αγωνίζεται στον δικό του ρυθμό, την ψυχραιμία του. Παρά τα λάθη που έκανε απέναντι στην Παρτιζάν, όποτε βρισκόταν στο παρκέ στις κρίσιμες τελευταίες φάσεις, όλοι τον εμπιστεύονταν. Χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να παίξω δίπλα του, να τον παρατηρώ, να “μπω στο μυαλό του” και να δω πώς σκέφτεται και πώς λειτουργεί. Όπως είπα, είναι ένα πολύ ξεχωριστό ταλέντο. Ένα διαχρονικό ταλέντο. Και οφείλω να πω ότι ήταν άδικο που δεν συμπεριλήφθηκε στους κορυφαίους παίκτες της δεκαετίας. Δεν βγάζει κανένα νόημα για μένα, γιατί βλέπεις πώς παίζει σε κάθε αγώνα

Όταν οι συμπαίκτες του τον εμπιστεύονται, ακόμα και στις άσχημες μέρες του, σημαίνει ότι η ποιότητά του ξεχωρίζει. Δείχνει ότι ο Νικ Καλάθης είναι, ακόμα και τώρα στα 37 προς 38, ένας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται άξια στο υψηλότερο επίπεδο. Σε ένα επίπεδο που ο μπασκετικός ΠΑΟΚ τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα. Μπορεί αυτά να μην είναι «δειλά», ωστόσο είναι τα πρώτα. Δεν είναι ορθό, λοιπόν, να ψηλώνουμε τόσο απότομα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να γκρεμοτσακιστούμε.

Ο ΠΑΟΚ έχει να κερδίσει πολλά από την παρουσία του έμπειρου Έλληνα play-maker στην ομάδα, καθώς ευελπιστεί να μεταδώσει την εμπειρία του, βοηθώντας τον Andrea Trinchieri να ενσπείρει ατσάλινη μπασκετική φιλοσοφία, καθιστώντας και πάλι τον δικέφαλο του Βορρά πρωταγωνιστή στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Δυστυχώς, η εσωστρέφεια κατατρώει τον οργανισμό του ΠΑΟΚ. Είναι ένα φαινόμενο, το οποίο δεν αλλάζει αν δεν αλλάξουμε ατομικά ο καθένας μας.

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: paok24

Το «τρικ» του Trinchieri με τον Μπαζίνα

Μετά τη λήξη του φιλικού που έδωσε ο μπασκετικός ΠΑΟΚ επί ιταλικού εδάφους με την APU UDINE, στο πλαίσιο του τουρνουά Memorial Pajetta, ο coach του δικεφάλου Andrea Trinchieri «ξεμπρόστιασε» θα μπορούσε να πει κανείς, τον νεαρό καλαθοσφαιριστή του Νάσο Μπαζίνα.

Η επίμαχη ερώτηση με την απάντησή της:

Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε Νάσο Μπαζίνα, Cedi Osman και Νίκο Καλάθη στο rotation, τι γνώμη έχετε;

Δεν ξέρω αν θα ξαναδείτε τον Μπαζίνα στο rotation μετά από αυτό το παιχνίδι, για να σας πω την αλήθεια. Από έναν 22χρονο παίκτη περιμένω κάτι εντελώς διαφορετικό. Όταν είσαι νέος, έχεις την τάση να κάνεις λάθη επειδή είσαι άπειρος. Και τα λάθη είναι μέρος του παιχνιδιού. Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι λαθών. Ένα πράγμα όμως δεν είναι αποδεκτό: ένας παίκτης, επειδή τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν προς τη… σκοτεινή πλευρά του παιχνιδιού του, να παρασύρει ολόκληρη την ομάδα. Και είναι επίσης point guard. Σήμερα παρέσυρε την ομάδα και είμαι πολύ, πολύ απογοητευμένος. Γιατί στο τέλος της ημέρας, πιστεύω ότι έπαιξε 15 λεπτά. Και πιστεύω ότι την επόμενη φορά πρέπει να κερδίσει αυτά τα λεπτά. Σήμερα είμαι πολύ απογοητευμένος. [...] Πιστεύω ότι, όπως είπα και στον Μπαζίνα, για να σας πω την αλήθεια, τώρα τον προκαλώ. Γιατί πιστεύω πολύ σε εκείνον. 

Γνωρίζαμε ότι ο Ιταλός coach... είναι «γάτα». Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι θα περίμενε κανείς να έχει την υπομονή να βρεθεί στην προπόνηση για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του απευθείας στον Νάσο Μπαζίνα για τον τρόπο παιχνιδιού του. Ή τουλάχιστον να μη δημοσιοποιήσει τόσο έντονα τη δυσαρέσκειά του. Τι κακό έκανε ο Έλληνας διεθνής; Ήταν τόσο τραγικά επιλήψιμο;

Trinchieri ο γνήσιος εκφραστής της φράσης «φτιάχνω ομάδα»

Όταν καλείσαι να «φτιάξεις» ομάδα δεν κοιτάζεις το αποτέλεσμα. Δεν ανακουφίζεσαι με τη διαφορά πόντων της νίκης. «Φτιάχνω» σημαίνει δομώ με απώτερο σκοπό όταν θα φύγω, να αφήσω βάσεις τις οποίες θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί ο επόμενος coach. Δημιουργώ εκ του μηδενός ένα εργαλείο, ώστε να είναι στα χέρια του επόμενου για να ωθήσει την ομάδα ψηλότερα.

Τι είναι εκείνο που χτίζεται λοιπόν; Η «αύρα». Το «μέταλλο». Πώς αποκτάται αυτό το "μέταλλο"; Με το νου και την πνευματική προετοιμασία για αγωνιστικότητα ό,τι συνθήκες και αν παρουσιαστούν στο εκάστοτε παιχνίδι. Είναι η σταθερότητα, χωρίς σκαμπανεβάσματα. Άλλο το αποτέλεσμα της νίκης ή της ήττας και άλλο η σταθερή αύρα που αποπνέει η ομάδα, είτε κερδίζει, είτε χάνει!

Αυτό παλεύει να φτιάξει ο Andrea Trinchieri και είναι αρκετά έξυπνος ώστε να εργαλειοποιήσει τις δημόσιες δηλώσεις για να περάσει στον νεαρό άσσο του ΠΑΟΚ τη νοοτροπία του. Τον ταρακουνά ταπεινώνοντάς τον. Αλλά παράλληλα του δίνει τον τρόπο να ξεφύγει από την εσωστρέφειά του! "...Σε προκαλώ", του λέει και το λέει δημόσια, για να τον ρίξει στα τάρταρα, ώστε αργότερα να τον επευφημούν οι οπαδοί του δικεφάλου του Βορρά!

Αν υπάρχει αμφισβήτηση για την τακτική του Ιταλού coach, μπορείτε να ανατρέξετε ιστορικά σε ένα παρόμοιο περιστατικό που συνέβη επί θητείας του στη Zalgiris Kaunas, όπως μας δίνει το περιστατικό η Ειρήνη Φράσκου από το athletico.gr

Stratego

Πηγή φωτογραφίας: basketeurope.com

Νίκη επί του Παναθηναϊκού, με στρατηγικές αλλαγές στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ!

Έπρεπε να περάσουν 8 χρόνια για να κερδίσει επιτέλους ο ΠΑΟΚ τον Παναθηναϊκό. Η νίκη αυτή ήρθε να αποδείξει ότι τελικά, το υλικό της ομάδας δεν είναι τόσο κακό όσο νομίζαμε. Ότι έχει δηλαδή, δυνατότητες που δεν έχουν αξιοποιηθεί από τον προηγούμενο coach Άρη Λυκογιάννη. 

Η σημαντική νίκη με 8 πόντους διαφορά (81-73) δεν ήρθε εύκολα. Έπρεπε να συμβούν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία εδώ και έναν τουλάχιστον, χρόνο δεν γίνονταν. 

Το πρώτο και βασικότερο, ήταν ο έλεγχος του ρυθμού. Στους περισσότερους προηγούμενους αγώνες η ομάδα έτρεχε ασύστολα, με αιχμή τον Jalen Riley, ο οποίος και βιαστικός είναι, αλλά και ολίγον τι τσαπατσούλης. Ενώ η ομάδα το έχει με την επιθετική άμυνα, έκλεβε εύκολα μπάλες και έβγαινε στον αιφνιδιασμό, αλλά αναποτελεσματικά. Το στυλ του παιχνιδιού ήταν σχεδόν run and gun. Έτσι, πολλοί πόντοι χάθηκαν με αυτόν τον τρόπο, γεγονός που προκαλούσε πτώση του ηθικού.

Ο ΠΑΟΚ λοιπόν, με την ορθή καθοδήγηση του νυν coach Φώτη Τακιανού, έπραξε το αυτονόητο. Έριξε τους γρήγορους ρυθμούς κάνοντας τον δικέφαλο να δείχνει πιο ομάδα. Έτρεξε όταν έπρεπε, έχοντας βέβαια στο ιστορικό του αγώνα λανθασμένες επιλογές για γρήγορο παιχνίδι, κυρίως από τους Jalen Riley και Γιώργο Καμπερίδη. Ενίοτε υπέπιπτε σε τέτοια λάθη και ο Yannick Franke . Αυτά είναι τα κατάλοιπα άλλης νοοτροπίας.

Το δεύτερο σημαντικό που συνέβη χθες ήταν η αξιοποίηση του Jaylen Hands στο έπακρο. Όλες οι τελευταίες επιθέσεις που οργάνωσε ο Αμερικανός guard ολοκληρώθηκαν στη λήξη των 24 δευτερολέπτων, ροκανίζοντας το χρόνο και φορτώνοντας άγχος την πλευρά των πρασίνων. Θα μπορούσαμε να ήμασταν πιο εύστοχοι, αλλά αυτή είναι η ικανότητα των παικτών μας. Και αυτό που έγινε αποτέλεσε μια βελτίωση.

Η εντολή αυτή, να παίζει στο "άσσο" ο Jaylen Hands και να επιλέγει το drive, ελαχιστοποίησε τις πιθανότητες των λαθών των προηγούμενων αγώνων, όπου οι πολλές πάσες σε αυτά τα κρίσιμα λεπτά έφερναν άγχος και πίεση σε παίκτες, που απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι ικανοί να αντέξουν. Πέρα όμως από αυτό, ο Αμερικανός είχε σημαντική συνεισφορά στο τέλος του αγώνα, με highlight την υπέροχη alley hoop στον Nate Renfro, όπου ο τελευταίος έγραψε το αποκαρδιωτικό για τους παίκτες του Χρήστου Σερέλη 79-73, ακριβώς 34,9 δεύτερα πριν τη λήξη του αγώνα, καταδεικνύοντας τον Jaylen Hands ηγέτη της ομάδας.

Μετά την απελπιστική εμφάνιση στην Πάτρα με τον Προμηθέα, όπου θυμίζω ότι η ομάδα μας ηττήθηκε εύκολα με 90-69 (!), ήρθε αυτή η επικράτηση επί του Παναθηναϊκού, για να δείξει ότι ο ΠΑΟΚ έχει ελπίδα να πλασαριστεί σε καλύτερη θέση στην 8άδα, πριν την έναρξη των play-off. Άλλοι τέσσερις αγώνες έμειναν, που τους περιμένουμε με πολλή λαχτάρα.

Stratego 

Πηγή φωτογραφίας: real.gr

Κρίσιμο διαιτητικό λάθος απέκλεισε τον ΠΑΟΚ μια ώρα αρχύτερα

Δυστυχώς η ομάδα μας αποκλείστηκε από τη συνέχεια των playoffs. Στο πρώτο ημίχρονο παρουσιαστήκαμε αναμφίβολα κατώτεροι της σπουδαιότητας του αγώνα με κακές επιλογές επιθετικά και με πολλά άστοχα σουτ με αποτέλεσμα η διαφορά των 20 πόντων να είναι απόλυτα δικαιολογημένη.  Ωστόσο στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μας έβγαλε αντίδραση και με πιεστικές άμυνες, γρήγορους αιφνιδιασμούς και κάποια μεγάλα τρίποντα κατάφερε να ρίξει τη διαφορά στους 4 πόντους 30’’ πριν τη λήξη του αγώνα με το σκορ 83-79. Ώσπου συνέβη το εξοργιστικό λάθος των διαιτητών προεξέχοντος του Ηλία Κορομηλά που πήρε πάνω του τη φάση όντας σίγουρος όπως ανέφερε στον κόουτς Λυκογιάννη.

η στάση των διαιτητών να μην εξετάσουν έστω τη φάση στο instant replay όπου θα άλλαζαν σίγουρα την απόφασή τους εξόργισε τον πάγκο της ομάδας μας

 

Η ΑΕΚ διατηρούσε περισσότερες ελπίδες να κατακτήσει το ματς αλλά ο τρόπος που ήρθε αυτή η νίκη σίγουρα μειώνει την αξία της 

Ο Λοβ κλέβει τη μπάλα από τον Μέικον και επιχειρεί lay up στον αιφνιδιασμό με τη μπάλα να βρίσκει πρώτα στο ταμπλό και στη συνέχεια ο παίκτης της ΑΕΚ να την ξαναχτυπά στο ταμπλό προστατεύοντας το καλάθι της ομάδας του. Αντικανονικό κόψιμο λοιπόν σε καθοριστικό σημείο και με τη διαφορά αντί να πέσει στους 2 πόντους να ανεβαίνει στους  6 αφού στην επόμενη επίθεση η ΑΕΚ πέτυχε καλάθι με 20’’ να μένουν στο παιχνίδι. 

Όπως είναι φυσικό η στάση των διαιτητών να μην εξετάσουν έστω τη φάση στο instant replay όπου θα άλλαζαν σίγουρα την απόφασή τους εξόργισε τον πάγκο της ομάδας μας. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί και η φράση του εκφωνητή της ΕΡΤ κ. Ιωάννου ο οποίος επανειλημμένα στη μετάδοση τόνισε ότι το κόψιμο του παίκτη της ΑΕΚ ήταν αντικανονικό.  

Είναι γεγονός ότι η ΑΕΚ ήταν καλύτερη στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού και ότι ακόμα και αν ο κ. Κορομηλάς αποφάσιζε να εξετάσει τη φάση και έδινε το καλάθι στην ομάδα μας και πάλι είχαμε τις λιγότερες πιθανότητες σε σχέση με τον αντίπαλο. Ωστόσο το γεγονός ότι στέρησαν από τον ΠΑΟΚ να διεκδικήσει το παιχνίδι μέχρι τέλους είναι σίγουρα λυπηρό και απογοητευτικό. Το ίδιο είχε γίνει και στο παιχνίδι των δύο ομάδων πάλι στο ΟΑΚΑ στον 1^ο γύρο όπου δεν έδωσαν ξεκάθαρο φάουλ στο τρίποντο του Λοβ και δεν άφησαν για άλλη μια φορά στην ομάδα μας να διεκδικήσει το παιχνίδι μέχρι τέλους στην διαφαινόμενη τότε παράταση. 

Η ΑΕΚ διατηρούσε περισσότερες ελπίδες να κατακτήσει το ματς αλλά ο τρόπος που ήρθε αυτή η νίκη σίγουρα μειώνει την αξία της. Μακάρι ο ΠΑΟΚ να μη τύχει ποτέ να κερδίσει παιχνίδι με αυτόν τον τρόπο.  Σύμφωνα με χθεσινοβραδινά δημοσιεύματα ο κ. Κορομηλάς παραδέχτηκε εκ των υστέρων το λάθος του όταν ήταν βέβαια πολύ αργά.

Η επόμενη μέρα βρίσκει τον ΠΑΟΚ ιδιαίτερα ικανοποιημένο από την πορεία κυρίως του δεύτερου γύρου καθώς και από το γεγονός ότι παρουσιάστηκε ιδιαίτερα ανταγωνιστικός στα playoffs. Αξίζει να αναφερθεί ότι γίνονται σκέψεις από τη διοίκηση η ομάδα να αγωνιστεί και στην Ευρώπη την επόμενη χρονιά χωρίς να έχουν παρθεί ωστόσο οριστικές αποφάσεις. Είναι κρίσιμης σημασίας να διατηρηθεί ο ίδιος κορμός της ομάδας, όπου έχοντας στον πάγκο τον κ. Λυκογιάννη για άλλη μια σεζόν, έχει όλα τα προσόντα να πρωταγωνιστήσει στο νέο πρωτάθλημα όπου ελπίζουμε να επιστρέψει και ο κόσμος στο γήπεδο. 

πηγή φωτογραφίας: www.gazzetta.gr 

Σοβαρός και συγκροτημένος ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε τη σειρά των προημιτελικών

 

Μετά από 2 ιδιαίτερα ανταγωνιστικούς αγώνες μεταξύ των δικεφάλων βορρά και νότου το σκορ είναι 1-1 και όλα θα κριθούν στο αυριανό εκτός έδρας παιχνίδι για την ομάδα μας. Ο ΠΑΟΚ αποδείχθηκε πολύ σκληρός για να τα παρατήσει και με ορισμένα διαστήματα εξαιρετικού μπάσκετ κατάφερε να ισοφαρίσει τη σειρά.

Άριστο κοουτσάρισμα με rotation από το Λυκογιάννη, ο οποίος στην περιφέρεια χρησιμοποίησε αρκετά και όποτε χρειάστηκε τους Τέρνερ και Παπαντωνίου για να ξεκουράσει τους Γκρίφιν και Λοβ

 

ο ΠΑΟΚ έπαιξε πολύ πιεστική άμυνα στην περιφέρεια στο man to man η οποία απέφερε και ορισμένα κλεψίματα, καθώς και εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό.

Αρχής γενομένης από τον πρώτο εκτός έδρας αγώνα της περασμένης Τρίτης η ομάδα μας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική στην 1η και 3η περίοδο οι οποίες έληξαν με υπέρ μας επιμέρους σκορ.  Με πολύ καλή απόδοση από την περιφέρεια και κάποια μεγάλα σουτ καταφέραμε να διατηρούμε μια διαφορά του ενός καλαθιού. Όταν όμως ο Μέικον της ΑΕΚ πέτυχε 4 στα 4 τρίποντα στην τέταρτη περίοδο ο αντίπαλος κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ και σε συνδυασμό με ατομικές και λανθασμένες επιλογές στην επίθεσή μας, η διαφορά των 12 με 15 πόντων διατηρήθηκε ως το τέλος.

Ο κόουτς Λυκογιάννης σε δηλώσεις του κατά τη λήξη του παιχνιδιού παραδέχτηκε ότι σε εκείνο το σημείο χάθηκε το παιχνίδι, καθώς και ότι η αμυντική προσέγγιση στο μαρκάρισμα του Μέικον, εκ του αποτελέσματος, αποδείχθηκε λανθασμένη.  Αξίζει να σημειωθεί ότι η ομάδα μας  παρουσίασε επίσης αδυναμία στα ριμπάουντ, ενώ παράλληλα είχε και πολύ μικρή συγκομιδή πόντων αιφνιδιασμού. Όλα αυτά τα στοιχεία είναι καίρια σε αγώνες που κρίνονται στη λεπτομέρεια.

Στον αγώνα της Πέμπτης στο παλατάκι και με την ομάδα να βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο αφού επιζητούσε υποχρεωτικά τη νίκη για να παραμείνει ζωντανή, η απόδοσή μας ήταν ιδιαίτερα υψηλή σε όλους τους τομείς με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να διατηρεί μικρές διαφορές της τάξεως των 5 με 10 πόντους καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Οι περιφερειακοί μας παίκτες Γκρίφιν και Λοβ πήραν την ομάδα στους ώμους τους επιθετικά με άξιους συμπαραστάτες τους Τσαλμπούρη και Μπιτς με τον τελευταίο να αποτελεί μια ιδιαίτερα αξιόπιστη λύση έξω από τη γραμμή των 6,75 μέτρων.

Άριστο κοουτσάρισμα με rotation από το Λυκογιάννη, ο οποίος στην περιφέρεια χρησιμοποίησε αρκετά και όποτε χρειάστηκε τους Τέρνερ και Παπαντωνίου για να ξεκουράσει τους Γκρίφιν και Λοβ. Ο Παπαντωνίου μάλιστα βοήθησε και στο σκοράρισμα και ίσως πραγματοποίησε το καλύτερο του παιχνίδι για φέτος μέχρι το επόμενο φυσικά. Στη front line των ψηλών την ομάδα μας βοήθησε κυρίως ο Κακλαμανάκης πετυχαίνοντας σημαντικά καλάθια, με τον έτερο ψηλό Κονατέ να χρειάζεται ακόμη δουλειά για να παρουσιαστεί πιο αποτελεσματικός.

Αυτή τη φορά ο ΠΑΟΚ έπαιξε πολύ πιεστική άμυνα στην περιφέρεια στο man to man η οποία απέφερε και ορισμένα κλεψίματα, καθώς και εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Μπορεί από πολλούς να θεωρείται το τρίποντο ως η πεμπτουσία του σύγχρονου μπάσκετ και είναι γεγονός ότι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού παίκτες όπως ο Στεφ Κάρυ πληρώνονται αδρά μόνο για να ξεμαρκάρονται και να σουτάρουν από οποιαδήποτε περιφερειακή θέση. Ωστόσο σε ένα κλειστό παιχνίδι τακτικής που η νίκη κρίνεται στο τέλος θεωρώ πως μια πετυχημένη αμυντική τακτική είναι το κλειδί της επιτυχίας και ότι από την άμυνα αναπτύσσεται μια ορθολογική επίθεση και πετυχαίνει μια ομάδα εύκολους πόντους στο ανοιχτό γήπεδο. Συνεπώς η ομάδα μας θα πρέπει σίγουρα να παίξει σφιχτή άμυνα στο 3ο παιχνίδι, να χαλάσει τη συγκέντρωση του αντιπάλου και σε συνδυασμό με την καλή κυκλοφορία της μπάλας στις οργανωμένες επιθέσεις να βγάλει ελεύθερα σουτ. Ας μη ξεχνάμε ότι πλέον η πίεση μεταφέρεται στην πλευρά της ΑΕΚ.

Στα οξύμωρα και εξωαγωνιστικά αξίζει να γίνει αναφορά στο γεγονός ότι η ομάδα μας θα κατηφορίσει στην πρωτεύουσα οδικώς, κάτι το οποίο ελπίζουμε να μην επηρεάσει την απόδοσή μας. Επιπλέον, όπως έγινε γνωστό και από τον υπεύθυνο επικοινωνίας της ΑΕΚ, ο κόουτς Αγγέλου υπέστη κάταγμα στο χέρι του στα αποδυτήρια στο Παλατάκι σε ένα ξέσπασμά του για την έκβαση του αγώνα. Του ευχόμαστε περαστικά όπως φυσικά και καλή επιτυχία στον ΠΑΟΚ μας που παρουσιάζεται μαχητικός και έχει όλα τα εχέγγυα να περάσει αυτός στα ημιτελικά.   

Πηγή φωτογραφίας: www.paokbc.gr

Μια δυνατή προπόνηση ενόψει των playoffs

 

Η κανονική περίοδος της Basket League ολοκληρώθηκε χθες με την ομάδα μας να πραγματοποιεί μια αξιόλογη εμφάνιση και να κατακτά το ροζ φύλλο αγώνα με σχετική άνεση απέναντι στο υποβιβασμένο αλλά μαχητικό Μεσολόγγι. Σημασία δεν έχει τόσο το τελικό αποτέλεσμα όσο το ότι η ομάδα μας ξεδίπλωσε το ταλέντο της και στις 2 πλευρές του γηπέδου πιάνοντας υψηλή απόδοση κατά διαστήματα.

Με το rotation που εφάρμοσε ο προπονητής μας, κατάφερε να επεκτείνει το βάθος του πάγκου και να δώσει ανάσες στους βασικούς μας παίκτες.

Με μια πιο προσεκτική ανάλυση της τακτικής που ακολούθησε ο προπονητής μας είδαμε με ικανοποίηση αρκετούς παίκτες να συνεισφέρουν επιθετικά όπως η front line μας με τους Κονατέ και Κακλαμανάκη να πραγματοποιούν πολύ καλή εμφάνιση. Επίσης είδαμε τον ιδιαίτερο χρήσιμο Τσαλμπούρη να επιστρέφει δυναμικά αλλά και τη νέα μας γενιά όπως ο Ρούμογλου να παίρνει χρόνο συμμετοχής με πολύ καλά δείγματα γραφής.

Το κυρίαρχο θετικό στοιχείο φέτος είναι ότι η ομάδα μας δεν βασίζεται αποκλειστικά στην περιφέρεια όπως γινόταν την τελευταία πενταετία αλλά συμπληρώνει πολλές επιθέσεις της και από τη γραμμή των ψηλών και ίσως φέτος διαθέτει και την πιο αξιόπιστη front line των τελευταίων ετών. Αυτή η πολυδιάστατη λοιπόν ομάδα αναμφίβολα δεν μπορεί να γίνει προβλέψιμη από τον αντίπαλο και να προσαρμόσει τις άμυνες πάνω σε ένα συγκεκριμένο τρόπο επιθετικής ανάπτυξης.

Ο κόουτς Λυκογιάννης για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πολύ έμπειρος στη «σκακιέρα» των προπονητών, καθώς έδωσε αρκετό χρόνο σε παίκτες που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί σε προηγούμενα παιχνίδια με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Πιο συγκεκριμένα Παπαντωνίου και Κονατέ έπαιξαν σε μεγάλα διαστήματα πραγματοποιώντας καλή εμφάνιση τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Από την άλλη πλευρά τα βαριά μας «πυροβολικά» της περιφέρειας  Γκρίφιν και Λοβ, έκαναν συντήρηση δυνάμεων ενόψει και της πιο απαιτητικής συνέχειας. Με το rotation που εφάρμοσε ο προπονητής μας, κατάφερε να επεκτείνει το βάθος του πάγκου και να δώσει ανάσες στους βασικούς μας παίκτες.

Φυσικά, για ακόμη μία φορά θα πρέπει να τονιστεί η σημασία της οικογενειακής ατμόσφαιρας που επικρατεί στην ομάδα μας, καθώς και του ιδιαίτερα θετικού κλίματος των αποδυτηρίων το οποίο μεταφράζεται με τις ανάλογες αγωνιστικές επιδόσεις των παικτών μας. Τα εύσημα σε αυτήν την περίπτωση αξίζουν στο μεγαλομέτοχο κ. Χατζόπουλο που ζει την ομάδα από μέσα, πανηγυρίζει με τους παίκτες στο γήπεδο και σε κάθε παιχνίδι κάθεται στον πάγκο της ομάδας. Όλα αυτά είναι στοιχεί που δεν τα βρίσκει κανείς εύκολα σε οποιοδήποτε είδος ομαδικού αθλήματος αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν περιπτώσεις ομάδων που το έμψυχο δυναμικό δεν έχει καν γνωρίσει τον ιδιοκτήτη μιας ομάδας.

Από την πλευρά του ο κόουτς Λυκογιάννης έχει βάλει και αυτός το λιθαράκι του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα στη δημιουργία αυτού του εύφορου κλίματος. Δεν φοβάται να «τα ψάλλει» στους παίκτες για τυχόν λάθος ενέργειες αλλά παράλληλα είναι αυτός που πρώτος θα τους συγχαρεί και θα τους χαμογελάσει όταν πετυχαίνουν αυτά που τους ζητάει. Επίσης το χτίσιμο υγειών σχέσεων προπονητή-παικτών, με δεδομένη την ανανέωση του συμβολαίου του πρώτου, ενδεχομένως να οδηγήσει αρκετούς από τους παίκτες του υπάρχοντος ρόστερ να ανανεώσουν και για του χρόνου, γεγονός που θα χαρίσει άλλη δυναμική στην ομάδα μας η οποία θα αποκτήσει έναν σταθερό κορμό έμψυχου δυναμικού.

Μόνο υπερηφάνεια μπορεί να αισθάνεται ο μπασκετικός κόσμος του ΠΑΟΚ αν σκεφτεί κανείς τις συνθήκες με τις οποίες ξεκίνησε η φετινή προετοιμασία και την πορεία πρωταθλητισμού που κατάφερε να χαράξει η ομάδα μας από το Δεκέμβριο. Αν και ρεαλιστικός στόχος βλέποντας τις αρχικές επιδόσεις της ομάδας θα φάνταζε η παραμονή, κατάφερε με επιβλητικές εμφανίσεις να κερδίσει την 5^η θέση της βαθμολογίας και να μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι θα παρουσιαστεί ιδιαίτερα μαχητική στα playoffs.

πηγή φωτογραφίας: www.paokbc.gr